Category Archives: books

Meer lezen? Dat doe je zo.

Ieder jaar heb ik eigenlijk weer hetzelfde goede voornemen: méér lezen. Soms gaat dat goed en lees ik opeens een heleboel, maar vaak zakt het na een tijdje weer in. Zo jammer, want ik houd echt van lezen. Ik heb een paar weken geleden heel veel gelezen in bad (toen ik met de Japanse boeken bezig was) en ik heb me in tijden niet zo ontspannen gevoeld als toen. Héérlijk. Ook ging het super snel, want voordat ik het wist had ik in een week drie boeken uit! Die boeken hebben me niet alleen beziggehouden en dingen laten voelen en denken, maar ook zoveel inspiratie gegeven voor creatieve projecten. Lezen voelt veel minder passief dan het kijken van een serie of film en toch is het heel ontspannend.

Goed, ik wil dus méér lezen en ik denk jij ook, toch? Of lees je dit artikel gewoon voor je plezier? Ook geen probleem natuurlijk! Ben je wel op zoek naar tips om meer te gaan lezen, dan ben je aan het juiste adres. Een abonnement op de bibliotheek ligt voor de hand, maar er zijn nog meer dingen die je kunt doen die er voor zorgen dat je meer gaat lezen. Ik heb hier mijn vijf beste tips verzameld.

Ga op zoek naar boekentips
Het gebeurt maar zelden dat ik zomaar uit het niets begin met het lezen van een boek. Vaak wordt het me aangeraden door iemand (mijn zusje of een vriendinnetje), lees ik er over op een andere blog, komt het voorbij op youtube of lees ik het naar aanleiding van een film. Als je iemand kunt vinden die min of meer dezelfde smaak heeft in boeken, LAAT HEM OF HAAR DAN NOOIT MEER GAAN. Ok, grapje, maar onderschat het belang niet, want zo’n persoon is natuurlijk een gigantische bron van leesinspiratie! Geen boeken-soulmate in de buurt? Geen punt! Er is vast op internet wel iemand te vinden die zijn/haar boekentips deelt op een blog, forum of via youtube. Ik vind de boekentips van bloggers Sandra en Sandra altijd erg goed (ze schrijven wel in het Zweeds – en jeetje, ik kom er net pas achter dat ze allebei Sandra heten, dat was me serieus nog nooit opgevallen). Op youtube zijn er een heleboel “booktubers” te vinden, zoals Lauren en Sanne en tot slot staan er bijvoorbeeld op rookiemag.com ook vaak boekentips.

Mocht je benieuwd zijn naar de boeken die ik gelezen heb, dan kun je altijd bladeren door mijn archieven. Klik hier voor al mijn boekenposts. Ik wil graag meer over boeken gaan schrijven, dus hopelijk komen er binnenkort nog veel meer stukjes bij!

2 Breng een bezoek aan de kringloopwinkel
Als je het boek niet kunt lenen van iemand anders (altijd even rondvragen, wie weet) en je wellicht geen budget hebt voor gloednieuwe boeken, dan is een bezoek aan de kringloopwinkel echt een aanrader. De kans dat je precies het boek tegenkomt dat je zoekt is misschien niet heel groot, maar dan is door stapels boeken bladeren alsnog geen straf, toch? Het verschilt uiteraard per kringloopwinkel, maar waar ik woon heb je vanaf vijftig cent al een boek. Ik tikte zo voor een paar euro bijna het hele oeuvre van Leon de Winter op de kop (ik moet nog wel beginnen met lezen trouwens) en ook kocht ik voor vijfenzeventig cent het eerste Harry Potter boek (Engelstalig). Het is een kwestie van goed zoeken en het aanbod is ook niet altijd even leuk, maar soms ontdek je pareltjes en dan is het de zere nek (jeweetwel, van het opzij kijken) helemaal waard. En koop je een boek, maar valt het tegen? Geen nood, want naast dat je er geen fortuin voor hebt neergelegd, weet je ook gelijk waar je het weer kwijt kunt. Juist: in een kartonnen doos en na een tijdje weer richting de kringloop.

3 Maak een Goodreads account aan
Het bijhouden van de boeken die ik al gelezen heb geeft mij motivatie om nóg meer te lezen. Dit zou ik uiteraard kunnen doen in een notitieboekje, maar dat is zooooo 2012. In plaats daarvan houd ik de boeken bij via mijn goodreads-account. Je kunt daar alle boeken invullen die je gelezen hebt, ze recenseren (met een stukje tekst of sterren), jezelf een leesdoel stellen, een lijst maken van boeken die je nog wilt lezen (héél handig, want ik vergeet dit dus erg vaak te noteren) en een kijkje nemen bij je leesvrienden om te zien wat voor boeken zij wel of niet aanraden. Tip dus! Klik hier om naar goodreads.com te gaan en voel je natuurlijk vrij om mij toe te voegen. Ik update niet zo heel vaak… maar ik lees in de tussentijd wel door hoor, beloofd! ;-)

4 Begin een boekenclub!
Dit is iets wat ik stiekem zelf al een tijdje zou willen, maar (en ok, het volgende klinkt sneuer dan dat het is): ik heb gewoon niemand om een boekenclub mee te beginnen! Ik heb wel vrienden/vriendinnen die lezen, maar zij wonen allemaal verspreid en het is dus nog best een opgave om mensen bij elkaar te krijgen. Gelukkig heb ik een blog waar ik gewoon kan “praten” over boeken als ik daar zin in heb, maar een avondje over boeken kletsen met een hapje en drankje klinkt toch ook wel erg aanlokkelijk! Ach, wie weet, in de toekomst. Als jij wel vrienden in de buurt hebt die het leuk lijkt om een boekenclub te beginnen, dan is het zeker een goede manier om jezelf méér te laten lezen. Als je iedere maand afspreekt betekent dat toch weer een boek extra per maand. Je kunt klassiekers gaan lezen, of het “lievelingsboek” van iedere deelnemer, of misschien per maand een thema kiezen (biografieën/non-fictie/Japans/noem maar op). Vergeet het vooral niet gezellig te maken met lekkere hapjes en een speciale playlist op de achtergrond!

5 Maak tijd om te lezen
Dit klinkt als een domme tip, maar dit is wel iets wat ik vaak tegen mezelf moet zeggen: Ash, maak tijd om te lezen. Het is erg verleidelijk om voor het slapen gaan nog even op mijn telefoon te prutsen of in bad te gaan met een laptop+film of serie op het handdoekenrekje, en dat doe ik ook vaak genoeg, maar dat zijn nou juist ook de perfecte momenten om je boek er weer eens bij te pakken. Meer lezen is vooral een kwestie van het gewoon doen (goh) en dat je er geen tijd voor hebt is (bijna nooit) een legitiem excuus. Vijf minuten in de trein, een kwartier in een café met een goede bak koffie, ‘s avonds voor het slapengaan, op zondagmiddag lekker op de bank; het zijn allemaal momenten waarop je er een boek bij zou kunnen pakken. Kortom, wil je méér lezen en kun je de momenten vinden? Doe het dan gewoon!

Op dit moment op mijn nachtkastje: Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (voor de duizendste keer).

Fijn weekend, liefs! x

Ik zou het leuk vinden als jullie een reactie achter laten met de titel van het boek dat jullie nu aan het lezen zijn en/of je lievelingsboek!


Posted in books, daily musings | Tagged , | 45 Comments


Live Love Run! (en 5 redenen waarom je het zou moet lezen)

liveloverunannemerel1

Het eerste dat ik zei tegen Annemerel toen ze me vertelde dat ze een boek ging schrijven over hardlopen? “WAT GAAF! Ik ga ‘m kopen hoor, ook al heb ik helemaal niets met hardlopen!” Nu ik het zo teruglees klinkt dat misschien wel erg stom, haha, maar ik bedoelde het uiteraard goed. Zo van, “ook al schrijf je over een onderwerp waar ik niet zoveel mee heb, tóch koop ik je boek, omdat jij het bent!” Want ja, als een internetvriendinnetje, wiens blog je al langer dan tien jaar leest, één van haar professionele dromen mag laten uitkomen, dan wil je haar daar nou eenmaal graag in steunen! Uiteindelijk heb ik het boek trouwens niet gekocht, omdat ik een exemplaar kreeg op haar boekpresentatie (maar anders had ik het natuurlijk wel gedaan! ;)). Wat ik er van vond? I’ll tell ya! Hier zijn vijf redenen waarom je het boek van Annemerel zou moeten lezen:

1. Als je graag over hardloopervaringen leest, of net begint met hardlopen en je niet weet waar je moet beginnen
Ja, dit ligt nogal voor de hand natuurlijk! Als je meer wilt lezen en leren over hardlopen, dan is dit echt een boek voor jou. Het boek heet niet voor niets Live Love RUN. Voor de beginners zijn er allerlei tips te vinden om goed voorbereid te kunnen starten met hardlopen. Zo voorkom je onder andere dat je niet, net zoals Annemerel, in zwarte panty en/of spijkershort de deur uitrent om je eerste rondje te lopen ;-) Achterin het boek staan bovendien verschillende nuttige hardloopschema’s en als je je daar aan houdt, dan zorg je in ieder geval dat je niet te hard van stapel loopt.

Voor de ervaren hardlopers is dit boek denk ik vooral leuk als je er van houdt om over andermans hardloopervaringen te lezen. Annemerel schrijft uitgebreid over de marathons die zij gelopen heeft en deinst hierbij niet terug om echt ALLES te vertellen. Ze deelt niet alleen haar succesverhalen, maar ook juist de dingen die mis zijn gegaan. Ik denk dat het daarmee heel herkenbaar is voor andere hardlopers!

2. Als je op zoek bent naar motivatie, of dat nou voor hardlopen is of voor iets anders
Het gevoel dat ik kreeg van het lezen van Annemerel’s boek stond gelijk aan een intensieve peptalk. Mijn hardloopschoenen stonden al twee maanden stof te vergaren (ok, figuurlijk, want ik draag ze ook vaak op mijn werk, maar je snapt wat ik bedoel) en na het lezen van haar boek ben ik bij de eerstvolgende mogelijkheid gelijk de deur uitgegaan voor mijn eerste hardlooprondje. Haar enthousiasme is ontzettend aanstekelijk!

liveloverun-annemerel2

3. Live Love Run is een ECHT boek en geen slap aftreksel van haar blog
Ik heb niet veel boeken van bloggers gelezen, maar een veel voorkomend kritiekpunt dat ik online voorbij heb zien komen bij reviews over “bloggerboeken”, is dat de boeken vaak weinig nieuwe content bevatten of vrij weinig om handen hebben. Nou, dat is Annemerel in ieder geval niet aan te rekenen, want haar boek is allesbehalve een slap aftreksel van haar blog. Integendeel, je merkt dat ze er heel wat uren hard aan heeft gewerkt om nieuwe content te schrijven. Een groot deel van haar foto’s zul je al gezien hebben als je haar blog/instagram volgt, maar de teksten zijn allemaal nieuw en zeer uitgebreid. Ze deelt haar hardloopervaringen, hardlooptips, informatie over hardlooptechnieken, extra oefeningen ter ondersteuning van hardlopen, lekkere recepten (die extra voedzaam zijn vóór het sporten) en eigenlijk nog veel meer. Het boek heeft dan ook meer dan 200 pagina’s.

4. Het boek staat mooi in je boekenkast
Live Love Run is een mooi boek om in je boekenkast te hebben staan. De vormgeving doet veel denken aan Annemerel’s blog (veel roze!) en de afwisseling tussen tekst en foto’s is precies goed. De kaft is van goede kwaliteit en het boek staat vol met mooie foto’s, waarvan een groot deel geschoten is door super-fotografe Sabine Metz. Door dit alles is het ook zeker een mooi boek om cadeau te geven!

5. Als je fan bent van Annemerel en haar blog
Lees je haar blog met plezier? Dan kan het niet anders dan dat je er blij van wordt om dit boek in je kast te hebben staan. Het is namelijk echt een “Annemerel” boek! Zo leert ze je onder andere hoe je de perfecte hardloopselfie maakt. Nou is dat natuurlijk vooral een grappige toevoeging, maar dat is wel typerend voor hoe het boek geschreven is. Informatief, maar wel met een échte Annemerel-knipoog, waardoor het heerlijk wegleest.

liveloverun-annemerel3

Overtuigd? Live Love Run ligt voor 20 euro in de winkels (zelfs in het gehucht waar ik woon, dus dat wil wat zeggen!), maar je kunt het natuurlijk ook online bestellen, zoals hier bij bol.com.

Liefs!

Posted in books | Tagged , , , , | 4 Comments


2 enkeltjes Japan, alstublieft

sputnikstrange

Is er iets fijners dan bij iemand op bezoek gaan en vervolgens thuiskomen met héél veel filmtips en misschien zelfs een stapeltje boeken? Ik denk het niet! Toen ik laatst bij mijn zusje was leende ze mij twee boeken die ik volgens haar absoluut moest lezen. Toevallig hadden ze allebei iets gemeen: het verhaal speelde zich (grotendeels) af in Japan én ze waren allebei geschreven door een Japanse schrijver. Dat beloofde veel goeds!
(more…)

Posted in books | Tagged , , , , , , | 9 Comments


Amber Tamblyn – Dark Sparkler

ambertamblyndarksparkler

De gedichtenbundel van Amber Tamblyn had ik al een tijdje in huis, maar ik had tot voor kort nog niet echt de tijd genomen om deze aandachtig te lezen. Vorige week kwam ik het tegen tijdens het uitpakken van de verhuisdozen en ik ben toen toch maar eens gaan bladeren. Dat is ook het idee van deze bundel. Je kunt het uiteraard in één ruk achter elkaar uitlezen, maar fijner is het om er af en toe eens een gedicht bij te pakken en je er helemaal in onder te dompelen.

(more…)

Posted in books, inspiration | Tagged , , | 3 Comments


Vijf (V)

1. Lush Soak ‘n Float

lushsoakandfloat

Zoals elke hippe twintiger ben ik dol op de Lush, want 1) alles ruikt heerlijk, 2) het wérkt, 3) de verpakkingen zijn cool en, misschien nog wel het belangrijkste, 4) het is ook nog eens cruelty free, dus er zijn geen arme diertjes de pineut geweest voor jouw lipgloss of gezichtsmaskertje. Godzijdank is de dichtstbijzijnde vestiging in Amsterdam, want anders was ik nu waarschijnlijk failliet! Maar, waar ik het over wilde hebben was mijn nieuwste aankoop (via de webshop trouwens): de shampoo “soak and float”. Ik heb al een tijdje last van wat ik denk dat psoriasis is op mijn hoofdhuid (en soms ook in mijn wenkbrauwen). Ik ben niet bij de dokter geweest, maar het schijnt in de familie te zitten en alle symptomen lijken er mee overeen te komen. Nu hoeft er voor mij niet zo nodig een labeltje op, maar het maakte het een stuk makkelijker om op zoek te gaan naar een goede shampoo. Ik had al van alles geprobeerd binnen mijn studentenbudget, maar nu heb ik na een google zoektocht tóch maar eens deze shampoo van de Lush besteld. Op internet heb ik er super veel goede recensies over gelezen en ik hoop héél erg dat het werkt, want ik ben inmiddels wel een beetje “at wits end”. Het doet zeer, jeukt en bloedt (eugh), dus ik wil er graag vanaf zijn!

Eerste indruk: de shampoo ruikt een beetje naar whiskey/haardvuur, schuimt goed en ik krijg er nog geen jeuk van, dus dat is hopelijk een goed teken. Ik houd jullie op de hoogte, want misschien help ik iemand anders er ook mee? (Mocht je zelf tips hebben trouwens: héél graag!)

2. Oslo

De reden waarom ik de afgelopen dagen niets heb gepost (en ok, ook een slechte timing + een beetje pech): ik was in Oslo! Mijn zusje studeert daar voor een semester en natuurlijk was dat een heel erg goed excuus om haar en Oslo een bezoekje te brengen. Ik vond het echt een onwijs leuke stad! Ik weet niet meer wie me wijs heeft geprobeerd te maken dat het er maar saai was, maar daar is echt niets van waar. Oslo is héérlijk Scandinavisch: gekleurde houten huisjes, koffie koffie koffie, taartjes, koud weer, leuke winkeltjes, vriendelijke mensen, schattige blauwe trams, gezellige straatjes, mooie natuur… Het moet gezegd worden, het is geen Zweden ;-), maar desalniettemin vond ik het echt héél erg leuk. Ik heb ook erg veel foto’s genomen trouwens, dus mocht je het leuk vinden om ze te zien, houd het hier dan een beetje in de gaten de komende dagen.

3. Det handlar om dig

Processed with VSCOcam with x1 preset

Vorig jaar zomer kocht ik in Zweden het boek van één van de bloggers die ik al een tijdje volg: Sandra Beijer. Er was slechts één probleem; het is geschreven in het Zweeds (duh) en dat van mij is een beetje roestig. Het lag dus al een tijdje op de plank, totdat ik het deze week er weer eens bij pakte. Een kop thee, een pen, schrift, google translate en een uur later en voordat ik het wist was ik drie bladzijden verder. Dat gaat snel. Ok, niet dus, maar het is een makkelijke en leuke manier om een beetje Zweeds te leren.

(more…)

Posted in books, daily musings, vijf | 6 Comments


Vijf (IV)

duinen1

1 ☞  Vorige week zaterdag had ik opeens zin om te gaan fotograferen, want het was echt een prachtige dag. Ik had van te voren wel wat losse ideeën (voornamelijk de herfstkleuren proberen vast te leggen), maar verder wist ik het eigenlijk nog niet zo goed. Bij gebrek aan een model nam ik in ieder geval mijn statief mee en gelukkig was J. zo vriendelijk om af en toe even op het sluiterknopje te drukken ;-) Er zitten best wat goed gelukte foto’s tussen, al zijn ze eigenlijk heel anders geworden dan wat ik in gedachten had. Misschien post ik ze nog wel. (PS. ja, ik had het best fris in mijn jurk en ik heb ook een prachtige foto van mezelf op een duin terwijl mijn jurk omhoog waait,- hoooooi blote billen. Gelukkig kon ik daarna gewoon weer m’n spijkerbroek aan ;-))

vraaghetaandebliksem

2 ☞  De afgelopen week las ik Vraag het aan de bliksem, van Carmien Michels. Op de achterkant staat dat ze ook geboren is in 1990 (net als ik)… Helemaal niet intimiderend… Zit ik hier een beetje stukjes te typen en zij schrijft gewoon een heel boek, haha. Nouja, ik las deze week dus haar nieuwste boek, een “coming of age” verhaal over de tiener Danny.

“Vraag het aan de bliksem is een weergaloze roman waarin de optimistische en vindingrijke Danny begerig aan zijn toekomst timmert. Regelmatig botsen zijn ambities en vloeibare moraal met zijn schuldgevoel en kwetsbaarheid. Hunkerend naar een groter geheel toetst hij zijn verhaal aan de geschiedenis” (aldus de achterflap).

Ik ga eerlijk zijn en zeggen dat het verhaal mij niet heel erg aansprak. Ik kon me moeilijk inleven in het verhaal en de personages. Wel heeft Carmien Michels een gave om dingen op een manier te beschrijven zoals ik dat nog niet eerder heb gelezen. Je hebt daardoor het gevoel dat je echt in het hoofd van Danny zit, een jongen met een heel eigen kijk op de wereld. Dat de schrijfster ook veel met poëzie bezig is valt gelijk op. Ze beheerst de kunst om je te laten verwonderen over kleine momenten en maakt bijzondere observaties. “Als je bang bent voor de bliksem, zul je je boom altijd moeten bijsnoeien, zodat hogere bomen het risico voor je opvangen, in ruil voor jouw onderdanigheid”. Daarnaast staan er wat zinnen in waarvan ik me afvraag of je ze ooit ook maar ergens anders zult lezen. “Als ik sterf, wil ik dat je mijn as uitstrooit tussen de koeienvlaaien.” Hoewel ik me dus moeilijk kon inleven, vond ik het wel het lezen waard! Van mij krijgt het boek een zeven.
➊ ➋ ➌ ➍ ➎ ➏ ➐ ➇ ➈ ➉

soep

3 ☞  Al heel snel een favoriet aan het worden: de rode linzen-kokos soep, naar een recept van De Groene meisjes. Ik heb ‘m wel aardig wat aangepast, want ik vind koriander echt naar zeep smaken (nee ik ben niet gek, blijkbaar heeft dat met mijn genen te maken!) en ik houd wel van een goed gevulde soep. Zo heb ik er heel wat kerrie bijgegooid (toch lekker veel smaak, ondanks het missen van de koriander), samen met de linzen ook een paar handen rijst (extra vulling) en daarnaast zet ik er ook geen staafmixer in. Ik houd er wel van als ik nog ergens op kan kauwen namelijk, anders voelt het gewoon niet als een echte maaltijd voor mij. Afmaken met wat lente-ui en yoghurt, hmmm, lekker! Eventueel kun je er (pita)broodjes en een couscous-salade bij serveren. (Hier at ik een restje als lunch.) Een heerlijke soep voor de herfstige dagen!

bureau

4 ☞  Zie hier, de plaats waar ik vaak mijn stukjes typ (ok, als ik niet lui op de bank zit). Binnenkort gaan we dus verhuizen (per 1 december, al kan het zijn dat we misschien iets eerder weggaan) en dan kan ik hopelijk ook een nieuw werkplekje inrichten! En dat vind ik leuk, want ik ben mijn zwarte muur wel een beetje zat. In theorie is het leuk, maar in de praktijk wordt het kamertje er toch wel een beetje donker van. Vooral nu het van die donkere dagen zijn! (Zoals je op de foto ziet ontbreekt er ook nog eens een lamp, die zit namelijk in de afzuigkap en ik vergeet steeds een andere te kopen, haha.)

lenny2

5 ☞  Tot slot nog een favoriet: Lenny! Een nieuwsbrief over feminisme, stijl, politiek, vriendschap en nog veel meer, samengesteld door Lena Dunham en haar vriendin Jenni Konner. Het heeft iets heel bijzonders om weer eens ouderwets een lange mail te ontvangen, vol met leuke interviews en inspiratie. De nieuwsbrief verschijnt nog maar net (ik denk een maand?), maar het is nu al de moeite waard. Zo interviewde Lena bijvoorbeeld niemand minder dan Hilary Clinton en later ook Gloria Steinem. Daarnaast schreef Jennifer Lawrence een stuk over haar ervaring met de gender pay-gap in Hollywood. Klinkt interessant toch? Zo ja, dan moet je je zeker inschrijven! Het is heel makkelijk. Ga naar lennyletter.com en je hoeft alleen maar je e-mailadres achter te laten. Ze hebben trouwens ook een archief online staan van de vorige nieuwsbrieven, dus als je de vorige nieuwsbrieven wilt teruglezen, dan kan dat gewoon. Klik hier bijvoorbeeld voor het stuk van Jennifer Lawrence.

Fijn weekend allemaal! :)
Liefs x

Posted in books, daily musings, vijf | 13 Comments


Zadie Smith – On Beauty

zadie2

Het is altijd heel bijzonder hoe je met een onderwerp bezig kunt zijn en je er vervolgens van alles over lijkt tegen te komen. Daar is vast een mooie theorie voor, die het “wat toevallig!”-element volledig weet te elimineren. Het is misschien helemaal niet zo toevallig dat je bijvoorbeeld alleen maar verliefde stelletjes tegen lijkt te komen, wanneer je eigen relatie net voorbij is (eh, even een disclaimer, dit gaat niet over mezelf- ik had eerst een voorbeeld over zwangere vrouwen, maar dat was ook al wat ongeschikt, haha). Je bent er waarschijnlijk nogal mee bezig en dus valt het je gewoon op. In mijn geval begon het min of meer met de film “Dear White People” (écht een aanrader trouwens!), daarna kwam dit filmpje van Amandla Stenberg en toen kocht ik in de kringloop het boek “On Beauty”, geschreven door Zadie Smith.

Zadie Smith is een Britse schrijfster die al op vrij jonge leeftijd doorbrak met haar eerste roman “White Teeth”. Zo was ze 21 toen ze van een grote uitgeverij een voorschot kreeg om haar roman te schrijven en 24 toen het werd gepubliceerd in 2000. Ehm, hallo! Ik ben 25 en het enige wat ik heb uitgebracht zijn mijn blogstukjes. Ik vind het knap. Haar eerste roman werd ontzettend goed ontvangen en ze won meerdere literaire prijzen. Ik heb het zelf overigens nog niet gelezen, maar dat ga ik zeker doen.

Wel las ik tijdens mijn vakantie haar tweede roman: On Beauty (2005). Ik betaalde er maar één euro voor en wat ben ik blij dat ik het heb meegenomen, want die euro was het meer dan waard! On Beauty gaat over twee families die hele verschillende levens leiden, maar op de één of andere manier met elkaar verweven raken. Ik wil niet teveel weggeven van het verhaal, dus ik ga geen samenvatting geven, maar ik wil wel uitleggen waarom ik het lezen van dit boek de moeite waard vond:

Dit is geen boek met een ernstig wijzend vingertje. Smith laat je op een verrassende, grappige en interessante manier de etnische en culturele verschillen zien die er nog altijd heersen in de Westerse samenleving, óók op manieren en in delen van de maatschappij waar we het misschien niet zo snel meer verwachten. Dingen waar je misschien nog nooit bij hebt stilgestaan, omdat je dat wellicht nog nooit hebt moeten doen. Na het lezen van dit boek ben je je daar in ieder geval een stuk meer bewust van!

De karakters in dit boek zijn heel mooi uitgediept en dit zorgt er mede voor dat eigenlijk iedere lezer zich wel op één of andere manier met de personages kan identificeren. Hoewel ik mij als jonge blanke vrouw op het eerste gezicht niet lijk te kunnen identificeren met bijvoorbeeld Kiki, een Afro-Amerikaanse vrouw en moeder van drie kinderen, weet Smith haar een gelaagdheid te geven waardoor ik het gevoel heb dat uiteindelijk wel te kunnen. Zo kan ik mijzelf niet herkennen in de moeilijkheden die Kiki ondervindt vanwege haar huidskleur, ik heb dat als blanke vrouw immers zelf nooit meegemaakt, maar ik kan mij wel identificeren met de uitdagingen die haar geslacht met zich meebrengen. Kiki is niet haar huidskleur, Kiki is bovenal een mens en een vrouw (dit lijkt natuurlijk heel voor de hand liggend, maar je moet het als schrijfster maar dusdanig op papier krijgen…).

Smith laat je met haar verhaal verwonderen, maar ook vooral heel vaak lachen. Howard, de Britse blanke professor en de man van Kiki, is eigenlijk een wat tragisch-komisch personage. Ook hun zoon Jerome, die ondanks zijn zeer liberale en atheïstische opvoeding toch een fanatiek Christen wordt en zijn ouders soms op een grappige manier tot wanhoop drijft, zorgt voor een leuke dynamiek.

De situaties en verhalen die Smith schetst zijn allesbehalve zwart-wit, eenzijdig of kant en klaar. Ze wil dat je nadenkt over wat er gebeurt. Levi, de zoon van Kiki en Howard, wil zich graag identificeren met zijn “brothers from the hood”. Hij luistert naar rapmuziek en praat en kleedt zich op een bepaalde manier. Wanneer Levi naar beneden komt met een panty op zijn hoofd weet Howard niet wat hij met zijn zoon aan moet. Het is een rijk gezin uit een rijke buurt, hoe komt Levi erbij dat hij ook maar lijkt op die jongens uit de ghetto? Maar Levi wordt wel na gekeken en in de gaten gehouden wanneer hij door een overwegend blanke rijke suburb naar huis loopt. Is het vreemd dat hij zich daar daarom wel mee identificeert…?

Smith is heel goed in het beschrijven van treffende observaties en sommige delen in haar boek lijken interessante mini-essays op zichzelf te zijn. Haar teksten over de liefde, het huwelijk, schoonheid, gelukkig zijn, intelligentie, “vrouw zijn” en ouder worden zijn allemaal spot on. Tegelijkertijd laat ze je verwonderen, want hoewel het heel herkenbaar is, had je het misschien nog nooit zo bekeken. Of bijvoorbeeld het stukje over een personage dat naar een klassiek muziekstuk zit te kijken. Bij elke zin moet je lachen en denk je: JA! Dat ervaar ik ook zo!

Ik kan nog wel even doorgaan, maar eigenlijk wil ik gewoon zeggen dat ik dit boek echt kan aanbevelen. Ik ga het zeker aanraden en uitlenen aan vriendinnen! Inmiddels heeft Zadie trouwens ook weer een paar nieuwe romans op haar naam staan, o.a. NW. Heeft iemand dit al gelezen? Ik ga in ieder geval de kringloop in de gaten houden ;-)
Fijne zondag! Liefs!

Posted in books, daily musings, granny hobby | Tagged , , , | 5 Comments


Not That Kind of Girl – Lena Dunham

(hoe langer ik naar deze foto kijk, hoe harder ik er om moet lachen, haha… waar slaat dit op? Poseren met een boek is lastig!)

Het boek Not That Kind of Girl van Lena Dunham stond heel erg hoog op mijn moetiklezenenwelnu- lijst. De seizoenen van haar serie Girls staan hier in de kast en ik dacht: nou, als ik daar zo om moet lachen, dan moet het met dit boek toch ook wel goedkomen? Al na een paar bladzijden kwam ik er achter dat het wel goed zat. Not that Kind of Girl is een boek dat super vlot leest en inderdaad ook voor de nodige lachbuien zorgt. Hoewel Lena zelf toegeeft een wat zwaarmoedig type te zijn en veel angsten heeft, brengt ze haar visie op de wereld op een luchtige manier. Eigenlijk precies zoals ze dat in de serie Girls doet!

In Not That Kind Of Girl schrijft Lena voornamelijk over haar eigen levenservaringen. Haar eerste hoofdstuk wijdt ze aan de verschillende ervaringen met vriendjes en bedpartners en na al die liefdesperikelen ben je blij als ze je vertelt dat haar smaak na haar 25e veranderd is. Poeh, gelukkig maar! Soms denk je: LENA, is dit echt? Hoe kan dit?! Ook lijken sommige situaties die ze beschrijft verdacht veel op bepaalde scenes uit de serie Girls. Toen vond ik sommige dingen al bizar, maar jeetje, blijkbaar heeft ze enkelen daarvan dus écht meegemaakt?!

Je komt er echter nooit helemaal achter of nou alles precies zo gebeurd is als dat ze het opgeschreven heeft. Soms begin ik me af te vragen of het niet allemaal een beetje is aangedikt en dat lijkt ook haar bedoeling te zijn. Ze is immers “een onbetrouwbare verteller” (haar woorden, zie hierboven ^). Geeft niets, want vermakelijk is het sowieso.

Het boek heeft een paar gekke tussentitels die mijn interesse wisten te wekken (serieus, “Over die keer toen ik bijna lesbisch was en toen moest overgeven”?!) en de stukjes die er op volgen stellen absoluut niet teleur. Naast gekke mannenervaringen schrijft ze onder andere ook over: haar relatie met haar lichaam, vriendschap, masturbatie, (lesbische) zus, haar angst voor de dood, haar oma, de bezoekjes aan de therapeut, de tijd op de universiteit, haar dromen en natuurlijk over hoe ze nou eigenlijk gekomen is waar ze nu is. Als je Lena een beetje volgt, dan weet je van interviews en haar rollen misschien een beetje hoe ze zich gedraagt. Goed, we kennen haar natuurlijk niet persoonlijk (alhoewel… na het lezen van dit boek kom je aardig in de buurt denk ik), maar ik zag alles gelijk voor me, wat het gelijk nóg een stuk grappiger maakte. Dat onhandige, dat ongemakkelijke en dan hoe ze er absoluut ook geen sorry voor zegt. Ze is zoals ze is. Zo is Lena.

Not That Kind of Girl is tevens heel leuk geïllustreerd door één van haar beste vriendinnen. Ik moet toegeven dat ik de illustraties ietwat kinderlijk vind (het doet me soms een beetje denken aan de “Hoe overleef ik…” serie), maar ze voegen wel iets leuks toe. Oh, en getekende condooms, tampons en seksstandjes vind je natuurlijk sowieso niet terug in kinderboeken, dus wat dat betreft… haha. Ach, de illustraties passen eigenlijk ook wel een beetje bij Lena en haar verhalen. Ze neemt zichzelf niet al te serieus (althans, dat probeert ze) en de illustraties benadrukken dit.

Ook leuk: de lijstjes met zogenaamde levenslessen van haar vader en moeder, de kijkjes in haar persoonlijke correspondentie en haar hilarische eetdagboek tijdens haar dieetperiode (dat stiekem ook wel een beetje treurig is).


Het boek wordt flink gehypt! Niet alleen Tavi Gavinson leest Not That Kind of Girl, maar zelfs Sarah Jessica Parker schreef er een berichtje over op instagram.

Is dit boek een aanrader?Ja, als je meer wilt weten over wat er in het hoofd van Lena Dunham omgaat en hard kunt lachen om Girls, dan is dit boek echt iets voor jou. Met dit boek krijg je een kijkje in de wereld van Lena en die wereld is interessant en grappig en fascinerend. ECHTE levenslessen, zoals in bijvoorbeeld een zelfhulpboek, moet je niet verwachten (de ondertitel is niet voor niets een grappend “levenslessen om (vooral niet) op te volgen”), maar dit is zeker weten een leuk cadeautje voor in de schoen of onder de kerstboom. Lintje er om en klaar!

Aan sterretjes en punten geven doe ik niet, dus in plaats daarvan gewoon een gifje van Lena (als Hannah in Girls) dat het erg goed samenvat:

(want Not That Kind of Girl is gewoon heel erg grappig).

Het boek telt 288 bladzijden en is sowieso te koop bij alle grote boekenwinkels voor €19,95 (paperback). Ik ontving de Nederlandse vertaling, maar uiteraard is dit boek ook in het Engels te vinden! :)

Lena Dunham werd geboren in 1986 en studeerde creatief schrijven aan de universiteit van Oberlin. Bekend werd ze vooral met haar serie Girls, waarvan ze zowel bedenker, producer, schrijfster en hoofdrolspeelster is. En neem niet alleen van mij aan dat het een leuke serie is: ze kreeg er in 2012 vier Emmy nominaties voor! Ze is naast actrice en schrijfster ook een bekend feministe (go sister!) en staat er om bekend dat ze zichzelf vaak letterlijk en figuurlijk bloot geeft. Not That Kind of Girl is haar eerste boek.
Posted in books, nederlands, obsession | Tagged , , , | 5 Comments