Juni

Het is me gelukt! Ik heb de storm getrotseerd! Geen metaforische dit keer, maar een daadwerkelijke storm. Het voelde als een hele opgave om vandaag naar buiten te gaan, maar ik ben heelhuids (en bijna droog) aangekomen in de bibliotheek. Eerlijk gezegd had ik er vandaag maar weinig zin in (met name door het weer), maar van de hele dag netflixen op de bank zou ik ook niet vrolijker worden, dus ik besloot mezelf toch maar naar buiten te slepen. Mijn laptop, harde schijf, verlengsnoer en alles in de rugtas, een regenjas aan, dikke sjaal om en hoppa. Eenmaal aangekomen vond ik dat ik wel een stukje taart had verdiend voor bij mijn koffie, dus dat heb ik gewoon lekker gedaan. Typt toch ook een stuk lekkerder zo!


De afgelopen weken waren best wel druk, maar gelukkig leuk druk! Zo gaven J. en ik eindelijk ons verjaardagsfeestje, wat een geslaagde avond was. Uiteindelijk lagen we pas om half vier in bed, wat er flink heeft ingehakt, haha. Dat was ik echt niet meer gewend! Ook werk ik sinds 1 juni 16 uur per week op de sportschool/fysiotherapie, waar ik nu weer helemaal m’n draai gevonden heb. Daar ben ik o.a. bezig met de nieuwe website voor het bedrijf, een klusje dat ik eigenlijk al jaren op me wilde nemen, en het voelt goed om zo lekker productief te kunnen zijn. Daarnaast werk ik iedere dag nog aan het “opbouwen van mijn bedrijfje”, oftewel, lekker veel fotograferen en voornamelijk mezelf er van overtuigen dat ik wel wat kan (crying smiley face :’) ), wat me af en toe lukt en vervolgens voor genoeg momentum zorgt waardoor ik blijf doorgaan. Vast heel herkenbaar voor de andere freelancers/beginnende ZZP’ers/perfectionisten/imposter syndroom lijders onder ons, haha.

Afgelopen zaterdag had ik héél veel zin om foto’s te maken (of nouja, om ook maar IETS te maken) en dus appte ik een collega van me met de vraag of ze tijd had. Ze had al eens toegezegd om model te staan, dus het leek me wel leuk om alvast wat te gaan proberen. Zo kan de tweede keer alleen maar soepeler gaan, want dan weet je van beide kanten al een beetje hoe het zit. Gelukkig had ze tijd (ik vind het sowieso al super tof dat ze me wilde helpen trouwens!) en dus spraken we die middag af in het park. Het was nog even wennen, want ze had nog nooit voor de camera gestaan en om dan meteen zo’n camera op je gericht te krijgen is natuurlijk best spannend. Snap ik, want ik vind het zelf ook nog altijd vreselijk om op de foto te gaan (haha, dat moet ik misschien niet hardop zeggen, maar het is wel waar!). Als fotograaf is een groot deel van het werk dan ook vaak de taak om iemand op z’n gemak te stellen. Ik denk dat het wel gelukt is! Met de foto’s ben ik in ieder geval best tevreden. Het was in ieder geval een super leerzame ervaring voor mij en ik heb er weer dingetjes geleerd die ik heb kunnen toepassen op m’n volgende shoot.

Afgelopen maandag had ik namelijk vrij spontaan mijn allereerst betaalde portretshoot (!) en het was echt zo leuk! Ik was best zenuwachtig, want “wat nou als al mijn foto’s onscherp zouden worden of dat ik andere domme fouten zou maken”, maar het is echt goed gegaan. Achteraf was het helemaal niet nodig om me druk te maken en bovendien had ik ook niet zoveel tijd om me druk te maken, want zoals ik zei hadden we vrij spontaan afgesproken. Scheelt weer, want ik zie mezelf er wel voor aan om anders de hele week geen oog dicht te doen, haha. Het was gezellig en we hebben veel leuke foto’s kunnen maken (if I may say so myself). De volgende dag heb ik meteen wat foto’s ge-edit, want ik was eigenlijk te nieuwsgierig om ze niet al even te gaan bekijken. Foto’s maken vind ik leuk, maar bewerken is toch ook wel een hobby aan het worden! Ik heb nog niet alle foto’s geleverd, maar wat ze tot nu toe heeft gezien vond ze mooi. Yes! Erg leuk om te horen en te kunnen constateren dat het een succes was :) :) (O ja, uiteraard heb ik wel aan haar gevraagd of ik een foto online mocht plaatsen op m’n blog. Heb ze er niet zomaar op gezet zonder het te vragen natuurlijk).

Nou, genoeg fotopraat. Sorry als het voor jullie een beetje saai is, maar het is nu eenmaal iets waar ik de laatste tijd veel mee bezig ben. Niet alleen met foto’s maken, maar ook met onderzoek doen naar lenzen, tips van andere fotografen verzamelen en photoshop tutorials volgen. Wat dat betreft vind ik fotografie ook heel leuk, want er valt nog zó veel te leren. Mijn foto’s zijn niet perfect, maar het is denk ik verkeerd om me daar door te laten tegenhouden. De perfectionist in mij vind dat best lastig, want hallooooo, ik moet alles natuurlijk in 1 keer perfect kunnen (lol), maar ik ben mezelf heel actief aan het inpraten dat ik het als een uitdaging moet zien. Dat maakt het echt een stuk leuker! (je denkt misschien, WAAROM VERTEL JE DIT SOORT SUFFE DINGEN, maar ik hoop eigenlijk dat iemand dit misschien leest en het kan toepassen op zijn/haar eigen leven. Ik heb heel wat jaren niet gedurfd om fouten te maken en dat was uiteindelijk de grootste fout, want daardoor deed ik helemaal niets. Zonde!)

Het is best lastig om mezelf niet voorbij te lopen met alle drukte en om niet weer in dezelfde valkuil te stappen (heb bijvoorbeeld al een hele tijd niet meer op m’n yogamat gezeten), maar tegelijkertijd ben ik heel blij dat het allemaal redelijk goed gaat. Natuurlijk heb ik nog dagelijks wat mindere momenten (het is helaas niet zo dat ik spontaan genezen ben van m’n angststoornis), maar ik weet nu wel wat beter hoe ik daar mee om kan gaan en dat maakt een heleboel goed. Langzaam maar zeker kom ik er wel. Vanavond maar weer even op de mat.

Hoop dat alles goed met jullie gaat! Mocht je naar buiten gaan, zorg dan dat je niet wegwaait! ;)
Liefs! x

You might also like...

This entry was posted in daily musings. Bookmark the permalink.

9 Responses to Juni

  1. Eva says:

    Wat fijn om te horen dat het (redelijk) goed met je gaat!! Ik hoop dat dat nog lang zo door zal gaan <3 En wauwie wat een gave foto's!

    xxx

    ReplyReply

    [Reply]

  2. Nicky says:

    Mooie foto’s Ashley! Super dat het steeds beter gaat. Ik vind het heerlijk om je blogs met gedachtenspinsels te lezen, erg herkenbaar! :)

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Kijk, dan blijf ik het gewoon lekker doen. Dank voor je comment Nicky! :)

    ReplyReply

    [Reply]

  3. Tamara says:

    Hi Ashley,
    Mooie foto’s zeg! Die voor je opdracht zou ik niet kunnen onderscheiden van de foto’s van iemand die dit al 50 keer gedaan heeft. Lekker mee doorgaan, je gaat vanzelf weer verder en beter worden :)

    ‘ Ik heb heel wat jaren niet gedurfd om fouten te maken en dat was uiteindelijk de grootste fout, want daardoor deed ik helemaal niets. ‘
    Ik merkte bij mezelf dat ik in zo’n houding terecht aan het komen was een jaar of twee geleden. Gelukkig heb ik het tij kunnen keren, na wat gesprekjes met de studentpsycholoog, maar ook gewoon door te blijven doen, er met vrienden over te blijven praten en mezelf te herinneren aan wat ik al had bereikt en dat er geen reden is te denken dat ik zou gaan falen. Mijn angst was ook dat als ik die houding zou doorvoeren ik uiteindelijk niks meer zou ondernemen. Niet de bedoeling inderdaad. Ik probeer gewoon altijd stapjes vooruit te maken. Soms een beetje stilstaan is ook niet erg :) Maar om het wel gezond te houden. Van de echte angst ben ik af (kreeg een paar maanden geen letter op papier voor m’n studie, nu bouw ik gewoon langzaam en rustig door).

    Blijf er vooral over schrijven, er zijn altijd mensen die zich herkennen in je verhaal. En: blijf die kleine stapjes maken! Veel succes!
    Oeh- en wat ik ook ECHT kan aanraden: sannyzoektgeluk.nl check haar video’s op youtube. Zij is echt heel leuk en een van de weinige inhoudelijke vloggers!

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Super fijne comment, dankjewel Tamara. Voelt altijd goed om zo’n reactie te krijgen op m’n stukjes, dan voelt het ook wat meer als een dialoog (en waardevol). Goed om te horen dat het met jou beter gaat :)

    Sanny ken ik trouwens al! Ik kijk haar filmpjes wel eens. Soms kan ik me er niet 100% in vinden, maar af en toe zit er een filmpje tussen waarvan ik denk, WAUW, ok, zo had ik het nog niet bekeken! Leuk inderdaad :) Thanks! xx

    ReplyReply

    [Reply]

  4. Hester says:

    Je foto’s zijn mooi! En leuk dat mensen zo spontaan kunnen. Fijne locatie had je uitgekozen ook voor die betaalde portretshoot. Hoelang ben je eigenlijk al bezig met fotografie? Is het een eeuwig sluimerende hobby waar je nu voor het eerst echt mee aan de slag gaat of pak je op waar je gebleven bent? Ben ik wel benieuwd naar (ik volg je nog niet zo lang). En ik heb mijn werkplek gisteren ook even naar de Bagels & Beans verplaatst omdat ik anders de hele dag thuis zou zitten (wat op zich prima is, maar toch) alleen het waaide op een stukje tussen hoge gebouwen in zó hard dat ik mezelf even afvroeg waarom :’).

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Hoi Hester! Zij had de locatie uitgekozen, want het is vlakbij haar woonplaats en ze kende er de weg goed. Dus toen ben ik richting Wassenaar gereden met m’n vriend :) Wat fotografie betreft: daar ben ik eigenlijk al sinds mijn 18e bezig. Op m’n 18e kocht ik m’n eerste spiegelreflex en van daaruit ben ik altijd als hobbyfotograaf bezig geweest. Gewoon, voor mezelf, omdat ik het leuk vind om dingen te maken. Rond mijn 21e heb ik wat betaalde opdrachten gedaan, maar toen ging ik daarna een half jaar studeren in Zweden en is er tijdens de rest van m’n studie min of meer de klad in gekomen. Studie ging voor! Bovendien durfde ik eigenlijk ook niet, haha. Daar worstel ik nog steeds wel mee, want ik ben super kritisch op m’n eigen foto’s! Vandaar dat ik nu pas sinds drie/vier maanden heel serieus bezig ben. Voornamelijk omdat ik het super leuk vind om te doen en ik probeer meer tijd te besteden aan fijne dingen (ook als onderdeel van m’n herstel mbt burn-out enz.). Zoals gezegd twijfel ik nog iedere dag, maar langzaamaan komen er steeds meer opdrachten en ik probeer dat irritante stemmetje (‘je kunt er niks van!’) gewoon te negeren ;-) Dus wie weet wat het me brengt, geen idee!

    Haha, sorry, beetje een uitgebreid antwoord. Ik hoop dat je er iets aan hebt. Mocht je nog iets anders willen weten dan weet je me te vinden ;)

    Dankjewel voor je berichtje! :)

    ReplyReply

    [Reply]

  5. Bregje says:

    Jaaaa, heel herkenbaar! Ik heb dat met schrijven (het is nooit goed genoeg en dan komt het er niet op en dan stop ik ermee), maar ik heb vorige week een klein boekje gelezen: ‘how to write a lot’. Uigenlijk deed ik dat voor mijn PhD – want daar heb ik precies hetzelfd – maar toen ik het las kwam ik tot de conclusie dat de nummer 1 tip die ze geven voor alle hobby’s geldt: plannen en gewoon doen. Echt niet elke dag is briljant, maar de helft van het werk is proberen, proberen, proberen. Uiteindelijk kun je denk ik steeds beter het perfectionisme loslaten. De makkelijkste manier om jezelf te saboteren is namelijk door het niet te doen (en dit is voor mij iig een heel herkenbare manier van mijzelf saboteren :P).

    Ik vind het in ieder geval tof om te lezen dat het jou steeds beter lukt, want je foto’s zijn het prachtig!

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Thanks voor het compliment Bregje en ja, je hebt echt gelijk (of het boekje, het is maar hoe je het wilt zien). Dingen blijven maken!

    ReplyReply

    [Reply]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *