Category Archives: blah blah

1 oktober

Hi, hallo, is er zomaar weer een maand voorbij. Ik ben weer eens op het punt dat ik eigenlijk te lang heb gewacht om een bericht te typen en nu weet ik niet waar ik moet beginnen. En of ik überhaupt weer eens moet beginnen. Is mijn blog niet gewoon dood? Moet ik niet gewoon toegeven dat het mooi is geweest? Dat ik niet mezelf kan zijn online en al mijn ellende niet online wil gooien en er daarom maar beter mee kan kappen? Dat voelt alleen ook niet helemaal ok. Schrijven doe ik hier al héél wat jaren (ik begon 16(!) jaar geleden een blog) en de ene maand wat meer dan de ander, maar het is en blijft een creatief project en misschien ook wel een deel van mij? Toch? Of past het niet meer bij mij? Moet ik er een slotje opgooien? Voelt ook gek.

Het nare van een depressie/burn-out/algehele mentale dip (of hoe je het ook wilt noemen) is dat je, als je er maar lang genoeg in zit, niet meer weet wie je echt bent en wat je leuk vindt. Of je überhaupt nog dingen leuk vindt. Of je nog dingen kunt en of je ooit dat ellendige lamlendige gevoel van je af zult kunnen schudden en je energie kunt inzetten voor iets leuks (in plaats van zoiets simpels als het nemen van een douche of op z’n minst iets proberen te eten).

Zoals ik een tijdje geleden schreef probeer ik in mijn meest nare periodes niets te schrijven. Het wordt immers al snel ongezellig en niet behulpzaam. Ik sta daar nog steeds achter, maar begin me wel steeds meer te beseffen dat het niet per se altijd de juiste oplossing is. Ook als je je slecht voelt kunt je immers schrijven en delen… zolang je geen ellenlange tirades afsteekt over de kutheid van het leven (daar heeft immers niemand wat aan) en ruimte laat voor licht. Als ik mezelf accepteer als iemand met ups en downs, dan kunnen anderen dat vast ook. Toch?

Dus, hier ben ik, gewoon zoals ik ben. Hoe ik ben verschilt per moment en dat probeer ik te accepteren. En hoe ik me nu voel kan over een maand heel anders zijn. In de tussentijd pruts ik lekker door. Huil ik veel, zit ik soms te stuiteren van de stress op de bank, maar zit ik soms ook helemaal zen op m’n yogamat, moet ik vaak lachen met mijn vriend, loop ik langs het water, halen we hout bij de Praxis voor ons eettafel project, kijk ik vaak tussen m’n vingers door naar Game Of Thrones, drink ik veel kopjes thee, haal ik diep adem, eet ik taartjes, zie ik het soms TOTAAL niet meer zitten en ervaar ik ook sprankjes hoop. Dat is ok.

Misschien denk je: Ash, ging het niet juist een stuk beter met je, na je “dip” van vorig jaar? Jawel. Ik heb veel gehad aan therapie en heb me een tijdje vrij normaal gevoeld. Maar als ik echt kritisch kijk, dan had ik sinds vorig jaar eigenlijk te weinig veranderd en ben ik weer in dezelfde valkuilen getrapt. Langzaam maar zeker ben ik vorige maand weer op dat punt gekomen dat ik niet meer kon slapen, niet meer kon eten… alleen maar kon huilen en panikeren.

Op dit moment neem ik vooral veel rust, mediteer/yoga ik veel, probeer ik fijne dingen te doen als dat lukt, zoveel mogelijk te eten als ik ook maar een beetje trek heb, positief te denken, het te accepteren als ik me minder voel en mezelf vooral de tijd te geven (en ik sta ook weer op de wachtlijst voor therapie – no worries). Ook heb ik ontslag genomen, iets dat ik eigenlijk al een tijdje wilde doen, omdat het werk niet meer bij me paste en ik graag wat nieuws wil. Hopelijk gaat dat ook echt lukken als ik me weer wat beter voel. (Zo heb ik voor volgend jaar een bruiloft geboekt!!! Als fotografe! ZO SPANNEND! En gaaf!).

Verder heb ik dan ook niet fantastisch advies voor jullie ofzo, sorry! Ik modder maar wat aan en hoop dat langzaam maar zeker wat dingen weer op hun plaats gaan vallen. De ene dag gaat het weer wat beter en lukt het me om echt wat te doen. Sommige dagen kom ik niet verder dan douchen en de supermarkt om de hoek, maar dat is ook ok. Kleine stapjes.

Ik weet nog niet hoeveel ik van dat proces ga delen, maar ik wil wel graag weer méér schrijven.  Het is allemaal niet influencerwaardig en ik ben ook geen Mulisch ofzo, maar wat maakt het uit. Dit ben ik nu eenmaal, dit is mijn dagboek en als je het leuk vindt om mee te lezen dan ben je van harte welkom. ♥

Let’s do this.

Liefs,
Ash

Posted in blah blah, daily musings | 10 Comments


Over je routine veranderen, een boekenbak en een lijstje boeken

Mededeling: dit is een wat lang en onsamenhangend verhaal, maar daar had ik even zin in.

Als ik iets tijdens mijn vakantie heb herontdekt, dan is het absoluut mijn liefde voor lezen (en vooruit, kaneelbroodjes). Ik heb fijne herinneringen aan hoe ik vroeger met mijn oma op de fiets naar de bibliotheek ging en ik vervolgens uren (in werkelijkheid waarschijnlijk wat minder lang) in de dorpsbibliotheek op zoek ging naar hét perfecte boek om in te beginnen. Tijdens mijn studie ben ik echter steeds minder gaan lezen, voornamelijk omdat ik wekelijks al vrij veel literatuur weg moest werken (een verdwaald boek in bad daargelaten). Op vakantie heb ik er daarentegen totaal geen problemen mee om in een comfortabele stoel neer te zakken en me volledig te laten opgaan in een goed boek. Thuis lijkt het lastiger. Er lijken daar toch te veel afleidingen en teveel verplichtingen voor te zijn. Onzin natuurlijk, want ik kan er best tijd voor maken. Zeker als ik onthou dat het ZO FIJN is. Het is ontspannend, maar tegelijkertijd ook heel inspirerend en activerend. Veel activerender en minder passief dan wéér een uur netflix kijken (niet dat er iets mis is met netflix overigens, want ik ben fan, maar afwisseling is gezond). Wat is het toch dat het op de één of andere manier zo moeilijk maakt om dat lezen in je dagelijkse routine te verwerken?

Op vakantie hebben wij (ik en mijn levenspartner, huisgenoot, afwasbuddy, LOML (love of my life, zoals Des zou zeggen)) eens kritisch gekeken naar ons leven en hoe wij dat willen inrichten. Dat klinkt heel zwaar, maar zo hebben we het niet benaderd hoor. Één onderdeel daarvan was het ontbijt en “de start van de dag”. Voordat je mij voor gek verklaart, lees eerst nog even verder (en daarna mag je alsnog met je ogen rollen). Bij ons was er een paar weken voor de vakantie een routine ingeslopen van: opstaan, douchen, brood smeren, achter de tv (ik) en laptop (hij) ploffen. Met een beetje geluk gingen we dan rond 12en eens écht wat doen. Dan zul je misschien denken; hebben jullie niets beters te doen!? Nou, als je thuis werkt + ‘s avonds werkt (ik) of net afgestudeerd bent en in de sollicitatiefase zit (hij), dan heb je inderdaad niet veel beters te doen. Die bezigheid en structuur moet je zélf creëren.

Lang verhaal kort: tijdens de vakantie kwamen we er achter dat het eigenlijk véél leuker is om samen aan tafel te ontbijten en dan te praten of te lezen. Vanuit die positie was het ook een stuk makkelijker om dan na een halfuurtje of uurtje te zeggen: kom op, aan het werk/aan de slag/er op uit!

Bij thuiskomst hebben we van onze eettafel een veel gezelligere plek gemaakt. Geen laptop meer, geen stapels papieren, maar wél een plek om te eten (we kochten bij de Lagerhaus mooie placemats) EN mijn vriend maakte een boekenbak! Een boekenbak? Jawel, een boekenbak. Deze kwamen we tegen tijdens ons bezoek aan het Bruno Mathsson museum in Värnamo (Zweden). Het prijskaartje wat aan het origineel hangt is eh, een tikkeltje te groot voor onze startersportemonnee, dus mijn vriend besloot daarom zelf zoiets te gaan maken. Ik vind het echt super leuk geworden! (er kunnen bestellingen geplaatst worden) (grapje)

En om dan weer even terug te komen bij het begin: dat lezen probeer ik er nu dus ‘s ochtends in te houden. Soms lukt het beter dan de andere keren, maar het aan tafel zitten (en dus NIET die tv aanzetten) heeft al voor heel wat positieve verandering gezorgd. Nog een extra stimulans is het bijhouden van mijn Goodreads account en het op een rijtje zetten van boeken die ik nog graag wil lezen. Hier een paar van mijn lijstje, misschien haal je er zelf ook nog wat tips uit! :)


(foto’s via goodreads.com, links naar de boeken + foto’s staan hieronder)

1. Zadie Smith – Swing Time Ik heb nog niet veel gelezen van Zadie Smith, maar ik was wel helemaal fan van het boek “On Beauty”. Dit boek, Swing Time, is haar nieuwste roman en komt dit jaar uit. Ik ben erg benieuwd! De synopsis klinkt al heel interessant. 2. Emma Cline – The Girls Dit is zo’n boek wat ik bij heel veel bloggers voorbij zie komen en ook in iedere boekenwinkel te vinden is. In Zweden heb ik nog gezocht, maar kon ik het in het Engels helaas niet vinden. Het plot klinkt gaaf (Californië van de jaren zestig, vriendschap, sektes…) en stiekem ben ik bang dat het nooit zo goed kan zijn als beloofd, maar daar is natuurlijk maar één manier om achter te komen. Juist, door het te lezen. 3. Hiromi Kawakami – The Nakano Thrift Shop Een zusje hebben is sowieso leuk, maar alleen maar nóg leuker als ze ook van lezen houdt en je haar boeken mag lenen. We hebben vaak dezelfde smaak, dus als zij dit boek aanraadt, dan weet ik dat ik het moet lezen! 4. Gloria Steinem – My Life on the Road Deze spreekt wat mij betreft voor zich, want Gloria Steinem is volgens mij een heel erg intrigerend persoon. Haar boek lijkt me een uitstekend startpunt om meer te lezen over activisme, feminisme en vrouw-zijn in de moderne wereld. 5. Jonathan Franzen – Purity Dit boek kwam ik tegen in Zweden en het sprak me heel erg aan. Jammer dat ik het niet heb meegenomen, maar nu heb ik het gewoon op mijn leeslijst gezet ;) 6. Hanya Yanagihara – A Little Life Over dit boek heb ik zoveel goeds gehoord! Het krijgt ook hele goede recensies op goodreads (en ze zijn daar vrij streng! ;) ).

Ik ben benieuwd: hebben jullie wel eens actief geprobeerd een routine te veranderen en zo ja, is dat gelukt en hoe?

Liefs,
Ash

Posted in blah blah, books, daily musings, home sweet home, homedecor | 8 Comments




Een opfrisbeurt

Hoi lieve lezers! Daar ben ik weer! Zoals jullie kunnen zien heb ik eindelijk mijn layout eens wat opgefrist. Dat was echt wel eens nodig, want de laatste keer dat ik dat heb gedaan was volgens mij in 2014… Als het niet al 2013 was. Er is niet héél erg veel veranderd, maar ik heb hier en daar wat dingen aangepast waardoor ik het allemaal weer wat frisser vind ogen. Alsof je je highlights eindelijk weer eens bijgewerkt hebt, dat werk. Eigenlijk wilde ik nog wel meer dingen veranderen, maar na een weekend prutsen moest ik toegeven dat mijn php/wordpress kennis helaas niet was wat het geweest is, haha. Ach, ik vind het leuk zo! Laten jullie het me weten als ik toch nog een fout heb gemaakt in de codering en er iets voor jou niet werkt? Voor zover ik weet zit het allemaal ok, maar het kan per browser verschillen.

Goed, en dan nu tijd voor netflix! ;)
Liefs! xx

Posted in blah blah, daily musings | 14 Comments


Even base touchen hoor

Lieve lezers, (alle vijftig, hoi)
Vandaag heb ik een paar huishoudelijke mededelingen en vragen voor jullie:

Facebook
Mocht je denken, ‘hm, die Ash post wat vaker de laatste tijd en bloglovin vind ik echt een stomme app, maar ik wil wel op de hoogte blijven’, dan heb ik een tip: ik houd mijn Facebookpagina tegenwoordig weer bij. Jawel! Dus mocht je weer eens verveeld door je facebooktijdlijn aan het scrollen zijn, dan kun je zomaar een update van mij tegenkomen (moet je wel even mijn pagina liken, maar dat had je vast zelf ook wel begrepen – zo niet, no worries, ik ben al ruim twee weken bezig met het ontdekken van snapchat, dus ik kan me helemaal met je identificeren). Hier de link naar mijn facebookpagina: http://facebook.com/ashleylynn.nl.

Questions from me to you
Nu ik wat meer bezig ben met ashleylynn.nl merk ik dat ik het soms mis om eens verse input te hebben van iemand anders. Gewoon eens sparren over ideetjes of tips krijgen… Hoewel ik het niet als carrière zie (ik verdien er ook precies 0 euro per maand mee), vind ik het namelijk wel erg leuk om er mee bezig te zijn en dus hier en daar eventueel ook dingen te verbeteren. Ik heb natuurlijk wel vrienden (ECHT!), maar eigenlijk niemand in mijn naaste omgeving blogt/is digitaal bezig (wat ik helemaal niet erg vind hoor) en dat maakt het sparren ook wat lastiger. DUS, toen dacht ik, waarom vraag ik het niet gewoon aan jullie? Mag wel toch?

Ik kan achter de schermen zien hoeveel mensen er meelezen en ik zie dat sommige posts meer interesse wekken dan anderen, maar toch wilde ik het nog eens direct aan jullie vragen. Waar zien jullie graag meer van? Boeken, films, illustraties, foto’s, DIY, recepten, dagboekjes? Of interesseert het je niets en vind je alles wel prima? Hebben jullie nog ideeën voor deze blog? Is er iets dat je mist? Werkt er iets niet goed voor je? Let me know!

Q&A
Zijn er nog vragen die je voor mij hebt? Stel ze en ik zal binnenkort (indien er vragen zijn) weer eens een Q&A post schrijven. De vorige vond ik ook erg leuk!

Tot slot wil ik jullie bedanken voor het lezen en voor de ALTIJD leuke reacties die ik van jullie krijg. Ik vind het heel bijzonder dat er al zoveel van jullie een hele tijd meelezen (ik herken jullie van de reacties) en jullie de moeite doen om (soms) iets achter te laten. Ik word er altijd blij van, dankjewel! ♥

Je mag deze post ook lekker negeren, geen probleem. Voor morgen heb ik weer een “normaal” stukje op het program :) Fijne avond!
Liefs! x

Posted in blah blah, daily musings | 10 Comments


De Meg Ryan Trifecta

Vandaag bereikte ik een zeer belangrijke mijlpaal in het leven van een vijfentwintigjarige moderne vrouw: ik voltooide de Meg Ryan Trifecta. De wat? De Meg Ryan Trifecta: de collectie van drie films die Nora Ephron eind jaren tachtig/ begin jaren negentig schreef met, uiteraard, Meg Ryan in de hoofdrol. Daar is blijkbaar een naam voor! Wist ik veel.

You’ve got Mail (1998) en Sleepless in Seattle (1993) kende ik al, maar het heeft tot vanmiddag geduurd voordat ik ook eindelijk When Harry Met Sally (1989) aan het lijstje kon toevoegen. Na het zien van de film besloot ik eens op onderzoek uit te gaan en ik deed dat natuurlijk op de manier zoals de moderne vrouw dat tegenwoordig doet: via het internet. Niet alleen ontdekte ik dat het dus blijkbaar de Meg Ryan Trifecta heet, maar ook dat nog heel veel anderen samen met mij dezelfde warme nostalgische gevoelens koesterden voor deze romantische films.

Zo’n specifieke naam lijkt op het eerste gezicht natuurlijk wat overdreven (ik ga overigens even onopvallend voorbij aan het schokkende feit dat het vijfentwintig jaar geduurd heeft voordat ik When Harry Met Sally had gezien), maar wie alle drie deze films heeft gezien, weet dat het niet voor niets zo’n begrip is geworden. Deze drie films lijken namelijk een soort magische uitwerking te hebben, waarbij je tijdens het kijken bijna onvermijdelijk door een soort van gevoel van nostalgisch verlangen gevangen wordt.



Waar het nou precies aan ligt, dat is nog lastig samen te vatten. De verhaallijnen zijn immers niet echt baanbrekend. Alle drie de films gaan over een jonge hardwerkende vrouw (met een paar gekke trekjes), die, al weet ze dat zelf nog niet, op zoek is naar de liefde in een Amerikaanse stad (voornamelijk New York). De kapsels van Meg en haar beroepen wisselen per film. Zo is ze bijvoorbeeld een journaliste, met een pittige blonde bob, of eigenaresse van een schattig boekenwinkeltje en de voorloper van het “momager” kapsel (it’s a thing, kijk maar). Haar uiterlijk mag dan wat veranderen, maar verder blijft ze toch vooral hetzelfde quirky personage.

Hetzelfde geldt voor haar mannelijke tegenspeler: een ietwat cynische nuchtere man, die vooral heel heel meningen lijkt te hebben. In When Harry Met Sally is dit Billy Cristal en in de twee andere films speelt Tom Hanks de love interest. Ik ben er nog niet helemaal over uit wie nou leuker is. Billy vond ik eerst een beetje vreemd en onaantrekkelijk, maar gek genoeg was ik toch wel blij toen ze dan eindelijk een keertje gingen zoenen. Ja, dikke spoiler, maar hallo, het is Nora Ephron, queen van de romantische komedie, dus die kon je zien aankomen. De films zijn namelijk ontzéttend voorspelbaar.

Toch mis ik nu Microsoft DOS. Nooit echt mee gewerkt, maar desalniettemin mis ik het. En zo’n groot grijs dik beeldscherm en een toetsenbord dat bij gebruik klinkt alsof je heel. erg. boos. een brief naar de klantenservice van een chipsmerk aan het schrijven bent, omdat maar de helft van de chipszak vol zat. En waar is die goeie ouwe tijd, waarin je uren met elkaar aan de telefoon hing (i.p.v. de whatsapp) en je nog oprecht blij werd als je een e-mailtje kreeg? Het is toch eigenlijk knap, dat in You’ve Got Mail de elektronische post tot iets magisch verheven wordt. Ik hoef helemaal geen handgeschreven brief, laat lekker zitten, ik wil gewoon weer zo’n lange gezellige mail ontvangen! Ook wil ik door New York lopen, in de herfstzon. Casettebandjes luisteren en de kerstboom optuigen. Zucht, wat zo’n warme filter over filmbeelden wel niet met je kan doen.

Nouja, goed, wat ik eigenlijk probeer te zeggen: dit zijn fijne films. Als de Hollandse zomer weer eens tegenvalt, zet dan bijvoorbeeld When Harry Met Sally eens op en waan je even, heel nostalgisch, in een internetloos New York. Kun je de Meg Ryan Trifecta ook weer van je lijstje afstrepen ;-)

Liefs!

Posted in 90's child, blah blah, cinema, daily musings | Tagged , , , , , , , | 7 Comments


may

Op dit moment zit ik in de bibliotheek en er zit een man achter me die om de vijftien seconden kucht. Het is maar goed dat je in Nederland een vergunning nodig hebt voor het dragen van een wapen……… (grapje). Maar serieus, dat soort mensen moeten ze verbieden in een bibliotheek. OF NEEM EEN ROL STOPHOEST MEE. Ik kan mijn muziek nog zo hard zetten, maar nog steeds komt dat ROTKUCHJE er elke keer doorheen. Mijn concentratie is daarom ver te zoeken, maar goed, dat schenkt mij de gelegenheid om zonder schuldgevoel dan nu toch eindelijk eens een blogberichtje achter laten.

Heb ik veel te vertellen? Nee, eigenlijk niet, want mijn dagen zijn nogal eentonig. Het afstuderen is nu echt begonnen en hoewel ik maanden lang erg goed was in struisvogelen (= netflixen, net doen alsof de rest van de wereld niet bestaat, vriendelijk lachen als iemand vraagt hoe het gaat met je studie), zit ik nu zo waar iedere dag in de a) bibliotheek of b) in het archief te gniffelen boven de gemeenteraad-notulen uit 1953. En als ik thuiskom dan ga ik vrijwillig nog een paar uur aan de studie. Wie had dat gedacht? Ik niet. Een maand geleden was ik nog aan het opzoeken hoeveel studieschuld ik had als ik nu zou stoppen en hmmm, hoe lastig is het eigenlijk om je spullen te pakken en als non verder te leven in een Italiaans klooster? Ik weet het, ik weet het, ik ben een beetje een dramaqueen (en ik had weer eens naar de soundtrack van La Grande Bellezza zitten luisteren). Van het woord “scriptie” kreeg ik spontaan paniekaanvallen en als ik aan de toekomst dacht dan had ik vaak zoiets van, eugh, laat maar.


Wat plaatjes van de afgelopen weken. Het archief in Alkmaar (wat een hele fijne studiezaal heeft, dus ik mag niet klagen), de bibliotheek en wat archiefmateriaal waar ik mee bezig ben geweest. Het boek dat je ziet bevat de notulen van de gemeenteraadsvergaderingen voor het jaar 1950 en het is zo dik dat ik het niet eens normaal kan vasthouden. Maar het is thankheavens niet handgeschreven (die ben ik ook tegengekomen namelijk) en daar ben ik al super blij mee.

Gelukkig wist ik op een dag de knop om te zetten: het is tijd voor iets nieuws en zolang ik die scriptie niet afmaak, dan kan ik nooit vérder. En bovendien hoeft het niet perfect te zijn, want zoiets is dat toch nooit en who cares anyway. Ja, ík natuurlijk, ik wil vooral mezelf niet teleurstellen (want dat heb ik wel een beetje gedaan). Ik wilde zo graag nominaal afstuderen dit jaar en het is me verdorie niet gelukt. Al mijn studiepunten netjes op tijd gehaald, maar die scriptie bleef maar hangen. Dat voelt gewoon een beetje als falen. Maar dan kan ik twee dingen doen: heel erg teleurgesteld zijn in mezelf en blijven zwelgen in zelfmedelijden (en nog langer doen over mijn studie) OF mezelf een schop onder m’n kont geven en AFSTUDEREN. Juist, die knop omdraaien dus.

Dus hier zit ik nu, in de bieb, met achter mij een beroepskucher (serieus, wat zou er mis met hem zijn?) en naast mij staat een rek met Harlequin Bouquet romannetjes (waar af en toe heel stilletjes meerdere dames van hogere leeftijd in komen snuffelen).

Over boeken gesproken (mooi bruggetje toch?): de afgelopen weken las ik er weer een paar. Op 4 mei las ik Serenade van Leon de Winter. Ik was die dag aan het stoffen (dat ik dat ooit nog zou typen zeg) en dat boek sprong me opeens in het oog. Heel toepasselijk, zag ik al snel. Volgens De Bezige Bij: In Serenade brengt Leon de Winter de brandhaarden in Bosnië in verbinding met de Tweede Wereldoorlog, en stelt hij de vraag hoe je op te stellen tegen het kwaad. Een mooi verhaal. Het was het boekenweekgeschenk van 1995, dus het is vast in veel kringloopwinkels te vinden (daar heb ik mijn exemplaar ook vandaan). Bovendien is het ook een dun boekje, dus ik hoefde me niet al te schuldig te voelen over de tijd die ik aan het lezen was (in plaats van aan het studeren). Oja, en ik las ook het boek Wild uit. Mooi verhaal, maar ik vond het niet fantastisch (kan wellicht ook te maken hebben met het feit dat ik vertaling las).

Ook kocht ik de gedichtenbundel van Amber Tamblyn, Dark Sparkler. Ik wist al een tijdje dat zij gedichten schreef en op instagram zag ik een paar keer haar nieuwe bundel voorbij komen. Ik heb er wat weekjes op moeten wachten, maar het is het wel waard! Een bundel van gedichten over overleden actrices. Of, zoals er op de site van haar uitgeverij (Harper Collins) te lezen staat: The lives of more than twenty-five actresses lost before their time—from Marilyn Monroe to Brittany Murphy—explored in a haunting, provocative new work by an acclaimed poet and actress. Ik weet eigenlijk zo weinig van poëzie, maar je moet ergens beginnen toch? Ik heb helaas nog niet echt tijd gehad om er echt voor te gaan zitten, dus heel veel weet ik er niet over te vertellen.

Dit is mijn uitzicht vanaf de bank. Je ziet het goed, Gossip Girl staat weer op repeat. Het eerste seizoen blijft toch het leukst (de Thanksgiving aflevering is denk ik favoriet!). Ideaal voor tijdens het studeren, want je hoeft toch niet zo goed op te letten.

Ook (weer) gezien: Sherlock (blijft een leuke serie!), Nashville, de film ‘Love, Rosie’ (wel schattig), Still Alice (hele mooie film over Alzheimer, met o.a. Julianne Moore, Kristen Stewart en Alec Baldwin), Whip It (een geinige film met Ellen Page in de hoofdrol, geregisseerd door Drew Barrymore) en stiekem tussendoor wat afleveringen van Joan of Arcadia (met Amber Tamblyn inderdaad). Dat vond ik vroeger echt een leuke serie, dus ik had het weer even opgezocht.

Wat muziek betreft luister ik de laatste tijd veel naar Fiona Apple. Haar muziek trok me nooit zo erg, maar sinds ik het een paar maanden geleden bij Tara hoorde wilde ik het toch eens opzoeken. Haar eerste album Tidal (ja, inderdaad, zo heet die nieuwe muziekdienst van die heeeeele arme zielige -ahem- artiesten toevallig ook) is echt een jaren negentig album. Niet op de “Spice Girls” / “R&B” / plastic rugzak manier, maar een beetje dat grungy gevoel (does this make sense? Misschien moet ik niet over muziek praten, ik weet er zo weinig van af). Hoe dan ook, het is echt een HEEL erg goed album. Mooie teksten, ietwat duister (niet zo gek na wat ze allemaal heeft meegemaakt, als ik het internet mag geloven) en bovenal ook heel puur en “echt”. Ja, ik ben blijkbaar zo’n hipster geworden die het belangrijk vindt dat alles “puur” en “echt” is, eugh, wat een cliché ;) Mijn favoriete nummers van Tidal zijn Sullen Girl (hier een hele mooie live versie uit 1997, opgenomen in – jawel- Amsterdam), Never Is A Promise en Slow Like Honey. Mijn buren houden erg van Nederlandstalige meezingers en Fiona helpt me dat een beetje doorstaan ;-) Lange leve koptelefoons.

Hier één van haar nummers: Fiona Apple – Sullen Girl

Goed, ik ga maar weer eens aan de slag… Fijn weekend allemaal!
Liefs xx

PS. Ik ben nieuwsgierig naar jullie! Deel ajb in de comments iets leuks wat je vandaag hebt meegemaakt en/of iets waar je naar uit kijkt! :) Mijn “was leuk vandaag”: J. die gisteren terugkwam uit Spanje en dat ik vanochtend dus weer naast hem wakker werd + dat we weer samen de “Rudolph bingo” konden doen op 24Kitchen (doen nog meer mensen dit?? Rijke vanille bv… haha). Waar ik naar uitkijk: het Fleetwood Mac concert van 1 juni!

Posted in blah blah, daily musings, dramaqueen, granny hobby, nederlands, tunes | 17 Comments