juni en een stukje juli

Yes, vakantie! EINDELIJK! Daar had ik echt zoveel zin in! Maar voordat we op vakantie gaan wilde ik nog even een (kort) dagboekstukje getypt hebben, want dat is er de afgelopen tijd niet echt van gekomen. Hier wat fotootjes van de afgelopen maand(en), plus wat filmtips! :)

Op 1 juni gingen J. en ik richting Amsterdam voor het concert van Fleetwood Mac. ‘s Middags aten we taart bij De Drie Graefjes en ‘s avonds gingen we langs bij mijn zusje (die een hele mooie versie van Emma had liggen). Het concert was trouwens weer fantastisch! Maar ik ben dan ook een beetje bevooroordeeld ;)

Continue reading

Posted in daily musings | 3 Comments


De Meg Ryan Trifecta

Vandaag bereikte ik een zeer belangrijke mijlpaal in het leven van een vijfentwintigjarige moderne vrouw: ik voltooide de Meg Ryan Trifecta. De wat? De Meg Ryan Trifecta: de collectie van drie films die Nora Ephron eind jaren tachtig/ begin jaren negentig schreef met, uiteraard, Meg Ryan in de hoofdrol. Daar is blijkbaar een naam voor! Wist ik veel.

You’ve got Mail (1998) en Sleepless in Seattle (1993) kende ik al, maar het heeft tot vanmiddag geduurd voordat ik ook eindelijk When Harry Met Sally (1989) aan het lijstje kon toevoegen. Na het zien van de film besloot ik eens op onderzoek uit te gaan en ik deed dat natuurlijk op de manier zoals de moderne vrouw dat tegenwoordig doet: via het internet. Niet alleen ontdekte ik dat het dus blijkbaar de Meg Ryan Trifecta heet, maar ook dat nog heel veel anderen samen met mij dezelfde warme nostalgische gevoelens koesterden voor deze romantische films.

Zo’n specifieke naam lijkt op het eerste gezicht natuurlijk wat overdreven (ik ga overigens even onopvallend voorbij aan het schokkende feit dat het vijfentwintig jaar geduurd heeft voordat ik When Harry Met Sally had gezien), maar wie alle drie deze films heeft gezien, weet dat het niet voor niets zo’n begrip is geworden. Deze drie films lijken namelijk een soort magische uitwerking te hebben, waarbij je tijdens het kijken bijna onvermijdelijk door een soort van gevoel van nostalgisch verlangen gevangen wordt.



Waar het nou precies aan ligt, dat is nog lastig samen te vatten. De verhaallijnen zijn immers niet echt baanbrekend. Alle drie de films gaan over een jonge hardwerkende vrouw (met een paar gekke trekjes), die, al weet ze dat zelf nog niet, op zoek is naar de liefde in een Amerikaanse stad (voornamelijk New York). De kapsels van Meg en haar beroepen wisselen per film. Zo is ze bijvoorbeeld een journaliste, met een pittige blonde bob, of eigenaresse van een schattig boekenwinkeltje en de voorloper van het “momager” kapsel (it’s a thing, kijk maar). Haar uiterlijk mag dan wat veranderen, maar verder blijft ze toch vooral hetzelfde quirky personage.

Hetzelfde geldt voor haar mannelijke tegenspeler: een ietwat cynische nuchtere man, die vooral heel heel meningen lijkt te hebben. In When Harry Met Sally is dit Billy Cristal en in de twee andere films speelt Tom Hanks de love interest. Ik ben er nog niet helemaal over uit wie nou leuker is. Billy vond ik eerst een beetje vreemd en onaantrekkelijk, maar gek genoeg was ik toch wel blij toen ze dan eindelijk een keertje gingen zoenen. Ja, dikke spoiler, maar hallo, het is Nora Ephron, queen van de romantische komedie, dus die kon je zien aankomen. De films zijn namelijk ontzéttend voorspelbaar.

Toch mis ik nu Microsoft DOS. Nooit echt mee gewerkt, maar desalniettemin mis ik het. En zo’n groot grijs dik beeldscherm en een toetsenbord dat bij gebruik klinkt alsof je heel. erg. boos. een brief naar de klantenservice van een chipsmerk aan het schrijven bent, omdat maar de helft van de chipszak vol zat. En waar is die goeie ouwe tijd, waarin je uren met elkaar aan de telefoon hing (i.p.v. de whatsapp) en je nog oprecht blij werd als je een e-mailtje kreeg? Het is toch eigenlijk knap, dat in You’ve Got Mail de elektronische post tot iets magisch verheven wordt. Ik hoef helemaal geen handgeschreven brief, laat lekker zitten, ik wil gewoon weer zo’n lange gezellige mail ontvangen! Ook wil ik door New York lopen, in de herfstzon. Casettebandjes luisteren en de kerstboom optuigen. Zucht, wat zo’n warme filter over filmbeelden wel niet met je kan doen.

Nouja, goed, wat ik eigenlijk probeer te zeggen: dit zijn fijne films. Als de Hollandse zomer weer eens tegenvalt, zet dan bijvoorbeeld When Harry Met Sally eens op en waan je even, heel nostalgisch, in een internetloos New York. Kun je de Meg Ryan Trifecta ook weer van je lijstje afstrepen ;-)

Liefs!

Posted in 90's child, blah blah, cinema, daily musings | 6 Comments


een blogje

Eigenlijk wilde ik niet eerder updaten dan wanneer ik zeker zou weten dat ik was geslaagd, maar ik heb géén idee hoelang mijn tweede lezer nodig heeft voor het beoordelen van mijn werk. Even een ondervoorbehoudje dus: ik heb vorige week mijn scriptie ingeleverd en ben (HOPELIJK) afgestudeerd! Wauw. Nu ik het zo zwart op wit zie staan is het wel erg echt! Stiekem kan ik het niet helemaal geloven en word ik elke ochtend nog wakker met het “vergeet ik niet iets?” gevoel. En dat je dan in je hoofd even alles afgaat: tandarts, dokter, huur overmaken, etc. Maar nee, ik vergeet niets. Ik ben echt klaar met mijn scriptie!

Vandaag was ik in de kringloop en liep ik tegen het boek “het dertigers dilemma” aan, wat volgens de achterflap ook voor twintigers met een crisis was (ok lekker logisch), maar ik heb het heel bewust weer teruggezet. Ook al was het maar 1 euro. Ging over “wat moet ik nou doen met mijn leven enzo”. Daar had ik dus echt even geen zin in. Ik ben klaar en kan nu eindelijk een maand lang dingen doen waar ik zo naar heb uitgekeken. Boeken lezen in het gras, avondwandelingen maken door Stockholm (bijna bijna), mijn kledingkast opruimen (die was echt een zooitje geworden na twee maanden in een -metaforische- thesisgrot te hebben geleefd), zand tussen mijn tenen krijgen op het strand, films afstrepen van mijn hele lange lijstje, naar Stevie luisteren in de zon in plaats van in het archief, drankjes drinken langs het water, snoepscheppen in Zweedse supermarkten en kippenvel krijgen tijdens het zwemmen in een Zweeds meer (bijna bijna). En ijsjes eten natuurlijk.

Zo, waren dat alle zomercliché’s? Kan er niets aan doen! Heb zelfs zin in slechte koffie van het tankstation. Nog even een paar weekjes werken op de sportschool en dan gaan we er voor twee weken vandoor. Kan niet wachten.

Wat zijn jullie zomerplannen? Please tell me! Oh, en nog bedankt voor al jullie berichtjes op mijn vorige post!
(zal snel weer een wat langer blogje typen, maar ik moet naar mijn werk)
Liefs!

Posted in daily musings | 6 Comments


this blog is NOT dead

Hoi! Hier weer een update vanuit het hoofdkwartier, waar er druk gezwoegd wordt op de laatste loodjes. Het gaat de goede kant op met mijn scriptie, maar ik moet zeggen dat mijn instagram-feed en de bloggers die ik volg het niet makkelijker maken! Het lijkt echt alsof iedereen al vakantie heeft en lekker van het mooie weer aan het genieten is. Al een paar warme dagen zat ik in de bibliotheek of het archief, in plaats van in de zon. Het is geen zelfmedelijden hoor, ik vind het helemaal niet erg om met mijn scriptie bezig te zijn en ik voel me al helemaal geen zielenpoot, maar ik kan niet wachten tot ik eindelijk die champagnefles open kan trekken en VRIJ ben! Het constante gevoel van fried brain en de wallen tot op m’n knieën ben ik best een beetje zat. MAAR NOG EVEN! 1 juli is mijn definitieve deadline en dan ben ik hopelijk afgestudeerd! Tot die tijd moet dit blogje nog even wachten :-) Voor de mensen die ook aan het afstuderen zijn: GOOD LUCK!!! We can do this!!! En voor de mensen die al lekker vrij zijn: you lucky bastards! Geniet er van! ;)

Liefs!

Posted in daily musings | 13 Comments


zondag

Vind ik leuk:

alles wordt weer zo mooi groen! gisteren gezellig met Anne naar de film geweest: Boychoir. Beetje cliché, maar wel mooi! vanochtend gewerkt en daarna lekker binnen kunnen blijven en plaatjes draaien morgen naar Fleetwood Mac! yes! het tafeltje dat mijn vriend heeft gemaakt :) vanavond naar Tara

Fijne zondag! Liefs x

Posted in daily musings | 11 Comments


Fem / Vijf / 5

Hi y’all! Kijkt er nog iemand Nashville? Irritante cliffhanger zeg. DIT KUNNEN ZE ONS TOCH NIET AANDOEN. Als je het nog niet kijkt, gewoon doen, want het is leuk (staat trouwens helemaal op netflix.)

Hier weer vijf foto’s/puntjes/muziekjes/filmpjes die ik even kwijt wil.

1. Film Afgelopen zaterdag zag ik de Zweedse film “A pigeon sat on a branch reflecting on existence”. Het was de derde film in het drieluik van de regisseur Roy Andersson en het was weer even bizar als zijn voorgaande films. Andersson maakt tragikomedies en zijn films zijn naast maatschappij-kritisch bij vlagen ook erg surrealistisch. De scènes worden vanuit een vast punt geschoten en ieder shot is het inlijsten waard. Deze film gaat over twee verkopers van fopartikelen die naar eigen zeggen “mensen willen entertainen”, maar allebei nogal tragische figuren zijn. Het leuke van deze film (en Andersson zijn andere films) is dat je op een hele (tragi)komische manier geconfronteerd wordt met hoe het leven en de maatschappij in elkaar zit. De wat bizarre scènes, waarbij koning Karel op zijn paard een café in komt rijden of een Afrikaanse stam in een grote koperen ton wordt geduwd, zijn precies dat: bizar. Maar tegelijkertijd dwingen ze je tot nadenken. Wat wil Andersson hier nou mee zeggen? Voor een echte verhaallijn moet je deze film niet gaan kijken, maar als je wat apartere films wel kunt waarderen, dan kan ik deze zeker aanraden! Overigens leerde ik zijn films trouwens kennen toen ik in Zweden studeerde (goh). Tijdens het college Zweedse cultuur keken we toen naar de film Songs From The Second Floor (de eerste films uit zijn drieluik). Ook al zo’n bizarre film! Dit is één van de bekendste scènes.

Ook gezien: met Tara keek ik Welcome to Me, een film met Kristen Wigg. Veel plaatsvervangende schaamte, haha, maar al met al een grappige film :)

2. Doen Een van mijn favoriete zomeractiviteiten? Zonsondergangen kijken op de dijk of op het strand. Ik moet alleen wel eens mijn betere camera mee gaan nemen, want de iPhone bakt er helemaal niets van. Hier waren we, zoals je ziet, helaas net iets te laat. Er was alleen nog een hele dunne lijn knalroze te zien. Al met al was het in het echt ietsje indrukwekkender.

3. Voedsel Met dat hele powerfood gebeuren heb ik niet zoveel en de smoothiehype wilde ik eigenlijk ook links laten liggen, maar toen ik op onderzoek uit ging leek het me toch wel goed om er eens aan te beginnen. Sinds 1 januari eet ik geen vlees meer en ik mis het eigenlijk nooit (behalve soms een hamburger…… ik geef het toe), maar ik had nog wel steeds last van mijn buik. Nee, dit wordt geen vies verhaal, no worries ;) Ik had gewoon constant een opgezette buik en dat is echt vervelend. Na wat gegoogle bleek dat ik niet de enige was die hier last van kreeg bij deze manier van eten en veel sites raadden het aan om ‘s ochtends bijvoorbeeld een smoothie te gaan drinken. Krijg je ook gelijk je fruit binnen! Vorige week haalde ik dus een blender en sindsdien maak ik elke ochtend een sapje. Het is geen vervanging voor mijn ontbijt (kan ik echt niet op leven), maar wel erg lekker! Veel gedoe is het ook niet. Ik heb wat fruit in de vriezer liggen (je kunt bijvoorbeeld banaan in stukjes invriezen of een zak gemengd fruit halen bij de Lidl), een zak verse spinazie, gember (kan ook in de vriezer! gewoon raspen als je een stukje nodig hebt), honing en eventueel limoensap. Vervolgens kun je gewoon water gebruiken, maar ook amandelmelk, kokoswater of bijvoorbeeld yoghurt. Op de bovenkant strooi ik dan wat chia zaad, want dat schijnt dus gezond te zijn. Ik merk nog niet gigantisch veel verschil, maar ik probeer het toch maar!

Vanochtend maakte ik mijn favoriet tot nu toe: appel, komkommer, spinazie, gember, honing, citroensap, water en twee ijsblokjes (dat is overigens niet de smoothie van hierboven, die bestond uit blauwe bessen, amandelmelk, spinazie en honing). Om al die gezonde praat wat uit te balanceren: als toetje is het erg lekker om wat bevroren banaan + cacao poeder + honing + amandelmelk in de blender te gooien ;-)

(om de blender makkelijk schoon te krijgen gooi ik er wat afwasmiddel + warm water in en vervolgens zet ik ‘m aan. Erg handig! Astu, gratis een ultieme lazy housewife tip from me for you.)

Verder ben ik weer wat creatiever aan het worden met koken, maar ik weet niet of jullie het leuk vinden als ik daar weer eens een post over schrijf? Met ontdekte recepten bijvoorbeeld. Ik vind het vaak wat stom om een hele post te schrijven over één recept, want vaak is het niet MIJN recept. Dan is het netter om gewoon een linkje te geven naar het oorspronkelijke maker/maakster.

Op de foto hierboven maak ik een aardappelsalade van de restjes uit de koelkast (erg goed gelukt al zeg ik het zelf). (en ja, ik luisterde inderdaad naar Taylor Swift). Deze “hotdogs” van The Happy Pear heb ik eergisteren gemaakt. ZO LEKKER! (heb wel het recept wat aangepast, ik had bijvoorbeeld gewone salade in plaats van avocado en ik gebruikte ook geen cheddar, maar parmezaanse kaas). Vooral lekker veel mosterd op je brood smeren, hmmm. Of een dressing van balasmico-azijn+olijfolie+citroensap+mosterd+suiker. OK IK STOP AL. Krijg er zelf al weer honger van.

4. Selfie Op tumblr kwam ik van de week een post tegen waar ik wel om moest grinniken. Het ging over de selfie en over hoe narcistisch dat zou zijn volgens sommigen. Maar hallo, vroeger waren mensen pas narcistisch! Toen lieten mensen zelfs hele schilderijen van zichzelf schilderen of standbeelden maken. Haha, het is natuurlijk een wat scheve vergelijking, maar ik vond het even goed wel grappig! Toen ik zestien was maakte ik veel meer selfies dan vandaag de dag. Ik vind het gewoon niet zo boeiend meer en ik vind het vaak ook nogal ongemakkelijk. Het voelt zo self-involved. Waarom eigenlijk? Ik durf best te zeggen dat ik verre van narcistisch ben namelijk, dus dat is niet de reden dat ik ze wel eens maak. Ik vind het trouwens ook altijd leuk om selfies van anderen te zien (tenzij het er elke dag tien zijn en zo overbelicht of bewerkt zijn dat ik diegene niet eens herken). In ieder geval: dit ben ik dus, 25 jaar, bijna afgestudeerd, voor het douchegordijn in de badkamer, want daar had ik mooi licht. En een beetje van de Aden filter + een wat hoger contrast. Het origineel was namelijk wel erg zoutloos. Oja, en ik weet nog dat iemand ooit een opmerking maakte over dat ik nooit mijn tanden liet zien en of ik daar soms onzeker over was, maar nee, dat valt wel mee hoor! Ze zijn niet zwart en staan niet al te scheef. Ik vind het alleen nogal geforceerd om dan heel erg breeduit te gaan lachen voor een selfie? Ziet er altijd uit alsof ik kiespijn heb.

5. Muziek Dit liedje vond ik via Flora, één van mijn favoriete Zweedse bloggers. Het is een cover van een Engelstalig liedje (If I were a carpenter) en het heet Om jag Vore Snickare. Ik kan het niet op youtube vinden, dus vandaar de Soundcloud link. Ik hoop dat het werkt! Vind het zo’n fijn dromerig nummer :)

Fijn weekend allemaal! Liefs xx

Posted in cinema, vijf | 4 Comments


mini q&a

Af en toe stellen jullie wel eens een vraag onder één van mijn stukjes en meestal reageer ik daar direct op, maar soms moet ik er ook eventjes over nadenken. Sigrid bijvoorbeeld, die afgelopen week zomaar heel casual even de vraag stelde wat ik hierna eigenlijk wilde gaan doen, ná het studeren. Ehm, Sigrid, ik hou van struisvogelen, dus daar wil ik eigenlijk nog even niet aan denken! Haha. Heb ik natuurlijk al wel gedaan, daar niet van, maar echt een plan heb ik nog niet. Goed, doel van dit stukje is in ieder geval om eens wat van jullie vragen te beantwoorden, want ik weet dat jullie natuurlijk niet kunnen slapen voordat jullie deze dingen weten. Én omdat ik even helemaal blij ben dat ik mijn eerste deadline heb gehaald en ik eindelijk een weekendje NIET verplicht aan mijn thesis hoef, dus daarom wilde ik even een blogje typen.

Laten we dan meteen maar de lastigste uit de weg ruimen, de vraag van Sigrid, over mijn “carriereplannen”: ik ben wel nieuwsgierig of je ook nog iets met je studie wilt gaan doen als dit scriptiedrama straks voorbij is? ben gewoon benieuwd naar je dromen of ideeën op ‘carrière’gebied :))

Een hele lastige vraag, omdat ik er natuurlijk wel over na heb gedacht, maar nog niet SERIEUS. Zoiets lag altijd een beetje in de toekomst (het voelt als de dag van gisteren dat ik begon met studeren) en als het er dan eenmaal bijna is, dan geloof je het eigenlijk nog niet. Althans, ik niet. Heb ik plannen om iets met mijn studie te gaan doen? Ja, het lijkt me heel leuk om daar iets mee te doen, maar soms vraag ik me wel af hoe realistisch dat is. Ik wil liever niet in de randstad wonen (been there, done that, werd er doodongelukkig van) en hier in het Noorden is er weinig baanperspectief (in mijn sector). Ik ga wel op zoek en solliciteren natuurlijk, maar ik ben er ook al wel over uit dat ik sowieso niet ga zitten wachten op een droombaan! Die ga ik dan gewoon zelf een beetje proberen te maken :) Ik heb gelukkig nog een bijbaantje waar ik nu een groot deel van mijn huur mee zou kunnen verdienen (kortom: er is geen nood aan de man) en hoewel dat uiteraard niet iets is waar ik mijn hele leven mee verder wil, is het prima voor de periode waarin ik “mijn weg probeer te vinden” (eugh, ja je snapt wat ik bedoel toch?).

(Stiekem ga ik het liefst iets creatiefs doen, maar ik weet nu nog niet hoe ik daar een invulling aan moet geven… En ik vind het belangrijk om iets te doen waarbij ik mensen “help” en iets bijdraag aan de maatschappij.)

Over Nathalie (ja, elke keer als ik haar noem dan krijg ik dezelfde vragen, dus dit leek me handig):

Ja, dat is Nathalie van booksandfood.com, nee ze blogt niet meer, en ja, het gaat goed met haar! En ze is geen boek aan het schrijven en ze gaat ook niet bloggen denk ik, maar ik zal haar binnenkort eens vragen of ze daar echt geen plannen toe heeft ;)

Anne stelde drie vragen: ik ben heel benieuwd naar het onderwerp van je thesis en hoe het er voor staat etc. En hoe je gemotiveerd blijft om te schrijven. En heb je al plannen voor de zomervakantie?

Anne, als er iemand niet gemotiveerd was om aan haar scriptie te werken, dan was ik het wel. Of bén ik het wel. Want ik vind het serieus vreselijk. Ik ben een perfectionist en ik heb faalangst, dus alles wat ik op papier zet vind ik slecht. Uiteindelijk heb ik toch de knop omgezet en wist ik dat ik de enige was die iets aan de situatie kon veranderen. Aan de slag, want het moet toch gebeuren! Op dit moment heb ik een groot deel van mijn onderzoek gedaan en heb ik 16.000 woorden op papier. Ik zit nu in het herschrijfproces, dus ik heb nog wel een paar weekjes nodig!

Mijn scriptie gaat over de wederopbouwperiode van Den Helder (1950-1968) en wat voor invloed de aanwezigheid van de Koninklijke Marine hierop heeft gehad. Voornamelijk over hoe een militaire stad zich dus heeft ontwikkeld (alle voordelen, nadelen en de verschillende factoren op een rijtje). Klinkt wat vaag, maar het is erg interessant (vind ik zelf).

De zomervakantie, aaah dat is een leuke vraag, want daar heb ik ZOVEEL ZIN IN. We hebben nog niets geboekt, maar gaan waarschijnlijk een week naar Ierland! Weer eens iets anders dan Scandinavië, maar wel een beetje in dezelfde lijn. Waarschijnlijk huren we een auto en een huisje, dan kunnen we van daar uit allerlei dingen gaan bekijken. Ik ben er zeven jaar geleden al eens geweest met een vriendinnetje, maar ik wil echt nog eens terug! En sowieso gaan we ieder jaar langs mijn familie in Zeeland, dat is een fijne traditie.

Voor Leonie, die in juli of september naar het buitenland gaat (dus ik hoop dat ik nog niet te laat ben!!): Ik ben eigenlijk nog wel benieuwd of je als je opnieuw in het buitenland zou mogen gaan studeren of je dingen anders zou doen? Een andere stad? Een andere voorbereiding? Zou je beter de taal leren? Zou je meer gedurfd hebben, heb je dingen niet gedaan waar je nu spijt van hebt, etc.? :) (Ik ga zelf juli of september in het buitenland studeren dus hihi ik vind het heel interessant om dat van iedereen te horen!)

Zou ik dingen anders doen? Nee, ik denk het eigenlijk niet! Ik vind Zweden een fantastisch land en Lund was ook een hele leuke studentenstad, dus dat kan ik echt heel erg aanraden. Ze zijn daar ook gewend aan internationale studenten, dus er is heel veel te doen en er wordt veel leuks geregeld. De taal had ik uiteraard wel beter willen leren, maar zoals dat vaker gaat, kost zoiets heel veel tijd en heb je tijdens een uitwisseling ook een heleboel andere leuke dingen te doen. Ik heb reisjes gemaakt naar Helsinki, Lapland, Stockholm, Öland en naar Estland. Tussendoor kwam mijn vriend op bezoek, net zoals mijn zusje, en dan is de tijd eigenlijk alweer bijna voorbij! Vijf en een halve maand gaat erg snel.

Als ik dan toch één tip mag geven: geniet van elke dag. Zelfs de dagen waarop je misschien een beetje heimwee hebt, of je een beetje eenzaam voelt. En van je loopje naar de supermarkt en je fietsritje naar de universiteit. Het lijken allemaal van die triviale momenten, maar achteraf horen die er ook bij. Ik ging vaak ‘s avonds nog een stuk lopen en dan liep ik door een knus wijkje en een haag van bomen naar de supermarkt, waar ik dan een zakje snoep vulde (godddissss!) en thuis (op m’n kamertje) Gilmore Girls aanzette. Met het raam open, vanwege het mooie weer, en dan die vogeltjes die floten terwijl het langzaam donkerder werd. Het klinkt stom, ik weet het, haha, maar dit vind ik echt zo’n fijne herinnering! :) Heel veel plezier Leonie!

En nu moet ik gaan, want we gaan naar het filmhuis+drankjes doen met wat vrienden. KIJK MIJ SOCIAAL DOEN.
Fijn weekend iedereen! xx

Posted in daily musings | 10 Comments


may

Op dit moment zit ik in de bibliotheek en er zit een man achter me die om de vijftien seconden kucht. Het is maar goed dat je in Nederland een vergunning nodig hebt voor het dragen van een wapen……… (grapje). Maar serieus, dat soort mensen moeten ze verbieden in een bibliotheek. OF NEEM EEN ROL STOPHOEST MEE. Ik kan mijn muziek nog zo hard zetten, maar nog steeds komt dat ROTKUCHJE er elke keer doorheen. Mijn concentratie is daarom ver te zoeken, maar goed, dat schenkt mij de gelegenheid om zonder schuldgevoel dan nu toch eindelijk eens een blogberichtje achter laten.

Heb ik veel te vertellen? Nee, eigenlijk niet, want mijn dagen zijn nogal eentonig. Het afstuderen is nu echt begonnen en hoewel ik maanden lang erg goed was in struisvogelen (= netflixen, net doen alsof de rest van de wereld niet bestaat, vriendelijk lachen als iemand vraagt hoe het gaat met je studie), zit ik nu zo waar iedere dag in de a) bibliotheek of b) in het archief te gniffelen boven de gemeenteraad-notulen uit 1953. En als ik thuiskom dan ga ik vrijwillig nog een paar uur aan de studie. Wie had dat gedacht? Ik niet. Een maand geleden was ik nog aan het opzoeken hoeveel studieschuld ik had als ik nu zou stoppen en hmmm, hoe lastig is het eigenlijk om je spullen te pakken en als non verder te leven in een Italiaans klooster? Ik weet het, ik weet het, ik ben een beetje een dramaqueen (en ik had weer eens naar de soundtrack van La Grande Bellezza zitten luisteren). Van het woord “scriptie” kreeg ik spontaan paniekaanvallen en als ik aan de toekomst dacht dan had ik vaak zoiets van, eugh, laat maar.


Wat plaatjes van de afgelopen weken. Het archief in Alkmaar (wat een hele fijne studiezaal heeft, dus ik mag niet klagen), de bibliotheek en wat archiefmateriaal waar ik mee bezig ben geweest. Het boek dat je ziet bevat de notulen van de gemeenteraadsvergaderingen voor het jaar 1950 en het is zo dik dat ik het niet eens normaal kan vasthouden. Maar het is thankheavens niet handgeschreven (die ben ik ook tegengekomen namelijk) en daar ben ik al super blij mee.

Gelukkig wist ik op een dag de knop om te zetten: het is tijd voor iets nieuws en zolang ik die scriptie niet afmaak, dan kan ik nooit vérder. En bovendien hoeft het niet perfect te zijn, want zoiets is dat toch nooit en who cares anyway. Ja, ík natuurlijk, ik wil vooral mezelf niet teleurstellen (want dat heb ik wel een beetje gedaan). Ik wilde zo graag nominaal afstuderen dit jaar en het is me verdorie niet gelukt. Al mijn studiepunten netjes op tijd gehaald, maar die scriptie bleef maar hangen. Dat voelt gewoon een beetje als falen. Maar dan kan ik twee dingen doen: heel erg teleurgesteld zijn in mezelf en blijven zwelgen in zelfmedelijden (en nog langer doen over mijn studie) OF mezelf een schop onder m’n kont geven en AFSTUDEREN. Juist, die knop omdraaien dus.

Dus hier zit ik nu, in de bieb, met achter mij een beroepskucher (serieus, wat zou er mis met hem zijn?) en naast mij staat een rek met Harlequin Bouquet romannetjes (waar af en toe heel stilletjes meerdere dames van hogere leeftijd in komen snuffelen).

Over boeken gesproken (mooi bruggetje toch?): de afgelopen weken las ik er weer een paar. Op 4 mei las ik Serenade van Leon de Winter. Ik was die dag aan het stoffen (dat ik dat ooit nog zou typen zeg) en dat boek sprong me opeens in het oog. Heel toepasselijk, zag ik al snel. Volgens De Bezige Bij: In Serenade brengt Leon de Winter de brandhaarden in Bosnië in verbinding met de Tweede Wereldoorlog, en stelt hij de vraag hoe je op te stellen tegen het kwaad. Een mooi verhaal. Het was het boekenweekgeschenk van 1995, dus het is vast in veel kringloopwinkels te vinden (daar heb ik mijn exemplaar ook vandaan). Bovendien is het ook een dun boekje, dus ik hoefde me niet al te schuldig te voelen over de tijd die ik aan het lezen was (in plaats van aan het studeren). Oja, en ik las ook het boek Wild uit. Mooi verhaal, maar ik vond het niet fantastisch (kan wellicht ook te maken hebben met het feit dat ik vertaling las).

Ook kocht ik de gedichtenbundel van Amber Tamblyn, Dark Sparkler. Ik wist al een tijdje dat zij gedichten schreef en op instagram zag ik een paar keer haar nieuwe bundel voorbij komen. Ik heb er wat weekjes op moeten wachten, maar het is het wel waard! Een bundel van gedichten over overleden actrices. Of, zoals er op de site van haar uitgeverij (Harper Collins) te lezen staat: The lives of more than twenty-five actresses lost before their time—from Marilyn Monroe to Brittany Murphy—explored in a haunting, provocative new work by an acclaimed poet and actress. Ik weet eigenlijk zo weinig van poëzie, maar je moet ergens beginnen toch? Ik heb helaas nog niet echt tijd gehad om er echt voor te gaan zitten, dus heel veel weet ik er niet over te vertellen.

Dit is mijn uitzicht vanaf de bank. Je ziet het goed, Gossip Girl staat weer op repeat. Het eerste seizoen blijft toch het leukst (de Thanksgiving aflevering is denk ik favoriet!). Ideaal voor tijdens het studeren, want je hoeft toch niet zo goed op te letten.

Ook (weer) gezien: Sherlock (blijft een leuke serie!), Nashville, de film ‘Love, Rosie’ (wel schattig), Still Alice (hele mooie film over Alzheimer, met o.a. Julianne Moore, Kristen Stewart en Alec Baldwin), Whip It (een geinige film met Ellen Page in de hoofdrol, geregisseerd door Drew Barrymore) en stiekem tussendoor wat afleveringen van Joan of Arcadia (met Amber Tamblyn inderdaad). Dat vond ik vroeger echt een leuke serie, dus ik had het weer even opgezocht.

Wat muziek betreft luister ik de laatste tijd veel naar Fiona Apple. Haar muziek trok me nooit zo erg, maar sinds ik het een paar maanden geleden bij Tara hoorde wilde ik het toch eens opzoeken. Haar eerste album Tidal (ja, inderdaad, zo heet die nieuwe muziekdienst van die heeeeele arme zielige -ahem- artiesten toevallig ook) is echt een jaren negentig album. Niet op de “Spice Girls” / “R&B” / plastic rugzak manier, maar een beetje dat grungy gevoel (does this make sense? Misschien moet ik niet over muziek praten, ik weet er zo weinig van af). Hoe dan ook, het is echt een HEEL erg goed album. Mooie teksten, ietwat duister (niet zo gek na wat ze allemaal heeft meegemaakt, als ik het internet mag geloven) en bovenal ook heel puur en “echt”. Ja, ik ben blijkbaar zo’n hipster geworden die het belangrijk vindt dat alles “puur” en “echt” is, eugh, wat een cliché ;) Mijn favoriete nummers van Tidal zijn Sullen Girl (hier een hele mooie live versie uit 1997, opgenomen in – jawel- Amsterdam), Never Is A Promise en Slow Like Honey. Mijn buren houden erg van Nederlandstalige meezingers en Fiona helpt me dat een beetje doorstaan ;-) Lange leve koptelefoons.

Hier één van haar nummers: Fiona Apple – Sullen Girl

Goed, ik ga maar weer eens aan de slag… Fijn weekend allemaal!
Liefs xx

PS. Ik ben nieuwsgierig naar jullie! Deel ajb in de comments iets leuks wat je vandaag hebt meegemaakt en/of iets waar je naar uit kijkt! :) Mijn “was leuk vandaag”: J. die gisteren terugkwam uit Spanje en dat ik vanochtend dus weer naast hem wakker werd + dat we weer samen de “Rudolph bingo” konden doen op 24Kitchen (doen nog meer mensen dit?? Rijke vanille bv… haha). Waar ik naar uitkijk: het Fleetwood Mac concert van 1 juni!

Posted in blah blah, daily musings, dramaqueen, granny hobby, nederlands, tunes | 17 Comments