Category Archives: daily musings

Hartjes (12 november)

♡ Een shoot gepland hebben staan voor aanstaande donderdag met Tara

The Chickpeeps, de nieuwe podcast van Evanna Lynch (de actrice uit o.a. de Harry Potter films) over veganisme.

♡ Dat ik soms weer een foto van mezelf maak die ik niet vreselijk deprimerend vind

♡ De citroen/gember/zwarte peper thee van Clipper

♡ Wat meer kleur toevoegen aan m’n garderobe met een paar fijne vondsten in de uitverkoop :)

♡ Eindelijk, na een paar maanden, een (werk)project afgerond hebben. Voelt goed!

♡ Call The Midwife kijken, terwijl het buiten heel hard regent (de begintune heeft echt al een soort Pavlov effect op me, waardoor ik spontaan zin krijg in thee en versgebakken cake, haha)

♡ Dat Anne vanavond komt eten (en ook een hartje voor dit recept, perfect voor een koude regenachtige lazy Sunday)

♡ Mijn nieuwe telefoonachtergrond ↑

♡ Jullie fijne reacties op mijn stukjes. Echt, dat doet zoveel goed! Dank jullie wel ♡

♡ Een boek lezen bij de verwarming met kussen + deken (ben trouwens nog steeds bezig in Americanah, ik ben echt fan!)

♡ “Nieuwe” straatjes ontdekken met schattige huisjes

♡ De laatste tijd weer goed geslapen hebben en daardoor lekker op tijd uit bed kunnen, zodat ik m’n vriend kan uitzwaaien wanneer hij naar z’n werk gaat (ik zal er even bij zeggen dat hij normaal op de fiets gaat, maar het was zulk slecht weer de afgelopen week, dus dan is de auto toch wel fijn!)

♡ Stranger Things! Helaas nu weer wachten op het nieuwe seizoen.

♡ Nieuwe dingetjes uitproberen in Photoshop ↑

♡ Dat ik weer zin en ruimte in mijn hoofd heb om kleine plannen te maken (zoals de naar de bioscoop, of een museum)

♡ Een verrassingspakketje krijgen van Kim met daarin allemaal lekkere thee. Zo lief!

(minder leuk is dat ik sinds jaren weer eens echt SNOTverkouden ben en m’n ogen continue op half zeven staan, maar ach, dat gaat wel weer over ;))

Fijne zondag!
Liefs x

Posted in daily musings, lists | 1 Comment


Dagboek (5 november) – een lijstje

Gemaakt:

Volgens mij heb ik laatst een stukje geschreven over de studiolamp die ik wilde bestellen? Inmiddels heb ik die binnen en natuurlijk heb ik die ook al even uitgeprobeerd. Zo maakte ik onder andere deze foto van Tara. Als ik eerlijk ben vond ik het best lastig om echt geïnspireerd te raken, iets wat ik normaal heel makkelijk vind als je dan buiten aan het fotograferen bent en de kleuren zo mooi bij elkaar passen bijvoorbeeld. Iemand voor een zwarte achtergrond zetten met een felle lamp er op… dat werkt toch iets anders. Voor mij wel althans! Ik wist wel dat ik het uiteindelijk zwart/wit wilde hebben, maar dan is het best lastig om al tijdens het fotograferen het uiteindelijke resultaat voor je te zien. Normaal edit ik natuurlijk ook nog wel de foto’s, maar het wijkt vaak niet zoveel af van de foto die ik daadwerkelijk heb gemaakt. Nouja, lang verhaal kort: ik dacht, als ik de omgeving inspirerender wil maken, dan moet ik gewoon eens kijken of een andere achtergrond helpt. En dat deed het! Ik kocht bij de stoffenwinkel een oudroze doek en toen mijn zusje vorig weekend bij ons logeerde heb ik gevraagd of ze even wilde poseren. Boven zie je het resultaat. Ja, de foto is ook zwart/wit, maar ik vind zo’n lichtere achtergrond (in dit geval) toch wel een iets fijnere uitstraling geven. Weer wat geleerd!

Nieuw:

Onze “oude” eettafel kochten we in 2011 voor €17,50 bij een kringloopwinkel. Goed, hij had eigenlijk wel een verfje nodig (wat we uiteindelijk niet hebben gedaan, haha), maar verder was het een prima tafel. We hebben er al die jaren echt super veel plezier van gehad! Toch kriebelde het al een tijdje om een nieuwe tafel te maken en na het maken van de televisiekast had mijn vriend best zin in een nieuw project. Mijn vriend maakte een ontwerp en nadat we er allebei blij me waren gingen we op naar de bouwmarkt. We zijn er wel een paar weekenden mee bezig geweest, want er moest flink gezaagd en geschuurd worden (dat laatste is echt een rotklus trouwens). Uiteindelijk heb ik het vorig weekend allemaal geverfd en ik vond het erg leuk om op die manier ook wat bij te kunnen bijdragen. Eerst hadden we trouwens het idee om ‘m helemaal donker te beitsen, maar ik was bang dat het toch iets te donker zou worden in de kamer. Na het zien van deze foto (uit dit artikel) wist ik het zeker: we zouden gewoon gaan kijken of het ook mooi zou staan als ik de bovenkant off white zou verven. Ik ben echt super blij met het resultaat! Het kost wat tijd (en ook wel geld, want hout en verf ik niet goedkoop), maar we hebben nu wel een tafel waar we helemaal blij mee zijn én ook nog eens zelfgemaakt. Meubels maken geeft echt zo’n goed gevoel, want je hebt super veel plezier van het resultaat!

Gedacht:
iedere dag zit ik drie keer op m’n mat: twee keer voor een meditatie, één keer in de ochtend en de ander vaak na het eten, en dan vlak voor het slapen gaan volg ik nog een yoga filmpje (deze om precies te zijn). Dat gaat redelijk, maar als er dan weer een dag tussenzit waarop ik erg paniekerig ben is dat zo kut. Het voelt soms echt alsof ik weer tien stappen terug doe en dat frustreert me mateloos, nog los van het feit dat ik er nog meer paniekerig en extra angstig van word. Want wat nou als het echt nooit over gaat? Wat nou als ik nooit “normaal” ben en dit gevoel iedere dag de hele dag blijft hangen? Dat ik nooit normaal zal kunnen functioneren, een leuke baan kan hebben, kan zorgen voor m’n kinderen (niet dat ik ze heb, maar hopelijk ooit)? Uiteraard is dat niet wáár, dat weet ik ook. Want zelfs nu voel ik me niet de hele dag zo en dus weet ik ook wel dat ik me moet optrekken aan die kleine momenten. En het is ook nog véél erger geweest. Ik ben alleen zo moe… en soms weet ik niet meer of ik het nog goed doe. Op dit moment wacht ik nog steeds op een telefoontje van m’n therapeut (ze hebben het druk blijkbaar) en ik hoop dat ik daar weer iets meer vertrouwen van ga krijgen. (Al ben ik ook wel eens bang dat ze zeggen: we kunnen niks meer voor je doen – maar dat is natuurlijk ook onzin… hoop ik, haha)

Ik merk dat ik het blijkbaar heel belangrijk vind dat dingen op een bepaalde manier moeten gaan en dat als dat niet lukt, dat ik daar dan van in paniek schiet. Zoals eten: als ik ‘s ochtends wakker word en geen hap door m’n keel krijg, dan word ik daar angstig van. Want ik hoor toch wat te moeten eten? Dat probeer ik nu los te laten en te denken: joh, dan eet je toch later wat? Het klinkt als iets heel simpels en ik wist ook helemaal niet dat ik zo in elkaar zit (zat?), maar ik hang blijkbaar overal een waarde oordeel aan. Daar maak ik het mezelf natuurlijk niet makkelijker mee. Dit zijn van die dingen die ik trouwens leer door het mediteren. Ik ben me nu veel bewuster van m’n gedachten en dat maakt het ook makkelijker om ze los te laten.

Goed, even genoeg over m’n mentale gezondheid. Nogmaals: vind het erg lastig om er over te schrijven, want bij alles wil ik m’n ogen rollen als ik het teruglees, maar ik heb meerdere berichtjes gekregen van mensen die het fijn vinden om te lezen. Dat herken ik. Ik keek vanochtend een vlog van iemand die aan het eind (kort) vertelde over haar anxiety en het is ZO FIJN om je even niet alleen te voelen. Mocht jij hier ook mee worstelen: WE GOT THIS!!!! Niet opgeven, dit gaat over en het komt goed. Soms voelt het als tien stappen terug als je een kutdag/week hebt, maar er komt echt weer een goede dag en er komen weer momenten waarop je kunt lachen en van iets kunt genieten <3 ECHT!

Fijn:

♥ Dat mijn opa en oma op bezoek kwamen! Meestal gaan wij naar Zeeland toe, maar dit keer kwamen ze eens deze kant op. Mijn opa had een nieuwe auto, dus die moest hij natuurlijk even laten zien (grapje hoor, was gewoon een leuk excuus). Mijn opa en oma hadden ons appartement nog niet gezien, dus we hebben ze natuurlijk een uitgebreide rondleiding gegeven. O ja, en ik was ook erg blij met de Zeeuwse wafeltjes die ze meenamen, haha (en de Libelle’s voor mij, sssttt). ♥ Tegelijkertijd kwam mijn zusje bij ons logeren! Vond het erg gezellig om weer eens een weekendje samen in één huis te zijn. Dat gebeurt héél soms als we tegelijk bij mijn opa en oma logeren, maar echt zoals “vroeger”, dat komt niet zo vaak meer voor. We hebben gezellig koffie gedronken in de stad, lekker gegeten, maskertjes opgedaan, Friends gekeken en ‘s avonds een spelletje gespeeld. Ik dook rond half elf al mijn bed in, maar gelukkig kunnen mijn vriend en mijn zusje het ook goed met elkaar vinden, dus die hebben nog gezellig zitten kletsen. Dat vind ik waardevol (ok, ik heb Libelle’s gelezen ja, vergeef me even mijn sentimentele gedoe, haha). Het was echt een fijn familieweekend! Van te voren was ik best wel bang dat ik een slecht weekend zou hebben (“want wat nou als”), maar dat is gelukkig allemaal goed gekomen. Wist ik ook eigenlijk wel… maarja, je moet het toch weer even gedaan hebben. ♥ Nog meer bezoek: gisteren kwam Kim langs! Aah, ik vind het echt zo jammer dat ze zo ver weg woont, maar ik vind het daarnaast wel te gek om te zien wat ze allemaal doet, daar in het verre België. Ik heb echt bewondering voor haar! Was echt heel fijn om weer bij te kletsen en om haar even in levende lijve te zien. ♥ Ook zo fijn: Anne is na zes maanden terug uit Somalië en dat hebben we vorige week natuurlijk gevierd met gebakjes. Toch wel erg fijn om haar weer veilig en wel in het land te hebben en ik ben ook heel blij om mijn leesmaatje weer terug te hebben! :) ♥ Ok, beetje stom zo na bovenstaande dingen, maar ik ben stiekem wel erg blij met m’n melkopschuimer. Gewoon bij de Xenos gekocht (bedankt voor de tip Simone!) en hij werkt als een tiet!

Gelezen:

Eindelijk! Het nieuwste boek over Harry Hole van Jo Nesbø was al even uit, maar ik zat een beetje tegen de aanschaf aan te hikken. Deze maand besloot ik echter dat het er maar eens van mocht komen, dus ik kocht ‘m (in het Nederlands, want dan kon mijn moeder ‘m ook lekker lezen) en ik verslond ‘m gelijk. Geen literair hoogstandje, maar toch iedere keer weer spannend en boeiend. Mocht je ook van Scandinavische thrillers houden, dan kan ik je (nogmaals) deze reeks aanraden.

Een paar weken geleden was ik begonnen aan How to be Both van Ali Smith, maar ik kom er niet door heen. Echt jammer! Ik leg niet snel een boek weg, maar dit boek moet ik op een ander moment nog maar eens gaan proberen. Met name de bijzondere schrijfstijl zorgt er voor dat ik niet lekker door kan lezen. Heeft één van jullie ‘m gelezen en zo ja, wat vond jij er van? Moet ik doorzetten?

Op dit moment ben ik trouwens bezig in Americanah van Chimamanda Ngozi Adichie and I LOVE IT. Echt, wat een fijn boek. Heb steeds weer zin om verder te lezen. Klik hier voor info over het boek op goodreads. Als ik ‘m uit heb dan schrijf ik er vermoedelijk nog wel een stukje over.

Gekeken:

Naast alle films die ik de afgelopen periode keek (zie deze post die ik er over schreef), kijk ik toch ook iedere dag wel minstens één aflevering van een serie. Na alle promo rondom Stranger Things 2 op twitter voorbij te zien komen, besloot ik toch maar eens te beginnen aan het eerste seizoen. Gisteravond hebben we ‘m uitgekeken en ik snap eigenlijk niet waarom ik er niet eerder aan was begonnen? Echt een leuke serie! Goed verhaal, fijne soundtrack en talentvolle acteurs. Het is verder wel echt ideaal dat we zo laat instromen, want nu hebben we dus nog een heel seizoen in het vooruitzicht, haha. Van Game of Thrones heb ik ook nog 1,5 seizoen te kijken, heerlijk!

Geluisterd:

Ok, een bekentenis: ik ben nooit zo weggeweest van de stem van Joni Mitchell. Ik weet het, ik weet het, dat is eigenlijk vloeken in de kerk natuurlijk, want wie vindt haar nou niet goed? Zelf denk ik dat het kwam doordat ik eigenlijk niet zoveel van haar kende. Mocht je het nog niet doorgehad hebben na al die jaren lezen (of als je net begint: welkom): ik ben best wel geobsedeerd door Stevie Nicks. Ik vind het rauwe van haar stem gewoon heel gaaf. Joni vond ik vaak te lief klinken. Haar teksten vind ik prachtig, maar haar stem minder aangenaam? Ik durf het bijna niet te zeggen, haha. Toen las ik dit artikel en sindsdien kijk ik toch wat anders tegen Joni aan. En vooral haar latere opnames zijn zó de moeite waard! Wilde ik even delen :)

Zo, nu is mijn online dagboekje weer zo goed als up to date. De komende week heb ik het druk met werkdingetjes (eindelijk een project afronden op m’n werk, als alles meezit) en ik denk dat ik als doel ga hebben om daarnaast eens wat nieuwe yoga oefeningen te vinden. O ja, en om vooral veel te lezen! Klinkt goed, toch?

Fijne week!
Liefs,
Ash

Posted in books, daily musings, home sweet home, homedecor, lists | 11 Comments


Wishlist (the material version)

Shoppen is absoluut niet mijn hobby, maar soms is het gewoon heel leuk om een verlanglijstje te maken en alvast te kunnen bedenken wat je met je volgende verdiende centjes wilt gaan doen (afgezien van de huur betalen natuurlijk). De dingen die op mijn wishlist staan kan ik zeker niet in 1x keer kopen en sommige komen er misschien helemaal niet van, maar dat maakt het niet minder leuk. Ik dacht, laat ik de wishlist eens delen, misschien doe jij dan ook inspiratie op voor jezelf of voor een ander.

1. Het boek ‘What Happened’ van Hillary Clinton Het boek van Hillary MOET ik natuurlijk lezen. Stiekem stel ik het een beetje uit, want ik vind het nogal confronterend. Ik geloof soms nog steeds niet dat Tr*mp president is… maar helaas… Het is de realiteit en ik ben best benieuwd wat Hillary er nou allemaal zelf van vindt. 2. Een warme trui Absoluut nog op mijn verlanglijstje: een lekker warme gebreide trui. In de winter draag ik weinig anders en mijn truien zijn nodig aan vervanging toe. Deze lichtroze vond ik schattig en is van de H&M. Ook wil ik graag nog een witte variant. 3. Chanel CC Cream Dit is zoiets dat op mijn lijstje staat, maar wat ik waarschijnlijk nooit ga kopen. Ik heb echter gelezen dat deze CC crème erg goed is, dus eigenlijk zoek ik iets soortgelijks, maar dan voor een fractie van de prijs. Ik zoek iets dat me een klein beetje kleur geeft, zodat ik er net iets frisser uit zie, en vooral hydraterend is (ik heb een erg droge huid). Tips zijn welkom! :) 4. Het album ‘Ruins’ van First Aid Kit Jaaaa, eindelijk, na jaren wachten komt First Aid Kit met een nieuw album! Wel pas in januari, dus we kunnen ‘m nog helemaal niet kopen, maar het vooruitzicht is al fijn. 5. Een melkopschuimer Eigenlijk droom ik stiekem al jaren van een kopje koffie in de ochtend met een lekkere schuimlaag, maar het is echt zo’n aanschaf die ik blijf uitstellen. Een elektrische opschuimer zou ik ook wel fijn vinden, maar ik vraag me toch af hoe lang zo’n ding meegaat. Bij deze moet je zelf nog wat inspanning verrichten voordat je melk opgeschuimd is, maar je kunt ‘m wel goed schoonmaken denk ik. 6. Het boek ‘The Bell Jar’ van Sylvia Plath Ook het boek van Sylvia Plath staat nog steeds op mijn verlanglijstje. Ik heb me rot gezocht op vakantie in Groot Brittannië, maar ik kon eigenlijk alleen een nieuwe versie vinden en het leek me juist leuk om het tweedehands aan te schaffen. Ik zet mijn zoektocht voort! 7. Douchegel ‘The Olive Branch’ van Lush Mijn zusje logeerde vorig weekend bij ons en ze nam natuurlijk haar hele beautystash mee (of op z’n minst een groot deel daarvan). Daar zat ook deze douchegel bij en hmmmmmm, wat ruikt deze lekker! Zodra m’n andere op is ga ik toch maar eens kijken of ik deze kan bestellen. 8. High Waisted vintage mom jeans Jup, ik ben een basic bitch, maar na het zien van soortgelijke jeans bij zowel m’n zusje als een paar vriendinnen wil ik ook zo’n leuke mom jeans! Op dit moment draag ik bijna iedere dag dezelfde spijkerbroek en die begint echt slijtplekken te vertonen, dus eigenlijk vind ik best dat ik een nieuwe mag kopen… Nu alleen nog kijken waar ik die kan scoren (ik bestel bijna nooit kleding online- die in bovenstaande collage is van Topshop).

Liefs,
Ash

Posted in daily musings | Tagged | 8 Comments


Vier boekentips (fictie)

Blijkbaar is het vandaag #Bookshopday, dus mocht je nog een excuus zoeken om een boek te kopen, bij deze! Zelf heb ik me op vakantie deze zomer al helemaal uitgeleefd en kwam ik thuis met een enorme stapel boeken (voornamelijk tweedehands overigens- hoera voor charity shops en winkeltjes met boeken tot aan het plafond). Ik heb ze nog lang niet allemaal uit, maar deze vier wilde ik alvast met jullie delen.

The Girls – Emma Cline

Dit boek was volgens mij vorig jaar jaar een echte zomerhit en iedereen en z’n moeder heeft het vast al gelezen, maar mocht je het nog niet kennen, dan wilde ik het toch nog even aanraden. Dit is zo’n boek dat perfect is om te lezen in de zon of als je zelf gewoon een beetje behoefte hebt aan het idee van de zomer. The Girls gaat over Evie Boyd en hoe zij als tiener in de jaren zestig volledig in de ban raakt van een groep meisjes die later (zo blijkt al snel) onderdeel van een sekte blijken te zijn. Langzaam maar zeker kom je er achter wat voor vreselijks er gebeurd is en wat voor impact dit nog altijd heeft op Evie, die inmiddels volwassen is en haar leven op orde probeert te krijgen. De schrijfster weet precies te vangen hoe het is om een onzekere tiener te zijn en hoe Evie tot haar keuzes komt. Niet op de cliché manier van “kijk hoe dom tienermeisjes zijn”! Nee, juist de complexiteit van het worden van een vrouw en alles wat daarbij komt kijken wordt hier heel mooi beschreven. Ik vond het echt een fijn boek, met veel herkenning (van vroeger uiteraard, inmiddels voel ik me geen 14 jarige meer, haha).

Commonwealth – Ann Patchett

Nog zo’n boek dat zich (deels) afspeelt onder de warme Amerikaanse zon. Commonwealth begint op een doopfeest van Franny Keating in het zonnige Zuid-Californië, waar toevallig een romance ontstaat tussen Bert Cousins en haar moeder Beverly. Beiden zijn al getrouwd, maar besluiten hun levens en dat van hun gezinnen om te gooien. De kinderen, waaronder Franny, groeien met elkaar op en hebben een bijzondere band, maar je komt er al snel achter dat er iets gebeurd is wat nog altijd op hun geweten drukt. Franny vertelt dat verhaal op een dag aan haar vriend, die het besluit te gebruiken voor zijn boek. De families worden gedwongen om hun verleden op die manier onder ogen te komen. Een beetje drama, hier en daar grappig, maar vooral heel treffend en “menselijk” (bij gebrek aan een beter woord).

How To Stop Time – Matt Haig

How To Stop Time gaat over Tom Hazard, een man met een geheim waardoor hij al eeuwen op de vlucht is. Hij wordt namelijk véél langzamer oud dan de gewone mens. Klinkt misschien heerlijk, dat je zeeën van tijd hebt, maar Tom is eenzaam. Hij moet om de zoveel jaar verhuizen, zodat mensen niet achterdochtig worden, en heeft daardoor geen waardevolle vriendschappen of relaties. Klinkt het boek deprimerend? Nee, dat valt zeker mee hoor! Wat Matt Haig doet is knap, want hij weet het zo te schrijven dat je juist heel veel waardering krijgt voor het leven en de eindigheid daarvan. Meer ga ik niet verklappen :)

Het boek wordt trouwens verfilmd (als ik het goed heb met Benedict Cumberbatch in de hoofdrol) en ik hoop zó dat ze bij de verfilming niet vervallen in een soort The DaVinci Code/makkelijk scoren tactiek. In plaats daarvan hoop ik dat ze de essentie van Tom en zijn menselijke relaties weten te vatten, want dat heeft Matt Haig echt prachtig gedaan. Veel mooie wijsheden en herkenbare scènes, en daardoor is dit boek veel meer dan slechts een verhaal over een man die maar niet ouder wordt.

A Hundred Years of Solitude – Gabriel García Márquez

Dit boek kocht ik in Edinburgh, in een heel klein winkeltje dat tot aan de nok toe gevuld was met boeken. Hemels! Ik betaalde vier pond en dat vond ik echt een prima bedrag voor zo’n klassieker. Gabriel García Márquez won in 1982 de Nobelprijs voor de Literatuur en hoewel dat natuurlijk niet automatisch wil zeggen dat iemand ook briljant kan schrijven (is immers best subjectief, zou ik zeggen), vond ik dit echt een heerlijk boek. Het eerste woord dat bij me opkomt na het lezen van dat boek is “rijk”. Hij kan in twee zinnen een heel verhaal vertellen en dat vind ik echt héél knap. One Hundred Years of Solitude vertelt de geschiedenis van de familie Buendías, stichters van het Zuid-Amerikaanse dorpje Macondo. Met de familie en het dorp gebeurt echt VAN ALLES. Sommige dingen zijn volkomen absurd (en zelfs surrealistisch, bijna magisch), maar anderen vallen weer typisch onder de noemer “alledaagse familieperikelen”. De namen van de verschillende personages zijn soms wat lastig uit elkaar te houden, maar het is het absoluut waard (en als je geluk hebt dan heeft jouw editie ook een stamboom voor in het boek staan).

Jij iets fantastisch gelezen deze zomer? Boekentips zijn altijd welkom!
Liefs,
Ash

Posted in books, daily musings | 13 Comments


4 oktober

Hier in Den Helder stormt het (vogels schuilen in de kozijnen) en terwijl de wind tegen het raam slaat en ik het warme water over me heen laat lopen, zingt Chris Martin over kerstlichtjes en problemen die hij weg wenst. Ik denk er over na om een tweet te schrijven over het zingen van kerstliedjes onder de douche in oktober en om daarbij een plaatje van die man met de “no regrats” tatoeage te plaatsen. Die tweet komt er niet. Zo grappig was het immers niet.

Ontbijten doe ik met drie crackers, kaas en zelfgemaakte bramenjam. De bramen plukte ik twee maanden geleden op de vesting in de late zomerzon. Thuis waste ik mijn paarse handen. Ik weet nog hoe ik de bramen onderdompelde in een bak met zout water en de beestjes langzaam boven kwamen drijven. Vijf minuten later voelde ik me zo slecht dat ik de jam niet af kon maken en in plaats daarvan als een zombie op de bank ging zitten. Mijn vriend zal de jam koken wanneer hij terug is van vakantie.

Iedere ochtend krijgt mijn Earl Grey thee een rare grijze kleur door de scheut amandelmelk, maar de smaak is lekker en het maakt me blij.

Tijdens het ontbijt kijk ik een filmpje van Jonna Jinton en vraag ik me af wanneer ik weer naar het prachtige Zweden mag. (Wat ironisch is, want de meeste dagen durf ik nog niet eens echt weg van huis).

Mijn kin vandaag ziet er uit zoals op mijn veertiende, toen ik met een veel te zware rugzak rondliep en in de pauze mijn Harry Potter boek las (no regrats). Dat krijg je er van als je weer met de pil bent begonnen, maar zoals ik tegen mezelf blijf zeggen: even doorbijten.

Gisteren was een fijne dag: ‘s ochtends sprak ik af met Tara in de stad, waar ik zonder paniek thee dronk, een taartje at en we gezellig bijkletsten over haar weekend Londen en onze ideeën voor nieuwe projecten. Na afloop deed ik boodschappen en kocht ik een trui bij de H&M. Eenmaal thuis was ik blij dat ik een leuke ochtend had gehad en het niet voelde alsof ik er de hele dag van moest bijkomen. Vooruitgang, toch?

Mijn nieuwe grijze trui heeft zulke lange mouwen dat je nog maar net de knokkels van mijn vingers ziet en de zilveren glinsterende steentjes van mijn ringen slechts af en toe tevoorschijn komen. De trui is niet alleen lekker warm, maar is met z’n lange mouwen vooral perfect om mijn handen in te wikkelen en als ik in mezelf het woordje “knus” zo’n tien keer herhaal, dan ga ik het vanzelf geloven.

Ook kwam gisteren mijn bestelling binnen. Hoewel ik bij studiofotografie altijd aan een bepaald soort foto’s moet denken waar ik niet zo van houd, leek het me toch leuk om eens wat dingen te proberen. Er bestaat namelijk ook heel veel mooie studiofotografie en bovendien is het erg handig als je niet altijd afhankelijk hoeft te zijn van het weer. In Den Helder stormt het namelijk nogal vaak. Dus ik bestelde een softbox en een extra statief, voor mijn reflectiescherm. Ben benieuwd of ik daar wat mooie dingen mee kan gaan maken. Dat ik dit schrijf, geeft me een fijn gevoel. Om te weten dat er ook nog dingen zijn waar ik enthousiast van word.

(Deze foto van m’n zusje maakte ik deze zomer zonder reflectiescherm, want die had ik toen nog niet. Toch vind ik het een mooie foto :))

Ik ga nog een kopje thee zetten. Bedankt voor jullie lieve berichtjes!

Liefs,
Ash

Posted in daily musings | 8 Comments


1 oktober

Hi, hallo, is er zomaar weer een maand voorbij. Ik ben weer eens op het punt dat ik eigenlijk te lang heb gewacht om een bericht te typen en nu weet ik niet waar ik moet beginnen. En of ik überhaupt weer eens moet beginnen. Is mijn blog niet gewoon dood? Moet ik niet gewoon toegeven dat het mooi is geweest? Dat ik niet mezelf kan zijn online en al mijn ellende niet online wil gooien en er daarom maar beter mee kan kappen? Dat voelt alleen ook niet helemaal ok. Schrijven doe ik hier al héél wat jaren (ik begon 16(!) jaar geleden een blog) en de ene maand wat meer dan de ander, maar het is en blijft een creatief project en misschien ook wel een deel van mij? Toch? Of past het niet meer bij mij? Moet ik er een slotje opgooien? Voelt ook gek.

Het nare van een depressie/burn-out/algehele mentale dip (of hoe je het ook wilt noemen) is dat je, als je er maar lang genoeg in zit, niet meer weet wie je echt bent en wat je leuk vindt. Of je überhaupt nog dingen leuk vindt. Of je nog dingen kunt en of je ooit dat ellendige lamlendige gevoel van je af zult kunnen schudden en je energie kunt inzetten voor iets leuks (in plaats van zoiets simpels als het nemen van een douche of op z’n minst iets proberen te eten).

Zoals ik een tijdje geleden schreef probeer ik in mijn meest nare periodes niets te schrijven. Het wordt immers al snel ongezellig en niet behulpzaam. Ik sta daar nog steeds achter, maar begin me wel steeds meer te beseffen dat het niet per se altijd de juiste oplossing is. Ook als je je slecht voelt kunt je immers schrijven en delen… zolang je geen ellenlange tirades afsteekt over de kutheid van het leven (daar heeft immers niemand wat aan) en ruimte laat voor licht. Als ik mezelf accepteer als iemand met ups en downs, dan kunnen anderen dat vast ook. Toch?

Dus, hier ben ik, gewoon zoals ik ben. Hoe ik ben verschilt per moment en dat probeer ik te accepteren. En hoe ik me nu voel kan over een maand heel anders zijn. In de tussentijd pruts ik lekker door. Huil ik veel, zit ik soms te stuiteren van de stress op de bank, maar zit ik soms ook helemaal zen op m’n yogamat, moet ik vaak lachen met mijn vriend, loop ik langs het water, halen we hout bij de Praxis voor ons eettafel project, kijk ik vaak tussen m’n vingers door naar Game Of Thrones, drink ik veel kopjes thee, haal ik diep adem, eet ik taartjes, zie ik het soms TOTAAL niet meer zitten en ervaar ik ook sprankjes hoop. Dat is ok.

Misschien denk je: Ash, ging het niet juist een stuk beter met je, na je “dip” van vorig jaar? Jawel. Ik heb veel gehad aan therapie en heb me een tijdje vrij normaal gevoeld. Maar als ik echt kritisch kijk, dan had ik sinds vorig jaar eigenlijk te weinig veranderd en ben ik weer in dezelfde valkuilen getrapt. Langzaam maar zeker ben ik vorige maand weer op dat punt gekomen dat ik niet meer kon slapen, niet meer kon eten… alleen maar kon huilen en panikeren.

Op dit moment neem ik vooral veel rust, mediteer/yoga ik veel, probeer ik fijne dingen te doen als dat lukt, zoveel mogelijk te eten als ik ook maar een beetje trek heb, positief te denken, het te accepteren als ik me minder voel en mezelf vooral de tijd te geven (en ik sta ook weer op de wachtlijst voor therapie – no worries). Ook heb ik ontslag genomen, iets dat ik eigenlijk al een tijdje wilde doen, omdat het werk niet meer bij me paste en ik graag wat nieuws wil. Hopelijk gaat dat ook echt lukken als ik me weer wat beter voel. (Zo heb ik voor volgend jaar een bruiloft geboekt!!! Als fotografe! ZO SPANNEND! En gaaf!).

Verder heb ik dan ook niet fantastisch advies voor jullie ofzo, sorry! Ik modder maar wat aan en hoop dat langzaam maar zeker wat dingen weer op hun plaats gaan vallen. De ene dag gaat het weer wat beter en lukt het me om echt wat te doen. Sommige dagen kom ik niet verder dan douchen en de supermarkt om de hoek, maar dat is ook ok. Kleine stapjes.

Ik weet nog niet hoeveel ik van dat proces ga delen, maar ik wil wel graag weer méér schrijven.  Het is allemaal niet influencerwaardig en ik ben ook geen Mulisch ofzo, maar wat maakt het uit. Dit ben ik nu eenmaal, dit is mijn dagboek en als je het leuk vindt om mee te lezen dan ben je van harte welkom. ♥

Let’s do this.

Liefs,
Ash

Posted in blah blah, daily musings | 13 Comments


Vijf

Vijf: de rubriek waarin ik vijf leuke dingen met jullie deel, omdat ik van lijstjes houd en soms niet weet hoe ik anders zo’n lang verhaal aan elkaar moet breien, haha.

1. Nieuwe televisiekast

Oh, wat ben ik hier SUPER blij mee! Na al die jaren hebben we eindelijk een nieuwe televisiekast en nog wel het leukste vind ik dat mijn vriend ‘m helemaal zelf heeft gemaakt. Ja, echt! Ik vind dat dus echt super knap?! Het project heeft een paar maanden geduurd, af en toe ging hij er in het weekend eens mee aan de slag, maar het resultaat mag er dan ook zijn. Vorige week was het met het monteren van de knopjes dan eindelijk helemaal af. Het was het wachten absoluut waard! Heb ik al gezegd dat ik er super blij mee ben? (Let trouwens niet op de lelijke kabels onder het kastje, want die moeten we nog netjes wegwerken. Ook moet ik de deco bovenop de kast nog netjes maken, maar daar ben ik nog over aan het brainstormen).

2. Portfolio

Iets dat ook eindelijk af is: mijn portfoliowebsite. Goed, helemaal tevreden ben ik er nog niet mee, maar ik wist dat als ik daar op zou gaan wachten dat het nooooooit online zou komen, haha. Het werd tijd om gewoon iets online te hebben en dan maar beter iets dan niets. Nu alleen nog nieuwe visitekaartjes en dan heb ik dat allemaal weer geregeld. Begin september ga ik trouwens met een vriend mee om een bruiloft te fotograferen. Vooral om te kijken hoe dat gaat en of ik dat vaker zou willen gaan doen! Ik probeer nu echt te luisteren naar mijn gevoel en te doen wat ik leuk vind. Verder loopt het best lekker met de shoots en begin ik langzaam misschien zelfs een beetje te geloven dat ik hier een leuk inkomen mee zou kunnen verdienen…? Durf het bijna niet te typen! Wat ik eigenlijk ook niet durf te typen is dus dat ik mijn baan heb opgezegd… Misschien daar over later meer :)

HIER vind je in ieder geval mijn portfoliowebsite, HIER vind je mijn fotografie instagram en HIER vind je mijn facebookpagina. Liken niet verplicht uiteraard! Het is vooral handig als je het leuk vindt om m’n foto’s te zien.

3. Op mijn nachtkastje

Groot-Brittannië was een waar boekenwalhalla, ik heb er zoveel boeken gevonden! En daar heb ik niet eens veel geld voor uit hoeven geven. Ik kocht er onder andere dit boek van Ali Smith, dat al tijden op mijn good reads leeslijst stond. Ik was echt super blij toen ik deze vond in een charity shop! Over alle boeken die ik heb gekocht ga ik nog een video opnemen. Nu ik eindelijk mijn lader heb gevonden denk ik dat het dit weekend wel gaat lukken (het is maar goed dat ik geen youtube carrière ambieer, want dat was dan nu al enorm gefaald met al m’n filmproblemen, haha).

4. Kantoortje

Nu we laminaat hebben gelegd in het kleine kamertje is het gelijk zoveel opgeknapt. Het voelt veel lichter, schoner en eigenlijk zit ik er nu veel liever. De kamer doet nu dienst als kantoor/kleedkamer/make-upkamer/yogaruimte én meditatieruimte. Volgens mij zou Ikea trots zijn op onze multifunctionaliteit. Mocht je je afvragen waar die gordijnen voor zijn: die zijn dus voor het maken van een yoga en/of meditatiehoek. Als ik die gordijnen dichtdoe, een kaars aansteek en de lampjes aandoe, dan voelt de kamer een stuk knusser en gezelliger. M’n yogamat past ook precies. Ook heb ik een abonnement genomen op de app headspace. De gratis tien meditaties vond ik altijd al super fijn, maar ik merkte dat ik behoefte had aan meer, dus ik heb de opbrengsten van mijn overuren van vorige maand besteed aan een (voor mij) goed doel. Ik laat weten of het wat is!

5. Muziek

Als je al een tijdje meeleest dan weet je dat ik ENORM fan ben van Stevie Nicks. Maar dan ook echt, heel héél erg fan. Dat het bijna een beetje gênant wordt eigenlijk. Sinds ik ontdekte dat Lana Del Rey en Stevie Nicks samen een liedje hebben opgenomen draai ik dan ook weinig anders meer. Haha, sorry not sorry! Het nummer heet Beautiful People Beautiful Problems en staat op Lana’s nieuwste album Lust For Life. Het nummer kan ik niet vinden op youtube, maar het staat wel op spotify.

Verder gaat alles hier z’n gang. Mijn vriend zit op dit moment voor twee weken in Noord-Zweden, waar hij aan het hiken is met vrienden. Ik ben vooral weer veel aandacht aan het besteden aan mijn gezondheid (dat blijft een aandachtspuntje) en zat vanmiddag lekker op een terrasje met Tara. Zolang de zon schijnt is de vakantie nog niet voorbij! Kijken hoe lang we dat relaxte gevoel kunnen vasthouden.

Liefs!
Ash

Posted in daily musings, vijf | 5 Comments