Monthly Archives: August 2017

Vijf

Vijf: de rubriek waarin ik vijf leuke dingen met jullie deel, omdat ik van lijstjes houd en soms niet weet hoe ik anders zo’n lang verhaal aan elkaar moet breien, haha.

1. Nieuwe televisiekast

Oh, wat ben ik hier SUPER blij mee! Na al die jaren hebben we eindelijk een nieuwe televisiekast en nog wel het leukste vind ik dat mijn vriend ‘m helemaal zelf heeft gemaakt. Ja, echt! Ik vind dat dus echt super knap?! Het project heeft een paar maanden geduurd, af en toe ging hij er in het weekend eens mee aan de slag, maar het resultaat mag er dan ook zijn. Vorige week was het met het monteren van de knopjes dan eindelijk helemaal af. Het was het wachten absoluut waard! Heb ik al gezegd dat ik er super blij mee ben? (Let trouwens niet op de lelijke kabels onder het kastje, want die moeten we nog netjes wegwerken. Ook moet ik de deco bovenop de kast nog netjes maken, maar daar ben ik nog over aan het brainstormen).

2. Portfolio

Iets dat ook eindelijk af is: mijn portfoliowebsite. Goed, helemaal tevreden ben ik er nog niet mee, maar ik wist dat als ik daar op zou gaan wachten dat het nooooooit online zou komen, haha. Het werd tijd om gewoon iets online te hebben en dan maar beter iets dan niets. Nu alleen nog nieuwe visitekaartjes en dan heb ik dat allemaal weer geregeld. Begin september ga ik trouwens met een vriend mee om een bruiloft te fotograferen. Vooral om te kijken hoe dat gaat en of ik dat vaker zou willen gaan doen! Ik probeer nu echt te luisteren naar mijn gevoel en te doen wat ik leuk vind. Verder loopt het best lekker met de shoots en begin ik langzaam misschien zelfs een beetje te geloven dat ik hier een leuk inkomen mee zou kunnen verdienen…? Durf het bijna niet te typen! Wat ik eigenlijk ook niet durf te typen is dus dat ik mijn baan heb opgezegd… Misschien daar over later meer :)

HIER vind je in ieder geval mijn portfoliowebsite, HIER vind je mijn fotografie instagram en HIER vind je mijn facebookpagina. Liken niet verplicht uiteraard! Het is vooral handig als je het leuk vindt om m’n foto’s te zien.

3. Op mijn nachtkastje

Groot-Brittannië was een waar boekenwalhalla, ik heb er zoveel boeken gevonden! En daar heb ik niet eens veel geld voor uit hoeven geven. Ik kocht er onder andere dit boek van Ali Smith, dat al tijden op mijn good reads leeslijst stond. Ik was echt super blij toen ik deze vond in een charity shop! Over alle boeken die ik heb gekocht ga ik nog een video opnemen. Nu ik eindelijk mijn lader heb gevonden denk ik dat het dit weekend wel gaat lukken (het is maar goed dat ik geen youtube carrière ambieer, want dat was dan nu al enorm gefaald met al m’n filmproblemen, haha).

4. Kantoortje

Nu we laminaat hebben gelegd in het kleine kamertje is het gelijk zoveel opgeknapt. Het voelt veel lichter, schoner en eigenlijk zit ik er nu veel liever. De kamer doet nu dienst als kantoor/kleedkamer/make-upkamer/yogaruimte én meditatieruimte. Volgens mij zou Ikea trots zijn op onze multifunctionaliteit. Mocht je je afvragen waar die gordijnen voor zijn: die zijn dus voor het maken van een yoga en/of meditatiehoek. Als ik die gordijnen dichtdoe, een kaars aansteek en de lampjes aandoe, dan voelt de kamer een stuk knusser en gezelliger. M’n yogamat past ook precies. Ook heb ik een abonnement genomen op de app headspace. De gratis tien meditaties vond ik altijd al super fijn, maar ik merkte dat ik behoefte had aan meer, dus ik heb de opbrengsten van mijn overuren van vorige maand besteed aan een (voor mij) goed doel. Ik laat weten of het wat is!

5. Muziek

Als je al een tijdje meeleest dan weet je dat ik ENORM fan ben van Stevie Nicks. Maar dan ook echt, heel héél erg fan. Dat het bijna een beetje gênant wordt eigenlijk. Sinds ik ontdekte dat Lana Del Rey en Stevie Nicks samen een liedje hebben opgenomen draai ik dan ook weinig anders meer. Haha, sorry not sorry! Het nummer heet Beautiful People Beautiful Problems en staat op Lana’s nieuwste album Lust For Life. Het nummer kan ik niet vinden op youtube, maar het staat wel op spotify.

Verder gaat alles hier z’n gang. Mijn vriend zit op dit moment voor twee weken in Noord-Zweden, waar hij aan het hiken is met vrienden. Ik ben vooral weer veel aandacht aan het besteden aan mijn gezondheid (dat blijft een aandachtspuntje) en zat vanmiddag lekker op een terrasje met Tara. Zolang de zon schijnt is de vakantie nog niet voorbij! Kijken hoe lang we dat relaxte gevoel kunnen vasthouden.

Liefs!
Ash

Posted in daily musings, vijf | 5 Comments


Boekreview: Hope and Help for your Nerves

Disclaimer: deze post schrijf ik voor mensen met een angst- en/of paniekstoornis. Als je “gezond” bent, dan heb je waarschijnlijk niet zoveel aan dit boek (lucky you! :) )

Als je een angst- of paniekstoornis hebt, dan kan het voelen alsof het NOOIT meer over gaat. Misschien heb je nog niet de diagnose van een angststoornis gekregen of ben je juist al wat verder in je therapie, maar hoe dan ook, je kent vast het gevoel dat je je voor altijd zo vreselijk zult voelen. Ik heb dat sommige dagen ook. Laat ik eerlijk zijn: vanochtend had ik sinds tijden weer een zware paniekaanval en zag ik het echt niet zitten. Wanneer komt hier een einde aan? Alsjeblieft? Ik voel me nog steeds niet helemaal ok, maar ben afleiding gaan zoeken en hopelijk knap ik dan wat op.

Eigenlijk heb ik de regel dat ik NIET schrijf wanneer ik me zo voel. Ik weet immers dat “ik” dan tegen mezelf lieg en dingen denk die niet kloppen. Niemand zal er mee geholpen zijn en beter zal ik me er ook niet door voelen. Want natuurlijk komt er een einde aan dit gevoel! Dit is tijdelijk! En je kunt er ECHT iets aan doen! Hoe vaak mijn hoofd op dit moment ook zegt dat het niet zo is. Vandaag wilde ik echter toch iets schrijven, want ik wil heel graag een boek met jullie delen waar ik zo ontzettend veel aan heb gehad en waarvan ik hoop dat het op z’n minst misschien één van jullie ook zal helpen. Ik pak het er er nog steeds bij als ik me zo voel. Het is een klein Engelstalig boekje, geschreven in de jaren zeventig en heet “Hope and Help for your Nerves” van Dr. Claire Weekes. Ik kocht het voor een paar euro via thebookdepository.com.

Nu heb ik niet heel veel andere boeken gelezen over dit onderwerp, maar ik kan wel vertellen waarom ik juist dit boek zo fijn vond en waarom het me zo heeft geholpen. Het boek is geschreven door dokter Claire Weekes, een vrouw die gespecialiseerd is/was op het gebied van het behandelen van angststoornissen/paniekstoornissen/depressies. Ze schrijft het boek ook vanuit dat perspectief: alsof ze tegen een patiënt aan het praten is. Wat mij erg aanspreekt is dat het lijkt alsof ze je écht begrijpt en dat ze ook meteen zegt waar het op staat. Ze toont begrip, maar is daarnaast van de tough love. Iets wat bij mij erg goed hielp om de situatie te normaliseren en tevens grip te krijgen op wat er allemaal met me gebeurde. Voor m’n gevoel werd het wat gerationaliseerd en daardoor kreeg ik ook het gevoel dat ik er daadwerkelijk iets aan kan doen. Want dat schrijft Dr. Weekes heel duidelijk: je kunt hier vanaf komen, dat kun je helemaal zelf, maar je moet er alleen wat geduld voor hebben.

Het boek bestaat uit 29 korte hoofdstukken, waarin ze onder andere schrijft over hoe zo’n denkpatroon van een angst/paniekstoornis kan ontstaan en wat die “nerves” en stress met je lijf doen. Hierbij haalt ze wetenschappelijke onderzoeken aan en deelt ze anekdotes over haar patiënten. Het boek is absoluut geen droge kost, maar juist super fijn geschreven en het leest lekker weg. Ook geeft ze hele duidelijke tips over hoe je vervolgens zelf aan de slag kunt. Ik heb flink wat stukken onderstreept in mijn boek!

Het enige nadeel van dit boekje is misschien dat het geschreven is in de jaren zeventig en dat daardoor sommige situaties wat ouderwets zijn, haha. Zoals het stuk over huisvrouwen en echtgenoten die vinden dat ze zich niet zo moet aanstellen en maar gewoon weer achter het fornuis moet gaan staan. Althans, voor mij voelde dat nogal achterhaald. Maar even goed kon ik uit die stukken nog lessen halen, dus echt storend vond ik dat niet. Ook is er voor zover ik weet geen vertaling te vinden, dus mocht jouw Engels niet zo top zijn, dan weet ik niet of het je gaat helpen.

boek3

De belangrijkste lessen die ik uit dit boekje heb gehaald: 1. je kunt hier ECHT van genezen en dan maakt het niet uit hoe lang je het al hebt (echt niet!). Dat wil niet zeggen dat je nooit meer in paniekaanval hebt of je zo rot zult voelen, maar wel dat je er mee om kunt gaan en dat je weer verder zult kunnen met je normale leven. 2. Dat ik met mijn gedachten er voor kan zorgen dat een gespannen lijf niet per se hoeft te betekenen dat ik een paniekaanval krijg. In het begin werd ik van het minste of geringste al paniekerig, maar nu weet ik dat een verhoogde hartslag of even een golf van paniek ook gewoon mijn lichaam kan zijn dat ergens kort op reageert. Dat het spanning is en dat ik met een ademhalingsoefening al een flink deel van die spanning kan oplossen. 3. JE BENT NIET ALLEEN. En dat voel je je soms wel, want hoe erg en eenzaam is het om dan zo opgesloten te zitten in je hoofd (zo voelt het bij mij althans)? Blegh. Maar je bent niet alleen. Er zijn heel veel mensen die hier ook meer hebben geworsteld of dat nog steeds doen. En zij kunnen helpen. Nog los van natuurlijk alle artsen en therapeuten!

Dus, mocht jij worstelen met een paniek- of angststoornis, vind je het fijn om te lezen en lijkt het je fijn om naast je therapie (waarvan ik heel erg hoop dat je die krijgt <3 of op z’n minst een andere vorm van hulp) een boek te hebben met daarin wat handvaten om met je stoornis om te gaan? Dan kan ik je dit boek van harte aanbevelen.

Als je nog vragen hebt, let me know! Take care!
Liefs x
Ash

Posted in books | Leave a comment


Ye Alright lov’?

Haha, het klinkt nu net alsof ik maanden ben weggeweest, maar eigenlijk waren het nog geen twee weken. Het voelt echter wel veel langer! En tegelijkertijd voelt het alsof ik niet ben weggeweest. Ken je dat? Best een gek gevoel.

Nouja, hier ben ik dan weer, terug van m’n vakantie in Groot-Brittannië. Echt uitgerust ben ik niet, maar het was wel heel erg leuk! Begin dit jaar twijfelden we even of we toch niet gewoon weer naar Zweden moesten gaan, maar ik ben blij dat we dit jaar eens voor iets anders hebben gekozen. Prachtige natuur, super vriendelijke mensen, schattige dorpjes, lekker eten en ook héél veel tweedehandszaakjes met boeken. I’m in love! De vakantie begon wat stressvol door autopech (en daardoor een gemiste ferry), maar gelukkig is na tweede dagen alles goedgekomen en konden we uiteindelijk wel een beetje ontspannen.

In die elf dagen heb ik ook onwijs veel foto’s gemaakt, dus er komt zeker nog een blogpost aan met tips voor The Lake District/Schotland. Bij deze wil ik ook de mensen bedanken die mij hebben gemaild met tips of tips hebben achtergelaten op m’n blog. Super lief en we hebben er zeker gebruik van gemaakt! :)

Vandaag begint voor mij gewoon de werkweek weer. Best wel vreemd hoor, want mijn vriend werkt in het onderwijs, dus hij is nog helemaal in vakantiemodus met al die vrije dagen. Bij ons in huis voelt het dan ook echt nog als vakantie. Ach, stiekem ook helemaal niet vervelend, want het is best fijn om een beetje relaxt op te starten in plaats van met volle vaart. Ik ben vandaag op m’n gemak naar de bibliotheek gegaan om wat mails te beantwoorden en een opdracht af te maken. Ook wilde ik nog even een blogje typen (bij deze dus). Morgen start ik weer op m’n werk en daarnaast ben ik bezig met m’n (online) portfolio. Gaat tráág, echt! Poeh.

Verder beginnen bij mij de “einde zomervakantie kriebels” zich te manifesteren. Je weet wel, dat gevoel dat je altijd had aan het eind van de zomervakantie bij het begin van een nieuwe schooljaar, helemaal klaar voor nieuwe uitdagingen en nieuwe dingen. Ik weet alleen nog niet zo goed hoe ik daar vorm aan moet gaan geven. Me inschrijven voor een cursus of sport? M’n blog een nieuwe lay-out geven? Een kamer in huis herinrichten? Eindelijk beginnen met die creatieve projecten die in m’n achterhoofd zweven? Ik heb zin in een verandering, maar zo makkelijk vind ik het nog niet!

Heb jij nog spannende/nieuwe plannen voor komend jaar?
Liefs! x

Posted in daily musings | 6 Comments