Category Archives: cinema

Ik kijk teveel films & dit is het resultaat (filmtips dus)

Oh oh, wat een week. Deze post stond al ruim zes dagen ingepland, maar het is er niet meer van gekomen om er mee aan de slag te gaan. Er moesten weer wat schilderijtjes op de post, de winkel waar ik normaal altijd mijn aquarelpapier koop vulde de voorraad maar niet aan en op internet was niets te vinden (ieeekkkk, niet handig! uiteindelijk gelukkig nog goed gekomen, met dank aan mijn schoonmoeder), ik moest heel wat uurtjes werken op de sportschool én oja, ik raakte ook nog eens mijn telefoon kwijt. Wat een week! Maar ok, het is eindelijk zondag! FIJN! Tijd voor thee, muziekje op en lekker typen :) Hier weer een paar filmtips!

The Clouds of Sils Maria

De trailer van deze film is ontzettend misleidend, want de film lijkt in het niets op wat je in de trailer te zien krijgt. Achteraf zou je misschien kunnen zeggen dat het een beetje de bedoeling was (realiteit en fictie door elkaar laten lopen), maar als je een dramatische film verwacht met intriges, dan loop je in de pauze zeer waarschijnlijk de bioscoop uit (net zoals de best wel irritante gapende en in hun stoel schuivende mensen naast mij, in dit geval opgeruimd staat netjes). Ik vond het een hele goede film, maar de reacties zijn wisselend. En terecht ook, denk ik. Hij duurt vrij lang en kabbelt wat voort. Je moet het zoeken in de symboliek en in de tragiek van de hoofdpersonages. Goh, ik prijs de film niet echt aan hè? Waarom zou je hem dan moeten gaan kijken? Nou, vooral vanwege de hoofdrolspeelster Juliette Binoche. Wauw, wat vind ik haar goed en wat speelt ze hier weer overtuigend! Ik vind het een hele mooie rol. Ook goed zijn de andere twee hoofdrolspeelsters, Kristen Stewart en Chloé Grace Moretz. Ja, ik vind de film wel een aanrader, MAAR het is niet voor iedereen. Er is maar één manier om achter te komen dus… gewoon gaan kijken. Hier de link naar de trailer.

(more…)

Posted in blah blah, cinema, nederlands | 10 Comments


5 filmtips

De afgelopen tijd heb ik heel wat films gezien en het leek me leuk om deze met jullie te delen. Ze zijn allemaal heel verschillend, dus er zit denk ik voor iedereen wel iets tussen. Voel je vrij om ook kijktips achter te laten, graag zelfs! :)

1. A Thousand Times Goodnight

Het verhaal: Fotografe Rebecca (Juliette Binoche) is één van de succesvolste oorlogsfotografen ter wereld. Ze bezoekt conflictgebieden en stort zich in hachelijke situaties, alles voor dé perfecte foto. Thuis in Ierland heeft ze echter ook een gezin dat op haar wacht en na haar zoveelste gevaarlijke reis, geeft haar man te kennen dat hij er niet meer tegen kan. De angst om haar keer op keer weer te kunnen verliezen is te groot en heeft te veel impact op hun twee dochters. Hij zegt het niet met zoveel woorden, maar eigenlijk komt het er op neer dat ze moet kiezen: blijft ze bij haar gezin of stort ze zich toch op haar passie? Waarom zien? De manier van spanning opbouwen is ontzettend knap gedaan. De beginscène zet de toon. Ook is het lang niet zo simpel als “gewoon kiezen” voor Rebecca, maar worden echt alle facetten belicht. Dat vind ik erg knap. De mooie beelden van Ierland/Dublin zorgen er voor dat je wilt verhuizen. De acteurs zijn heel sterk en eh, die man van haar (Nikolaj Coster-Waldau) is ook niet verkeerd om naar te kijken… haha. Nee, maar even serieus: het is echt een goede film! Klik hier voor een link naar de trailer.

2. Happy Christmas

Het verhaal: Jenny (Anna Kendrick) verhuisd na een break-up naar Chicago en gaat bij haar broer Jeff en zijn vrouw Kelly wonen. Kelly is schrijfster maar heeft na de geboorte van hun zoon eigenlijk niet veel meer gedaan. Jenny (en een vriendin, Lena Dunham!) schudden de boel een beetje wakker. Waarom zien? Goeie vraag, want heel bijzonder is de film niet. Ik vond ‘m vooral vermakelijk voor op de achtergrond en het helpt dat ik Anna Kendrick gewoon een hele leuke actrice vind (ik vond haar in Up in the Air erg goed). Moet je ‘m gezien hebben? Nee, dat niet, maar vermakelijk is het wel. Klik hier voor een link naar de trailer.

(more…)

Posted in cinema | 15 Comments


Filmtip: The Trip To Italy

Een paar jaar geleden pakten Joost en ik, op een regenachtige namiddag bij zijn ouders, nietsvermoedend de film The Trip uit de kast. Het druilerige maar prachtige Schotse landschap, het lekkere eten, de eindeloze dialogen, de Britse humor… het bleek achteraf eigenlijk de perfecte herfstfilm te zijn. Toen we een paar weken geleden een uitnodiging kregen voor de persvoorstelling van The Trip To Italy was de keuze dan ook snel gemaakt. Natuurlijk wilden we die ook zien! En dus namen we twee weken geleden op maandagochtend de trein naar Amsterdam, sprongen we op Centraal in de bus naar het Westergastterein (doei ozonlaag, het regende zó hard) en zaten we vervolgens om half elf in het Ketelhuis voor de voorstelling.

The Trip To Italy gaat min of meer verder waar de vorige film gebleven is. Rob (Brydon) en Steve (Coogan) maken ook in deze film een culinaire rondreis voor een krant, maar gaan in plaats van Schotland naar het warme Italië. Ze reizen van Ligurië naar Capri, waarbij ze tijdens hun reis de plaatsen aandoen waar de grote romantische dichters Byron en Shelley hun sporen hebben nagelaten. Onderweg praten ze over hun leven, de liefde, hun werk en hun dromen, met als decor de mooiste sterrenrestaurants en luxueuze hotels.

Is deze film beter dan het eerste deel? Welnee, want het is vooral heel veel van het (fijne, dat wel!) zelfde. Hoewel het verhaal iets anders is (zonder teveel te verklappen: de rollen lijken iets omgedraaid), is er verder gelukkig niet veel veranderd. De chemie tussen Steve en Rob is nog steeds ontzettend grappig om naar te kijken en al het eten in de film wordt er ook niet slechter op. Ze zouden eigenlijk een waarschuwing moeten vertonen aan het begin van deze film, want het water loopt je al na de eerste scènes in de mond. Je gaat gegarandeerd met lekkere trek de bios uit. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het snelle bezoek aan het reisbureau die je na het zien van de film het liefst meteen zou willen maken… Wauw, wat is Italië mooi!

Kortom, wederom een fijne film voor een herfstachtige namiddag. En kun je er na beide delen nog niet genoeg van krijgen? Van origine is het een miniserie van de BBC, dus er is nog veel meer materiaal te vinden.

De film draait vanaf 25 september in de Nederlandse bioscopen. Klik hier voor de trailer op youtube.
Posted in cinema, nederlands | 6 Comments


A few words about the film Her ♥



(yes, I drew the portrait in the middle! :) I used water paint, very fun and easy to work with!)

This weekend I finally got a chance to see the film Her and I’m so so SO glad I’ve finally seen it! I was seriously blown away by how beautiful it was. YOU HAVE TO SEE IT, TRUST ME. It’s a story about Theodore (Joaquin Phoenix) and how he falls in love with an Operation System (voiced by Scarlett Johansson). That sounds totally crazy, but during the film you find yourself constantly wondering about the limits of love and how crazy it actually is. What’s so wrong about being happy in love with an Operation System, albeit with a “fake” person? How real is the love? And does it really matter?

This film is also HEAVEN for people who can obsess about and appreciate pretty film shots in general. The modern ’70 style is so well done and THE COLOURS AND THE WARDROBE AND THE DECORS ♥. NO WORDS. I want it all. Yep, I’m definitely going to re-watch it soon.

You should too! Here is the trailer:

Posted in cinema, illustrations (in style of a 3yr old), obsession | 12 Comments


The Veronica Mars film: opium for the fans

Hello, this is me, reporting back from chipmunk central. My other two wisdom teeth have been removed and I now slightly resemble the chipmunk you would probably leave at the petstore because her other chipmunk friends are way cuter (seriously, just one huge -left- cheek, that’s just plain weird) and probably a lot less high-maintenance. Long story short: I’ve had way too much time on my hands. From watching the cooking channel (surprisingly less fun when you’re forcefeeding yourself through a straw) and binge watching three seasons of Friends, to getting a lot of grand stars in Mario Galaxy (little bit of advice: keep your friends close, but your friends with a Wii even closer). Also seen on that big black box right in front of the couch? THE NEW VERONICA MARS FILM. (had to be in caps) Are you ready for my very (not so much) in-depth review?

Don’t read this if you are still planning on watching it! SPOILERS AHEAD!

(more…)

Posted in cinema, daily musings, obsession, veronica mars | 4 Comments




Cinema: Le Scaphandre et le Papillon

For the past few days I’ve been working hard on a paper for this class I’m taking (ahem, I’m trying) and I reallllly wanted some downtime by working on my favourite GRANNY HOBBY. You know what I’m talking about… making a collage of course, oh yeah! That’s why I dived into my archives and dug up this review I wrote about 4 years ago. I did a little rewriting and translating and here it is. It all still very much applies, because it’s still one of the prettiest films I’ve ever seen!

When reading the description of this film for the first time, I definitely raised an eyebrow. A film about a man who can only move his left eyelid? That can not be the most fascinating story ever. Little did I know how beautiful it actually was. It all happened to Jean-Dominique Bauby, a successful editor of the French Elle. In the prime of his life he suffered from a stroke and became completely paralysed, a feeling he himself would describe as “living in a wet suit”. However, Jean- Dominique decided to make something of the time he has left (“I decided to have no self-pity and pay more attention to the two things that were not paralyzed: my imagination and my memory”) and asked his very patient nurse to write down his memoirs: Le Scaphandre et le papillon.

What makes this film special is not just the cinematography (which is in fact really really beautiful), but also how it makes you think about life. The main message of this film is not to show you how horrible it is to be locked in your body, but to show us that there is always something that can save you, like your imagination. Or, as the tagline of this beautiful french movie says: let your imagination set you free!

If you love art house films and have a weak spot for the French language, this is one you definitely HAVE to see. You won’t regret it, trust me. It also has a great soundtrack!

The trailer:

(don’t watch it you don’t want to be spoiled ;) )

This is a translation of a piece I wrote in dutch about Le Scaphandre et le Papillon on 20/03/2010. So, no, you’re not going crazy if you recognize this post, it just means that you have been following me for quite a while! :)
Posted in cinema, granny hobby | Leave a comment


Cinema: Submarine

A few weeks ago, when we were on a ship on our way back from Newcastle, it somehow felt very appropriate to watch the film Submarine. We both had seen it before, many moons ago, and really wanted to see it a second time. So, there we were (oh, yes, and by “we” I don’t mean myself and my second personality, but I’m referring to my boyfriend), in our hut watching Submarine, while the wind was rocking the ship back and forth and I was on my second anti-travelsickness pill. It proved again to be a great and fun distraction and it almost (almost!) made me and my stomach forget I was on a ship in the middle of the North Sea.

Well, what’s it about then ‘ey?

Submarine tells the story of Oliver Tate, a quirky high schooler who is struggling with typical teenage stuff. He really wants to lose his virginity and is particularly concerned with his parents’ marriage. When he meets Jordana, a mysterious and slightly popular girl from school who shows some interest in him, he is not only determined to lose his virginity to her, but also wants to be the best boyfriend in the world. In the meantime, his mother’s ex-boyfriend (the mystic) moves in next door and threatens the already not so great relationship between his parents. How does he know “it’s not that great”? Well, the light in the bedroom has not been set on dim since his last check-up. Something has to be done!

Originally a novel (which I have not read… yet) the director Richard Ayoade took John Dunthorne’s story and turned it into a real must-see. The use of colours, perfectly aligned shots (that scene under the bridge! so nice) and British sense of humour, made this something more than just a regular coming-of-age story. At times it made me think of a Wes Anderson film, which in my eyes is a real compliment (you’re not a real hipster if you don’t like Wes Anderson. Unless you don’t like Wes Anderson because every hipster likes Wes Anderson, which makes you again, a real hipster). At the same time it also has that British “roughness” you’d expect from a film that was shot along the coast of Wales. Oliver Tate’s voice over, in which he bares his inner thoughts and clever observations, is not only very funny, but also very honest and relatable. And even though some situations are really sad, the story doesn’t get “mushy” at all. That’s what makes this ultimately, above all, a real feel good film.

Also, the soundtrack is SO GOOD. It’s perfect for a lazy rainy day inside or when you have to study and want some background music. Listen:



See? Or better said: you hear that? Even when it’ll turn out you don’t quite like the film as much as I do, you’ll still have the soundtrack to enjoy.

You also want to see the trailer? Here is a link to the one on youtube.

Posted in cinema, granny hobby, inspiration, tunes | 6 Comments


Cinema: The Great Gatsby (5 reasons to watch)

1. The story

The Great Gatsby is a classic, beautiful and tragic love story. For the ones that haven’t read the book: I don’t want to spoil too much about the story, but I do want to give a small synopsis. I probably won’t say anything that would not be on the back of the dvd case, but skip the next (small) part if you want to stay totally clueless ;) Anyway, what is it about and why is it so great? The Great Gatsby is a story told by Nick Carreway, who finds himself talking to his shrink about his past and his fascination with his old millionaire neighbour during his time in New York: Jay Gatsby. Gatsby lured Nick in with his lavish nouveau riche lifestyle, his mystery and glamorous parties, but Nick soon discovered that there was so much more to Gatsby’s story. Enter Daisy, the girl that Gatsby has been obsessed with for years and years. And somehow you know… this is not going to end well. Sounds a bit sad? Yes, it kind of is. But wow, it’s also so very beautiful. It touches on so many aspects of love (and life). The book (by F. Scott Fitzgerald) is a classic for a reason.

(more…)

Posted in born in wrong era, cinema, obsession | 11 Comments


10 fav soundtracks/scores ♫

If someone would take a really close look at my itunes list, the first thing they would probably notice is that one embarrassing Ashlee Simpson album I still own (you know, the one she made when she dated that Ryan dude, starred in her own reality show and still had her old nose). They would also see that the majority of my iTuneslist consists of film-music. Here are my 10 fav’s (with both a link to the soundtrack as well as to one of my blog posts, in case I already wrote about the film).

Marie Antoinette

Sofia Coppola is a star in creating beautiful soundtracks and this one in particular (The Strokes, The Cure…) makes the film just that little bit more interesting than any other periode piece. It seems weird to use this kind of music for a film about the 18th century, but it fits beautifully. The soundtrack and the other anachronisms in Marie Antoinette are a big part of all the fun!
My blogpost (where you can also find a playlist).

Lost in Translation

Whenever I listen to this soundtrack, I’m imagining myself walking through Japan. Sometimes I’m taking a metro ride with Charlotte, others make me think of looking out from her hotel window over the skyline of Tokyo and then finally, that beautiful last song when Bob is driving back to the airport after whispering something sweet (who knows? it’s just a guess) in Charlotte’s ear… Love it.
BlogpostPlaylist

Into The Wild

A beautiful film with a beautiful soundtrack. Only one condition: you have to like Eddie Vedder, because it are his vocals that are on every song of this soundtrack. Luckily I happen to love his voice! Even if you don’t, please give it a try. Or at least watch the film :)
Playlist

(more…)

Posted in cinema, sofia anonymous, tunes | 9 Comments