1 oktober

Hi, hallo, is er zomaar weer een maand voorbij. Ik ben weer eens op het punt dat ik eigenlijk te lang heb gewacht om een bericht te typen en nu weet ik niet waar ik moet beginnen. En of ik überhaupt weer eens moet beginnen. Is mijn blog niet gewoon dood? Moet ik niet gewoon toegeven dat het mooi is geweest? Dat ik niet mezelf kan zijn online en al mijn ellende niet online wil gooien en er daarom maar beter mee kan kappen? Dat voelt alleen ook niet helemaal ok. Schrijven doe ik hier al héél wat jaren (ik begon 16(!) jaar geleden een blog) en de ene maand wat meer dan de ander, maar het is en blijft een creatief project en misschien ook wel een deel van mij? Toch? Of past het niet meer bij mij? Moet ik er een slotje opgooien? Voelt ook gek.

Het nare van een depressie/burn-out/algehele mentale dip (of hoe je het ook wilt noemen) is dat je, als je er maar lang genoeg in zit, niet meer weet wie je echt bent en wat je leuk vindt. Of je überhaupt nog dingen leuk vindt. Of je nog dingen kunt en of je ooit dat ellendige lamlendige gevoel van je af zult kunnen schudden en je energie kunt inzetten voor iets leuks (in plaats van zoiets simpels als het nemen van een douche of op z’n minst iets proberen te eten).

Zoals ik een tijdje geleden schreef probeer ik in mijn meest nare periodes niets te schrijven. Het wordt immers al snel ongezellig en niet behulpzaam. Ik sta daar nog steeds achter, maar begin me wel steeds meer te beseffen dat het niet per se altijd de juiste oplossing is. Ook als je je slecht voelt kunt je immers schrijven en delen… zolang je geen ellenlange tirades afsteekt over de kutheid van het leven (daar heeft immers niemand wat aan) en ruimte laat voor licht. Als ik mezelf accepteer als iemand met ups en downs, dan kunnen anderen dat vast ook. Toch?

Dus, hier ben ik, gewoon zoals ik ben. Hoe ik ben verschilt per moment en dat probeer ik te accepteren. En hoe ik me nu voel kan over een maand heel anders zijn. In de tussentijd pruts ik lekker door. Huil ik veel, zit ik soms te stuiteren van de stress op de bank, maar zit ik soms ook helemaal zen op m’n yogamat, moet ik vaak lachen met mijn vriend, loop ik langs het water, halen we hout bij de Praxis voor ons eettafel project, kijk ik vaak tussen m’n vingers door naar Game Of Thrones, drink ik veel kopjes thee, haal ik diep adem, eet ik taartjes, zie ik het soms TOTAAL niet meer zitten en ervaar ik ook sprankjes hoop. Dat is ok.

Misschien denk je: Ash, ging het niet juist een stuk beter met je, na je “dip” van vorig jaar? Jawel. Ik heb veel gehad aan therapie en heb me een tijdje vrij normaal gevoeld. Maar als ik echt kritisch kijk, dan had ik sinds vorig jaar eigenlijk te weinig veranderd en ben ik weer in dezelfde valkuilen getrapt. Langzaam maar zeker ben ik vorige maand weer op dat punt gekomen dat ik niet meer kon slapen, niet meer kon eten… alleen maar kon huilen en panikeren.

Op dit moment neem ik vooral veel rust, mediteer/yoga ik veel, probeer ik fijne dingen te doen als dat lukt, zoveel mogelijk te eten als ik ook maar een beetje trek heb, positief te denken, het te accepteren als ik me minder voel en mezelf vooral de tijd te geven (en ik sta ook weer op de wachtlijst voor therapie – no worries). Ook heb ik ontslag genomen, iets dat ik eigenlijk al een tijdje wilde doen, omdat het werk niet meer bij me paste en ik graag wat nieuws wil. Hopelijk gaat dat ook echt lukken als ik me weer wat beter voel. (Zo heb ik voor volgend jaar een bruiloft geboekt!!! Als fotografe! ZO SPANNEND! En gaaf!).

Verder heb ik dan ook niet fantastisch advies voor jullie ofzo, sorry! Ik modder maar wat aan en hoop dat langzaam maar zeker wat dingen weer op hun plaats gaan vallen. De ene dag gaat het weer wat beter en lukt het me om echt wat te doen. Sommige dagen kom ik niet verder dan douchen en de supermarkt om de hoek, maar dat is ook ok. Kleine stapjes.

Ik weet nog niet hoeveel ik van dat proces ga delen, maar ik wil wel graag weer méér schrijven.  Het is allemaal niet influencerwaardig en ik ben ook geen Mulisch ofzo, maar wat maakt het uit. Dit ben ik nu eenmaal, dit is mijn dagboek en als je het leuk vindt om mee te lezen dan ben je van harte welkom. ♥

Let’s do this.

Liefs,
Ash

You might also like...

This entry was posted in blah blah, daily musings. Bookmark the permalink.

10 Responses to 1 oktober

  1. Hester says:

    ❤️❤️

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    <3

    ReplyReply

    [Reply]

  2. Sanne says:

    Niet stoppen hoor! Dat zou ik echt heel jammer vinden. Haha, niet dat je daarom door moet gaan natuurlijk. We kennen elkaar niet eens… maar ik lees je berichten wel heel graag! Volgens mij kan niemand online helemaal zichzelf zijn, of je je nu goed voelt of slecht. Maar is dat zo erg? Je bent misschien niet helemaal jezelf maar toch wel een deel van jezelf. En waar kun je nu eigenlijk wel helemaal jezelf zijn? Volgens mij ben ik alleen maar helemaal mezelf als ik in mijn uppie thuis ben. Op alle andere plekken waar ik kom ben ik toch maar een deel van mezelf. En dat vind ik ok. Als dat deel maar goed voelt en waar is. Wat super gaaf van je geboekte bruiloft! Gefeliciteerd! Sterkte met aanmodderen. Ik vind dat je het heel goed doet!

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Hi Sanne, nu ik het zo lees staat het er inderdaad, dat ik niet mezelf kan zijn. Eigenlijk heb ik dat verkeerd geschreven, want ik bedoelde te zeggen: dat ik mezelf niet WIL zijn online. Aangezien ik niet heel veel negatieve dingen op het internet wil zetten en mijn leven er op dit moment zo wel uit ziet. Dus dat is eigenlijk wat ik er mee bedoelde. Maar je hebt gelijk, waar kun je nou wel helemaal jezelf zijn? Het zijn ook maar “deeltjes” natuurlijk. Ik denk dat ik even een obstakel over moest, om ook mijn negatieve kanten te durven laten zien en dat tegelijkertijd niet per se meteen als negatief te moeten bestempelen. Niemand is immers 100% positief of 100% negatief natuurlijk. Haha, nouja, misschien klinkt het allemaal wat vaag, ik weet niet zo goed hoe ik het moet uitleggen. Maar ik denk niet dat ik ga stoppen hoor! Dat is nog niet het plan in ieder geval! :) Dankjewel voor je berichtje! xx

    ReplyReply

    [Reply]

  3. Karlijn says:

    Wat goed en knap dat je dit schrijft. Ik weet niet zo goed wat te zeggen omdat ik je graag zou willen helpen maar niet weet hoe. Ik denk aan je. X

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Lief Karlijn, dankjewel! :) En alle positieve energie is meegenomen! :)

    ReplyReply

    [Reply]

  4. sigrid says:

    Hoi Ash, een kus voor jou!
    Ik vind het heel goed dat je hier ook over schrijft. En wat jammer dat je je zo moet voelen. Ik kan het me best een beetje indenken, hoe dat moet zijn, en hoe je stapje voor stapje weer wat beter in je vel komt… Ik vind het knap hoe je zo van een afstandje naar jezelf kunt kijken. Je komt er zeker bovenop! :)) xxx

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Hi Sigrid, dankjewel :-* Daar helpt het schrijven echt bij, om van een afstandje te kunnen kijken. En van een afstand kijken helpt soms wel! Niet te vaak doen, want ik wil er ook niet 100% van de tijd mee bezig zijn en juist wel afleiding zoeken in andere dingen behalve mijn psyche en het analyseren ervan, haha. Maar zo af en toe helpt het zeker. Ik werk er hard aan en ik hoop dat je gelijk hebt!! :) (dat ik er weer bovenop kom)

    ReplyReply

    [Reply]

  5. Britt says:

    Respect voor het delen met ons!

    ReplyReply

    [Reply]

  6. Merle says:

    Ach, iedereen moddert maar wat aan uiteindelijk, niet? Ik herken je gevoelens wat de log betreft, maar vergeet niet dat je toch ook vooral blogt omdat JIJ het leuk/fijn vindt! En als dat betekent twee maanden niks posten, of veel langer, of juist drie berichten in een dag, helemaal prima! Dit is jouw plekje, en je mag daarmee omgaan zoals jij het wilt. Ik vind het alleen maar fantastisch dat ik af en toe wat van je kan lezen, zeker omdat je gevoelens herkenbaar zijn tot op zekere hoogte en dat mij persoonlijk ook weer vertrouwen en energie geeft – als in ‘ik ben niet de enige’ en ‘we doen ook maar wat met z’n allen’. Je komt er wel, ook al heb je daar nu nog niks aan. Naar wat ik hoor, ben je een prachtig persoon die niet als iedereen af en toe gelijmd moet worden. Liefs!

    ReplyReply

    [Reply]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *