Category Archives: daily musings

juni en een stukje juli

Yes, vakantie! EINDELIJK! Daar had ik echt zoveel zin in! Maar voordat we op vakantie gaan wilde ik nog even een (kort) dagboekstukje getypt hebben, want dat is er de afgelopen tijd niet echt van gekomen. Hier wat fotootjes van de afgelopen maand(en), plus wat filmtips! :)

Op 1 juni gingen J. en ik richting Amsterdam voor het concert van Fleetwood Mac. ‘s Middags aten we taart bij De Drie Graefjes en ‘s avonds gingen we langs bij mijn zusje (die een hele mooie versie van Emma had liggen). Het concert was trouwens weer fantastisch! Maar ik ben dan ook een beetje bevooroordeeld ;)

(more…)

Posted in daily musings | 3 Comments


De Meg Ryan Trifecta

Vandaag bereikte ik een zeer belangrijke mijlpaal in het leven van een vijfentwintigjarige moderne vrouw: ik voltooide de Meg Ryan Trifecta. De wat? De Meg Ryan Trifecta: de collectie van drie films die Nora Ephron eind jaren tachtig/ begin jaren negentig schreef met, uiteraard, Meg Ryan in de hoofdrol. Daar is blijkbaar een naam voor! Wist ik veel.

You’ve got Mail (1998) en Sleepless in Seattle (1993) kende ik al, maar het heeft tot vanmiddag geduurd voordat ik ook eindelijk When Harry Met Sally (1989) aan het lijstje kon toevoegen. Na het zien van de film besloot ik eens op onderzoek uit te gaan en ik deed dat natuurlijk op de manier zoals de moderne vrouw dat tegenwoordig doet: via het internet. Niet alleen ontdekte ik dat het dus blijkbaar de Meg Ryan Trifecta heet, maar ook dat nog heel veel anderen samen met mij dezelfde warme nostalgische gevoelens koesterden voor deze romantische films.

Zo’n specifieke naam lijkt op het eerste gezicht natuurlijk wat overdreven (ik ga overigens even onopvallend voorbij aan het schokkende feit dat het vijfentwintig jaar geduurd heeft voordat ik When Harry Met Sally had gezien), maar wie alle drie deze films heeft gezien, weet dat het niet voor niets zo’n begrip is geworden. Deze drie films lijken namelijk een soort magische uitwerking te hebben, waarbij je tijdens het kijken bijna onvermijdelijk door een soort van gevoel van nostalgisch verlangen gevangen wordt.



Waar het nou precies aan ligt, dat is nog lastig samen te vatten. De verhaallijnen zijn immers niet echt baanbrekend. Alle drie de films gaan over een jonge hardwerkende vrouw (met een paar gekke trekjes), die, al weet ze dat zelf nog niet, op zoek is naar de liefde in een Amerikaanse stad (voornamelijk New York). De kapsels van Meg en haar beroepen wisselen per film. Zo is ze bijvoorbeeld een journaliste, met een pittige blonde bob, of eigenaresse van een schattig boekenwinkeltje en de voorloper van het “momager” kapsel (it’s a thing, kijk maar). Haar uiterlijk mag dan wat veranderen, maar verder blijft ze toch vooral hetzelfde quirky personage.

Hetzelfde geldt voor haar mannelijke tegenspeler: een ietwat cynische nuchtere man, die vooral heel heel meningen lijkt te hebben. In When Harry Met Sally is dit Billy Cristal en in de twee andere films speelt Tom Hanks de love interest. Ik ben er nog niet helemaal over uit wie nou leuker is. Billy vond ik eerst een beetje vreemd en onaantrekkelijk, maar gek genoeg was ik toch wel blij toen ze dan eindelijk een keertje gingen zoenen. Ja, dikke spoiler, maar hallo, het is Nora Ephron, queen van de romantische komedie, dus die kon je zien aankomen. De films zijn namelijk ontzéttend voorspelbaar.

Toch mis ik nu Microsoft DOS. Nooit echt mee gewerkt, maar desalniettemin mis ik het. En zo’n groot grijs dik beeldscherm en een toetsenbord dat bij gebruik klinkt alsof je heel. erg. boos. een brief naar de klantenservice van een chipsmerk aan het schrijven bent, omdat maar de helft van de chipszak vol zat. En waar is die goeie ouwe tijd, waarin je uren met elkaar aan de telefoon hing (i.p.v. de whatsapp) en je nog oprecht blij werd als je een e-mailtje kreeg? Het is toch eigenlijk knap, dat in You’ve Got Mail de elektronische post tot iets magisch verheven wordt. Ik hoef helemaal geen handgeschreven brief, laat lekker zitten, ik wil gewoon weer zo’n lange gezellige mail ontvangen! Ook wil ik door New York lopen, in de herfstzon. Casettebandjes luisteren en de kerstboom optuigen. Zucht, wat zo’n warme filter over filmbeelden wel niet met je kan doen.

Nouja, goed, wat ik eigenlijk probeer te zeggen: dit zijn fijne films. Als de Hollandse zomer weer eens tegenvalt, zet dan bijvoorbeeld When Harry Met Sally eens op en waan je even, heel nostalgisch, in een internetloos New York. Kun je de Meg Ryan Trifecta ook weer van je lijstje afstrepen ;-)

Liefs!

Posted in 90's child, blah blah, cinema, daily musings | 6 Comments


een blogje

Eigenlijk wilde ik niet eerder updaten dan wanneer ik zeker zou weten dat ik was geslaagd, maar ik heb géén idee hoelang mijn tweede lezer nodig heeft voor het beoordelen van mijn werk. Even een ondervoorbehoudje dus: ik heb vorige week mijn scriptie ingeleverd en ben (HOPELIJK) afgestudeerd! Wauw. Nu ik het zo zwart op wit zie staan is het wel erg echt! Stiekem kan ik het niet helemaal geloven en word ik elke ochtend nog wakker met het “vergeet ik niet iets?” gevoel. En dat je dan in je hoofd even alles afgaat: tandarts, dokter, huur overmaken, etc. Maar nee, ik vergeet niets. Ik ben echt klaar met mijn scriptie!

Vandaag was ik in de kringloop en liep ik tegen het boek “het dertigers dilemma” aan, wat volgens de achterflap ook voor twintigers met een crisis was (ok lekker logisch), maar ik heb het heel bewust weer teruggezet. Ook al was het maar 1 euro. Ging over “wat moet ik nou doen met mijn leven enzo”. Daar had ik dus echt even geen zin in. Ik ben klaar en kan nu eindelijk een maand lang dingen doen waar ik zo naar heb uitgekeken. Boeken lezen in het gras, avondwandelingen maken door Stockholm (bijna bijna), mijn kledingkast opruimen (die was echt een zooitje geworden na twee maanden in een -metaforische- thesisgrot te hebben geleefd), zand tussen mijn tenen krijgen op het strand, films afstrepen van mijn hele lange lijstje, naar Stevie luisteren in de zon in plaats van in het archief, drankjes drinken langs het water, snoepscheppen in Zweedse supermarkten en kippenvel krijgen tijdens het zwemmen in een Zweeds meer (bijna bijna). En ijsjes eten natuurlijk.

Zo, waren dat alle zomercliché’s? Kan er niets aan doen! Heb zelfs zin in slechte koffie van het tankstation. Nog even een paar weekjes werken op de sportschool en dan gaan we er voor twee weken vandoor. Kan niet wachten.

Wat zijn jullie zomerplannen? Please tell me! Oh, en nog bedankt voor al jullie berichtjes op mijn vorige post!
(zal snel weer een wat langer blogje typen, maar ik moet naar mijn werk)
Liefs!

Posted in daily musings | 6 Comments


this blog is NOT dead

Hoi! Hier weer een update vanuit het hoofdkwartier, waar er druk gezwoegd wordt op de laatste loodjes. Het gaat de goede kant op met mijn scriptie, maar ik moet zeggen dat mijn instagram-feed en de bloggers die ik volg het niet makkelijker maken! Het lijkt echt alsof iedereen al vakantie heeft en lekker van het mooie weer aan het genieten is. Al een paar warme dagen zat ik in de bibliotheek of het archief, in plaats van in de zon. Het is geen zelfmedelijden hoor, ik vind het helemaal niet erg om met mijn scriptie bezig te zijn en ik voel me al helemaal geen zielenpoot, maar ik kan niet wachten tot ik eindelijk die champagnefles open kan trekken en VRIJ ben! Het constante gevoel van fried brain en de wallen tot op m’n knieën ben ik best een beetje zat. MAAR NOG EVEN! 1 juli is mijn definitieve deadline en dan ben ik hopelijk afgestudeerd! Tot die tijd moet dit blogje nog even wachten :-) Voor de mensen die ook aan het afstuderen zijn: GOOD LUCK!!! We can do this!!! En voor de mensen die al lekker vrij zijn: you lucky bastards! Geniet er van! ;)

Liefs!

Posted in daily musings | 13 Comments


zondag

Vind ik leuk:

alles wordt weer zo mooi groen! gisteren gezellig met Anne naar de film geweest: Boychoir. Beetje cliché, maar wel mooi! vanochtend gewerkt en daarna lekker binnen kunnen blijven en plaatjes draaien morgen naar Fleetwood Mac! yes! het tafeltje dat mijn vriend heeft gemaakt :) vanavond naar Tara

Fijne zondag! Liefs x

Posted in daily musings | 11 Comments


mini q&a

Af en toe stellen jullie wel eens een vraag onder één van mijn stukjes en meestal reageer ik daar direct op, maar soms moet ik er ook eventjes over nadenken. Sigrid bijvoorbeeld, die afgelopen week zomaar heel casual even de vraag stelde wat ik hierna eigenlijk wilde gaan doen, ná het studeren. Ehm, Sigrid, ik hou van struisvogelen, dus daar wil ik eigenlijk nog even niet aan denken! Haha. Heb ik natuurlijk al wel gedaan, daar niet van, maar echt een plan heb ik nog niet. Goed, doel van dit stukje is in ieder geval om eens wat van jullie vragen te beantwoorden, want ik weet dat jullie natuurlijk niet kunnen slapen voordat jullie deze dingen weten. Én omdat ik even helemaal blij ben dat ik mijn eerste deadline heb gehaald en ik eindelijk een weekendje NIET verplicht aan mijn thesis hoef, dus daarom wilde ik even een blogje typen.

Laten we dan meteen maar de lastigste uit de weg ruimen, de vraag van Sigrid, over mijn “carriereplannen”: ik ben wel nieuwsgierig of je ook nog iets met je studie wilt gaan doen als dit scriptiedrama straks voorbij is? ben gewoon benieuwd naar je dromen of ideeën op ‘carrière’gebied :))

Een hele lastige vraag, omdat ik er natuurlijk wel over na heb gedacht, maar nog niet SERIEUS. Zoiets lag altijd een beetje in de toekomst (het voelt als de dag van gisteren dat ik begon met studeren) en als het er dan eenmaal bijna is, dan geloof je het eigenlijk nog niet. Althans, ik niet. Heb ik plannen om iets met mijn studie te gaan doen? Ja, het lijkt me heel leuk om daar iets mee te doen, maar soms vraag ik me wel af hoe realistisch dat is. Ik wil liever niet in de randstad wonen (been there, done that, werd er doodongelukkig van) en hier in het Noorden is er weinig baanperspectief (in mijn sector). Ik ga wel op zoek en solliciteren natuurlijk, maar ik ben er ook al wel over uit dat ik sowieso niet ga zitten wachten op een droombaan! Die ga ik dan gewoon zelf een beetje proberen te maken :) Ik heb gelukkig nog een bijbaantje waar ik nu een groot deel van mijn huur mee zou kunnen verdienen (kortom: er is geen nood aan de man) en hoewel dat uiteraard niet iets is waar ik mijn hele leven mee verder wil, is het prima voor de periode waarin ik “mijn weg probeer te vinden” (eugh, ja je snapt wat ik bedoel toch?).

(Stiekem ga ik het liefst iets creatiefs doen, maar ik weet nu nog niet hoe ik daar een invulling aan moet geven… En ik vind het belangrijk om iets te doen waarbij ik mensen “help” en iets bijdraag aan de maatschappij.)

Over Nathalie (ja, elke keer als ik haar noem dan krijg ik dezelfde vragen, dus dit leek me handig):

Ja, dat is Nathalie van booksandfood.com, nee ze blogt niet meer, en ja, het gaat goed met haar! En ze is geen boek aan het schrijven en ze gaat ook niet bloggen denk ik, maar ik zal haar binnenkort eens vragen of ze daar echt geen plannen toe heeft ;)

Anne stelde drie vragen: ik ben heel benieuwd naar het onderwerp van je thesis en hoe het er voor staat etc. En hoe je gemotiveerd blijft om te schrijven. En heb je al plannen voor de zomervakantie?

Anne, als er iemand niet gemotiveerd was om aan haar scriptie te werken, dan was ik het wel. Of bén ik het wel. Want ik vind het serieus vreselijk. Ik ben een perfectionist en ik heb faalangst, dus alles wat ik op papier zet vind ik slecht. Uiteindelijk heb ik toch de knop omgezet en wist ik dat ik de enige was die iets aan de situatie kon veranderen. Aan de slag, want het moet toch gebeuren! Op dit moment heb ik een groot deel van mijn onderzoek gedaan en heb ik 16.000 woorden op papier. Ik zit nu in het herschrijfproces, dus ik heb nog wel een paar weekjes nodig!

Mijn scriptie gaat over de wederopbouwperiode van Den Helder (1950-1968) en wat voor invloed de aanwezigheid van de Koninklijke Marine hierop heeft gehad. Voornamelijk over hoe een militaire stad zich dus heeft ontwikkeld (alle voordelen, nadelen en de verschillende factoren op een rijtje). Klinkt wat vaag, maar het is erg interessant (vind ik zelf).

De zomervakantie, aaah dat is een leuke vraag, want daar heb ik ZOVEEL ZIN IN. We hebben nog niets geboekt, maar gaan waarschijnlijk een week naar Ierland! Weer eens iets anders dan Scandinavië, maar wel een beetje in dezelfde lijn. Waarschijnlijk huren we een auto en een huisje, dan kunnen we van daar uit allerlei dingen gaan bekijken. Ik ben er zeven jaar geleden al eens geweest met een vriendinnetje, maar ik wil echt nog eens terug! En sowieso gaan we ieder jaar langs mijn familie in Zeeland, dat is een fijne traditie.

Voor Leonie, die in juli of september naar het buitenland gaat (dus ik hoop dat ik nog niet te laat ben!!): Ik ben eigenlijk nog wel benieuwd of je als je opnieuw in het buitenland zou mogen gaan studeren of je dingen anders zou doen? Een andere stad? Een andere voorbereiding? Zou je beter de taal leren? Zou je meer gedurfd hebben, heb je dingen niet gedaan waar je nu spijt van hebt, etc.? :) (Ik ga zelf juli of september in het buitenland studeren dus hihi ik vind het heel interessant om dat van iedereen te horen!)

Zou ik dingen anders doen? Nee, ik denk het eigenlijk niet! Ik vind Zweden een fantastisch land en Lund was ook een hele leuke studentenstad, dus dat kan ik echt heel erg aanraden. Ze zijn daar ook gewend aan internationale studenten, dus er is heel veel te doen en er wordt veel leuks geregeld. De taal had ik uiteraard wel beter willen leren, maar zoals dat vaker gaat, kost zoiets heel veel tijd en heb je tijdens een uitwisseling ook een heleboel andere leuke dingen te doen. Ik heb reisjes gemaakt naar Helsinki, Lapland, Stockholm, Öland en naar Estland. Tussendoor kwam mijn vriend op bezoek, net zoals mijn zusje, en dan is de tijd eigenlijk alweer bijna voorbij! Vijf en een halve maand gaat erg snel.

Als ik dan toch één tip mag geven: geniet van elke dag. Zelfs de dagen waarop je misschien een beetje heimwee hebt, of je een beetje eenzaam voelt. En van je loopje naar de supermarkt en je fietsritje naar de universiteit. Het lijken allemaal van die triviale momenten, maar achteraf horen die er ook bij. Ik ging vaak ‘s avonds nog een stuk lopen en dan liep ik door een knus wijkje en een haag van bomen naar de supermarkt, waar ik dan een zakje snoep vulde (godddissss!) en thuis (op m’n kamertje) Gilmore Girls aanzette. Met het raam open, vanwege het mooie weer, en dan die vogeltjes die floten terwijl het langzaam donkerder werd. Het klinkt stom, ik weet het, haha, maar dit vind ik echt zo’n fijne herinnering! :) Heel veel plezier Leonie!

En nu moet ik gaan, want we gaan naar het filmhuis+drankjes doen met wat vrienden. KIJK MIJ SOCIAAL DOEN.
Fijn weekend iedereen! xx

Posted in daily musings | 10 Comments


may

Op dit moment zit ik in de bibliotheek en er zit een man achter me die om de vijftien seconden kucht. Het is maar goed dat je in Nederland een vergunning nodig hebt voor het dragen van een wapen……… (grapje). Maar serieus, dat soort mensen moeten ze verbieden in een bibliotheek. OF NEEM EEN ROL STOPHOEST MEE. Ik kan mijn muziek nog zo hard zetten, maar nog steeds komt dat ROTKUCHJE er elke keer doorheen. Mijn concentratie is daarom ver te zoeken, maar goed, dat schenkt mij de gelegenheid om zonder schuldgevoel dan nu toch eindelijk eens een blogberichtje achter laten.

Heb ik veel te vertellen? Nee, eigenlijk niet, want mijn dagen zijn nogal eentonig. Het afstuderen is nu echt begonnen en hoewel ik maanden lang erg goed was in struisvogelen (= netflixen, net doen alsof de rest van de wereld niet bestaat, vriendelijk lachen als iemand vraagt hoe het gaat met je studie), zit ik nu zo waar iedere dag in de a) bibliotheek of b) in het archief te gniffelen boven de gemeenteraad-notulen uit 1953. En als ik thuiskom dan ga ik vrijwillig nog een paar uur aan de studie. Wie had dat gedacht? Ik niet. Een maand geleden was ik nog aan het opzoeken hoeveel studieschuld ik had als ik nu zou stoppen en hmmm, hoe lastig is het eigenlijk om je spullen te pakken en als non verder te leven in een Italiaans klooster? Ik weet het, ik weet het, ik ben een beetje een dramaqueen (en ik had weer eens naar de soundtrack van La Grande Bellezza zitten luisteren). Van het woord “scriptie” kreeg ik spontaan paniekaanvallen en als ik aan de toekomst dacht dan had ik vaak zoiets van, eugh, laat maar.


Wat plaatjes van de afgelopen weken. Het archief in Alkmaar (wat een hele fijne studiezaal heeft, dus ik mag niet klagen), de bibliotheek en wat archiefmateriaal waar ik mee bezig ben geweest. Het boek dat je ziet bevat de notulen van de gemeenteraadsvergaderingen voor het jaar 1950 en het is zo dik dat ik het niet eens normaal kan vasthouden. Maar het is thankheavens niet handgeschreven (die ben ik ook tegengekomen namelijk) en daar ben ik al super blij mee.

Gelukkig wist ik op een dag de knop om te zetten: het is tijd voor iets nieuws en zolang ik die scriptie niet afmaak, dan kan ik nooit vérder. En bovendien hoeft het niet perfect te zijn, want zoiets is dat toch nooit en who cares anyway. Ja, ík natuurlijk, ik wil vooral mezelf niet teleurstellen (want dat heb ik wel een beetje gedaan). Ik wilde zo graag nominaal afstuderen dit jaar en het is me verdorie niet gelukt. Al mijn studiepunten netjes op tijd gehaald, maar die scriptie bleef maar hangen. Dat voelt gewoon een beetje als falen. Maar dan kan ik twee dingen doen: heel erg teleurgesteld zijn in mezelf en blijven zwelgen in zelfmedelijden (en nog langer doen over mijn studie) OF mezelf een schop onder m’n kont geven en AFSTUDEREN. Juist, die knop omdraaien dus.

Dus hier zit ik nu, in de bieb, met achter mij een beroepskucher (serieus, wat zou er mis met hem zijn?) en naast mij staat een rek met Harlequin Bouquet romannetjes (waar af en toe heel stilletjes meerdere dames van hogere leeftijd in komen snuffelen).

Over boeken gesproken (mooi bruggetje toch?): de afgelopen weken las ik er weer een paar. Op 4 mei las ik Serenade van Leon de Winter. Ik was die dag aan het stoffen (dat ik dat ooit nog zou typen zeg) en dat boek sprong me opeens in het oog. Heel toepasselijk, zag ik al snel. Volgens De Bezige Bij: In Serenade brengt Leon de Winter de brandhaarden in Bosnië in verbinding met de Tweede Wereldoorlog, en stelt hij de vraag hoe je op te stellen tegen het kwaad. Een mooi verhaal. Het was het boekenweekgeschenk van 1995, dus het is vast in veel kringloopwinkels te vinden (daar heb ik mijn exemplaar ook vandaan). Bovendien is het ook een dun boekje, dus ik hoefde me niet al te schuldig te voelen over de tijd die ik aan het lezen was (in plaats van aan het studeren). Oja, en ik las ook het boek Wild uit. Mooi verhaal, maar ik vond het niet fantastisch (kan wellicht ook te maken hebben met het feit dat ik vertaling las).

Ook kocht ik de gedichtenbundel van Amber Tamblyn, Dark Sparkler. Ik wist al een tijdje dat zij gedichten schreef en op instagram zag ik een paar keer haar nieuwe bundel voorbij komen. Ik heb er wat weekjes op moeten wachten, maar het is het wel waard! Een bundel van gedichten over overleden actrices. Of, zoals er op de site van haar uitgeverij (Harper Collins) te lezen staat: The lives of more than twenty-five actresses lost before their time—from Marilyn Monroe to Brittany Murphy—explored in a haunting, provocative new work by an acclaimed poet and actress. Ik weet eigenlijk zo weinig van poëzie, maar je moet ergens beginnen toch? Ik heb helaas nog niet echt tijd gehad om er echt voor te gaan zitten, dus heel veel weet ik er niet over te vertellen.

Dit is mijn uitzicht vanaf de bank. Je ziet het goed, Gossip Girl staat weer op repeat. Het eerste seizoen blijft toch het leukst (de Thanksgiving aflevering is denk ik favoriet!). Ideaal voor tijdens het studeren, want je hoeft toch niet zo goed op te letten.

Ook (weer) gezien: Sherlock (blijft een leuke serie!), Nashville, de film ‘Love, Rosie’ (wel schattig), Still Alice (hele mooie film over Alzheimer, met o.a. Julianne Moore, Kristen Stewart en Alec Baldwin), Whip It (een geinige film met Ellen Page in de hoofdrol, geregisseerd door Drew Barrymore) en stiekem tussendoor wat afleveringen van Joan of Arcadia (met Amber Tamblyn inderdaad). Dat vond ik vroeger echt een leuke serie, dus ik had het weer even opgezocht.

Wat muziek betreft luister ik de laatste tijd veel naar Fiona Apple. Haar muziek trok me nooit zo erg, maar sinds ik het een paar maanden geleden bij Tara hoorde wilde ik het toch eens opzoeken. Haar eerste album Tidal (ja, inderdaad, zo heet die nieuwe muziekdienst van die heeeeele arme zielige -ahem- artiesten toevallig ook) is echt een jaren negentig album. Niet op de “Spice Girls” / “R&B” / plastic rugzak manier, maar een beetje dat grungy gevoel (does this make sense? Misschien moet ik niet over muziek praten, ik weet er zo weinig van af). Hoe dan ook, het is echt een HEEL erg goed album. Mooie teksten, ietwat duister (niet zo gek na wat ze allemaal heeft meegemaakt, als ik het internet mag geloven) en bovenal ook heel puur en “echt”. Ja, ik ben blijkbaar zo’n hipster geworden die het belangrijk vindt dat alles “puur” en “echt” is, eugh, wat een cliché ;) Mijn favoriete nummers van Tidal zijn Sullen Girl (hier een hele mooie live versie uit 1997, opgenomen in – jawel- Amsterdam), Never Is A Promise en Slow Like Honey. Mijn buren houden erg van Nederlandstalige meezingers en Fiona helpt me dat een beetje doorstaan ;-) Lange leve koptelefoons.

Hier één van haar nummers: Fiona Apple – Sullen Girl

Goed, ik ga maar weer eens aan de slag… Fijn weekend allemaal!
Liefs xx

PS. Ik ben nieuwsgierig naar jullie! Deel ajb in de comments iets leuks wat je vandaag hebt meegemaakt en/of iets waar je naar uit kijkt! :) Mijn “was leuk vandaag”: J. die gisteren terugkwam uit Spanje en dat ik vanochtend dus weer naast hem wakker werd + dat we weer samen de “Rudolph bingo” konden doen op 24Kitchen (doen nog meer mensen dit?? Rijke vanille bv… haha). Waar ik naar uitkijk: het Fleetwood Mac concert van 1 juni!

Posted in blah blah, daily musings, dramaqueen, granny hobby, nederlands, tunes | 17 Comments


livet

Mijn uitzicht van de afgelopen week én voor de komende weken: mijn laptop ↑. De scriptie-deadline komt nu wel heel erg dichtbij (eind mei!), wat aan de ene kant heel fijn is (want ik werk beter onder druk en anders komt er nooit iets van), maar er tegelijkertijd ook voor zorgt dat ik eigenlijk nergens anders tijd voor heb. Ik heb namelijk nog maar erg weinig op papier en moet dus flink doorwerken. In theorie is het mogelijk en in de praktijk ook, maar het wordt krap! Mocht je me kwijt zijn de komende tijd… niets aan de hand, ik ben gewoon druk bezig met afstuderen ;-) (eindelijk!). Overigens een shout-out naar Nathalie (misschien kennen jullie haar nog van haar oude blog, booksandfood) die me op precies het juiste moment een lief mailtje stuurde en nu mijn scriptie-buddy is. Die schop onder mijn tushie had ik echt even nodig! ♥

Claudia, oud-huisgenootje en eigenaresse van de boekenblog howaboutabook.nl, stelde me allerlei vragen over boeken. Ze mailde me al een tijdje geleden en ik voelde me echt vereerd dat ze me vroeg! Vorige week kwam het stukje online en ik vind het echt leuk geworden! Wat ik er van geleerd heb? Dat ik eigenlijk helemaal niet zo veel meer lees als vroeger en dat ik veel dingen herlees (zoals ieder jaar weer de Harry Potter reeks). Ik vond het nog best lastig om een beetje originele antwoorden te geven, maar ik heb mijn best gedaan, want het is toch wel leuk als mensen er ook iets aan hebben wanneer ze zo’n stukje lezen (en iedereen kent Harry Potter al, dus daar hebben ze niet zoveel aan). Desalniettemin was het leuk om het vragenlijstje in te vullen! Oh, en het was ook erg leuk om al mijn boekenplaatjes weer op te zoeken, want daar heb ik er door de jaren heen toch heel wat van gemaakt. Klik hier als je het stukje wilt lezen (en bezoek sowieso even de blog van Claudia, zeker als je dol bent op boeken! :) ).

Het stukje op Claudia’s blog + een boek dat ik van J. kreeg voor mijn verjaardag. Ik vond de film al erg mooi (geregisseerd door Sofia Copolla, hoe kan het ook anders…), dus ik ben erg benieuwd naar het boek!

Ja, ik was dus jarig vorige week (14 april om precies te zijn) en ik werd 25. VIJF EN TWINTIG. Fuck, I’m old! (Scène uit Sex and The City, anyone?). Nee hoor, valt wel mee, haha. Laten we er vooral niet te dramatisch over gaan doen, want ik moet zeggen dat ik het best fijn vind om ouder te mogen worden. Normaal ben ik niet zo van het verjaardag vieren (vooral niet na mijn verjaardag vorig jaar – jeetje, ik was toen écht niet in de stemming, niet zo vreemd natuurlijk), maar dit jaar had ik toch wat mensen uitgenodigd en het was zowaar een gezellige avond. Verwend dat ik ben! Met allemaal dingen die je als 25-jarige helemaal leuk vindt, echt waar. Zo kreeg ik van mijn vader een nieuw koffiezetapparaat en van mijn moeder eierdopjes en een heel mooi suikerpotje + melkkannetje (op je 25e wordt je echt blij van dat soort dingen, wie had dat ooit gedacht). Van mijn zusje kreeg ik een prachtig kookboek, van J. zijn ouders een bon, prachtige tulpen en een sportlegging (die ik zelf mocht uitzoeken, ook namens J.) en van J. kreeg ik ook nog eens een tienrittenkaart voor het plaatselijke filmhuis. Wat?! Perfecte cadeaus! Oh, en later kreeg ik van een vriendin en haar man (hoi Lisette!) nóg een prachtig kookboek, het tweede deel van Green Kitchen Stories. Niet dat ik mag klagen over voorgaande jaren, maar dit jaar werd ik wel extra verwend hoor, wauw. #ifeelblessed #thisworldisbeautiful #omgsohappy #hashtag #lol


De suikerpot en het melkkannetje in hun natuurlijke habitat.

Ook érg leuk was dat Anne met haar vriend langskwam, want hem had ik na al die jaren nog nooit ontmoet. Dat heb je met marinemannen he… Altijd op pad. Ja, al met al was het een hele geslaagde verjaardag.

Tussen het studeren door probeer ik ook elke dag wel een rondje te lopen (of te sporten, soms heb ik geen tijd voor beiden). Mijn telefoon was gemaakt (hoera!) en dus kan ik weer van alles wat ik tegenkom een foto maken. Toch knap hoe alles scherp is behalve de voorgrond (fotograferen met een zonnebril op je neus is best lastig).


Nog zo’n studie ontwijkende activiteit: Netflix. Downton Abbey. ZUCHT, ik moet er eigenlijk over praten, maar ik kan geen spoilers posten natuurlijk. Heerlijke serie. Helaas staat seizoen vijf er nog niet op, dus op een gegeven moment waren de afleveringen op. Toen ben ik maar overgestapt op een andere serie: NASHVILLE! Een tikkeltje fout, maar lekker dramatische (goede!) muziek, een dramatische romance (hey, ik schaam me er niet voor) en godzijdank geen vampiers of weerwolven of zombies (vind ik gewoon niets aan). De cast bestaat voor een groot deel uit echte muzikanten en alles wordt zelf gezongen. Ook leuk is dat Netflix de nieuwe afleveringen er elke week opzet, dus ik kan gewoon op normaal tempo mee kijken. Jep, aanrader als je nog een leuke serie zoekt! (Je moet alleen geen House of Cards of Downton Abbey niveau verwachten). Nog een tip: er staan mooie natuurdocumentaires op zoals Life en Planet Earth. Ook een aanrader is de 12-delige documentaire over de Tweede Wereldoorlog, die volledig bestaat uit oude beelden die zijn ingekleurd. Dan heb je toch nog het gevoel dat je iets nuttigs aan het doen bent ;) haha.

Een van de films die ik afgelopen weken keek: Chungking Express (uit 1994). Een lekker kitscherige, ietwat bizarre, jaren negentig film die zich afspeelt in Hong Kong. Oorspronkelijk een drieluik, maar dan verfilmd in twee films (ja, snap je het nog?). Ik wist dit dus niet voordat ik ‘m ging kijken en achteraf was het wel handig geweest, haha. Tara en ik dachten halverwege de film namelijk precies hetzelfde: ‘ehhh, ben ik nou ignorant, dat ik Aziaten door elkaar haal, of is het eigenlijk precies dezelfde man, of is er wel een nieuw verhaal, of eh, HOE ZIT DIT’. Bleek de film dus uit twee aparte verhalen te bestaan en JA, we hadden het goed gezien, het waren echt twee verschillende mannen. Pfieuw, waren we toch niet van die ignorant westerners… Hoe dan ook: goede film, vooral het tweede deel was erg vermakelijk. Zondag kijken we de tweede film (en dus het derde deel), Fallen Angels. Ik ben benieuwd! Leuk feitje: Chungking Express is ook nog eens één van de lievelingsfilms van Quentin Tarantino en heeft hij zich hier heel erg door laten inspireren. Naar het schijnt zie je veel terug in zijn eigen filmstijl. OH, en als je ‘m gaat kijken, bereid je dan alvast voor op veel California Dreamin’ ;-) Klik hier voor de trailer!

En nog een schattig liedje:

The Shoe – Paper Cup

Liefs!
x

Posted in daily musings | 7 Comments