Category Archives: books

Not That Kind of Girl – Lena Dunham

(hoe langer ik naar deze foto kijk, hoe harder ik er om moet lachen, haha… waar slaat dit op? Poseren met een boek is lastig!)

Het boek Not That Kind of Girl van Lena Dunham stond heel erg hoog op mijn moetiklezenenwelnu- lijst. De seizoenen van haar serie Girls staan hier in de kast en ik dacht: nou, als ik daar zo om moet lachen, dan moet het met dit boek toch ook wel goedkomen? Al na een paar bladzijden kwam ik er achter dat het wel goed zat. Not that Kind of Girl is een boek dat super vlot leest en inderdaad ook voor de nodige lachbuien zorgt. Hoewel Lena zelf toegeeft een wat zwaarmoedig type te zijn en veel angsten heeft, brengt ze haar visie op de wereld op een luchtige manier. Eigenlijk precies zoals ze dat in de serie Girls doet!

In Not That Kind Of Girl schrijft Lena voornamelijk over haar eigen levenservaringen. Haar eerste hoofdstuk wijdt ze aan de verschillende ervaringen met vriendjes en bedpartners en na al die liefdesperikelen ben je blij als ze je vertelt dat haar smaak na haar 25e veranderd is. Poeh, gelukkig maar! Soms denk je: LENA, is dit echt? Hoe kan dit?! Ook lijken sommige situaties die ze beschrijft verdacht veel op bepaalde scenes uit de serie Girls. Toen vond ik sommige dingen al bizar, maar jeetje, blijkbaar heeft ze enkelen daarvan dus écht meegemaakt?!

Je komt er echter nooit helemaal achter of nou alles precies zo gebeurd is als dat ze het opgeschreven heeft. Soms begin ik me af te vragen of het niet allemaal een beetje is aangedikt en dat lijkt ook haar bedoeling te zijn. Ze is immers “een onbetrouwbare verteller” (haar woorden, zie hierboven ^). Geeft niets, want vermakelijk is het sowieso.

Het boek heeft een paar gekke tussentitels die mijn interesse wisten te wekken (serieus, “Over die keer toen ik bijna lesbisch was en toen moest overgeven”?!) en de stukjes die er op volgen stellen absoluut niet teleur. Naast gekke mannenervaringen schrijft ze onder andere ook over: haar relatie met haar lichaam, vriendschap, masturbatie, (lesbische) zus, haar angst voor de dood, haar oma, de bezoekjes aan de therapeut, de tijd op de universiteit, haar dromen en natuurlijk over hoe ze nou eigenlijk gekomen is waar ze nu is. Als je Lena een beetje volgt, dan weet je van interviews en haar rollen misschien een beetje hoe ze zich gedraagt. Goed, we kennen haar natuurlijk niet persoonlijk (alhoewel… na het lezen van dit boek kom je aardig in de buurt denk ik), maar ik zag alles gelijk voor me, wat het gelijk nóg een stuk grappiger maakte. Dat onhandige, dat ongemakkelijke en dan hoe ze er absoluut ook geen sorry voor zegt. Ze is zoals ze is. Zo is Lena.

Not That Kind of Girl is tevens heel leuk geïllustreerd door één van haar beste vriendinnen. Ik moet toegeven dat ik de illustraties ietwat kinderlijk vind (het doet me soms een beetje denken aan de “Hoe overleef ik…” serie), maar ze voegen wel iets leuks toe. Oh, en getekende condooms, tampons en seksstandjes vind je natuurlijk sowieso niet terug in kinderboeken, dus wat dat betreft… haha. Ach, de illustraties passen eigenlijk ook wel een beetje bij Lena en haar verhalen. Ze neemt zichzelf niet al te serieus (althans, dat probeert ze) en de illustraties benadrukken dit.

Ook leuk: de lijstjes met zogenaamde levenslessen van haar vader en moeder, de kijkjes in haar persoonlijke correspondentie en haar hilarische eetdagboek tijdens haar dieetperiode (dat stiekem ook wel een beetje treurig is).


Het boek wordt flink gehypt! Niet alleen Tavi Gavinson leest Not That Kind of Girl, maar zelfs Sarah Jessica Parker schreef er een berichtje over op instagram.

Is dit boek een aanrader?Ja, als je meer wilt weten over wat er in het hoofd van Lena Dunham omgaat en hard kunt lachen om Girls, dan is dit boek echt iets voor jou. Met dit boek krijg je een kijkje in de wereld van Lena en die wereld is interessant en grappig en fascinerend. ECHTE levenslessen, zoals in bijvoorbeeld een zelfhulpboek, moet je niet verwachten (de ondertitel is niet voor niets een grappend “levenslessen om (vooral niet) op te volgen”), maar dit is zeker weten een leuk cadeautje voor in de schoen of onder de kerstboom. Lintje er om en klaar!

Aan sterretjes en punten geven doe ik niet, dus in plaats daarvan gewoon een gifje van Lena (als Hannah in Girls) dat het erg goed samenvat:

(want Not That Kind of Girl is gewoon heel erg grappig).

Het boek telt 288 bladzijden en is sowieso te koop bij alle grote boekenwinkels voor €19,95 (paperback). Ik ontving de Nederlandse vertaling, maar uiteraard is dit boek ook in het Engels te vinden! :)

Lena Dunham werd geboren in 1986 en studeerde creatief schrijven aan de universiteit van Oberlin. Bekend werd ze vooral met haar serie Girls, waarvan ze zowel bedenker, producer, schrijfster en hoofdrolspeelster is. En neem niet alleen van mij aan dat het een leuke serie is: ze kreeg er in 2012 vier Emmy nominaties voor! Ze is naast actrice en schrijfster ook een bekend feministe (go sister!) en staat er om bekend dat ze zichzelf vaak letterlijk en figuurlijk bloot geeft. Not That Kind of Girl is haar eerste boek.
Posted in books, nederlands, obsession | 4 Comments


Harry Potter (and the 7 reasons you should read it)

Inmiddels is het alweer zeven (!!) jaar geleden dat ik voor het laatst met spanning wachtte op het uitkomen van een nieuw Harry Potter boek (ik moet nu trouwens echt mijn best doen om niet te vervallen in gezwijmel over “vroeger” en dat de tijd zo snel gaat enzovoorts enzovoorts). Iedere zomer herlees ik ze weer en roepen ze zo’n heerlijk gevoel van nostalgie bij me op. Omdat het getal 7 een grote rol speelde in de boekenreeks van J.K. Rowling over deze bebrilde tovenaar, leek het me een mooi moment om er eindelijk eens uitgebreid voor te gaan zitten en uit te leggen waarom ik het zo’n fijne boekenreeks vind. En hoewel ik er uren over kan praten (doe ik natuurlijk niet, don’t worry, al sta ik niet in voor hoe lang deze post uiteindelijk wordt), heb ik voor nu mijn best gedaan om zeven duidelijke punten te formuleren. Ooit zoiets geprobeerd, over iets waar je een soortvanvlinders van in je buik krijgt? Best lastig! Maar het is gelukt.

Op zoek naar je ultieme boekenreeks? SEEK NO FURTHER! Begin aan Harry Potter! Waarom? Hier zeven redenen (zonder spoilers):

1. De vriendschappen

Veel mensen denken dat deze boeken over magie gaan en over toverstaffen en toverspreuken. Ik kan niet zeggen dat het niet waar is natuurlijk, maar de boeken op die manier beschrijven zou ze echt te kort doen. Deze boeken gaan óók over vriendschappen en hoe die misschien niet altijd even simpel, maar wel absoluut de moeite waard zijn. De drie hoofdpersonages (Harry, Ron, Hermelien) zijn niet vanaf dag één de beste vrienden en hebben vaak ruzie (vooral Ron en Hermelien kunnen er wat van!), maar als het er op aankomt wordt die ruzie gewoon vergeten en steunen ze elkaar in alles. Als je zulke vrienden in je leven hebt… jeetje, dan bof je echt! Ik vind de vriendschap tussen deze drie altijd zo leuk om te lezen. Ook laat deze boekenreeks zien dat het trouwens helemaal oké is om elkaar nodig te hebben: samen sta je sterk. Zonder zijn vrienden zou Harry denk ik in het eerste boek al gesneuveld zijn! Haha ;-)

2. De sterke vrouwelijke karakters

Dit is absoluut één van de belangrijkste redenen waarom ik dit, ook achteraf gezien, een geweldige boekenreeks vind. Rowling heeft sterke en interessante vrouwelijke personages geschreven, die absoluut als rolmodellen gezien kunnen worden. Hermelien is slim, heeft een groot gevoel voor gerechtigheid (die arme huiselven…!), maakt zich niet druk over wat anderen van haar vinden en staat áltijd klaar voor haar vrienden. Natuurlijk, ze komt soms wat over als een wijsneus en ze wordt daar ook best wat mee geplaagd, maar nooit (!) doet ze zich dommer voor dan ze is om in de smaak te vallen. Ken je de bekende make-over scène in zowat elke tienerfilm? Dat het nerdy meisje er na een make-over opeens uitziet als een BABE? Begrijp me niet verkeerd, ik vind dat vaak een leuk deel van de film, maar dat Rowling dit niet met Hermelien doet vind ik echt ZO belangrijk. Als ze in het vierde boek helemaal opgedoft naar een bal komt, praat Hermelien over dat het een heleboel gedoe is en dat ze het niet van plan is vaker te gaan doen. Het is prima om je wat op te doffen, maar Hermelien laat zich niet van de wijs brengen door de complimentjes en blijft gewoon lekker zoals ze zelf is. BRAINS (en inner beauty) before (outer) beauty. En dan heb ik het natuurlijk nog niet eens gehad over de andere sterke vrouwelijk rollen, zoals Ginny, haar moeder Molly, Lily, professor Anderling en zo kan ik eigenlijk nog wel even doorgaan. Stuk voor stuk sterke vrouwen die niet gewoon maar langs de zijlijn staan.

3. De liefde

De drie hoofdpersonages zitten NIET in een romantische driehoeksverhouding. Ik herhaal: NIET in een romantische driehoeksverhouding! Kortom: Harry en Ron vechten niet met z’n tweeën om de aandacht van het meisje. Hoe verfrissend! Is er dan helemaal geen romantiek in deze serie te vinden? Ja, natuurlijk wel. Ik had beloofd om geen spoilers te geven, dus ik zal het oppervlakkig houden. Romantiek en liefde zijn zeker terug te vinden in deze boeken en liefde is zelfs een hoofdthema. Kunnen “houden van” is een belangrijke eigenschap en geen teken van zwakte, maar juist hetgeen wat je leven verrijkt en alles overwint. Klinkt natuurlijk super cheesy als ik het zo opschrijf, maar het is geen slijmerig liefdesverhaal hoor. De romances die beschreven worden zijn trouwens realistisch en niet sprookjesachtig, iets wat ik een groot pluspunt vind. Er valt genoeg te “shippen”, maar Rowling is gelukkig niet van de bizarre vergezochte combinaties. Het is geen soap! :)

4. De humor

Het gebeurt regelmatig dat ik hardop moet lachen als ik de boeken lees. Rowling is een ster in het beschrijven van karakters en de grappige situaties waarin zij belanden. Favoriet zijn absoluut Perkamentus en de Wemel-tweeling (de broers van Ron). Ik wilde eerste voorbeelden geven, maar dat werkt natuurlijk helemaal niet, zo zonder context. Je moet ze maar gewoon gaan lezen! De onderwerpen zijn soms vrij duister, maar zelfs in de laatste delen valt er nog genoeg te lachen.

5. De one-liners

Ja, ik heb het even oneliners genoemd, bij gebrek aan een betere omschrijving. Maar er zitten dus zóveel mooie uitspraken in deze boeken! Ik weet dat veel mensen kritiek hebben op de schrijfstijl van Rowling, omdat het vooral niet “literair verantwoord” zou zijn, maar I seriously do not give a crap. Wat ze schrijft leest als een trein, ontroert je, laat je lachen en bovendien zijn er ook zoveel mooie uitspraken te vinden.

6. De boeken zijn geschikt voor jong en oud

Een veel gehoord excuus is: “maar het zijn toch KINDERboeken?” Ja, én? Al zou het zo zijn? Het is natuurlijk best lastig om met een boekenreeks te beginnen waarvan de eerste paar boeken misschien iets “kinderlijker” geschreven zijn (naarmate de reeks vordert worden de boeken wat duisterder en minder kindvriendelijk), maar geloof me: zet die twijfels opzij, het is het echt waard! Ik ben deze zomer weer eens begonnen bij deel 1, in het Engels, en het viel mij op dat het eigenlijk helemaal niet zo kinderlijk is geschreven. Ik heb zelfs mijn vriend kunnen aansporen tot het lezen van het eerste deel en hij was blij verrast. Dus, als je denkt dat je te oud bent om hier aan te beginnen: niets van waar!

7. Het verhaal

“Het verhaal”, ja wat bedoel ik daar nou eigenlijk mee? Gewoon, dat het zo’n schitterend, mooi, ingewikkeld, ontroerend en zowel realistisch als surrealistisch verhaal is. Rowling weet je elke keer weer te verrassen en elke keer weer met iets nieuws te komen, zonder dat het als een gekke plottwist voelt. Sommige gebeurtenissen uit het eerste boek zijn bijvoorbeeld erg relevant voor het laatste deel en naarmate je de boeken vaker leest, ontdek je dat er heel veel lagen en extra details te vinden zijn die je de eerste keer wellicht over het hoofd hebt gezien. Bovendien zijn geen van de personages ééndimensionaal en hebben ze allemaal een verhaal. Sommige personages staan je misschien eerst niet aan, maar wanneer je iets meer over ze te weten komt snap je waarom ze zo zijn. Rowling heeft echt een wereld gecreëerd. Zweinstein, het ministerie van toverkunst, zwerkbal, de toverspreuken, boterbier, álles. Wat had ik vroeger graag een brief gekregen om naar Zweinstein te mogen gaan, maar helaas… haha.

Zucht, ik kan nog wel even doorgaan. Maar nee, ik zou het bij zeven punten houden. Dus, bij deze. Mischief managed! ;)

Als je ook al fan bent: fangirl/boy even mee in de comments over je favoriete personage of favoriete hoofdstuk! Ik ben (uiteraard) fan van Hermelien (of nouja, Hermione, want ik las ze het Engels) en dat verhaal van SNEEP en aahhh. Oops, geen spoilers hier, haha. Ga je de boeken lezen? Laat het me dan ook weten! Of kom na het lezen meepraten!

Posted in books, nederlands, obsession | 40 Comments


Een juli megapost (brace yo selves)

Hoi allemaal! Het is wéér gebeurd: ik ben al meerdere keren op dat punt gekomen waarop ik zoveel te vertellen had, dat ik niet meer wist waar ik moest beginnen. Met als gevolg dat ik hier al meer dan drie weken niets heb achtergelaten. Eehhh, ja. Je zou toch denken dat het na al die jaren niet meer zo lastig moet zijn om te bloggen. Wel dus. Waar moet ik beginnen? Goed, eerst met wat fotootjes en een filmpje dan maar.

Ik heb het allemaal even achter een “read more” tag geplaatst, want dit wordt een lange post…

(more…)

Posted in books, daily musings, stupid pictures, tunes | 30 Comments


DIARY or something

Home Decor

We have been living in our new apartment for almost a week now and every day it’s starting to feel more like home. Interior design is one of the things I really enjoy and for me the challenge of spending little money, but having great results, is always a fun one! I always like to spend a trip to the thriftstore first, because you can find the greatest things if you really take a good look. And all that for just a few bucks. As you can see I’ve been cozying it up big time. Candles, (fake) flowers, using all kind of things as candleholders (the one in the picture on the right is actually an old jar of jam) and re-using stuff we already owned. I might change it all again next week, but for now it feels good to have a little more stuff in here. Especially when both the walls and our bookcase are still a bit empty (we still have to get our books out of storage). Right now I’m thinking about what to do with our bedroom… hmm…

(more…)

Posted in books, daily musings, homedecor, Instagr.am, tunes | 7 Comments


Looking for Alaska ✽

This book! Wow!

Looking for Alaska – John Green

I borrowed it from my sister yesterday and I read it this morning in about three hours. I loved it SO MUCH. It was so nice to finally read something other than articles about globalisation and historical landscaping (insert bored emoticon), especially when it’s such a good book. I won’t tell you anything about it (too afraid to spoil it), instead I’ll type out what’s on the back cover of the book:

“When Miles Halter leaves for boarding school, he goes to seek what dying poet Rabelais called “the Great Perhaps”. Much awaits Miles at Culver Creek, including Alaska Young. Clever, funny, self-destructive and dead sexy, Alaska pulls Miles into her labyrinth, catapulting him into an unimaginable future…”

Anyway, go read it if you haven’t already! :-)

Posted in books | 14 Comments


A Japanese obsession

My fascination with Japan probably started right after the first time I watched Lost In Translation (don’t know it yet? IT’S ONLY MY FAVORITE MOVIE OF ALL TIME. Click here for my review and here for a playlist). Which is kind of ironic if you think about the backlash this film received from the actual Japanese people. Although the director (Sofia Coppolla) said it was supposed to be a “valentine to Tokyo”, that was not how some Japanese perceived it. The film made fun of Japanese stereotypes, they said, and all in all was not a fair representation of how Tokyo really is as a city. You can read a bit more about it here. Nevertheless I must say I myself DID perceive it as an ode to that city, which maybe makes me a bit culturally ignorant, but also helped me create a small obsession with Japan and made me fall in love with it. I really want to go there some day!

It may have started with Lost in Translation, but it certainly did not end there. Here are some of my current japanese obsessions.

Cinema

Pictured: the films Lost in Translation, Departures, Tokyo Sonata.

Already I talk way too much about Lost in Translation, so I will skip telling you about that one. The other two films have already been featured on my blog over the years as well, but those reviews are no longer online.
     Tokyo Sonata is a story about a family from Tokyo. The father loses his job, the little boy sneaks out to enjoy his passion (playing the piano), his big brother decides to change his life drastically and all the while the mother is desperately trying to prevent her family from unraveling. At first glance it sounds like a somewhat boring film. But nothing proves to be less true, trust me! What makes this film special is not so much the story, but rather the characters and how they deal with these changes. You can feel how the characters are suffocated by their own Japanese culture, where status and respect are everything. Above all the film is beautifully shot, has a great soundtrack and is great if you want to see a bit more of Tokyo besides the skyscrapers. I also feel you can learn a great deal about their culture by watching this film.
     Departures (or おくりびと, according to google translate – correct me if I’m wrong) is a lot different from Tokyo Sonata in the sense that it is a bit on the comedic side. Which sounds probably very strange when I tell you what this film is all about. When Daigo Kobayashi gets fired from playing in an orchestra, he decides to stop playing the cello and to return, together with his wife, to his native village. His mother left them a house, which makes if already a lot easier for them to survive. He still needs a job though, so he goes out searching for one. He responds to an ad that says “guiding the journey”. But that’s obviously a typo! At least, that is what they tell him when he arrives at the company. It should be: “Guiding the final journey”. When Daigo finds out that he ended up at a funeral home instead of a travel agency, his first reaction is to rush out the door. After all, he has never seen a dead man and how he should deal with such a job? But the boss, an eccentric Japanese softy, lures him in with a few bills and he decides to stay anyway. A film with lots of laughs because of the dark humor and also a small tear. And that beautiful cello… wow! This film actually won an Academy Award for Best Foreign Language Film at the 2009 Oscars.
     Now, some of you will maybe find it a bit weird I have not spoken about the horror genre when it’s such a big part of Japanese cinema. I’ll be honest with you and tell you I really don’t like horror-movies. I used too, but not so much anymore. I’m a bit of a wuzz! ;)

Books

Pictured: the books Norwegian Wood by Haruki Murakami & Memoirs of a Geisha by Arthur Golden

Norwegian Wood was the first book I read that was written by a Japanese author. Which turned out to be a great place to start, because Haruki Murakami is one of the most well known writers of Japan and for a good reason: he has written a lot of best-sellers. Norwegian Wood is the only book in which he ventures into realism. It is a coming of age story about a boy called Toru and his life as a student in Tokyo. A real must read if you ask me! The rest of his books (like Kafka on the Shore, Bird Wind Up Chronicle) can be called fantasy. Not fantasy in a Lord of The Rings kind of way, but fantasy in a surrealistic sense. He has a way of writing that manages to captivate you and lure you in to his world.
     Memoirs of a geisha is a book Anne recommended to me (I borrowed her copy, which almost falls apart because she has read it so many times) and I was pleasantly surprised. A great and fascinating story, well written and (with the risk of sounding like a book marketeer): truly captivating. I couldn’t stop reading. It tells the story of a girl who grows up to be a geisha in the Gion district and although it isn’t a true story, it sure feels like it. I knew near to nothing about geisha’s before reading this, but I felt this book to be a perfect way to start my education on the subject. There has been some controversy around this novel, so I think it would be a good thing to read this book with the clear notion of it being fiction in the back of your mind.
     Other book recommendations: Kafka on the Shore and 1Q84, both by Haruki Murakami. 1Q84 I still have to read myself, but I heard great things about it. Also, Never Let Me Go is written by a Japanese author called Kazuo Ishiguro and therefore I think I can mention it here as well.

What I would visit/do in Japan

Pictured: the skyline of Tokyo.

Things I would do or places I would visit in Japan: ♥ Visit Kyoto and walk around the temples ♥ I loathe karaoke with a passion, but for Tokyo I would make an exception! I want to visit one of those little cubicles you can rent and sing a long till deep in the night (can you tell I watched Lost in Translation way too many times?) ♥ Obviously I would want to see a bit of the beautiful nature this country has ♥ I would be on the look out for good Japanese music. I know absolutely nothing about that yet. Maybe some of you can recommend me something? ♥ Observe the locals. How they act, what they wear, what they eat… ♥ Take crazy pictures in those giant photo booths and visit an arcade ♥ Eat sushi (OF COURSE) and other delicious Japanese food in a small restaurant instead of the big chains we have over here ♥ Try to learn the language! It looks really difficult though… ♥ Ride the subway while listening to a part of this soundtrack ♥ Just walk around Tokyo for hours and hours with a camera in my hand ♥ Buy a travel guidebook on Japan before I go ;-)

I hope you enjoyed this post and maybe discovered some new obsessions yourself. It seems to me that a visit to Japan will be a real culture shock and I think that is part of the reason why I’m so attracted to it. If you are from Japan or have visited it, you may think this is all a bit superficial and stereotypical or culturally ignorant of me: I hear you. Seriously, I would find it funny as well if someone would write a post about the Netherlands and all he/she did was talk about windmills and wooden shoes, because that would be a very untrue representation of it. Nevertheless I can’t wait to find out if my idea of Japan in any way resembles the real thing. In the meantime I’ll just enjoy the good things that come from it and dream myself away. Maybe I’ll see you there? ;)

さようなら! (bye!) (according to google translate)

Posted in books, cinema, granny hobby, inspiration, obsession | 6 Comments


Such a hard knock life

Whenever I meet up with a friend and they ask me what I’ve been up to lately, I have to think really hard to try and remember how I’ve been spending my days. It must be so annoying, but I really can’t help it. Nowadays I have little to no structure in my life. Sometimes I even forget what day it is! Yes, I do have a job and I’m also taking driving lessons, but other than that the past month has been one long vacation: taking out the canoes when the weather is nice, reading books, watching an episode of some mindnumbing tv-series during a bubble bath, going to the movies, cooking, spending time with friends, taking long walks, enjoying the town and it’s public events, working out… Everyday I have been busy with fun stuff. Obviously I’m not complaining!

Most of all, it is awesome not having a school-deadline annoying me in the back of my head. Around this time last year I just came back home from my semester in Sweden and at the same time I was busy finishing up my thesis. SO MUCH STRESS. To everyone who is going through it now: good luck! You can do it! I myself am treasuring these last few stress-free months. Only three left till september…

My “year off” is not over yet, but I think I can already conclude it has been a success. Like a quote I found on the web: “There are some things you learn best in calm, and some in storm.” And although the past year has not been exactly calm (trust me: moving twice is no fun at all y’all), I did have the time to “stand still”. Sort of. Because I do not feel like I’ve been standing still AT ALL. I’m not going to go all “I NOW KNOW WHAT LIFE IS ABOUT” on your ass, because that is certainly not true, but the past year did give me a chance to catch a break. A welcome one indeed :-)

Anyway, like we would say in dutch: let’s go with the goat. I’ll share some ~objects of my affection~.

This thread on reddit about strangers you still think about is such a good read ♥ Like you can see in one of the snapshots above, I’m reading Kafka on the Shore by Haruki Murakami. I’m a bit of a slow reader at the moment, so I’m not that far in yet, but I’m really loving it already. Just like Norwegian Wood it has an atmosphere of mystery which really manages to pull me in. ♥ THIS PICTURE. I CAN’T EVEN… (I found it on reddit, but I can’t find the original post) ♥ Pretty Little Liars season 4 has started! I feel a bit bad for still following that show, but I really can’t help it. Those outfits they’re wearing though… horrific. ♥ How amazing is this woman? 13 hours, wow! ♥ Kim visited me this week and it was so nice to see her again. So, yes, not an object, but definitly a lot of affection there :) Also: happy birthday today Kim!! Sorry I can’t be there! :( ♥ I’ll have to wait till august before I can see The Bling Ring… pfff… has anyone seen it already? How was it? ♥ My internet connection sucks over here (hence the lack of updates… seriously, I already tried to post this entry like five times): a lot of hearts for good working wifi out of the house ♥ ♥ ♥ ♥

And here is a playlist of my fav songs of the moment. It turned out to be a bit of a weird and nonsensical one. Oh well.

Have a nice weekend everybody xx

Posted in books, daily musings, Instagr.am, lana del slay, playlist, tunes | 6 Comments


Please Book Lovers United, don’t be mad at me for putting them on the ground

(A not so random selection from our bookshelf. Yes, I was totally judging these books by it’s covers – all for a pretty picture, right?)

A long long time ago, I used to read A LOT. And when I say A LOT, I really do mean a lot. It was my way of escaping from my boring everyday highschool life and creating my own exciting world. Curling up with a Harry Potter book and imagining I was right there, going to Hogwarts with Harry and Ron (most of the time I ignored Hermoine and replaced her with myself); I LOVED it. I guess we’ve all been there, right? No? (Am I crazy?)

But then I grew up and university started and life happened and suddenly I did not read as much as I was used to do. Sure, I plowed through all the boring university stuff and read a lot of interesting non-fiction, but just losing myself in a book only happened on very rare occasions. The last REAL book I read (a few weeks ago) was Norwegian Wood, which was so good and really made me realise how much I had missed it. (Reading, I mean. Not that particular Beatles song.)

Now that I have more time on my hands, one of my “sabbatical-year resolutions” is trying to read more. So, I went to the bookstore. Which almost backfired, because somehow I ended up with a few non-fiction books again (I’m a sucker for international affairs!). Luckily I did manage to buy something that will help me with my resolution as well. I just have one problem: I read really fast. Currently The Casual Vacancy by queen J.K. Rowling is laying on my bedside table, but I need to replace it soon. And because somehow I don’t think that just following Oprah’s list is the best way to go, I really wanted to ask you guys for some book-titles. So, let me know! What is your favorite book and why?

One of my absolute favorites is A Single Man. I loved the film (by Tom Ford) and when I read the book I was amazed at how an at first sight simple and short story can turn out to be such a beautiful and meaningful read. I definitely recommend it!

(Now, before you all go and suggest I’d try reading Fifty Shades of Grey: after reading this tumblr I think it will be absolutely impossible for me to read that book without snickering at every paragraph. To each it’s own of course, but it’s just not for me. I would love some other suggestions though! Please leave them in the comments!)

Posted in books, daily musings | 33 Comments