Have a Good Summer Run

Toen Annemerel (samen met haar verloofde) haar nieuwe project aankondigde op Instagram voelde ik dat ik er iets mee moest doen. Al een paar jaar wil ik fitter worden, maar het lukte me maar niet om een goede sportroutine op te bouwen of om zelfs maar te beginnen. Nu had ik daar gedurende de jaren daar heus meerdere redenen voor, maar ik besefte me inmiddels dat het slimmer was om me juist te richten op mijn doelen en eens niet in die excuses te bijven hangen (of ze nou “goed” waren of niet- ze hielden me tegen). Nu ik klaar was met mijn scriptie en we midden in een pandemie zitten, leek het me de perfecte tijd om er mee aan de slag te gaan. Have A Good Summer Run gaf me dat laatste setje.

Dat klinkt laatste echt heel makkelijk als ik dat zo opschrijf, maar het heeft me ruim vier jaar (en heel wat succeservaringen) gekost om op dat punt te komen om er zo over te kunnen denken, dus voel je niet aangesproken als jou dat nog even niet lukt. Wat mij hier in ieder geval heel erg bij hielp was niet té perfectionistisch te zijn en het stellen van duidelijk doelen (wat toevallig ook het onderwerp was van het eerste hoofdstuk van het begeleidende Have A Good Summer Run boek, mocht je dat nog wat moeilijk vinden). Deze doelen helpen me echt om mezelf te blijven motiveren.

Mijn doelen:

  • Durven sporten. Dat klinkt een beetje gek voor gezonde mensen, maar door mijn angststoornis heb ik heel lang niet durven sporten. Als ik een hogere hartslag krijg, ga zweten of buiten adem raak, dan associeer ik dat met een paniekaanval. Logischerwijs wéét ik dat het komt door sporten en het niets met paniek te maken heeft, maar het is als een soort trigger: op dat moment gaan alle alarmbellen aan en voelt het alsof er iets héél ergs aan de hand is. Ik moet mezelf dan kalmeren. Dit wil ik graag overwinnen! En dat lukt alleen door de angst aan te gaan, dus sporten it is.
  • Lekker in mijn vel zitten. Hiermee bedoel ik niet dat ik wil afvallen, maar dat ik (bijna) pijnvrij wil zijn en me zonder restricties wil kunnen bewegen. Ik heb last van chronische pijn, waar bewegen echt bij helpt, dus dit lijkt me een haalbaar doel.
  • Een heel concreet doel: 5KM buiten kunnen hardlopen. Ik zie het al helemaal voor me. ‘s Ochtends lekker over de dijk, langs de zee, mijn dag goed beginnen met een hardloopsessie. Ik heb het al opgezocht en vanaf mijn huis naar de vuurtoren en weer terug is ongeveer 5KM, dus dat lijkt me heerlijk om te kunnen!

Aan de slag
De eerste stap (na het inschrijven) was om naar de winkel te gaan voor nieuwe hardloopschoenen. Dit was dus al een dingetje (ik klink echt als een schijtluis, maar ik vond het gewoon spannend, haha), maar ik wist dat het nodig was. Ik wilde het nu echt goed doen! En het viel me super mee. Ze hebben ons heel goed geholpen in de winkel en het was zelfs wel leuk om die loopanalyse te doen.

Inmiddels zitten we in week drie van de cursus. Hoe het gaat? Ik zou zelf zeggen dat het goed gaat! En daar ben ik super blij mee! Ik zeg daarbij gelijk dat ik me niet 100% aan het tempo van de cursus heb gehouden. Ik ben een echte beginner en geef mezelf dus wat meer tijd om aan dingen te wennen. Ik heb daarom nu drie keer het eerste loopschema gelopen en drie keer de eerste work-out gedaan (plus wat balans- en stabiliteitsoefeningen). Ik voel dat dit voor mij heel goed werkt en ik zo het zelfvertrouwen krijg om verder te gaan met de rest van de cursus. Ik heb nu zelfs zin om te sporten en de angst neemt aanzienlijk af. Daar ben ik ZO blij mee!

Ik denk dat het belangrijk is om te beseffen waar je de cursus voor volgt. Je kunt heel veel druk op jezelf leggen en boos worden op jezelf als het niet lukt om je aan de schema’s te houden, maar het lijkt me productiever (en veel leuker) om de cursus als ondersteunend te zien. Dit is dan ook iets wat ik mezelf voorhoud: wees hier geen perfectionist in en onthou waar je het voor doet. Ik doe dit om over mijn angst heen te komen, om gezonder te worden en uiteindelijk (met plezier) lekker buiten te kunnen sporten. Zelf ben ik niet geïnteresseerd in 1 minuut sneller lopen of 5KM kunnen lopen op een vastgestelde datum, dus daar maak ik me dan ook (nog) niet druk om. Tot nu toe gaat dat echt goed.

De cursus
Zoals ik zei ben ik een echte beginner, dus ik vind het lastig om de kwaliteit van de cursus op inhoud van sport te beoordelen. Aangezien zowel Annemerel als Arthur ruime ervaring hebben met hardlopen (en Arthur bewegingswetenschappen heeft gestudeerd), ga ik er vanuit dat het wel goed zit. Ik ben in ieder geval niets tegengekomen waarvan ik het gevoel krijg dat ze onverantwoord advies geven. Integendeel zelfs!

Wat ik sowieso kan zeggen is het volgende: de cursus motiveert mij echt om aan de slag te gaan. Het materiaal van de cursus vind ik goed in elkaar zitten. Iedere week is er een nieuwe hoofdstuk, dat je zowel kunt lezen in een mooi vormgegeven PDF of kunt beluisteren (voorgelezen door Annemerel). Ook is er iedere week een duidelijke work-out video (ik vind het echt gezellig om dan in mijn woonkamer een work-out te doen!) en krijg je natuurlijk een nieuw hardloopschema. Ik volg het beginners-schema en die zijn heel goed te begrijpen. Verder kun je lid worden van de zeer actieve Facebookpagina, waar de andere cursisten hun ervaringen delen en Annemerel en Arthur antwoord geven op alle vragen. Oh, en er is iedere week een Live Q&A! Ik moet eerlijk zeggen dat ik dit niet volg, maar dat komt omdat ik gewoon nog zo basic bezig ben dat het nog niet zo nodig is (denk ik).

Dus, als ik het vanuit mijn beginners-oogpunt beoordeel, dan kan ik alleen maar heel positief zijn over de Have A Good Summer Run cursus. Het is gewoon heel leuk, het geeft me een goed gevoel en dat lijkt me heel belangrijk. En stiekem ben ik ook best een beetje trots op mezelf, dat ik het eindelijk aan het doen ben! Mag ook wel eens gezegd worden, toch?

De komende weken hoop ik het aantal work-outs en looptrainingen op te bouwen naar de voorgestelde traininingsschema’s. Ik zal dus niet op de einddatum van de cursus “klaar” zijn, maar nogmaals, dat is ook niet mijn doel. Ik wil er gewoon plezier in hebben en me fitter voelen. Kleine stapjes :)

Dus, heb jij ook iets waarvan je het eigenlijk al een tijdje wilt, maar niet goed durft? Misschien helpt het om daar hulp bij te zoeken, in de vorm van een cursus of support system (forum? therapie? vrienden?). Eens op papier zetten wat je precies wilt en wat je motivatie is helpt ook! You can do it! ♥

Liefs,
Ash

Een disclaimer: ik heb deze cursus gekregen van Annemerel. Ik had netjes betaald toen ik me inschreef, maar toen werd ze heel boos op me en heeft ze het geld weer teruggestort (omdat ik haar in het verleden wel eens geholpen heb met wat dingetjes). Haha. Thanks Ann!

Hoi! Mijn naam is Ashley, dat daar is een foto van mij en dit is mijn dagboek. Het is een verzameling van foto’s, films, boeken, recepten, reizen en eigenlijk alles wat ik niet wil vergeten. Leuk dat je meeleest!

Op deze blog worden cookies gebruikt om er voor te zorgen dat je niet steeds opnieuw je gegevens hoeft in te vullen wanneer je een reactie achterlaat. Die cookies worden alleen opgeslagen als je dat zelf aanvinkt. Je kunt deze instellingen later altijd zelf aanpassen in je browser. Klik hier voor een link naar mijn privacybeleid.


all pictures/illustrations on this blog are mine (unless otherwise stated), please don’t use them without my permission, thank you!

Verder lezen?

 

 

Of scroll verder voor meer stukjes

Lockdown diary 2020

Hi lieve lezers,

Hier een bericht vanuit wat-voelt-als-week-50 van de intelligente lockdown. Hoe gaat het met jullie? Bij mij voelt het allemaal een beetje als een rollercoaster.

read more…

Ok, dat liep even anders dan verwacht

Nu ik mijn vorige stukje terug lees moet ik er een beetje om lachen: oh sweet innocent summer child, if you only knew! Kon ik weten dat ik al een stuk sneller terug zou zijn in Nederland dan verwacht? Nee, natuurlijk niet, maar het blijft grappig dat ik schreef dat ik verwachtte dat mijn tijd in Zweden kort zou voelen en dat ik er zoveel mogelijk van moest proberen te genieten. Nog geen twee weken na het posten van dat stukje zat ik in het vliegtuig.

Ik hoef natuurlijk niet uit te leggen waarom ik weer terug ben in Nederland, want we ondervinden allemaal de gevolgen van dat verrekte virus. Ik heb nog geluk: ik kon makkelijk naar huis, mijn colleges kan ik online volgen en ook mijn werk gaat gewoon door, veilig van uit mijn eigen huis. Maar hey, even heel eerlijk: ik vind het stiekem ontzettend jammer dat mijn tijd in Zweden zo eindigde.

Toen de universiteit maandag 16 maart “dicht” ging en ook omringende landen hun grenzen gingen sluiten, heb ik eigenlijk halsoverkop besloten om terug naar huis te komen. De sfeer was al een week grimmig (niemand wist wat er ging gebeuren) en ik wilde gewoon heel graag naar huis. Ik boekte een ticket voor de volgende ochtend, gooide wat spullen in een koffer, bracht m’n plantjes naar beneden (waar mijn huisgenoten gelukkig wel voor wilden zorgen), deed natuurlijk geen oog dicht en zat om vijf uur ‘s ochtends in de bus naar het station om vervolgens de trein te pakken naar het vliegveld. Wat was ik opgelucht toen ik eenmaal op Schiphol stond!

Achteraf was ik ook hierin weer heerlijk naïef, want ik dacht dat ik met een week of drie wel weer terug in Zweden zou zijn. Inmiddels zijn we een maand verder en ik heb nog geen idee waneer ik weer die kant op kan om mijn spulletjes op te halen. Er ligt niets kostbaars, maar ja, de kamer moet toch leeg en ik zou ook graag nog een paar laatste dagen daar doorbrengen. Mijn vrienden zijn ook bijna allemaal weg gegaan uit Uppsala of vertrekken binnenkort, dus ik verwacht niet dat ik ze dit jaar nog ga zien of dat ik gedag kan zeggen (dat vind ik eigenlijk nog wel het vervelendste van dit alles!), maar een laatste rondje lopen of nog een keertje een koffie halen bij m’n stamkroeg (de Espresso House) zou al leuk zijn. Het is zo triviaal natuurlijk en er zijn zoveel meer dingen veel belangrijker, maar als het zou kunnen dan zou het best leuk zijn.

MAAR, wat heb ik een mooie tijd gehad in Zweden. Ik kijk met zoveel plezier en dankbaarheid terug. Dat klinkt een beetje suf, maar dat is wel wat ik voel als ik er aan terug denk. Ik heb zoveel leuke en bijzondere mensen ontmoet (gisteren was ik jarig en toen ik ook berichtjes van hun kreeg vond ik het echt leuk om weer wat van ze te horen!), heb echt gave en interessante colleges gevolgd, keihard gewerkt en ook veel over mezelf geleerd. En vooral ook herontdekt dat er daarbuiten een hele wereld is om te verkennen en je voor in te zetten. Bijzonder gevoel. Achteraf gezien had ik niet durven hopen dat ik er zo blij van zou worden.

Dus ja, ik ben weer terug in Nederland. Wat ook absoluut niet verkeerd is, want ik heb genoeg heimwee gehad en dat heb ik nu niet meer (alleen een beetje nostalgische gevoelens over Uppsala natuurlijk). Het is super fijn om weer naast mijn vriend wakker te worden, in de buurt van familie te zijn, in mijn eigen huisje te wonen en de zee weer te kunnen ruiken.

Ik heb geen idee hoe de komende maanden er uit komen te zien, eigenlijk niet eens hoe de komende weken zullen zijn (afgezien van het schrijven van mijn scriptie, wish me luck), maar dat weten we nu natuurlijk allemaal niet.

Hang in there! Ik hoop dat jullie allemaal gezond zijn.

Liefs,
Ash

Een update uit Uppsala

Hallo? Is er nog iemand? Geen idee of iemand dit nog gaat lezen, maar het leek me leuk om hier toch nog eens een update te schrijven vanuit Uppsala.

Inmiddels zijn we bijna zes (!) maanden verder na mijn laatste post. Sinds augustus woon ik in Uppsala, in een appartement met nog vier andere (Zweedse) huisgenoten, in het nieuwste deel van de wijk Luthagen. Mijn kamer voelt nu echt als mijn kamer (met, surprise surprise, al weer een hele stapel verzamelde boeken) en ik heb hier favoriete supermarkten, koffietentjes, studieplekken en wandelroutes (die ik iedere avond loop), net zoals dat ik die thuis heb.

(Ik, het hele eerste semester)

De tijd is super snel gegaan! De eerste maanden waren heel erg intens. Lange collegedagen, veel nieuwe mensen ontmoeten, presentaties geven, essays schrijven, donkere dagen, heimwee… Geen idee hoe, maar ik heb het gedaan. En ik heb al mijn vakken gehaald. De master is echt zoveel leuker dan ik had verwacht en ik heb zoveel geleerd! Inmiddels ben ik bezig met het tweede semester en staat er zelfs al een idee voor mijn masterscriptie op papier. Ik verwacht dat dit semester net zo snel zal gaan als de vorige en ik probeer er dus extra bewust mee om te gaan. Het is natuurlijk een “halve evaluatie” (want ik ben immers nog niet klaar), maar ik ben nu al ZO BLIJ dat ik ben gegaan.

read more…

16-08-2019


Hi allemaal!

Na lang nadenken heb ik besloten om een apart blogje te maken voor het komende jaar.

Vaste lezers hebben ook wel gemerkt dat ik de afgelopen tijd veel minder heb geschreven. Dat komt voornamelijk doordat het voor mij steeds minder fijn voelt om alles in het openbaar te delen. Ik vind schrijven super leuk, en het creatief bezig zijn ook, maar het bloggen over m’n leven “in het openbaar” begint steeds minder natuurlijk te voelen. Tijdens het schrijven weeg ik constant al m’n woorden (toch wel met de gedachte van wie er allemaal kan lezen), censureer ik mezelf heel vaak en ben ik toch stiekem bezig met hoe het er naar buiten toe uitziet en hoe het allemaal overkomt. Het kost dan zóveel tijd en het haalt ook het plezier er wel een beetje uit. Ik doe het al zo lang natuurlijk, dus het voelt gek om het los te laten, maar tegelijkertijd voel ik al een tijdje dat het niet meer helemaal bij me past.

Omdat ik nog wel graag wil blijven schrijven (vind het echt heerlijk om dingen van me af te kunnen schrijven), heb ik voor nu deze oplossing bedacht. Ik ga helemaal geen geheime dingen doen het komende jaar en het wordt ook helemaal niet zo spannend (eh ja, behalve voor mij dan, haha), maar er over schrijven op een eigen besloten plekje voelt toch een stuk fijner.

Ik zou het super gezellig vinden als je mee zou gaan! Sommigen van jullie “ken” ik al zo lang. Mocht je mee willen lezen, ga dan naar http://ashleylynn.home.blog en vraag een uitnodiging aan. Om mee te kunnen lezen moet je wel een wordpress.com account hebben (of een account aanmaken), maar ik kon zo snel geen andere oplossing bedenken, dus hopelijk is dat geen probleem. Mocht het trouwens niet lukken, dan kun je mij ook een berichtje sturen en dan voeg ik je op die manier toe. Ik moet het toevoegen trouwens wel via mijn laptop doen, dus het kan eventjes duren. (Mocht je een uitnodiging aangevraagd hebben en niet door mij toegevoegd worden, dan is dat waarschijnlijk omdat ik je in het “echt” ken en ik je de verhalen liever zelf vertel :))

Als je denkt: “nah, het boeit me allemaal niet zo”, dan is dat ook geen probleem natuurlijk! Dan wil ik je bij deze bedanken voor het meelezen de afgelopen tijd (dagen/weken/maanden/jaren?) en wie weet komen we elkaar nog eens tegen op het wereldwijde web.

Wat ik met ashleylynn.nl ga doen? Dat weet ik nog niet precies. Er zal af en toe wel een iets verschijnen misschien, maar ik ga hier voorlopig niet (meer) dagelijks updaten. Ik vind het super spannend om dit los te laten, soms leek het zo’n groot deel van mijn identiteit (ik weet dat het gek klinkt), maar voor nu voelt het goed.

Mijn instagram zal ik wel gewoon bij blijven houden, dus ik verdwijn sowieso niet hoor!

Liefs,
Ash

Jullie blogs (deel 2)

Een paar maanden geleden deed ik een oproepje aan al mijn lezers om (als jullie dat hadden) jullie blogs achter te laten. Hoewel volgens mij velen van jullie huiverig zijn (of een stille meelezer, hoi, ook leuk, dank dat ik jouw guilty pleasure mag zijn), waren er toch een aantal van jullie die gehoor gaven aan mijn oproep, yay! Dankjewel! Ik vermoed dat Jonathan daar ook iets mee te maken had ;-)

Dit is deel 2 van de lijst. Veel leesplezier! ♥

read more…