Harry Potter (and the 7 reasons you should read it)

Inmiddels is het alweer zeven (!!) jaar geleden dat ik voor het laatst met spanning wachtte op het uitkomen van een nieuw Harry Potter boek (ik moet nu trouwens echt mijn best doen om niet te vervallen in gezwijmel over “vroeger” en dat de tijd zo snel gaat enzovoorts enzovoorts). Iedere zomer herlees ik ze weer en roepen ze zo’n heerlijk gevoel van nostalgie bij me op. Omdat het getal 7 een grote rol speelde in de boekenreeks van J.K. Rowling over deze bebrilde tovenaar, leek het me een mooi moment om er eindelijk eens uitgebreid voor te gaan zitten en uit te leggen waarom ik het zo’n fijne boekenreeks vind. En hoewel ik er uren over kan praten (doe ik natuurlijk niet, don’t worry, al sta ik niet in voor hoe lang deze post uiteindelijk wordt), heb ik voor nu mijn best gedaan om zeven duidelijke punten te formuleren. Ooit zoiets geprobeerd, over iets waar je een soortvanvlinders van in je buik krijgt? Best lastig! Maar het is gelukt.

Op zoek naar je ultieme boekenreeks? SEEK NO FURTHER! Begin aan Harry Potter! Waarom? Hier zeven redenen (zonder spoilers):

1. De vriendschappen

Veel mensen denken dat deze boeken over magie gaan en over toverstaffen en toverspreuken. Ik kan niet zeggen dat het niet waar is natuurlijk, maar de boeken op die manier beschrijven zou ze echt te kort doen. Deze boeken gaan óók over vriendschappen en hoe die misschien niet altijd even simpel, maar wel absoluut de moeite waard zijn. De drie hoofdpersonages (Harry, Ron, Hermelien) zijn niet vanaf dag één de beste vrienden en hebben vaak ruzie (vooral Ron en Hermelien kunnen er wat van!), maar als het er op aankomt wordt die ruzie gewoon vergeten en steunen ze elkaar in alles. Als je zulke vrienden in je leven hebt… jeetje, dan bof je echt! Ik vind de vriendschap tussen deze drie altijd zo leuk om te lezen. Ook laat deze boekenreeks zien dat het trouwens helemaal oké is om elkaar nodig te hebben: samen sta je sterk. Zonder zijn vrienden zou Harry denk ik in het eerste boek al gesneuveld zijn! Haha ;-)

2. De sterke vrouwelijke karakters

Dit is absoluut één van de belangrijkste redenen waarom ik dit, ook achteraf gezien, een geweldige boekenreeks vind. Rowling heeft sterke en interessante vrouwelijke personages geschreven, die absoluut als rolmodellen gezien kunnen worden. Hermelien is slim, heeft een groot gevoel voor gerechtigheid (die arme huiselven…!), maakt zich niet druk over wat anderen van haar vinden en staat áltijd klaar voor haar vrienden. Natuurlijk, ze komt soms wat over als een wijsneus en ze wordt daar ook best wat mee geplaagd, maar nooit (!) doet ze zich dommer voor dan ze is om in de smaak te vallen. Ken je de bekende make-over scène in zowat elke tienerfilm? Dat het nerdy meisje er na een make-over opeens uitziet als een BABE? Begrijp me niet verkeerd, ik vind dat vaak een leuk deel van de film, maar dat Rowling dit niet met Hermelien doet vind ik echt ZO belangrijk. Als ze in het vierde boek helemaal opgedoft naar een bal komt, praat Hermelien over dat het een heleboel gedoe is en dat ze het niet van plan is vaker te gaan doen. Het is prima om je wat op te doffen, maar Hermelien laat zich niet van de wijs brengen door de complimentjes en blijft gewoon lekker zoals ze zelf is. BRAINS (en inner beauty) before (outer) beauty. En dan heb ik het natuurlijk nog niet eens gehad over de andere sterke vrouwelijk rollen, zoals Ginny, haar moeder Molly, Lily, professor Anderling en zo kan ik eigenlijk nog wel even doorgaan. Stuk voor stuk sterke vrouwen die niet gewoon maar langs de zijlijn staan.

3. De liefde

De drie hoofdpersonages zitten NIET in een romantische driehoeksverhouding. Ik herhaal: NIET in een romantische driehoeksverhouding! Kortom: Harry en Ron vechten niet met z’n tweeën om de aandacht van het meisje. Hoe verfrissend! Is er dan helemaal geen romantiek in deze serie te vinden? Ja, natuurlijk wel. Ik had beloofd om geen spoilers te geven, dus ik zal het oppervlakkig houden. Romantiek en liefde zijn zeker terug te vinden in deze boeken en liefde is zelfs een hoofdthema. Kunnen “houden van” is een belangrijke eigenschap en geen teken van zwakte, maar juist hetgeen wat je leven verrijkt en alles overwint. Klinkt natuurlijk super cheesy als ik het zo opschrijf, maar het is geen slijmerig liefdesverhaal hoor. De romances die beschreven worden zijn trouwens realistisch en niet sprookjesachtig, iets wat ik een groot pluspunt vind. Er valt genoeg te “shippen”, maar Rowling is gelukkig niet van de bizarre vergezochte combinaties. Het is geen soap! :)

4. De humor

Het gebeurt regelmatig dat ik hardop moet lachen als ik de boeken lees. Rowling is een ster in het beschrijven van karakters en de grappige situaties waarin zij belanden. Favoriet zijn absoluut Perkamentus en de Wemel-tweeling (de broers van Ron). Ik wilde eerste voorbeelden geven, maar dat werkt natuurlijk helemaal niet, zo zonder context. Je moet ze maar gewoon gaan lezen! De onderwerpen zijn soms vrij duister, maar zelfs in de laatste delen valt er nog genoeg te lachen.

5. De one-liners

Ja, ik heb het even oneliners genoemd, bij gebrek aan een betere omschrijving. Maar er zitten dus zóveel mooie uitspraken in deze boeken! Ik weet dat veel mensen kritiek hebben op de schrijfstijl van Rowling, omdat het vooral niet “literair verantwoord” zou zijn, maar I seriously do not give a crap. Wat ze schrijft leest als een trein, ontroert je, laat je lachen en bovendien zijn er ook zoveel mooie uitspraken te vinden.

6. De boeken zijn geschikt voor jong en oud

Een veel gehoord excuus is: “maar het zijn toch KINDERboeken?” Ja, én? Al zou het zo zijn? Het is natuurlijk best lastig om met een boekenreeks te beginnen waarvan de eerste paar boeken misschien iets “kinderlijker” geschreven zijn (naarmate de reeks vordert worden de boeken wat duisterder en minder kindvriendelijk), maar geloof me: zet die twijfels opzij, het is het echt waard! Ik ben deze zomer weer eens begonnen bij deel 1, in het Engels, en het viel mij op dat het eigenlijk helemaal niet zo kinderlijk is geschreven. Ik heb zelfs mijn vriend kunnen aansporen tot het lezen van het eerste deel en hij was blij verrast. Dus, als je denkt dat je te oud bent om hier aan te beginnen: niets van waar!

7. Het verhaal

“Het verhaal”, ja wat bedoel ik daar nou eigenlijk mee? Gewoon, dat het zo’n schitterend, mooi, ingewikkeld, ontroerend en zowel realistisch als surrealistisch verhaal is. Rowling weet je elke keer weer te verrassen en elke keer weer met iets nieuws te komen, zonder dat het als een gekke plottwist voelt. Sommige gebeurtenissen uit het eerste boek zijn bijvoorbeeld erg relevant voor het laatste deel en naarmate je de boeken vaker leest, ontdek je dat er heel veel lagen en extra details te vinden zijn die je de eerste keer wellicht over het hoofd hebt gezien. Bovendien zijn geen van de personages ééndimensionaal en hebben ze allemaal een verhaal. Sommige personages staan je misschien eerst niet aan, maar wanneer je iets meer over ze te weten komt snap je waarom ze zo zijn. Rowling heeft echt een wereld gecreëerd. Zweinstein, het ministerie van toverkunst, zwerkbal, de toverspreuken, boterbier, álles. Wat had ik vroeger graag een brief gekregen om naar Zweinstein te mogen gaan, maar helaas… haha.

Zucht, ik kan nog wel even doorgaan. Maar nee, ik zou het bij zeven punten houden. Dus, bij deze. Mischief managed! ;)

Als je ook al fan bent: fangirl/boy even mee in de comments over je favoriete personage of favoriete hoofdstuk! Ik ben (uiteraard) fan van Hermelien (of nouja, Hermione, want ik las ze het Engels) en dat verhaal van SNEEP en aahhh. Oops, geen spoilers hier, haha. Ga je de boeken lezen? Laat het me dan ook weten! Of kom na het lezen meepraten!

Posted in books, nederlands, obsession | 40 Comments


Tien foto’s van de afgelopen week

1. Maandag ging ik samen met Nathalie naar het concert van First Aid Kit in de Melkweg. Ik vond het zo gaaf om ze eindelijk eens live te zien! Ze waren echt heel goed, speelden zowel nieuwe als oude nummers en zagen er geweldig uit. Absoluut één van de hoogtepunten was Ghost Towns zonder microfoon, toen heel de zaal stil moest zijn om het te kunnen horen. Mooi!

2. Vorige week gingen er vier enveloppen met schilderijtjes op de post (eentje staat niet op de foto, die had ik een paar dagen eerder verstuurd, voor het geval je ging tellen, haha). Deze week had ik het gelukkig ietsje rustiger en had ik geen deadlines. Het schilderen moet leuk blijven en zo lukt dat gelukkig wel. Ik merk dat ik het nog best pittig vind om iets voor een ander in opdracht te maken, je wil toch dat ze tevreden zijn natuurlijk! Maar tot nu toe heb ik nog geen klachten ontvangen, dus volgens mij gaat het goed… :)

3. Ik bestelde een paar visitekaartjes als test en was eigenlijk blij verrast. Er mist nog altijd een stukje tekst, maar daar wordt druk over gebrainstormd. Inmiddels heb ik heel de familie al ingeschakeld ;) haha.

4. Nog steeds sta ik drie keer per week in de sportschool en ok, ik heb mezelf er al twee keer met tegenzin heen moeten sleuren, maar TOCH. Ik ga wel! En als ik er dan eenmaal ben vind ik het leuk en gaat het goed. En het gevoel daarna is helemaal fijn. Moe en voldaan. Ook merk ik al heel veel verbetering met mijn rug en zelfs in mijn conditie. Daar doe ik het voor!

5. M’n lunch van gisteren. Boterhammen en een pluot. Een PLUOT? Ja, ik wist ook niet wat het was, maar ik was zo nieuwsgierig toen ik ze zag liggen in de Albert Heijn dat ik ze gewoon moest proberen. Het is blijkbaar een kruising tussen een abrikoos (apricot) en een pruim (plum). De conclusie: lekker! Zoet ook vooral, mjam.

6. Inmiddels word ik knettergek van de bouwvakkers rond de flat. Elke ochtend rond half acht word ik m’n bed uit gedrild… ugh. Ik weet dat half Nederland dan al op is en/of misschien zelfs al op het werk te vinden is, maar ik werk/studeer thuis en dan is het best vroeg als je doorgaans om 1u pas in bed ligt. Nog even doorbijten…

7. Op instagram vroeg ik tips voor een goede dagcrème. Uiteindelijk heb ik naar geen van de tips geluisterd (haha, sorry! Wel bedankt natuurlijk!) en ging ik vanwege budgettaire redenen (kuch, student, kuch) voor de allergoedkoopste optie: die van de Kruidvat. Ik had daar ook al een oogcrème van die mij goed bevalt, dus waarom niet? Tot nu toe ben ik erg tevreden, dus het was voor die twee euro absoluut geen miskoop! Wat mij betreft een aanrader.

8. Op instagram zei ik het al: beste perspakket OOIT. Ik ben groot fan van Lena Dunham en ben nog steeds ontroostbaar dat ik niet naar haar lezing kan op 1 november (snif), maar dit boek maakt een heleboel goed. Kan niet wachten om er in te beginnen! Uiteraard schrijf ik er een recensie over. Ik denk dat die volgende week online komt, dat is een beetje afhankelijk van hoe snel ik doorlees natuurlijk.

9. SELFIE alert. In een trein ja. Op de terugweg van het concert verveelde ik me suf en toen ik zag dat de coupé leeg was, moest ik gewoon even mijn nieuwe fish eye lens voor op m’n telefoon testen. Hij is van de Hema, kost maar 4 euro, zit er zo op door middel van een magnetisch plakkertje en werkt goed (zoals je ziet)! Ok, charmanter word je er niet op door al die vervormingen, maar het leek me heel leuk om mee naar IJsland te nemen. Zo kunnen we toch foto’s maken waar we met z’n tweeën opstaan en dat er dan ook nog iets van de achtergrond te zien is.

10. Project “kantoor” is in volle gang. Eigenlijk vind ik het super stom om het een kantoor te noemen, want het is niet alsof ik een miljoenen business leid ofzo (ik zit er immers gewoon maar te laptoppen en te schilderen), maar bij gebrek aan beter… Rommelkamer klinkt ook zo ongezellig (al is het wel meer een rommelkamer, haha!). Hoe dan ook, ik ben het een beetje aan het opknappen daarbinnen en zo wordt het steeds een beetje gezelliger om er tijd door te brengen. De tekening die Tara van mij maakte moest er natuurlijk ook bij! :)

Liefs!
Ash

Posted in daily musings, lists | 21 Comments


Een playlist

Je wordt werkelijk doodgegooid met stukjes over waarom iedereen en z’n moeder zo van de herfst houdt, dus ik ga het vandaag kort houden. Ik vind het ook best wel leuk enzo hoor, maar eehhh, kom op, DIE REGEN. Kan het even. Daar heb ik dus echt mooi geen zin in. Toch ben ook ik natuurlijk niet helemaal ongevoelig voor deze “herfst is helemaal hip” hype en daarom luister ook ik naar herfstige nummers. Wat dat nou precies inhoudt weet ik eigenlijk ook niet, maar het versterkt gewoon het herfstgevoel ofzo? Does that make sense?

Op youtube heb ik een playlist met 20 fijne (vind ik dan hè) herfstige nummers gemaakt. Fijn voor als ik onder een dekentje op de bank zit met een kop warme chocolademelk in m’n handen en Gilmore Girls op de tv, terwijl de regen zachtjes tegen het raam klettert en de kaarsjes branden (sorry, moest ik toch nog even zo’n cliché omschrijven). Overigens vond ik ‘m ook best geschikt voor in de trein of gewoon voor tijdens het studeren :)

(scroll! ↓)

1. First Aid Kit – A Long Time Ago
2. Family Of the Year – Hero
3. Amy Stroup – Far From Yesterday
4. The Paper Pites – Willow March Tree
5. Little Red Lung – Fangs
6. First Aid Kit – In the hearts of men
7. The National – England
8. Feist – Fire in the Water
9. The Shoe – Dead Rabbit Hopes
10. Radical Face – The Mute
11. The Smiths – Please Please Please
12. Snow Patrol – Chasing Cars
13. Jaymay – Sea Green, See Blue
14. Fleetwood Mac – Landslide
15. Alex Turner – Glass in the Park
16. Coldplay – Yellow
17. The Lumineers – Stubborn Love
18. Fleetfoxes – Lorelai
19. Editors – Phone Book
20. Junip – Line of Fire

Dan tot slot een verzoek van mij aan jou: laat jouw favoriete herfstnummer achter! Of gewoon je favoriete nummer van dit moment, want deze lijst kan nog wel langer! :)

Posted in daily musings, playlist, tunes | 21 Comments


Beeld, september

Hoi allemaal! Het werd weer eens tijd voor een fotodagboekje. Ik denk zo vaak dat ik niet genoeg materiaal heb, maar dan zie ik dat ik eigenlijk best wel weer veel foto’s heb gemaakt (en best veel heb gedaan!). Joost is nu alweer een paar weken weg en hoewel het stil is in huis (en koud in bed, snif), moet ik zeggen dat ik mezelf goed kan vermaken. Natuurlijk mis ik hem wel heel erg en zou ik het echt heel leuk vinden als we zomaar spontaan even een koffie konden gaan halen in de stad, maar ik heb het druk zat en bovendien vertrek ik over nog geen vier weken zelf gewoon naar IJsland om hem te zien. Wauw, ik ga naar IJsland! Ik besef het zelf nog niet echt. Tot die tijd moet ik nog genoeg doen, dus die paar weken kom ik vast nog wel door… Hier de foto’s van de afgelopen twee weken :)

❤ Mijn webshopje (bij gebrek aan een beter woord) ging online, yay! Het logo en de achtergrond heb ik zelf geschilderd/ontworpen en ik ben er eigenlijk best wel blij mee. Nu nog afwachten hoe snel ik het zat word, haha. Gelukkig heb ik nog geen 100 visite kaartjes besteld ;) ❤ Een selfie, want ik vond dat mijn haar wel leuk zat en ik had een nieuw shirtje aan. Moet ook wel eens kunnen, toch? ❤ Chaos op de bank! Ik heb toch maar eens een papieren agenda aangeschaft, dat was hard nodig. Nu kan ik alles een beetje beter op een rijtje zetten. Ook fijn: alle schoolagenda’s bij de Hema gaan nu weg met 50% korting. ❤ De bouwvakkers zijn nog steeds druk bezig en ik was het zat om steeds om kwart over zeven gewekt te worden door André Hazes. Dus sliep ik deze week een nachtje bij m’n moeder en maakte ik er een foto van de deur, want ik vond de kleurtjes mooi (heel logisch).

✽ ✽ ✽ ✽ ✽ ✽ ✽ ✽ ✽ ✽ ✽

Continue reading

Posted in ashleylynn.nl/shop, daily musings, Instagr.am | 12 Comments


5 filmtips

De afgelopen tijd heb ik heel wat films gezien en het leek me leuk om deze met jullie te delen. Ze zijn allemaal heel verschillend, dus er zit denk ik voor iedereen wel iets tussen. Voel je vrij om ook kijktips achter te laten, graag zelfs! :)

1. A Thousand Times Goodnight

Het verhaal: Fotografe Rebecca (Juliette Binoche) is één van de succesvolste oorlogsfotografen ter wereld. Ze bezoekt conflictgebieden en stort zich in hachelijke situaties, alles voor dé perfecte foto. Thuis in Ierland heeft ze echter ook een gezin dat op haar wacht en na haar zoveelste gevaarlijke reis, geeft haar man te kennen dat hij er niet meer tegen kan. De angst om haar keer op keer weer te kunnen verliezen is te groot en heeft te veel impact op hun twee dochters. Hij zegt het niet met zoveel woorden, maar eigenlijk komt het er op neer dat ze moet kiezen: blijft ze bij haar gezin of stort ze zich toch op haar passie? Waarom zien? De manier van spanning opbouwen is ontzettend knap gedaan. De beginscène zet de toon. Ook is het lang niet zo simpel als “gewoon kiezen” voor Rebecca, maar worden echt alle facetten belicht. Dat vind ik erg knap. De mooie beelden van Ierland/Dublin zorgen er voor dat je wilt verhuizen. De acteurs zijn heel sterk en eh, die man van haar (Nikolaj Coster-Waldau) is ook niet verkeerd om naar te kijken… haha. Nee, maar even serieus: het is echt een goede film! Klik hier voor een link naar de trailer.

2. Happy Christmas

Het verhaal: Jenny (Anna Kendrick) verhuisd na een break-up naar Chicago en gaat bij haar broer Jeff en zijn vrouw Kelly wonen. Kelly is schrijfster maar heeft na de geboorte van hun zoon eigenlijk niet veel meer gedaan. Jenny (en een vriendin, Lena Dunham!) schudden de boel een beetje wakker. Waarom zien? Goeie vraag, want heel bijzonder is de film niet. Ik vond ‘m vooral vermakelijk voor op de achtergrond en het helpt dat ik Anna Kendrick gewoon een hele leuke actrice vind (ik vond haar in Up in the Air erg goed). Moet je ‘m gezien hebben? Nee, dat niet, maar vermakelijk is het wel. Klik hier voor een link naar de trailer.

Continue reading

Posted in cinema | 16 Comments


ashleylynn.nl/shop is geopend! :)

Als ik iets niet had verwacht, dan was het wel dat mensen mij uiteindelijk zouden willen betalen voor iets wat ik had gemaakt. En al helemaal niet voor iets wat ik had geschilderd! Het begon met een vriendinnetje van mij (hoi Anne!) die zei dat ze er twee bij me wilde bestellen en daarna kreeg ik zo af en toe eens een mailtje van een bezoekster. Super leuk en ik vond dat ook echt heel waardevol (ja, dat klinkt zo sentimenteel, maar het is ECHT leuk als mensen je in zoiets steunen). Steeds meer mensen om mij heen die mijn schilderijtjes zagen moedigden me aan er iets mee te gaan doen en zo besloot ik afgelopen maand dan toch eindelijk eens de stap te wagen. Ik begon aan de website en na twee weken prutsen is afgelopen maandag de site online gegaan!



Ik vind het nog steeds heel erg spannend (straks komt iedereen er achter dat ik eigenlijk helemaal niet kan schilderen ofzo! haha) en het is ook allemaal nog wat aftasten. De prijzen vaststellen vond ik bijvoorbeeld ontzettend lastig. Ik ben best lang bezig ben met een schilderijtje, maar een uurloon vragen kun je natuurlijk niet doen. En je wilt natuurlijk ook niet een heleboel mensen met een kleiner budget uitsluiten. Ik ben zelf immers ook student, ik weet hoe het is! ;) Het is dus een beetje experimenteren, maar ik denk dat het gaandeweg allemaal wel goed komt!

Inmiddels heb ik al zeven bestelling staan. HOE LEUK! (Ok, ik zeg heel vaak leuk. MAAR HET IS OOK ZO LEUK.)

Hier alle gegevens op een rijtje:

De link naar de website:
http://ashleylynn.nl/shop
De link naar de facebookpagina:
http://facebook.com/ashleylynnshop
En ik heb ook nog een instagramaccount aangemaakt:
http://instagram.com/ashleylynnshop
Bestellen? Mail me!
info [at] ashleylynn.nl

Ik klink echt alsof ik een Oscar of Nobelprijs heb gewonnen ofzo, maar ik ga het toch zeggen: bedankt iedereen voor de leuke berichtjes over mijn creaties en natuurlijk ook de mensen die mij hebben aangemoedigd hier mee te beginnen! You know who you are!

Liefs,
Ash

PS. Dit alles doe ik trouwens allemaal naast mijn studie (die masterscriptie komt helaas niet vanzelf uit de lucht vallen… was het maar zo, haha), dus de wachttijd is wel ietsje langer dan bij een gewone webshop. Maar dat begrijpt iedereen vast wel!

Posted in ashleylynn.nl/shop, blah blah, daily musings | 11 Comments


Dear diary


✎ Op youtube keek ik naar een filmpje van Sanne (booksandquills) en daarin kwam het boek Wuthering Heights voorbij. Ik dacht: dat moet ik echt eens gaan lezen en ik had het al bijna besteld toen me opeens iets te binnenschoot… Wacht… heb ik dat niet in de kast staan? Ja, dus… oops… Ooit eens op de kop getikt voor vijftig cent bij de kringloop. Fijn, want zo kon ik dus gelijk beginnen. ✎ Joost is op 22 augustus vertrokken naar IJsland voor een uitwisseling van vier maanden. Gelukkig kunnen we veel contact houden met al die moderne technologie van tegenwoordig en zo krijg ik dus af en toe wel eens dit soort foto’s doorgestuurd. Hij zat even op een bankje wat studiemateriaal te lezen. Poeh, poeh, nou vervelend hoor, met zulk uitzicht… ✎ Zaterdag ging de beste vriend van Joost trouwen en ik had daar natuurlijk ook een leuke jurk voor nodig! Joost kwam er speciaal voor terug en met zo’n mooie man naast je wil je er uiteraard ook op je best uitzien ;) Bezoekje aan de H&M, 15 jurkjes later (eughhhhhh) en toen had ik er toch eindelijk ééntje gevonden! Veel complimentjes over gehad, dus dat is altijd leuk. ✎ De ringetjes vond ik er leuk bij passen. Deze komen ook van de H&M, voor een paar euro. Ik zou ze wel met blanke (nagel)lak insmeren, want ze verkleuren helaas snel!

Continue reading

Posted in daily musings, nederlands, stupid pictures | 12 Comments


Filmtip: The Trip To Italy

Een paar jaar geleden pakten Joost en ik, op een regenachtige namiddag bij zijn ouders, nietsvermoedend de film The Trip uit de kast. Het druilerige maar prachtige Schotse landschap, het lekkere eten, de eindeloze dialogen, de Britse humor… het bleek achteraf eigenlijk de perfecte herfstfilm te zijn. Toen we een paar weken geleden een uitnodiging kregen voor de persvoorstelling van The Trip To Italy was de keuze dan ook snel gemaakt. Natuurlijk wilden we die ook zien! En dus namen we twee weken geleden op maandagochtend de trein naar Amsterdam, sprongen we op Centraal in de bus naar het Westergastterein (doei ozonlaag, het regende zó hard) en zaten we vervolgens om half elf in het Ketelhuis voor de voorstelling.

The Trip To Italy gaat min of meer verder waar de vorige film gebleven is. Rob (Brydon) en Steve (Coogan) maken ook in deze film een culinaire rondreis voor een krant, maar gaan in plaats van Schotland naar het warme Italië. Ze reizen van Ligurië naar Capri, waarbij ze tijdens hun reis de plaatsen aandoen waar de grote romantische dichters Byron en Shelley hun sporen hebben nagelaten. Onderweg praten ze over hun leven, de liefde, hun werk en hun dromen, met als decor de mooiste sterrenrestaurants en luxueuze hotels.

Is deze film beter dan het eerste deel? Welnee, want het is vooral heel veel van het (fijne, dat wel!) zelfde. Hoewel het verhaal iets anders is (zonder teveel te verklappen: de rollen lijken iets omgedraaid), is er verder gelukkig niet veel veranderd. De chemie tussen Steve en Rob is nog steeds ontzettend grappig om naar te kijken en al het eten in de film wordt er ook niet slechter op. Ze zouden eigenlijk een waarschuwing moeten vertonen aan het begin van deze film, want het water loopt je al na de eerste scènes in de mond. Je gaat gegarandeerd met lekkere trek de bios uit. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het snelle bezoek aan het reisbureau die je na het zien van de film het liefst meteen zou willen maken… Wauw, wat is Italië mooi!

Kortom, wederom een fijne film voor een herfstachtige namiddag. En kun je er na beide delen nog niet genoeg van krijgen? Van origine is het een miniserie van de BBC, dus er is nog veel meer materiaal te vinden.

De film draait vanaf 25 september in de Nederlandse bioscopen. Klik hier voor de trailer op youtube.
Posted in cinema, nederlands | 6 Comments


Sverige (del två) – Stockholm! (met tips)

Jaaa, deel twee van de dagboekpost over onze vakantie in Zweden! Dit keer over onze drie dagen in een appartementje in de hoofdstad. Aan het eind van onze week in Rydaholm liepen we op zaterdagmiddag, na een treinreis van ongeveer drie uur, vanaf het station richting één van de hippere wijken van Stockholm, Södermalm, waar “ons” appartement te vinden was. Even de sleutel ophalen en toen mochten we naar binnen. We waren niet teleurgesteld! Het was perfect en precies wat we zochten.

Ik heb deze post opgedeeld in verschillende categorieën. Dat leek me wel handig voor het geval je zelf nog eens naar Stockholm wilt en je op zoek bent naar tips! Let wel, toen wij er waren was het rond de dertig graden. In de winter heb je daarom waarschijnlijk niet zo heel veel aan mijn “doe” tips. Maar plaatjes kijken is sowieso leuk, toch?

(wederom een waarschuwing: veel foto’s! Een stuk of 50! Ja, ik ben echt zo’n type die later op vakantie gaat en dan haar kleinkinderen bij thuiskomst naar zo’n vreselijk lange diashow laat kijken #sorrynotsorry)

Continue reading

Posted in daily musings, nederlands, photography, sweden, travel | 21 Comments


Gezever op de zondag (over bloggen enzo)

Nee, hier volgt geen overpeinzing in de zin van “ik heb vakantie gehad en heb eindelijk heeeel hard na kunnen denken wat alles voor mij beteeeeeekend en omg, ik ben zo diep en nu gaat er zus en zo gebeuren”. Wel wil ik even een kort berichtje achterlaten met een verhaaltje. Ik zat (zit eigenlijk) op de bank en bedacht me: oja, ik moet eens even gaan kijken of m’n blog nog leeft. Gooide wat spam weg (300 berichtjes, hallllooo, kan het even), bladerde wat door mijn voorpagina (wie doet dit nog meer? Kijken of alles er nog steeds mooi uitziet enzo? En dan denken, oh wat leuk! nee, alleen ik? ok), verbaasde me weer eens over het fenomeen “blog” en opeens viel er een soort van denkbeeldig kwartje.

De laatste tijd krijg ik af en toe een berichtje met ongeveer dezelfde strekking: “wat is jouw leven leuk en mooi en perfect en ik ben eigenlijk wel een beetje jaloers”. Als je jouw berichtje hierin herkent, voel je dan niet rot of opgelaten of aangesproken ofzo, want dat is niet mijn bedoeling! Zulke berichtjes zou ik namelijk ook best kunnen achterlaten bij een ander, maar omdat ik super slecht ben in reacties achterlaten komt dat er eigenlijk nooit van, haha. Ik denk dat heel veel mensen zich er eigenlijk wel in beetje herkennen. Bijna iedereen heeft toch wel eens na het doorbladeren van een instagramfeed of blog gedacht: WAUW, wat mooi en wat is zijn of haar leven leuk, ik wil dit ook! Daar is ook helemaal niets mis mee denk ik, want vaak kun je er ook een heleboel positieve inspiratie uithalen. Helaas krijgt het soms ook wel eens een negatieve wending (bij mij althans) en dan ben ik een beetje jaloers en vind ik m’n eigen leven opeens helemaal niet zo leuk meer. Nee? Weer alleen ik?

Nouja, dat is verder ook eigenlijk niet het punt wat ik wil maken. Iedereen weet natuurlijk wel dat (veel) mensen  vooral de leuke en mooie dingen op internet zetten en dat zelfs de meest fabulous blogger ook gewoon suffe dingen moet doen (zoals je oren wassen enzo, vind ik echt suf namelijk, maarja he). En dat mijn leven niet perfect is, dat lijkt me ook nogal overbodig om te melden. De strekking van dit stuk is dan ook absoluut NIET “mijn leven is inderdaad geweeeeeeldig, maar niet getreurd onwetende mensjes, jullie leven kan ook geweldig zijn!”. Nogmaals, dat is niet mijn boodschap. Waar ik het wel over wil hebben, is dat ik mezelf begon af te vragen waarom ik daar nou eigenlijk aan mee deed. Je kunt misschien denken: jeetje mens, waar maak jij je toch allemaal druk om? Maar ik vind dat met zelfreflectie helemaal niets mis is en dat doe ik op alle vlakken van mijn leven, dus daar hoort dit ook gewoon bij.

Waarom doe ik er aan mee? Waarom blog ik/documenteer ik zoveel? Simpel. Omdat ik het a) leuk vind en er b) heel veel voor mezelf uit haal. Als ik er over nadenk zorgen mijn blog en plezier in fotograferen (dat gaat toch een beetje hand in hand) er voor dat ik extra opensta voor mooie dingen en kanten van het leven. Dat klinkt een beetje zweverig, maar het is heel simpel. Bijvoorbeeld: als ik ergens ben dan kijk ik om me heen, sta ik open voor nieuwe indrukken en ga ik op zoek naar mooie plaatjes om te fotograferen. Kleurcombinaties, mooie mensen (in de breedste zin van het woord), nieuwe ervaringen… Dit gaat inmiddels eigenlijk onbewust. Zo zie ik een heleboel moois, wat ik dan vervolgens vastleg of niet (want soms dan heb ik geen zin om een foto te maken of ben ik m’n camera vergeten). Maar gezien heb ik het dan in ieder geval wel. Dit vervolgens in een blogpost fabriceren vind ik echt héél erg leuk. Zo heb ik voor mezelf een naslagwerk en vaak reageren mensen met tips voor nog meer mooie dingen. Dat vind ik echt zo gaaf!

Zie ik dit alleen omdat ik blog en fotografeer? Nee, natuurlijk niet, want er zijn vast nog veel meer mensen die dit allemaal ervaren, maar het niet vastleggen. Toch is het in mijn geval wel zo dat ik er op deze manier bewuster mee bezig ben en er wat langer bij stil sta. Ik deel de mooie kanten van mijn leven, NIET om op te scheppen of om een onecht beeld te creëren (want het is immers gewoon allemaal echt), maar omdat ik juist de mooie kanten graag wil vastleggen en wil delen/uitwisselen.

Als ik dan ook één boodschap mee mag geven, dan is dat op dit moment: sta open voor alle mooie dingen in je leven. Daarmee wil ik niet zeggen dat je je af moet sluiten voor de nare of slechte kanten, want die horen er helaas nou eenmaal ook bij, maar wel dat het leven an sich heel veel mooie kanten heeft. En dat je die, als je daar voor openstaat, ook echt gaat zien en ervaren. Worden daarmee de minder leuke kanten van je leven minder vervelend? Ik denk het niet (weet het eigenlijk wel zeker, want dat er iemand dood is blijft gewoon super k..), maar het maakt de rest allicht een stukje leuker. En bovendien is er met die mindere kanten ook niets mis. De 100happydays challenge vind ik bijvoorbeeld een leuk idee om de positieve kanten van je leven te benadrukken, maar soms heb ik ook wel eens een rotdag en dan denk ik: laat me lekker. Dan heb ik geen zin om geforceerd aan iets leuks te gaan zitten denken of geforceerd iets moois te gaan zoeken. En dat is ook helemaal prima. Maar de rest van de tijd ben ik me graag bewust van alle mooie dingen! Een dagboek (online of offline) kan je daarbij zeker helpen als je dit proces wat bewuster in gang wilt zetten.

Tot slot wil ik nog even deze documentaire van Derren Brown met jullie delen, The Secret Of Luck (klik voor de link naar de docu). Derren is een Britse illusionist die theatershows doet, maar ook documentaires maakt enzovoorts. Normaal niet mijn ding, maar Derren is anders, want hij komt er openlijk voor uit dat alles wat hij doet bestaat uit mind-tricks. In bovenstaande aflevering gaat hij naar een dorpje en laat hij een gerucht ontstaan over een standbeeld in het dorp dat geluk zou brengen als je het aanraakt. Wat er vervolgens in het dorp gebeurd is heel erg bijzonder! Sowieso zijn al zijn shows echt aanraders als je van dit genre houdt! Apocalyps bijvoorbeeld, wauw…

Fijne zondag! En bedankt voor al jullie leuke reacties op mijn post over Zweden :)

Liefs,
Ash

PS enkele laatste toevoegingen: ik geloof niet in het principe dat je nare dingen aantrekt en dat het dus je eigen schuld zou zijn als je iets naars overkomt. het leven is maakbaar, maar tot op zekere hoogte. ook is het niet mijn bedoeling om tegen mensen met een depressie te zeggen: kijk gewoon eens naar de mooie kanten joh. Zo simpel zijn die dingen immers niet. wilde ik nog even gezegd hebben, voor het geval er discussie over zou ontstaan :)

Posted in blah blah, daily musings, dramaqueen | 17 Comments