Author Archives: Ashley

this blog is NOT dead


Hoi! Hier weer een update vanuit het hoofdkwartier, waar er druk gezwoegd wordt op de laatste loodjes. Het gaat de goede kant op met mijn scriptie, maar ik moet zeggen dat mijn instagram-feed en de bloggers die ik volg het niet makkelijker maken! Het lijkt echt alsof iedereen al vakantie heeft en lekker van het mooie weer aan het genieten is. Al een paar warme dagen zat ik in de bibliotheek of het archief, in plaats van in de zon. Het is geen zelfmedelijden hoor, ik vind het helemaal niet erg om met mijn scriptie bezig te zijn en ik voel me al helemaal geen zielenpoot, maar ik kan niet wachten tot ik eindelijk die champagnefles open kan trekken en VRIJ ben! Het constante gevoel van fried brain en de wallen tot op m’n knieën ben ik best een beetje zat. MAAR NOG EVEN! 1 juli is mijn definitieve deadline en dan ben ik hopelijk afgestudeerd! Tot die tijd moet dit blogje nog even wachten :-) Voor de mensen die ook aan het afstuderen zijn: GOOD LUCK!!! We can do this!!! En voor de mensen die al lekker vrij zijn: you lucky bastards! Geniet er van! ;)

Liefs!

Posted in daily musings | 12 Comments


zondag

Vind ik leuk:

alles wordt weer zo mooi groen! gisteren gezellig met Anne naar de film geweest: Boychoir. Beetje cliché, maar wel mooi! vanochtend gewerkt en daarna lekker binnen kunnen blijven en plaatjes draaien morgen naar Fleetwood Mac! yes! het tafeltje dat mijn vriend heeft gemaakt :) vanavond naar Tara

Fijne zondag! Liefs x

Posted in daily musings | 11 Comments


Fem / Vijf / 5

Hi y’all! Kijkt er nog iemand Nashville? Irritante cliffhanger zeg. DIT KUNNEN ZE ONS TOCH NIET AANDOEN. Als je het nog niet kijkt, gewoon doen, want het is leuk (staat trouwens helemaal op netflix.)

Hier weer vijf foto’s/puntjes/muziekjes/filmpjes die ik even kwijt wil.

1. Film Afgelopen zaterdag zag ik de Zweedse film “A pigeon sat on a branch reflecting on existence”. Het was de derde film in het drieluik van de regisseur Roy Andersson en het was weer even bizar als zijn voorgaande films. Andersson maakt tragikomedies en zijn films zijn naast maatschappij-kritisch bij vlagen ook erg surrealistisch. De scènes worden vanuit een vast punt geschoten en ieder shot is het inlijsten waard. Deze film gaat over twee verkopers van fopartikelen die naar eigen zeggen “mensen willen entertainen”, maar allebei nogal tragische figuren zijn. Het leuke van deze film (en Andersson zijn andere films) is dat je op een hele (tragi)komische manier geconfronteerd wordt met hoe het leven en de maatschappij in elkaar zit. De wat bizarre scènes, waarbij koning Karel op zijn paard een café in komt rijden of een Afrikaanse stam in een grote koperen ton wordt geduwd, zijn precies dat: bizar. Maar tegelijkertijd dwingen ze je tot nadenken. Wat wil Andersson hier nou mee zeggen? Voor een echte verhaallijn moet je deze film niet gaan kijken, maar als je wat apartere films wel kunt waarderen, dan kan ik deze zeker aanraden! Overigens leerde ik zijn films trouwens kennen toen ik in Zweden studeerde (goh). Tijdens het college Zweedse cultuur keken we toen naar de film Songs From The Second Floor (de eerste films uit zijn drieluik). Ook al zo’n bizarre film! Dit is één van de bekendste scènes.

Ook gezien: met Tara keek ik Welcome to Me, een film met Kristen Wigg. Veel plaatsvervangende schaamte, haha, maar al met al een grappige film :)

2. Doen Een van mijn favoriete zomeractiviteiten? Zonsondergangen kijken op de dijk of op het strand. Ik moet alleen wel eens mijn betere camera mee gaan nemen, want de iPhone bakt er helemaal niets van. Hier waren we, zoals je ziet, helaas net iets te laat. Er was alleen nog een hele dunne lijn knalroze te zien. Al met al was het in het echt ietsje indrukwekkender.

3. Voedsel Met dat hele powerfood gebeuren heb ik niet zoveel en de smoothiehype wilde ik eigenlijk ook links laten liggen, maar toen ik op onderzoek uit ging leek het me toch wel goed om er eens aan te beginnen. Sinds 1 januari eet ik geen vlees meer en ik mis het eigenlijk nooit (behalve soms een hamburger…… ik geef het toe), maar ik had nog wel steeds last van mijn buik. Nee, dit wordt geen vies verhaal, no worries ;) Ik had gewoon constant een opgezette buik en dat is echt vervelend. Na wat gegoogle bleek dat ik niet de enige was die hier last van kreeg bij deze manier van eten en veel sites raadden het aan om ‘s ochtends bijvoorbeeld een smoothie te gaan drinken. Krijg je ook gelijk je fruit binnen! Vorige week haalde ik dus een blender en sindsdien maak ik elke ochtend een sapje. Het is geen vervanging voor mijn ontbijt (kan ik echt niet op leven), maar wel erg lekker! Veel gedoe is het ook niet. Ik heb wat fruit in de vriezer liggen (je kunt bijvoorbeeld banaan in stukjes invriezen of een zak gemengd fruit halen bij de Lidl), een zak verse spinazie, gember (kan ook in de vriezer! gewoon raspen als je een stukje nodig hebt), honing en eventueel limoensap. Vervolgens kun je gewoon water gebruiken, maar ook amandelmelk, kokoswater of bijvoorbeeld yoghurt. Op de bovenkant strooi ik dan wat chia zaad, want dat schijnt dus gezond te zijn. Ik merk nog niet gigantisch veel verschil, maar ik probeer het toch maar!

Vanochtend maakte ik mijn favoriet tot nu toe: appel, komkommer, spinazie, gember, honing, citroensap, water en twee ijsblokjes (dat is overigens niet de smoothie van hierboven, die bestond uit blauwe bessen, amandelmelk, spinazie en honing). Om al die gezonde praat wat uit te balanceren: als toetje is het erg lekker om wat bevroren banaan + cacao poeder + honing + amandelmelk in de blender te gooien ;-)

(om de blender makkelijk schoon te krijgen gooi ik er wat afwasmiddel + warm water in en vervolgens zet ik ‘m aan. Erg handig! Astu, gratis een ultieme lazy housewife tip from me for you.)

Verder ben ik weer wat creatiever aan het worden met koken, maar ik weet niet of jullie het leuk vinden als ik daar weer eens een post over schrijf? Met ontdekte recepten bijvoorbeeld. Ik vind het vaak wat stom om een hele post te schrijven over één recept, want vaak is het niet MIJN recept. Dan is het netter om gewoon een linkje te geven naar het oorspronkelijke maker/maakster.

Op de foto hierboven maak ik een aardappelsalade van de restjes uit de koelkast (erg goed gelukt al zeg ik het zelf). (en ja, ik luisterde inderdaad naar Taylor Swift). Deze “hotdogs” van The Happy Pear heb ik eergisteren gemaakt. ZO LEKKER! (heb wel het recept wat aangepast, ik had bijvoorbeeld gewone salade in plaats van avocado en ik gebruikte ook geen cheddar, maar parmezaanse kaas). Vooral lekker veel mosterd op je brood smeren, hmmm. Of een dressing van balasmico-azijn+olijfolie+citroensap+mosterd+suiker. OK IK STOP AL. Krijg er zelf al weer honger van.

4. Selfie Op tumblr kwam ik van de week een post tegen waar ik wel om moest grinniken. Het ging over de selfie en over hoe narcistisch dat zou zijn volgens sommigen. Maar hallo, vroeger waren mensen pas narcistisch! Toen lieten mensen zelfs hele schilderijen van zichzelf schilderen of standbeelden maken. Haha, het is natuurlijk een wat scheve vergelijking, maar ik vond het even goed wel grappig! Toen ik zestien was maakte ik veel meer selfies dan vandaag de dag. Ik vind het gewoon niet zo boeiend meer en ik vind het vaak ook nogal ongemakkelijk. Het voelt zo self-involved. Waarom eigenlijk? Ik durf best te zeggen dat ik verre van narcistisch ben namelijk, dus dat is niet de reden dat ik ze wel eens maak. Ik vind het trouwens ook altijd leuk om selfies van anderen te zien (tenzij het er elke dag tien zijn en zo overbelicht of bewerkt zijn dat ik diegene niet eens herken). In ieder geval: dit ben ik dus, 25 jaar, bijna afgestudeerd, voor het douchegordijn in de badkamer, want daar had ik mooi licht. En een beetje van de Aden filter + een wat hoger contrast. Het origineel was namelijk wel erg zoutloos. Oja, en ik weet nog dat iemand ooit een opmerking maakte over dat ik nooit mijn tanden liet zien en of ik daar soms onzeker over was, maar nee, dat valt wel mee hoor! Ze zijn niet zwart en staan niet al te scheef. Ik vind het alleen nogal geforceerd om dan heel erg breeduit te gaan lachen voor een selfie? Ziet er altijd uit alsof ik kiespijn heb.

5. Muziek Dit liedje vond ik via Flora, één van mijn favoriete Zweedse bloggers. Het is een cover van een Engelstalig liedje (If I were a carpenter) en het heet Om jag Vore Snickare. Ik kan het niet op youtube vinden, dus vandaar de Soundcloud link. Ik hoop dat het werkt! Vind het zo’n fijn dromerig nummer :)

Fijn weekend allemaal! Liefs xx

Posted in cinema, vijf | 4 Comments


mini q&a

Af en toe stellen jullie wel eens een vraag onder één van mijn stukjes en meestal reageer ik daar direct op, maar soms moet ik er ook eventjes over nadenken. Sigrid bijvoorbeeld, die afgelopen week zomaar heel casual even de vraag stelde wat ik hierna eigenlijk wilde gaan doen, ná het studeren. Ehm, Sigrid, ik hou van struisvogelen, dus daar wil ik eigenlijk nog even niet aan denken! Haha. Heb ik natuurlijk al wel gedaan, daar niet van, maar echt een plan heb ik nog niet. Goed, doel van dit stukje is in ieder geval om eens wat van jullie vragen te beantwoorden, want ik weet dat jullie natuurlijk niet kunnen slapen voordat jullie deze dingen weten. Én omdat ik even helemaal blij ben dat ik mijn eerste deadline heb gehaald en ik eindelijk een weekendje NIET verplicht aan mijn thesis hoef, dus daarom wilde ik even een blogje typen.

Laten we dan meteen maar de lastigste uit de weg ruimen, de vraag van Sigrid, over mijn “carriereplannen”: ik ben wel nieuwsgierig of je ook nog iets met je studie wilt gaan doen als dit scriptiedrama straks voorbij is? ben gewoon benieuwd naar je dromen of ideeën op ‘carrière’gebied :))

Een hele lastige vraag, omdat ik er natuurlijk wel over na heb gedacht, maar nog niet SERIEUS. Zoiets lag altijd een beetje in de toekomst (het voelt als de dag van gisteren dat ik begon met studeren) en als het er dan eenmaal bijna is, dan geloof je het eigenlijk nog niet. Althans, ik niet. Heb ik plannen om iets met mijn studie te gaan doen? Ja, het lijkt me heel leuk om daar iets mee te doen, maar soms vraag ik me wel af hoe realistisch dat is. Ik wil liever niet in de randstad wonen (been there, done that, werd er doodongelukkig van) en hier in het Noorden is er weinig baanperspectief (in mijn sector). Ik ga wel op zoek en solliciteren natuurlijk, maar ik ben er ook al wel over uit dat ik sowieso niet ga zitten wachten op een droombaan! Die ga ik dan gewoon zelf een beetje proberen te maken :) Ik heb gelukkig nog een bijbaantje waar ik nu een groot deel van mijn huur mee zou kunnen verdienen (kortom: er is geen nood aan de man) en hoewel dat uiteraard niet iets is waar ik mijn hele leven mee verder wil, is het prima voor de periode waarin ik “mijn weg probeer te vinden” (eugh, ja je snapt wat ik bedoel toch?).

(Stiekem ga ik het liefst iets creatiefs doen, maar ik weet nu nog niet hoe ik daar een invulling aan moet geven… En ik vind het belangrijk om iets te doen waarbij ik mensen “help” en iets bijdraag aan de maatschappij.)

Over Nathalie (ja, elke keer als ik haar noem dan krijg ik dezelfde vragen, dus dit leek me handig):

Ja, dat is Nathalie van booksandfood.com, nee ze blogt niet meer, en ja, het gaat goed met haar! En ze is geen boek aan het schrijven en ze gaat ook niet bloggen denk ik, maar ik zal haar binnenkort eens vragen of ze daar echt geen plannen toe heeft ;)

Anne stelde drie vragen: ik ben heel benieuwd naar het onderwerp van je thesis en hoe het er voor staat etc. En hoe je gemotiveerd blijft om te schrijven. En heb je al plannen voor de zomervakantie?

Anne, als er iemand niet gemotiveerd was om aan haar scriptie te werken, dan was ik het wel. Of bén ik het wel. Want ik vind het serieus vreselijk. Ik ben een perfectionist en ik heb faalangst, dus alles wat ik op papier zet vind ik slecht. Uiteindelijk heb ik toch de knop omgezet en wist ik dat ik de enige was die iets aan de situatie kon veranderen. Aan de slag, want het moet toch gebeuren! Op dit moment heb ik een groot deel van mijn onderzoek gedaan en heb ik 16.000 woorden op papier. Ik zit nu in het herschrijfproces, dus ik heb nog wel een paar weekjes nodig!

Mijn scriptie gaat over de wederopbouwperiode van Den Helder (1950-1968) en wat voor invloed de aanwezigheid van de Koninklijke Marine hierop heeft gehad. Voornamelijk over hoe een militaire stad zich dus heeft ontwikkeld (alle voordelen, nadelen en de verschillende factoren op een rijtje). Klinkt wat vaag, maar het is erg interessant (vind ik zelf).

De zomervakantie, aaah dat is een leuke vraag, want daar heb ik ZOVEEL ZIN IN. We hebben nog niets geboekt, maar gaan waarschijnlijk een week naar Ierland! Weer eens iets anders dan Scandinavië, maar wel een beetje in dezelfde lijn. Waarschijnlijk huren we een auto en een huisje, dan kunnen we van daar uit allerlei dingen gaan bekijken. Ik ben er zeven jaar geleden al eens geweest met een vriendinnetje, maar ik wil echt nog eens terug! En sowieso gaan we ieder jaar langs mijn familie in Zeeland, dat is een fijne traditie.

Voor Leonie, die in juli of september naar het buitenland gaat (dus ik hoop dat ik nog niet te laat ben!!): Ik ben eigenlijk nog wel benieuwd of je als je opnieuw in het buitenland zou mogen gaan studeren of je dingen anders zou doen? Een andere stad? Een andere voorbereiding? Zou je beter de taal leren? Zou je meer gedurfd hebben, heb je dingen niet gedaan waar je nu spijt van hebt, etc.? :) (Ik ga zelf juli of september in het buitenland studeren dus hihi ik vind het heel interessant om dat van iedereen te horen!)

Zou ik dingen anders doen? Nee, ik denk het eigenlijk niet! Ik vind Zweden een fantastisch land en Lund was ook een hele leuke studentenstad, dus dat kan ik echt heel erg aanraden. Ze zijn daar ook gewend aan internationale studenten, dus er is heel veel te doen en er wordt veel leuks geregeld. De taal had ik uiteraard wel beter willen leren, maar zoals dat vaker gaat, kost zoiets heel veel tijd en heb je tijdens een uitwisseling ook een heleboel andere leuke dingen te doen. Ik heb reisjes gemaakt naar Helsinki, Lapland, Stockholm, Öland en naar Estland. Tussendoor kwam mijn vriend op bezoek, net zoals mijn zusje, en dan is de tijd eigenlijk alweer bijna voorbij! Vijf en een halve maand gaat erg snel.

Als ik dan toch één tip mag geven: geniet van elke dag. Zelfs de dagen waarop je misschien een beetje heimwee hebt, of je een beetje eenzaam voelt. En van je loopje naar de supermarkt en je fietsritje naar de universiteit. Het lijken allemaal van die triviale momenten, maar achteraf horen die er ook bij. Ik ging vaak ‘s avonds nog een stuk lopen en dan liep ik door een knus wijkje en een haag van bomen naar de supermarkt, waar ik dan een zakje snoep vulde (godddissss!) en thuis (op m’n kamertje) Gilmore Girls aanzette. Met het raam open, vanwege het mooie weer, en dan die vogeltjes die floten terwijl het langzaam donkerder werd. Het klinkt stom, ik weet het, haha, maar dit vind ik echt zo’n fijne herinnering! :) Heel veel plezier Leonie!

En nu moet ik gaan, want we gaan naar het filmhuis+drankjes doen met wat vrienden. KIJK MIJ SOCIAAL DOEN.
Fijn weekend iedereen! xx

Posted in daily musings | 9 Comments


may

Op dit moment zit ik in de bibliotheek en er zit een man achter me die om de vijftien seconden kucht. Het is maar goed dat je in Nederland een vergunning nodig hebt voor het dragen van een wapen……… (grapje). Maar serieus, dat soort mensen moeten ze verbieden in een bibliotheek. OF NEEM EEN ROL STOPHOEST MEE. Ik kan mijn muziek nog zo hard zetten, maar nog steeds komt dat ROTKUCHJE er elke keer doorheen. Mijn concentratie is daarom ver te zoeken, maar goed, dat schenkt mij de gelegenheid om zonder schuldgevoel dan nu toch eindelijk eens een blogberichtje achter laten.

Heb ik veel te vertellen? Nee, eigenlijk niet, want mijn dagen zijn nogal eentonig. Het afstuderen is nu echt begonnen en hoewel ik maanden lang erg goed was in struisvogelen (= netflixen, net doen alsof de rest van de wereld niet bestaat, vriendelijk lachen als iemand vraagt hoe het gaat met je studie), zit ik nu zo waar iedere dag in de a) bibliotheek of b) in het archief te gniffelen boven de gemeenteraad-notulen uit 1953. En als ik thuiskom dan ga ik vrijwillig nog een paar uur aan de studie. Wie had dat gedacht? Ik niet. Een maand geleden was ik nog aan het opzoeken hoeveel studieschuld ik had als ik nu zou stoppen en hmmm, hoe lastig is het eigenlijk om je spullen te pakken en als non verder te leven in een Italiaans klooster? Ik weet het, ik weet het, ik ben een beetje een dramaqueen (en ik had weer eens naar de soundtrack van La Grande Bellezza zitten luisteren). Van het woord “scriptie” kreeg ik spontaan paniekaanvallen en als ik aan de toekomst dacht dan had ik vaak zoiets van, eugh, laat maar.


Wat plaatjes van de afgelopen weken. Het archief in Alkmaar (wat een hele fijne studiezaal heeft, dus ik mag niet klagen), de bibliotheek en wat archiefmateriaal waar ik mee bezig ben geweest. Het boek dat je ziet bevat de notulen van de gemeenteraadsvergaderingen voor het jaar 1950 en het is zo dik dat ik het niet eens normaal kan vasthouden. Maar het is thankheavens niet handgeschreven (die ben ik ook tegengekomen namelijk) en daar ben ik al super blij mee.

Gelukkig wist ik op een dag de knop om te zetten: het is tijd voor iets nieuws en zolang ik die scriptie niet afmaak, dan kan ik nooit vérder. En bovendien hoeft het niet perfect te zijn, want zoiets is dat toch nooit en who cares anyway. Ja, ík natuurlijk, ik wil vooral mezelf niet teleurstellen (want dat heb ik wel een beetje gedaan). Ik wilde zo graag nominaal afstuderen dit jaar en het is me verdorie niet gelukt. Al mijn studiepunten netjes op tijd gehaald, maar die scriptie bleef maar hangen. Dat voelt gewoon een beetje als falen. Maar dan kan ik twee dingen doen: heel erg teleurgesteld zijn in mezelf en blijven zwelgen in zelfmedelijden (en nog langer doen over mijn studie) OF mezelf een schop onder m’n kont geven en AFSTUDEREN. Juist, die knop omdraaien dus.

Dus hier zit ik nu, in de bieb, met achter mij een beroepskucher (serieus, wat zou er mis met hem zijn?) en naast mij staat een rek met Harlequin Bouquet romannetjes (waar af en toe heel stilletjes meerdere dames van hogere leeftijd in komen snuffelen).

Over boeken gesproken (mooi bruggetje toch?): de afgelopen weken las ik er weer een paar. Op 4 mei las ik Serenade van Leon de Winter. Ik was die dag aan het stoffen (dat ik dat ooit nog zou typen zeg) en dat boek sprong me opeens in het oog. Heel toepasselijk, zag ik al snel. Volgens De Bezige Bij: In Serenade brengt Leon de Winter de brandhaarden in Bosnië in verbinding met de Tweede Wereldoorlog, en stelt hij de vraag hoe je op te stellen tegen het kwaad. Een mooi verhaal. Het was het boekenweekgeschenk van 1995, dus het is vast in veel kringloopwinkels te vinden (daar heb ik mijn exemplaar ook vandaan). Bovendien is het ook een dun boekje, dus ik hoefde me niet al te schuldig te voelen over de tijd die ik aan het lezen was (in plaats van aan het studeren). Oja, en ik las ook het boek Wild uit. Mooi verhaal, maar ik vond het niet fantastisch (kan wellicht ook te maken hebben met het feit dat ik vertaling las).

Ook kocht ik de gedichtenbundel van Amber Tamblyn, Dark Sparkler. Ik wist al een tijdje dat zij gedichten schreef en op instagram zag ik een paar keer haar nieuwe bundel voorbij komen. Ik heb er wat weekjes op moeten wachten, maar het is het wel waard! Een bundel van gedichten over overleden actrices. Of, zoals er op de site van haar uitgeverij (Harper Collins) te lezen staat: The lives of more than twenty-five actresses lost before their time—from Marilyn Monroe to Brittany Murphy—explored in a haunting, provocative new work by an acclaimed poet and actress. Ik weet eigenlijk zo weinig van poëzie, maar je moet ergens beginnen toch? Ik heb helaas nog niet echt tijd gehad om er echt voor te gaan zitten, dus heel veel weet ik er niet over te vertellen.

Dit is mijn uitzicht vanaf de bank. Je ziet het goed, Gossip Girl staat weer op repeat. Het eerste seizoen blijft toch het leukst (de Thanksgiving aflevering is denk ik favoriet!). Ideaal voor tijdens het studeren, want je hoeft toch niet zo goed op te letten.

Ook (weer) gezien: Sherlock (blijft een leuke serie!), Nashville, de film ‘Love, Rosie’ (wel schattig), Still Alice (hele mooie film over Alzheimer, met o.a. Julianne Moore, Kristen Stewart en Alec Baldwin), Whip It (een geinige film met Ellen Page in de hoofdrol, geregisseerd door Drew Barrymore) en stiekem tussendoor wat afleveringen van Joan of Arcadia (met Amber Tamblyn inderdaad). Dat vond ik vroeger echt een leuke serie, dus ik had het weer even opgezocht.

Wat muziek betreft luister ik de laatste tijd veel naar Fiona Apple. Haar muziek trok me nooit zo erg, maar sinds ik het een paar maanden geleden bij Tara hoorde wilde ik het toch eens opzoeken. Haar eerste album Tidal (ja, inderdaad, zo heet die nieuwe muziekdienst van die heeeeele arme zielige -ahem- artiesten toevallig ook) is echt een jaren negentig album. Niet op de “Spice Girls” / “R&B” / plastic rugzak manier, maar een beetje dat grungy gevoel (does this make sense? Misschien moet ik niet over muziek praten, ik weet er zo weinig van af). Hoe dan ook, het is echt een HEEL erg goed album. Mooie teksten, ietwat duister (niet zo gek na wat ze allemaal heeft meegemaakt, als ik het internet mag geloven) en bovenal ook heel puur en “echt”. Ja, ik ben blijkbaar zo’n hipster geworden die het belangrijk vindt dat alles “puur” en “echt” is, eugh, wat een cliché ;) Mijn favoriete nummers van Tidal zijn Sullen Girl (hier een hele mooie live versie uit 1997, opgenomen in – jawel- Amsterdam), Never Is A Promise en Slow Like Honey. Mijn buren houden erg van Nederlandstalige meezingers en Fiona helpt me dat een beetje doorstaan ;-) Lange leve koptelefoons.

Hier één van haar nummers: Fiona Apple – Sullen Girl

Goed, ik ga maar weer eens aan de slag… Fijn weekend allemaal!
Liefs xx

PS. Ik ben nieuwsgierig naar jullie! Deel ajb in de comments iets leuks wat je vandaag hebt meegemaakt en/of iets waar je naar uit kijkt! :) Mijn “was leuk vandaag”: J. die gisteren terugkwam uit Spanje en dat ik vanochtend dus weer naast hem wakker werd + dat we weer samen de “Rudolph bingo” konden doen op 24Kitchen (doen nog meer mensen dit?? Rijke vanille bv… haha). Waar ik naar uitkijk: het Fleetwood Mac concert van 1 juni!

Posted in blah blah, daily musings, dramaqueen, granny hobby, nederlands, tunes | 17 Comments


livet

Mijn uitzicht van de afgelopen week én voor de komende weken: mijn laptop ↑. De scriptie-deadline komt nu wel heel erg dichtbij (eind mei!), wat aan de ene kant heel fijn is (want ik werk beter onder druk en anders komt er nooit iets van), maar er tegelijkertijd ook voor zorgt dat ik eigenlijk nergens anders tijd voor heb. Ik heb namelijk nog maar erg weinig op papier en moet dus flink doorwerken. In theorie is het mogelijk en in de praktijk ook, maar het wordt krap! Mocht je me kwijt zijn de komende tijd… niets aan de hand, ik ben gewoon druk bezig met afstuderen ;-) (eindelijk!). Overigens een shout-out naar Nathalie (misschien kennen jullie haar nog van haar oude blog, booksandfood) die me op precies het juiste moment een lief mailtje stuurde en nu mijn scriptie-buddy is. Die schop onder mijn tushie had ik echt even nodig! ♥

Claudia, oud-huisgenootje en eigenaresse van de boekenblog howaboutabook.nl, stelde me allerlei vragen over boeken. Ze mailde me al een tijdje geleden en ik voelde me echt vereerd dat ze me vroeg! Vorige week kwam het stukje online en ik vind het echt leuk geworden! Wat ik er van geleerd heb? Dat ik eigenlijk helemaal niet zo veel meer lees als vroeger en dat ik veel dingen herlees (zoals ieder jaar weer de Harry Potter reeks). Ik vond het nog best lastig om een beetje originele antwoorden te geven, maar ik heb mijn best gedaan, want het is toch wel leuk als mensen er ook iets aan hebben wanneer ze zo’n stukje lezen (en iedereen kent Harry Potter al, dus daar hebben ze niet zoveel aan). Desalniettemin was het leuk om het vragenlijstje in te vullen! Oh, en het was ook erg leuk om al mijn boekenplaatjes weer op te zoeken, want daar heb ik er door de jaren heen toch heel wat van gemaakt. Klik hier als je het stukje wilt lezen (en bezoek sowieso even de blog van Claudia, zeker als je dol bent op boeken! :) ).

Het stukje op Claudia’s blog + een boek dat ik van J. kreeg voor mijn verjaardag. Ik vond de film al erg mooi (geregisseerd door Sofia Copolla, hoe kan het ook anders…), dus ik ben erg benieuwd naar het boek!

Ja, ik was dus jarig vorige week (14 april om precies te zijn) en ik werd 25. VIJF EN TWINTIG. Fuck, I’m old! (Scène uit Sex and The City, anyone?). Nee hoor, valt wel mee, haha. Laten we er vooral niet te dramatisch over gaan doen, want ik moet zeggen dat ik het best fijn vind om ouder te mogen worden. Normaal ben ik niet zo van het verjaardag vieren (vooral niet na mijn verjaardag vorig jaar – jeetje, ik was toen écht niet in de stemming, niet zo vreemd natuurlijk), maar dit jaar had ik toch wat mensen uitgenodigd en het was zowaar een gezellige avond. Verwend dat ik ben! Met allemaal dingen die je als 25-jarige helemaal leuk vindt, echt waar. Zo kreeg ik van mijn vader een nieuw koffiezetapparaat en van mijn moeder eierdopjes en een heel mooi suikerpotje + melkkannetje (op je 25e wordt je echt blij van dat soort dingen, wie had dat ooit gedacht). Van mijn zusje kreeg ik een prachtig kookboek, van J. zijn ouders een bon, prachtige tulpen en een sportlegging (die ik zelf mocht uitzoeken, ook namens J.) en van J. kreeg ik ook nog eens een tienrittenkaart voor het plaatselijke filmhuis. Wat?! Perfecte cadeaus! Oh, en later kreeg ik van een vriendin en haar man (hoi Lisette!) nóg een prachtig kookboek, het tweede deel van Green Kitchen Stories. Niet dat ik mag klagen over voorgaande jaren, maar dit jaar werd ik wel extra verwend hoor, wauw. #ifeelblessed #thisworldisbeautiful #omgsohappy #hashtag #lol


De suikerpot en het melkkannetje in hun natuurlijke habitat.

Ook érg leuk was dat Anne met haar vriend langskwam, want hem had ik na al die jaren nog nooit ontmoet. Dat heb je met marinemannen he… Altijd op pad. Ja, al met al was het een hele geslaagde verjaardag.

Tussen het studeren door probeer ik ook elke dag wel een rondje te lopen (of te sporten, soms heb ik geen tijd voor beiden). Mijn telefoon was gemaakt (hoera!) en dus kan ik weer van alles wat ik tegenkom een foto maken. Toch knap hoe alles scherp is behalve de voorgrond (fotograferen met een zonnebril op je neus is best lastig).


Nog zo’n studie ontwijkende activiteit: Netflix. Downton Abbey. ZUCHT, ik moet er eigenlijk over praten, maar ik kan geen spoilers posten natuurlijk. Heerlijke serie. Helaas staat seizoen vijf er nog niet op, dus op een gegeven moment waren de afleveringen op. Toen ben ik maar overgestapt op een andere serie: NASHVILLE! Een tikkeltje fout, maar lekker dramatische (goede!) muziek, een dramatische romance (hey, ik schaam me er niet voor) en godzijdank geen vampiers of weerwolven of zombies (vind ik gewoon niets aan). De cast bestaat voor een groot deel uit echte muzikanten en alles wordt zelf gezongen. Ook leuk is dat Netflix de nieuwe afleveringen er elke week opzet, dus ik kan gewoon op normaal tempo mee kijken. Jep, aanrader als je nog een leuke serie zoekt! (Je moet alleen geen House of Cards of Downton Abbey niveau verwachten). Nog een tip: er staan mooie natuurdocumentaires op zoals Life en Planet Earth. Ook een aanrader is de 12-delige documentaire over de Tweede Wereldoorlog, die volledig bestaat uit oude beelden die zijn ingekleurd. Dan heb je toch nog het gevoel dat je iets nuttigs aan het doen bent ;) haha.

Een van de films die ik afgelopen weken keek: Chungking Express (uit 1994). Een lekker kitscherige, ietwat bizarre, jaren negentig film die zich afspeelt in Hong Kong. Oorspronkelijk een drieluik, maar dan verfilmd in twee films (ja, snap je het nog?). Ik wist dit dus niet voordat ik ‘m ging kijken en achteraf was het wel handig geweest, haha. Tara en ik dachten halverwege de film namelijk precies hetzelfde: ‘ehhh, ben ik nou ignorant, dat ik Aziaten door elkaar haal, of is het eigenlijk precies dezelfde man, of is er wel een nieuw verhaal, of eh, HOE ZIT DIT’. Bleek de film dus uit twee aparte verhalen te bestaan en JA, we hadden het goed gezien, het waren echt twee verschillende mannen. Pfieuw, waren we toch niet van die ignorant westerners… Hoe dan ook: goede film, vooral het tweede deel was erg vermakelijk. Zondag kijken we de tweede film (en dus het derde deel), Fallen Angels. Ik ben benieuwd! Leuk feitje: Chungking Express is ook nog eens één van de lievelingsfilms van Quentin Tarantino en heeft hij zich hier heel erg door laten inspireren. Naar het schijnt zie je veel terug in zijn eigen filmstijl. OH, en als je ‘m gaat kijken, bereid je dan alvast voor op veel California Dreamin’ ;-) Klik hier voor de trailer!

En nog een schattig liedje:

The Shoe – Paper Cup

Liefs!
x

Posted in daily musings | 7 Comments


stom & leuk



stom:
- dat ik wéér mijn telefoon in de wc-pot heb laten vallen (hoe dan?!) (ligt nu bij de reparateur)
- buren die elkaar heel hard uitschelden, bijna iedere dag
- dat Joni in het ziekenhuis ligt *prayer circle*
- heel hard moeten trappen op de fiets, omdat het zo hard waait (maar dat is stiekem ook wel leuk, zie mijn tweede lijstje)
- mijn thesis (het wil niet)
- de laatste scène van seizoen drie van Downton Abbey (MAAR ECHT, dat vind ik stiekem nog erger dan mijn telefoon in de wc, snif)
- deze foto

leuk:
- ik wilde zeggen “mijn nieuwe telefoonhoesje”, maar, tjah :’) (komt echt van pas nu, ahem)
- dat ik vanavond met anne naar de film ga (Insurgent)
- dat ik nog steeds blij word als ik terugdenk aan Before Sunset (food for thought & mooie shots & fijne acteurs)
- de filmavondjes bij tara
- iedere avond voor het slapen gaan mijn kussens op J. zijn helft gooien en dat hij dan doet alsof hij boos is, maar stiekem moet lachen
- iedere ochtend net iets voor de wekker wakker worden en dan de sproetjes op zijn schouders tellen
- hoe autocorrect van sproetjes net sprietjes maakte, ieuw, haha
- lunchen met m’n mams
- de filmpjes van Adult Wednesday Addams, zoals deze over Catcallers.
- hoe de harde wind zorgt voor mooie schuimkoppen op de zee
- heel laat een blog van een leuk iemand ontdekken en dan heel veel stukjes te lezen hebben
- jullie reacties op mijn vorige stukje ♥
- oude liedjes van britney opzoeken op youtube, pure nostalgie!
- whatsappen met kim alsof we zestien zijn (al moet dat nu dus via facebook, haha)
- dat het shepherd’s pie recept steeds lekkerder wordt (een rood pepertje, een extra scheut rode wijn en het meekoken van de linzen in de wijn = beste idee ooit)
- dit nummer (Silver Springs demo) (heel hard) (vooral het laatste stukje)
- & dit nummer van James Bay

liefs! x

Posted in daily musings, granny hobby, lists | 13 Comments


e e n (kort) b l o g j e

Oh, hallo, ja ik ben er nog. Tussen het thesissen, werken en Downton Abbey’en door heb ik nog wel wat dingetjes gedaan.

Zondag at ik taart en gaf ik (oké, we, want ik had blijkbaar toch iets minder kracht in mijn armen dan ik dacht) een make-over aan een voetenbankje dat ik ongeveer een half jaar geleden op de kop tikte bij de kringloop. Er moest nieuwe bekleding op en ik kon eigenlijk niets vinden wat ik mooi vond in de stoffenzaak. Zondag bedacht ik me opeens dat een kussenhoes ook nog eens een oplossing zou kunnen zijn en voilà! Deze kocht ik in de uitverkoop bij de V&D en het was eigenlijk precies wat ik in gedachten had.

Ook schoof ik met wat en meubels en vooral ook decoratie. Volgens mij heb ik de lente in mijn hoofd, want ik wil van alles veranderen!

Samen met mijn zusje at ik taartjes in Amsterdam (en ik nam nog wat cupcakes mee voor thuis). Rechtsonder is een foto van op mijn werk en linksonder wat kringloopvondsten (de LP bleek niet zoveel aan, maar de cover was gelukkig wel mooi ;) ).

Bij Tara keek ik de tweede film uit de “Before” reeks van Richard Linklater (Before Sunset dus). Het was de enige die ik nog niet gezien had (lekker logische volgorde inderdaad) en ook deze was weer geweldig. Aanrader!


Oja, en ik heb het album “Eyes Open” van Snow Patrol weer helemaal herontdekt. Hierboven kun je op play drukken (de speler zit wat verstopt zie ik).

Verder ben ik heel hard aan het nadenken over wat ik wil met mijn blogje. Eigenlijk heb ik er al maanden geen echt plezier meer in en dat vind ik erg jammer… Het komt voornamelijk doordat ik gewoon niet zo goed weet wat ik er nou mee moet doen. Weet niet waar ik over moet schrijven? Heeft het nog nut? Ik vind eigenlijk niets van wat ik er op zet goed genoeg :’) Jullie zullen dat misschien ook al wel gemerkt hebben en ook dát vind ik jammer. Ik ben al een tijdje aan het nadenken over een oplossing, maar ik kom er niet echt uit. Het is natuurlijk een afknapper om dit online te zetten en eigenlijk ook een beetje not done, maar toch, ik heb wel het gevoel dat ik jullie dat een beetje verschuldigd ben. Dan weten jullie ook hoe het zit. Ik hou jullie op de hoogte :-)

Fijne week iedereen!
Liefs,
Ash

Posted in daily musings | 26 Comments