Some people think blogging is a foolish thing. Writing about yourself on the internet and sharing you life with complete strangers?! They have a point of course. Why not use a regular journal, just for your own eyes to see? Well, I started a journal today (just with regular pen & paper) and I must say: I’ve never felt more self-concious about anything. Am I the only one who thinks it’s a bit weird? First, I’m contemplating what to write for about ten minutes and then, when I’m finally ready to write on that blank paper, I get crazy and feel like I’m about to ruin EVERYTHING. Like that beautiful blank paper. And like I can never take it back. Sure, I can take out the ruined page, but that journal will NEVER BE PERFECT AGAIN. Instead it will be tainted with crazy thoughts and me babbling about… well, what exactly?
So yes, I started a journal today. I went into town and bought one. I started the mental proces (staring at the blank page) and googled a bit on “how to journal” (I love me some wikihow). But I’m still not ready to put pen to paper.
Do you have a journal? What do you write about? And HOW on earth did you get started?
Ik heb het geprobeerd, maar ik denk elke keer weer. Nee, dit is het niet opnieuw! Zo is je boekje snel vol en verprutst, althans die van mij wel :P Ik vind het moeilijk, bloggen is toch makkelijker.
[Reply]
Ja, ik schrijft bijna elke dag in mijn dagboek. Al heel wat jaartjes inmiddels. Maar bloggen zou ik echt vaker moeten doen, daar ben ik niet zo constant mee. Sterker nog; ik blog eigenlijk nooit. En dat terwijl ik dus wel goed ben in het bijhouden van mijn dagboek(en). Ik houd op dit moment twee dagboeken bij. Een gewone, waarin ik al mijn gedachten en dingen schrijf, en een vier-jaren-dagboek. In dat laatste dagboek schrijf ik elke dag een samenvatting of een interessant iets van die dag. En dan uiteindelijk probeer ik dat vier jaar lang vol te houden en dan zie ik per datum wat ik die dag heb gedaan van de afgelopen vier jaar.
[Reply]
I started a few months ago (with the exact same journal as you, a back moleskine) and had the same feeling. I somehow felt like my thoughts weren’t important enough to be written in the paper and read by, well..me. I had the journal laying around empty for days until i realized that the things written are not meant to be thought in advance like a blogpost, they’re meant to be my thoughts from that exact moment. Now I write down my random thoughts, mainly trying to keep everything i write positive and writing little details of my days that i enjoyed. Then when I have a bad day I can go back and see how good things actually are.
I love the simple style of your blog! oh god this turned out to be a long comment.
[Reply]
Ik hou geen dagboek bij, maar ik begrijp zo wat je bedoelt met ‘bang zijn om het te verpesten’. Op de basisschool schreef ik in een schattig dagboekje met paarse vacht op de kaft, dat herinner ik me nog goed haha! Ik weet ook nog wel dat ik zoveel op wilde schrijven dat ik er lamme vingers van kreeg. Typen gaat eigenijk veel sneller, maar dan is het hele ‘persoonlijke’ gevoel wel minder. Succes met je dagboek, hopelijk gaat het lukken! :)
[Reply]
I always try to keep one, but after a few days I just start forgetting to write; and most of the times after a month I just stop writing. Prefere blogging!
[Reply]
Ik hou geen dagboek bij, maar herken het wel, dat verpesten. Heb ik altijd met agenda’s en nieuwe notitieboekjes op het werk. Gewoon maar niet te veel nadenken en gewoon gaan pennen? Succes!
[Reply]
I did have a journal but at some point it kinda felt like an obligation.. So I stopped, but good luke!
[Reply]
@Masha: I meant good luck..
[Reply]
The thing is, I love buying journals and notebooks but I am too afraid to “ruin” one. And besides, I’m way too impatient to write everything down. Plus, I hate the fact that I can’t really “edit” anything (once ruined, always ruined..) as I’m a perfectionist (it’s not as easy as just deleting your words in WordPress!). Ah well, you get my point :P
[Reply]
Het is logisch dat je bang bent om te beginnen met schrijven, lege-pagina-angst. Wat je altijd in je hoofd moet houden is dat wat je ook opschrijft: het is hoe je je precies op dat moment voelde, hoe je op dat moment dacht. Dat is dus altijd oke, want het kan en zal elke dag weer veranderen. En dat is exact waarvoor het bedoeld is: zodat je terug kan lezen en kan denken: oh ja, zo dacht ik toen, zo schreef ik toen. Schrijf dus gewoon nu alvast wat je nu denkt, terwijl je weet dat dat over een tijdje helemaal niet zo is. Dan kun je dat lege papier ook niet verpesten, want je hebt er altijd wat aan: namelijk dat je later ziet hoe je veranderd bent.
[Reply]
Oh jeetje, je hebt me op een idee gebracht…
[Reply]
Ik hou vanaf jongs af aan al een dagboek bij, maar deze is niet echt een bijzonder ding zoals sommige er van maken. Ik schrijf dingen van mij af die ik op mijn blog niet zal neerzetten.
[Reply]
I remember trying a gazillion times and buying equal amounts of moleskines, then writing one time and forgetting about it completely. Yep. I know that feel.
[Reply]
Ze noemen het ook wel de ‘innerlijke criticus’. Schijnt veel voor te komen, ik heb het juist als ik moet bloggen :-) Een boek dat misschien helpt is The Artist’s Way van Julia Cameron, die geloof ik met dat begrip kwam. Wat ik persoonlijk vind helpen is gewoon te beginnen schrijven op een simpel A4-blok, dat maakt de drempel lager omdat daar weinig aan te verpesten valt. Als je dan eenmaal het ritme te pakken hebt, kun je alsnog in zo’n mooi boekje beginnen.
[Reply]
De truc is denk ik ook om te gaan schrijven op het moment dat je zin hebt om te gaan schrijven, en jezelf niet op te leggen dat je bijvoorbeeld elke dag moet schrijven (want dan voelt het algauw als verplichting). Wat bij mij helpt om te beginnen is gewoon heel saai opschrijven wat voor weer het is of wat mijn plannen zijn voor komende week. Als ik dan eenmaal begonnen ben, kom ik vanzelf weer op andere onderwerpen uit. En natuurlijk zijn er ook stukjes bij die nergens over gaan, maar soms stuit je ineens op een onderwerp of gedachte waarvan je denkt: JA!
Een leuke site btw: http://www.journalingsaves.com
[Reply]
Haha, grappig dat je dat zegt, van die witte bladzijden verpesten! Ik las net “Paranoia” van WF Hermans, en in de ‘Preambule’ zegt hij dat ook! Misschien moet je het ook maar es lezen ^^
[Reply]