Category Archives: cinema

Vier filmtips

Hoi, daar ben ik weer eens en dit keer met vier fijne films die ik in de afgelopen weken zag. Sinds ik Netflix heb kijk ik eigenlijk voornamelijk nog naar series en schieten de films er vaak bij in. Een film kijk je immers niet eventjes tussendoor (althans, ik niet). Laatst was ik echter in een filmbui en keek ik er zo een paar in een week. Deze vier dus en ik vond ze zo leuk dat ik ze even wilde delen. Ideaal voor de steeds korter wordende dagen, BUT WHO AM I KIDDING, ik kijk ook wel eens een film als het buiten stralend weer is. Voel je vrij om ook een filmtip te delen in de reacties!

1. The Incredible Jessica James
Een komedie over daten in de moderne wereld en dan eens niet heel erg voorspelbaar? Yes please! Jessica woont in New York, waar ze op zoek is naar de liefde én haar grote doorbraak in de theaterwereld. Het lijkt haar allemaal niet mee te zitten. Haar relatie is over en ze krijgt de ene afwijzing na de ander van verschillende theaters. Ze is echter vastbesloten om het niet op te geven en blijft dus vooral brieven sturen en swipen op Tinder. Op een dag matcht ze met iemand die totaal haar type niet lijkt te zijn tijdens de eerste date, maar hmmm, er lijkt toch meer in te zitten… The Incredible Jessica James deed me hier en daar denken aan Master of None (een hele fijne Netflix-serie) en dat kwam vooral door de gevatte humor, het maatschappijkritische aspect, het feit dat het heel eigentijds is én natuurlijk doordat het hetzelfde decor heeft (New York dus). Mocht je die serie leuk vinden, dan denk ik dat je deze film ook fijn vindt!

2. Everybody Loves Somebody
Deze film is totaal niet herfstig, maar juist lekker zomers. In het begin moest ik even wennen aan de Spaanstalige scènes (niet dat ik iets tegen een andere taal heb natuurlijk, ik had alleen Engels verwacht), maar dat vond ik na een tijdje alleen maar leuk. In Everybody Loves Somebody volgen we Clara, een arts én eeuwig single. Ze heeft wel one night stands en mist helemaal geen man in haar leven, maar daar denkt haar familie anders over. Als ze op de bruiloft van haar ouders haar ex tegenkomt ontdekken we dat ze eigenlijk gewoon héél erg gekwetst is in het verleden en dat ze daardoor niet open staat voor de liefde. Beetje vervelend, want ze heeft een hele leuke collega en nu wil d’r ex haar ook nog eens terug… Gaat ze er weer voor of blijft ze toch liever zonder liefdesperikelen? Haar familie bemoeit zich overal lekker tegenaan (wat best wel grappig is) en ondertussen moet ze natuurlijk ook nog haar werk goed doen. Everybody Loves Somebody is een romcom, máár niet de standaard film die je zou verwachten. Echt een fijne film voor een gezellige zondagmiddag.

3. The Big Sick
Ik vind Zoe Kazan zo leuk! Toen ik zag dat ze in deze film speelde wilde ik ‘m gelijk zien. In The Big Sick speelt ze studente Emily, die eigenlijk helemaal niet op zoek is naar een relatie (zo zegt ze zelf), maar daar van terugkomt als ze de Pakistaanse stand-up comedian Kumail tegen het lijf loopt. Ze worden verliefd, maar er zijn wat beren op de weg. Ten eerste vinden de ouders van Kumail het heel belangrijk dat hij met een Pakistaanse vrouw trouwt. Hij besluit daarom maar niets tegen zijn ouders te zeggen, maar als Emily daarachter komt is ze daar niet blij mee. O ja, en dan gebeurt er ook nog iets anders vervelends: Emily wordt ziek en beland in een coma! The Big Sick is een waargebeurd verhaal over Kumail Nanjiani en zijn vrouw Emily Gordon. We weten dus eigenlijk al dat het goed gaat aflopen, maar dat maakt de film zeker niet minder leuk. Een hele grappige film over de liefde en familie.

4. Blue Jay
Ah, deze film… Zo lief. Echt, deze film heeft iets heel puurs en schattigs. Als je snel huilt bij films dan kun je hierbij alvast de tissues klaarzetten. Blue Jay gaat over twee mensen die elkaar na jaaaaaren weer eens tegenkomen in het dorpje waar ze beiden vandaan komen. Ze besluiten samen koffie te gaan drinken en eens gezellig bij te kletsen. Ze praten over hun huidige levens, maar natuurlijk komt ook hun gedeelde verleden ter sprake. Je merkt al snel dat ze een relatie hebben gehad en dat het niet goed afgelopen is… Wat is er gebeurd en wat brengt de toekomst? Blue Jay is geen ingewikkelde film met een plottwist of een hoge productiewaarde, maar vertelt een heel mooi verhaal en is juist heel sterk door zijn eenvoud. De gehele film is in zwart-wit en dat draagt echt bij aan de bijzondere sfeer. Een super mooie en lieve film <3 Echt een film waar je van gaat glimlachen.

(ook fijn: ze staan, afgezien van The Big Sick, allemaal op Netflix).

Liefs,
Ash

Posted in cinema, lists | Tagged , , | 13 Comments


Filmtip: Captain Fantastic

Wat ben ik blij dat ik van de week toch eens het wekelijkse stadsblad heb opengeslagen, anders had ik helemaal gemist dat ons lokale filmhuis deze mooie film draaide!

Het verhaal:

“In de prachtige bossen in het noordwesten van Amerika heeft Ben (Viggo Mortensen) zijn ideale wereld geschapen. Een perfecte plek voor zijn zes kinderen, ver weg van de hectiek en de sociale druk van het hedendaagse bestaan. De kinderen studeren en leren jagen. Het leven is puur en overzichtelijk. Totdat een dramatische gebeurtenis het gezin doet besluiten de confrontatie met de buitenwereld aan te gaan. Met zowel heftige als hilarische gevolgen…” Bron: flyer van de film.

Het klinkt zo mooi, een eigen plek midden in de bossen, ver weg van de harde “domme” maatschappij die bol staat van consumeren, kapitalisme en allerlei andere ellende die daarmee gepaard gaat. Dat het toch ook zo zijn vervelende kanten heeft om je niet te conformeren is iets waar alle personages in Captain Fantastic mee geconfronteerd worden. Deze film is maatschappij-kritisch en lijkt onder andere te willen laten zien hoe de mens verwijderd is geraakt van z’n eigen natuur. Denk aan de omgang met de dood, het eten van dieren (die gewoon in plastic in de supermarkt liggen), religie en allerlei andere manieren waarop de mens de natuur en het leven gecultiveerd heeft. Ben heeft, samen met zijn vrouw, geprobeerd deze constructen los te laten en een eigen invulling te geven aan het leven. Zo viert het gezin bijvoorbeeld geen kerst, maar hebben ze daarvoor in de plaats “Noam Chomsky day” (trouwens, voor de Gilmore Girls fans een kleine sidenote: Rory Gilmore heeft ook een poster van hem aan de muur hangen).

Hoewel het allemaal heel idealistisch klinkt en is, vraag je je af en toe wel eens af of Ben er niet wat in doorslaat en vooral ook: hoelang houdt hij dit vol? Daarnaast zijn er nog allerlei andere vragen die ik mezelf stelde tijdens het kijken van deze film. Wat is de juiste manier van leven? Is er überhaupt een juiste manier van leven? Waarom is de maatschappij bij een non-conformeerend persoon zo snel geneigd te denken “doe nou maar normaal”, terwijl (even heel postmodernistisch) alles een construct is en zijn “waarheid” niet minder waar is dan dat van de maatschappij? Waar zijn we bang voor? Goed, ik kan hier denk ik nog wel 1000 woorden over typen, maar dat ga ik niet doen. Laten we het er op houden dat het gewoon echt een interessante film is (“interessant” is een verboden woord in het gezin van Ben, maar ik gebruik het lekker toch!).

Overigens heb ik nu misschien de indruk gegeven alsof deze film alleen maar heel serieus is en er constant met een vingertje wordt gezwaaid, maar dat is absoluut niet waar hoor. De film deed me namelijk ook een beetje denken aan Little Miss Sunshine (een prachtige film trouwens, mocht je ‘m nog niet gezien hebben) en heeft, met z’n kleurrijke karakters, bijna iets weg van de verhalen van Wes Anderson. Waar Wes Anderson echter vaak richting het absurde en cynische gaat, gebeurde dit bij deze film absoluut niet. De personages zijn geloofwaardig en de acteurs stuk voor stuk overtuigend. Gelukkig maar, want daardoor is deze film er eentje die je niet snel vergeet.

De soundtrack is trouwens al even mooi, met onder andere muziek van Sigur Rós en een lieve uitvoering van Sweet Child O’ Mine (Guns ‘n Roses).

Kortom, draaien ze deze film bij jou in de buurt? Een bezoek is absoluut een aanrader!

Liefs,
Ash

Posted in cinema, daily musings | Tagged , , | 3 Comments


Filmavond: 25 feel good films!

Er zijn nu eenmaal van die films die je vooral kijkt als je even opgevrolijkt wilt worden of een regenachtige middag wat knusser wilt laten zijn. Films die je een fijn gevoel geven, alsof je een dekentje om je heen slaat en volledig kunt ontspannen. Ok, dat klinkt een beetje als slap gewauwel, maar jullie snappen wel wat ik bedoel toch? Ik heb in ieder geval vijfentwintig films verzameld waarvan ik een fijn gevoel krijg en ik weet zeker dat ik niet de enige ben. Komen ze!

1. Elizabethtown
Drew (Orlando Bloom) is een grote loser. Hij heeft het bedrijf waar hij werkte miljarden dollars gekost, enkel en alleen om een mislukte schoen. En tsjah, miljarden dollars verliezen dat vergeet je niet zo maar. Hij zet zijn hele hebben en houden op straat en besluit zichzelf van het leven te beroven. Net op het moment dat hij een mes tussen zijn ribben wil steken (iets dat hij op een zeer originele manier uit wil voeren) gaat echter zijn telefoon. Hij neemt de telefoon op en wat volgt is een échte feelgoodfilm, waarin Drew de leuke kanten van het leven weer een beetje begint te zien. Hij krijgt daarbij hulp van de ietwat gekke manic pixie dream girl Claire (gespeeld door Kirsten Dunst), op wie hij hopeloos verliefd wordt. Ook leuk aan deze film: de hele fijne soundtrack!

2. Away We Go
Jon Krasinski is voor mij onlosmakelijk verbonden met The Office (US), maar in Away We Go speelt hij ook een hele leuke rol. Hierin reist hij samen met zijn vriendin (gespeeld door Maya Rudolph, ook al zo’n toffe actrice!) door Amerika, op zoek naar een geschikte plek om hun kind op te voeden. Deze film is gewoon zo schattig!

3. Under The Tuscan Sun
De premisse van deze film klinkt helemaal niet zo vrolijk (vrouw van in de veertig wordt bedrogen door haar man en krijgt van vriendinnen een vakantie cadeau om haar te helpen over haar depressie heen te komen), maar don’t be fooled! Under The Tuscan Sun is juist een hele fijne film, want het zit vol zon, lekker eten, mooie beelden van Italië, leuke personages en liefde. Heerlijk!

Lees verder…

Posted in cinema, daily musings | Tagged , , | 8 Comments




Filmavond: Jane Austen adaptations

De vertaling van een boek naar het scherm blijkt altijd een interessante uitdaging te zijn voor regisseurs. De resultaten zijn wisselend en dat heeft vaak verschillende oorzaken. Slecht gecaste acteurs, rare dialogen (die op het scherm gewoon niet zo goed uit de verf komen als in het boek), vreemde aanpassingen in het verhaal… Je moet het de regisseurs echter wel nageven: het is erg dapper om een boek te verfilmen. Met een boek als origine is een vergelijking immers snel gemaakt. De verfilming van een boek is lastig te beoordelen zonder terug te denken aan het boek en het is bijna onmogelijk om de film te zien als een op zichzelf staand iets.

Soms, ja soms, dan is de film zelfs zónder vergelijkingsmateriaal al een beetje eeh bijzonder. Een goed voorbeeld daarvan is de film die ik een paar dagen geleden keek: Emma, met Gwyneth Paltrow in de hoofdrol (incluis vreselijk slecht geforceerd Brits accent). Ik had het natuurlijk al kunnen weten, dat het niet fantastisch zou zijn, maar ik heb nogal een zwak voor kostuumdrama’s en zeker voor Jane Austen. Het was stiekem dus een beetje een guilty pleasure watch. Verfilmingen van Jane Austen romans moet ik gewoon zien! Daarom vandaag: drie verfilmingen van Jane Austen (en ze zijn echt niet allemaal slecht).
Lees verder…

Posted in cinema, daily musings | Tagged , , , , , , , | 6 Comments


Filmavond: Star Wars!

Ok ok, nu niet meteen wegklikken! Ik weet wat je misschien denkt: Star Wars, seriously?! Ja, ik weet dat ik rijkelijk laat ben, maar ik vermoed dat er misschien nog wel meer mensen zijn die, net zoals ik, tot voor kort nog nooit de oude Star Wars trilogie hadden gezien (de hele zaal hapt verontwaardigd naar adem). Een paar weken geleden vond ik dat daar maar eens verandering in moest komen en dus keek ik ze, samen met een vriend (überfan), alle drie in één week.
Lees verder…

Posted in cinema | Tagged , , , , , | 5 Comments


Filmavond met Julia Roberts (90’s edition)

Als ik denk aan “nostalgisch film kijken”, dan denk ik aan de jaren negentig en als ik aan de jaren negentig denk, dan denk ik aan Julia Roberts (en Meg Ryan, maar daar heb ik al eens over geschreven). Julia Roberts brak begin jaren negentig door met haar rol in Pretty Woman en in de tien jaar die daarop volgden had ze nog een heleboel rollen in een heleboel films. Julia Roberts was booming in de jaren negentig! In 2000 was ze zelfs de eerste vrouw die ook 20 miljoen dollar kreeg voor een filmrol én ze won een Oscar. De films die ze maakte in de jaren negentig waren niet allemaal even sterk, maar ach, daardoor zijn ze niet minder geschikt voor een filmavondje. Ik zocht er zes uit, waarvan ik denk dat ze perfect zijn voor een nostalgisch avondje film kijken met Julia.

Lees verder…

Posted in cinema | Tagged , , , , , | 7 Comments