Dagboek 4 april (lijstje)

Begin maart had ik best wat pech: mijn fiets werd gestolen, ik liet mijn make-up tas vallen met als gevolg dat mijn verschillende gezichtspoeders in duizend stukjes braken én mijn laptop ging opeens op zwart. Achteraf viel het allemaal best wel mee. Op ons dakterras hadden we nog een extra fiets staan, mijn gezichtspoedertjes waren toch “maar” van Catrice (goedkoop, dus makkelijk te vervangen) en wat mijn laptop betreft bleek het slechts mijn oplader te zijn en gelukkig niet mijn moederbord (zoals ik eerst dacht). Ik kan best handig omgaan met computers, maar zodra het over hardware gaat dan verander ik in een soort van wanhopige Carrie uit die aflevering waarin haar schattige macbook het begeeft. Ik vond het nog best knap van mezelf hoe rustig ik bleef! Ik kan nu doen alsof ik heel verlicht ben en zeggen “achja, spullen maken je immers niet gelukkig!”, maar als ik eerlijk ben had ik het toch wel vrij vervelend gevonden als het niet allemaal zo makkelijk op te lossen was, haha.

Enfin, hier ben ik dan weer, vanaf mijn oude vertrouwde laptopje mét een nieuwe accu en oplader. In de tussentijd heb ik al wel een playlist geupload, ons Rotterdam avontuur gedeeld en een filmpje gemaakt (dat kon tenminste wel zonder mijn eigen laptop), maar m’n dagboekpost moest dus nog even wachten. NO MORE! I’m back in business! Hier een toepasselijk gifje.

Note: ik begon dit stukje oorspronkelijk op 1 maart, ging verder op 21 maart en typ dit uiteindelijk op 4 april. Eeh, oeps. Ik had een drukke maand, laten we het daar op houden. Maak je klaar voor een lánge blog, met veel geneuzel over mentale gezondheid enzo.

Favoriete bezigheid: Tekenen/schrijven en koffiedrinken in de bibliotheek. Die ook nog eens als beste bibliotheek van Nederland verkozen is, wat ik natuurlijk geheel terecht vind ;-) Currently sippen’ my coffee and typing there as we speak.

Favoriete aankoop: nieuwe skincare. Ik had een financiele meevaller en kon dus eindelijk weer eens wat dingetjes kopen die ik al een tijdje moest vervangen. Ik kocht onder andere de 2% BHA gel van Paula’s Choice, omdat ik sinds ik met de pil ben gestopt (nu een maand of 8/9) heel veel last heb van hormonale acné op mijn kin en soms voorhoofd. En nee, ik ben niet met de pil gestopt omdat ik kinderen wil, haha. Het is iets wat ik eigenlijk al een tijdje wilde doen en nadat iemand dichtbij een dubbele longembolie kreeg (vermoedelijk door de pil!), vond ik het de hoogste tijd. Maar, om nog even terug te komen op de skincare: ik hoop heel erg dat deze gel gaat helpen. Ik merk al wel verschil trouwens. Mijn huid is egaler en mijn maandelijkse break-out was een stuk minder erg dan vorige maand. Mochten jullie het interessant vinden, dan kan ik jullie op de hoogte houden. Het idee van deze gel kreeg ik trouwens van Sophie (Naoki.nl) en Willemijn!

Oh, en technisch gezien is het niet mijn aankoop, maar toch ook wel een favoriet: J. zijn auto! ZO LEUK om te zien hoe trots hij is op zijn allereerste echte auto. Al sinds zolang ik hem ken heeft hij het over een eigen auto en nu hij een vaste baan heeft was het eindelijk zo ver. Nu al de leukste aankoop van 2017! Bovendien was het ook erg leuk om afgelopen weekend met het mooie weer lekker een stukje te rijden. Met het dakraampje open voelt het bijna als een cabrio ;) (grapje natuurlijk). Ik kan niet wachten om lekker naar Zweden te toeren! Er moet natuurlijk een eland-sticker + Zweeds vlaggetje op!

(ik heb het nummerbord weggepoetst, maar heb eigenlijk geen idee of dat nodig is??)

Currently reading: Oooh, ik heb echt veel te weinig boeken gelezen afgelopen maand. Niet goed, want waar moet ik nu over praten in mijn maandelijkse boekenfilmpje!? Tips welkom! Ik ben nog steeds bezig in Lord Of The Rings en ik vind het echt heerlijk lezen.

Daarnaast heb ik (in verband met de verkiezingen) heel veel artikelen gelezen en geniet ik nog steeds heel erg van de stukjes van Niña Weijers en Marije Pruis in De Groene Amsterdammer.

Favoriete hang-out: We gaan vaak op donderdagavond een stuk lopen en eindigen negen van de tien keer bij Robuust op ons vaste plekje aan het raam. Heerlijke koffie en taartjes + gezellig personeel.

Favoriete hang-out #2: HET STRAND! Oh ik vind het ZO HEERLIJK om met dit prachtige weer en de langere avonden lekker uit te waaien op het strand. Ik kan het niet uitleggen hoe blij ik daar van word. Even real talk: vorige zomer had ik mijn breakdown (o ja, ik deel mijn leven nu trouwens in op Before-Breakdown en After-Breakdown – semi-grappend natuurlijk) en ik associeerde de warmte en de zomer nu eigenlijk heel erg met die nare periode. Niet per se bewust ofzo, maar ik merkte bij mezelf dat ik tegen het mooie weer op zag. Want wat nou als….? Niet-logische gedachte natuurlijk, want ik ben zoveel verder dan vorige zomer en mijn leven ziet er anders uit. Toch keek ik er tegenop en kreeg ik een steen in mijn maag als ik aan de zomer dacht (voor een mentaal gezond persoon klink ik volgen mij nu als een gestoorde, maar het is even niet anders).

Sinds afgelopen week probeer ik daar actief aan te werken en het mooie weer plus de zomer met positieve dingen te associëren. Gisteravond had ik het gevoel dat het me even gelukt was. Niet dat ik opeens een openbaring had ofzo (serieus, bestaat dat überhaupt? Zoals in films?), maar ik stond op het strand en de zon ging onder en ik keek omhoog naar de maan en naar een vliegtuig die voorbij vloog en zo’n mooie streep achterliet en ik haalde heel diep adem en dacht: ja, het is goed zo. Niets om bang voor te zijn. Het was alsof er even wat meer ruimte kwam in mijn hoofd en alsof de olifant op mijn borst opveerde en ergens een lekkere douche ging nemen ofzo, in een mooie rivier (of een Rolo ging eten). De olifant staat nog steeds onder de douche overigens en voor nu vind ik dat wel meer dan prima.

Hoe ik me voel: Vandaag goed. Overigens had het gisteravond niet alleen met het mooie weer en de altijd kalmerende werking van de zee te maken, maar is het denk ik echt een samenspel van factoren. Positiever denken, niet zo gemeen zijn tegen mezelf, meer doen van wat ik leuk vind en ook als het even niet goed gaat, tóch doorzetten, ook al is het de volgende dag. Ook mijn therapiesessie van gisteren was eh… ja hoe zal ik het zeggen… belangrijk.

Ik ben trouwens best huiverig om over therapie en mijn mentale gezondheid te schrijven, want ik ben ook aan het solliciteren en wat nou als ze denken dat ik een incapabel persoon ben die alleen maar zit te janken boven kopjes gemberthee en iedere zin begint begint met “ja, maar mijn therapeut zegt…”???. Ik functioneer inmiddels gewoon weer hoor! En mijn baan heeft er niet onder geleden (mocht iemand die twijfelt of ze me moeten aannemen dit lezen, haha).

Er heerst zo’n stigma op dit onderwerp en dat is eigenlijk gek, want ik ontdek nu pas hoeveel mensen in mijn omgeving hier mee worstelen of dat ooit hebben gedaan. Ik wil er tóch over schrijven, want als ik maar één persoon de drempel over help om eens een afspraak te maken met een therapeut of iemand het gevoel kan geven dat die persoon niet alleen is, dan is het ‘t al waard. Toen ik me zo voelde, voelde ik me namelijk vooral in het begin ZO ALLEEN. Opgesloten in mijn hoofd en vooral ook bang dat ik voor altijd gedoemd was om alleen te zijn met mijn angst. Niet nodig. Je bent niet alleen! Je KUNT beter worden. Je moet er alleen aan durven werken en gelukkig zijn er mensen die je daar bij kunnen helpen. Het is vreselijk, absoluut, maar je hoeft het niet alleen te doen. Mocht de stap naar een therapeut te groot zijn, neem dan eerst een vriend of vriendin in vertrouwen. Je zult je er waarschijnlijk over verbazen over hoeveel begrip mensen voor je hebben!

Als mensen aan mij vragen wat ik van therapie vind, dan vragen ze dat vaak om voor zichzelf te beslissen of ze ook in therapie zullen gaan. Eigenlijk zeg ik tegen iedereen hetzelfde: doen. Als je mentale klachten hebt dan kan een professional je daar zoveel beter mee helpen dan een vriend of vriendin. Vrienden en familie zijn belangrijk, maar met bepaalde dingen kúnnen ze je gewoon niet helpen. De juiste therapeut luistert en helpt je om bepaalde dingen voor jezelf op een rijtje te zetten, zonder oordeel, maar ook zonder fluwelen handschoentjes. Op het moment dat ik in therapie ging had ik eigenlijk geen keus (ik durfde m’n deur niet meer uit, dus eh, ik vond het vrij cruciaal om dat probleem op te lossen), maar achteraf kan ik zeggen dat in therapie voor mij de beste beslissing was die ik ooit heb gemaakt. Ik heb tien jaar shit verwerkt, waarvan ik dacht dat ik er nóóit mee om zou kunnen gaan. Ook als je gezond bent kan het trouwens heel waardevol zijn om eens met iemand te gaan praten die jou op een andere manier benadert. Je hoeft niet te wachten totdat je een breakdown hebt! ;)

Het klinkt nu trouwens net alsof ik er op terugkijk, maar nee, ik ben nog steeds heel hard aan het werk. Het kost heel veel energie en soms lukt het niet, maar gelukkig zijn er ook momenten waarop ik merk dat het harde werken z’n vruchten afwerpt. Wat er ook gebeurt, blijven doorzetten!

Mocht je hier trouwens met mij over willen praten, dan sta ik daar absoluut voor open. Je mag me altijd een mailtje sturen.

Ik maakte: Veel foto’s! Ok, het lijkt misschien alsof ik mezelf fantastisch mooi vind, maar dat is (helaas) niet het geval hoor. Ik sta hier onder zelf op de foto, maar dat was niet het oorspronkelijke idee. Ik probeer de laatste tijd weer wat meer te fotograferen, alleen ik heb geen modellen! Mijn vriend zegt: joh, vraag dan iemand via Facebook. En dat is op zich een goed idee, maar een foto maken op de manier waarop ik dat doe vind ik (nu nog) het fijnst met iemand die ik al ken of op z’n minst een beetje vrienden mee ben, zodat je elkaar goed begrijpt. Dat vind ik het fijne met Tara, zij is 1) ontzettend fotogeniek en 2) zelf ook heel creatief, dus ze denkt heel erg mee, waardoor een foto vaak een project van ons samen wordt. Bovendien woon ik ook nog eens in een uithoek, dus krijg hier maar eens iemand naar toe. Goed, lang verhaal kort, ik heb dus een gebrek aan modellen en ik had wel een idee, dus toen heb ik anderen even gevraagd om op het knopje te drukken.

Voornaamste idee was eigenlijk om locaties te zoeken en dat is best gelukt. Bij de haven hebben we wel wat mooie plekken gevonden, net zoals in de duinen. Ik ben van plan om hier binnenkort nog eens naartoe te gaan met Tara (zodra ze tijd heeft) en ik ben benieuwd wat ik dan kan maken, als ik zelf wat rond kan lopen en ook een model heb met meer dan 1 gezichtsuitdrukking, haha. En nee, dat is niet laatdunkend over mezelf bedoeld, maar ik sta nou eenmaal liever achter de camera dan er voor! Deze foto vond ik trouwens wel erg mooi gelukt en heb ik meteen overal als profielfoto ingesteld. Met de wind door m’n haren op m’n lievelingsplek :) Ik heb ook een heleboel foto’s van mezelf als een angry bride, hahaha, maar die ga ik niet online zetten. Wel handig om op te photoshoppen overigens.

Uiteindelijk kon Tara vorige week toch nog een gaatje vrij maken in haar drukke studieschema en hebben we op een middag een uurtje wat foto’s gemaakt in een park dichtbij. Het was echt leuk om eens wat anders te doen en vooral in photoshop kon ik me daarna lekker uitleven. Wat is ze mooi he? Aan haar gezicht hoef ik trouwens niets te doen hoor! Ik heb het meer over de kleuren enzovoort.

En als je je afvraagt hoef ik bovenstaand effect heb gekregen, nou heel simpel: een beetje bloesem vlak voor de lens houden. Ik vond het effect heel dromerig en dat was precies wat ik voor ogen had, dus mijn missie was geslaagd.

Ik vind het trouwens best wel eng om de dingen te delen die ik heb gemaakt. Bang dat ervaren photoshoppers denken: goh, heb je er weer zo eentje die denkt dat ze iets kan. Of professionele fotograferen die tien dingen zien die er mis zijn. Ik volg mensen op instagram die professioneel fotograferen en dan ben ik eigenlijk altijd bang dat ze me maar een sneue amateur vinden. Dat hebben ze nooit tegen mij gezegd hoor, die onzekerheid zit natuurlijk in mij. Ik laat/liet me daar vaak door tegenhouden, maar tegenwoordig probeer ik steeds meer te denken: mijn foto’s mogen er ook zijn! Er zullen mensen zijn die het niet mooi vinden en nee, het is natuurlijk ook niet perfect, maar het is een proces en ik vind het leuk en pretendeer niets. Ik haal er zoveel positieve energie uit en vind het zo leuk om er mee bezig te zijn! Dus waarom zou ik me laten tegenhouden door mijn kritische stem? Daar schiet ik niets mee op, toch? (<---- ook dit is een proces en er zijn echt dagen waarop dit absoluut niet lukt hoor).

Haha, en ik moet nu om mezelf lachen, want ik vind het óók spannend om dit hele stuk online te gooien. Terwijl er eigenlijk niets geks aan is, maar dan ben ik weer bang dat mensen me een sentimentele zeur vinden… Maar nee, ik deel het gewoon! Iedereen is wel eens onzeker, toch?

Overigens heb ik al een tijdje het idee om een KLEINE “expositie” te houden van alle foto’s die ik van Tara heb gemaakt door de jaren heen. Al sinds 2008 maak ik foto’s van haar en het lijkt me wel leuk om die te laten zien. Het zijn er zo veel! Ik durf het alleen niet zo goed. Wat vinden jullie? Is het een gestoord idee? Is dit mijn Idols moment? Het moment waarop eigenlijk niemand het durft te zeggen dat je voor geen meter kunt zingen? Zo ja, behoed mij!

Ook maakte ik een portret voor mijn lieve vriendinnetje Kim.

Ik bezocht: Rotterdam! Wat een super leuke stad is dat. Verder zijn we ook aan het bedenken waar we deze zomer naartoe willen. Zoveel keus. Zweden ligt voor de hand, maar Schotland trekt ook. Wat zijn jullie zomerplannen?

Ik kijk: Nettelie (ik gebruik even je username, geen idee of het je wat uitmaakt als ik je echte naam noem, maar justincase) zei het al nadat ik mijn playlist had geupload: jij hebt Girls gekeken. I sure did! Het nieuwe seizoen is weer begonnen en de afleveringen zijn ZO GOED. De derde aflevering was fantastisch- met inderdaad het liedje Desperado van Rihanna als eindtune. Erg jammer dat dit het laatste seizoen gaat zijn, want ik vind het een briljante serie. Eigenlijk heb ik nog nooit zoiets op televisie gezien.

Nashville, kunnen we het daar ook even over hebben? Lees deze paragraaf niet verder als je nog niet bij bent met kijken. IK WAARSCHUW JE. NIET VERDER LEZEN. (….) Ok, als je nu verder leest ga ik er vanuit dat je weet wat er gebeurd is in de laatste aflevering. Serieus, moest dat nou? Ik zei juist een paar weken geleden nog tegen mijn vriend dat ik het leuk vond om een realistische relatie te zien in een serie, zonder al te erge drama. Eindelijk waren ze samen en DAN DIT. Ik heb nog nog nooit zo ge-ugly cried om een serie sinds Downton Abbey (ik heb het Dan Stevens overigens nog steeds niet vergeven). Grrr… Ik weet dat Connie Britton zelf uit de serie wilde, maar dat maakt het niet minder vervelend. Ik was juist weer een beetje enthousiast… Overigens vind ik dat ze de daaropvolgende afleveringen wel mooi gemaakt hebben, vooral het rouwproces was allemaal zo realistisch. En dan die oude beelden van Deacon en Rayna, dat vond ik echt een verdieping (ik lees deze zin terug en moet er heel hard om lachen – ik neem het nu eenmaal heel serieus ja!).

OJA, kunnen we het ook nog even over Big Little Lies hebben? Ik ben echt onder de indruk van hoe goed die serie was. Ze hebben die sfeer op de een of andere manier heel goed weten te vangen. Een beetje mysterieus, een beetje sexy… en de acteurs, wauw! Reese Witherspoon, Shailene Woodley, Laura Dern… Vooral Nicole Kidman en Alexander Skarsgård zijn GOED. Die vijfenveertig minuten vlogen iedere week om. Dikke tip.

Ik keek óók: het nieuwe seizoen van Love en het derde seizoen van Grace & Frankie. Werd ik blij van :) Love doet me vaag wel denken aan Girls en dat is een compliment! Oh, en ik begon aan Please Like Me! Wat een lieve en bijzondere serie is dat! Zo’n aanrader!

Ik luister: O.a. dit liedje van Sara Close. Een paar keer luisteren en daarna heel hard meezingen. Ook ideaal voor tijdens een lange wandeling langs het water (samen met muziek van Moby, lekker moody).

 

Liefs,
Ash

You might also like...

This entry was posted in daily musings. Bookmark the permalink.

21 Responses to Dagboek 4 april (lijstje)

  1. Ik heb soms ook het amateurgevoel (laten we het maar gewoon zo noemen) bij dingen die ik doe. Zoals handletteren. Maar uiteindelijk maakt het geen hol uit wat anderen er van denken. Voor mij is het een hobby waar ik veel energie uit haal. Dat is het belangrijkste. En zelfs de besten waren ooit ook groentjes.
    Girls heb ik nog niet gezien maar het lijkt me echt een geweldige serie! En van Big Little Lies zag ik een keer een reclame voorbij komen en toen voelde ik me ook meteen aangesproken. Maar dat heb ik dus ook nog niet gezien. Ik kijk nu op Netflix naar Riverdale. En voor de rest val ik altijd veel te vroeg in slaap om echt iets te gaan volgen. Haha :p

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Yes (!!) voor het eerste gedeelte van je reactie! Riverdale ben ik aan begonnen, maar ik kan er niet echt inkomen… misschien toch doorzetten.

    ReplyReply

    [Reply]

  2. Hester says:

    Genieten om weer een blogpost te lezen! En je foto’s zijn prachtig, nul reden voor onzekerheid!! Zou graag de rest van Tara willen zien :)

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Thanks Hester, super leuk om te horen! :)

    ReplyReply

    [Reply]

  3. Sam says:

    Ik ben dan wel geen professionele fotograaf, maar ik vind alle foto’s prachtig. En ik heb dat gevoel ook heel vaak, maar dan met tekst. Dit zou een heel lang verhaal kunnen opleveren maar ik stop snel. Succes en niet stoppen jij!

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Haha, dankjewel Sam! En ik ben dol op lange verhalen hoor, dus voel je vrij. Ik denk dat iedereen zich wel in dut soort gevoelens herkent! :)

    ReplyReply

    [Reply]

  4. Leoni says:

    Ik vind jou foto’s ook prachtig! Soms zelfs nog beter dan de professionals, omdat ik het idee heb dat ze te gemaakt zijn. Bij die van jou heb ik dat absoluut niet. Je moet doen waar jij je goed bij voelt. Niet wat een ander zegt of wat jij zou verwachten wat een ander zou denken. Gewoon doen!

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Bedankt voor je leuke reactie Leonie! :)

    ReplyReply

    [Reply]

  5. Tamara says:

    Hoi Ashley,
    Kleine cheer hier, want wauw, je kon de deur niet uit. Wat GOED dat je weer de deur uit gaat!!!! Als je daar bent geweest moet het een moeilijke weg geweest zijn om nu weer hier te zijn. Ook al ben je nu nog bezig, zoals je zegt: deze ervaring gaat je in je leven denk ik met heel veel helpen. Je zult sterker zijn en vertrouwen in jezelf omdat je nu weet dat je er weer bovenop kunt komen.
    En je hebt ook nog je scriptie ingeleverd. (dat was dan ongeveer dezelfde periode toch?)
    Echt knap dat je nu weer zoveel beter gaat. Houd dat vast! Je komt wel weer bij jezelf terug.

    Ik deel je liefde voor Girls, wat een goede serie zeg. Ik vind het echt een kracht dat ookal herken je niet de specifieke situaties, herken je toch een bepaalde vibe of instelling, sfeer, van onze generatie. Ik merk dat oudere vrienden van me het niks vinden, terwijl, I can feel it ;) Het is confronterend en interessant en noodzakelijk en raar en absurd en hilarisch en aangrijpend en nog een keer hilarisch.

    Veder: heb je toevallig Het smelt van Lize Spit gelezen?
    Dank voor je blog :)
    Tamara

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Hoi Tamara! Nee, dat boek heb ik nog niet gelezen! Is het een aanrader? Wat vond je van de laatste aflevering van Girls? Zo jammer dat het af is! Dankjewel voor je berichtje! :)

    ReplyReply

    [Reply]

  6. Sophie says:

    O wat een heerlijk lange post! En ik vind je foto’s en illustraties heul leuk. Fijn dat het iets beter gaat :)! x

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Thanks Sophie! <3

    ReplyReply

    [Reply]

  7. nettelie says:

    O, lieve Ash, wat een heerlijke post! Ik merk aan alles (foto’s, manier van schrijven) dat je echt langzaam aan het opkrabbelen bent en dat stemt me zo blij. Het is allemaal niet niks, hè meidje. Maar uiteindelijk ga je, hoe vreemd dat ook klinkt, dankbaar zijn dat dit je is overkomen. Je gaat meer vanuit je hart leven (en bent al hard op weg, zo te lezen) en dat is het grootste cadeau dat je aan jezelf kunt geven.

    Ik verslikte me trouwens bijna toen ik mijn (internet)naam daar zag staan :’) Heel rare gewaarwording was dat. Nou ja, oké, overdrijven is ook een vak, maar ik was gewoon blij verrast :D Ik heb Girls ook altijd een geweldige serie gevonden, maar dit seizoen is gewoon geniaal, hè?! Na elke aflevering zit ik met open mond op de bank (dat is positief!). Ik vind het zo jammer dat het stopt! Maar hopelijk gaat Lena Dunham nog veel meer moois creëren.

    Dan even over die foto’s. Allereerst: JA! EXPOSITIE! Tara is zo prachtig, evenals de foto’s die je van haar maakt. En daarover gesproken: ik zou best eens graag model willen staan voor jou (uiteraard tegen betaling, en ik kom ook met liefde naar jou toe gereisd). Niet omdat ik mezelf nou zo mooi vind, maar juist meer omdat ik al-tijd lelijk op foto’s sta en eigenlijk weleens mooie foto’s van mezelf zou willen hebben. Ondanks dat we geen BFF’s zijn, ‘kennen’ we elkaar natuurlijk wel al een aantal jaren. Plus ik heb enorm respect voor jou als fotograaf. (Ja, echt. Niet gaan blozen nu.) Sta je daar voor open? Zo ja, dan moeten we eens mailen… Laat maar even weten. No pressure, sowieso! Ga jij eerst maar weer eens lekker genieten van die goede dagen die je hebt. Liefs <3

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    <3 <3 <3 <3 voor je berichtje

    Zodra ik dat durf ga ik je mailen!! :)

    ReplyReply

    [Reply]

  8. Sheila says:

    Ik volg jouw blog nu even minder dan een jaar (via Annemerel) en geniet erg van de stukken die je post! Boeken, series, stukjes wandelen, mooie tekeningen en foto’s, cafeetjes, maatschappelijke onderwerpen.. allemaal dingen die mij interesseren :)

    Het maakt mij erg blij dat je deze blogpost hebt geschreven en wel over mentale gezondheid hebt geschreven! Dankje dat je dit deelt :) Mensen praten er inderdaad zo weinig over voor hoe vaak het voorkomt. Ik heb ook keihard moeten werken aan mezelf de afgelopen maanden om weer op een gezonde manier met situaties om te leren gaan en het is heel herkenbaar wat je schrijft dat het nog niet elke dag lukt, maar dat dat niet erg is. Het doet mij in ieder geval heel goed om te lezen dat het jou ook weer een stuk beter lukt allemaal en ik denk dat je er zeker mensen mee helpt door het onder de aandacht te brengen. Mij in ieder geval wel :)

    Prachtige foto’s trouwens! Erg mooi de verschillende stijlen die ze hebben.

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Thanks Sheila! Ik hoop dat het met jou inmiddels ook wat beter gaat :) Dankjewel voor je fijne berichtje xx

    ReplyReply

    [Reply]

  9. Minke says:

    Hi,
    Ik wil al een tijdje reageren op je stukjes van de afgelopen tijd, maar wist niet zo goed wat en of het ‘egocentrisch’ was. En klinkt een beetje cliché, maar dit artikel en andere artikelen van de laatste tijd raken me enorm! Ik vond je blog altijd al leuk met je tips over boeken, films en series, reizen en mooie foto’s. Maar ik vind je ook echt super sterk en ik vind het heel knap hoe je omgaat met je mentale gezondheid en hoe je erover schrijft! En wat fijn dat het langzaam aan beter gaat :) Ik vind het soms wat ‘egocentrisch’ als mensen over hun eigen problemen beginnen. Maar ik herken me heel best wel in wat jij deelt, ook al is dat maar een heel klein stukje natuurlijk. Het is heel naar en je gunt het niemand natuurlijk, maar het zorgt er ook voor dat ik me minder ‘alleen’ voel omdat je weet dat je niet de enige bent die worstelt met angst en onzekerheden.
    O, en een expositie klinkt als een super goed idee, ik vind je foto’s altijd erg mooi, en vooral ook de kleuren in die van dit artikel :)

    Minke

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Hoi Minke! Natuurlijk is dat niet egocentrisch, ik vind het juist super leuk als iemand een reactie achter laat! :) En dat mag ook zeker (juist!) over jezelf gaan hoor. Ik deel hier ook best veel van mezelf en vind het alleen maar leuk als anderen dat ook doen/durven. Dus, mocht je in de toekomst twijfelen en mocht dat komen doordat je misschien denkt dat ik het egocentrisch/whatever vind, laat me je dan bij deze zeggen dat het absoluut niet het geval is! :) Dankjewel voor je berichtje! xx

    ReplyReply

    [Reply]

  10. Bregje says:

    Ik lees dit even snel en heb niet zoveel tijd om te reageren, maar voor nu: <3 voor je openheid, je persoonlijke overwinningen en je foto's.

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    <3 heb je teruggemaild

    ReplyReply

    [Reply]

  11. T. says:

    Als jij toch eens half zou zien wat ik zie als ik naar jou kijk en de dingen die je maakt..! (vat dit niet creepy op, ik ben geen ouwe vent haha, maar ik MOEST het even zeggen). Fijn dat het beter gaat <3

    ReplyReply

    [Reply]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *