Dagboek 21 maart

Soms denk ik: waarom schrijf ik deze stukjes en wie interesseert het überhaupt? Zo spannend is mijn leven immers niet. Maar dan denk ik aan de blogs die ik zelf volg en aan hoeveel plezier ik er uithaal om ze te lezen. Vanwege de herkenning of juist ter inspiratie. Ik weet niet meer wie er ooit een stukje over schreef, maar het is me wel bijgebleven wat er in stond. Het kwam er op neer dat je een blog makkelijk weg kunt zetten als “onbenullig” of “frivool” (mooi woord), wat nog makkelijker wordt wanneer een vrouw het schrijft. Dat vond ze onzin. En daar ben ik het mee eens. Waarom zou dat zo zijn en daarnaast, wat dan nog? Anderen interesseert het misschien vrij weinig of vinden het frivool, dat mag, maar dat is dan niet ook automatisch de waarheid. Ik probeer het nu een beetje te zien alsof ik een deel van mijn leven als vrouw vastleg en deel in de openbare ruimte, wat geen verplichting is, maar wel een recht. Je kunt zeggen wat je wilt, maar dat is iets wat een paar decennia geleden allesbehalve vanzelfsprekend was (en dan heb ik het nog niet eens over de landen waar dit nog steeds niet kan). En als ik reacties van jullie krijg (dankje!), dan weet ik waar ik het voor doe: ja, om creatief te zijn, maar óók om contact te leggen. Om ervaringen uit te wisselen! Of dat nou ervaringen zijn over mentale gezondheid, duurzaamheid, een boek of make-up… het kan allemaal. Fijn, zo’n blogje. Dankjulliewel dat jullie meelezen en reageren ♥

Op mijn instagram deelde ik deze foto om het over één van mijn goede voornemens te hebben. In 2019 wil ik namelijk alleen nog maar duurzame of tweedehands kleding aanschaffen. Daarnaast wil ik heel bewust omgaan met iedere aankoop. Heb ik het echt nodig? Tot nu toe lukt dat prima en vind ik het vooral heel erg leuk. Bij de kringloop heb ik door de jaren heen al zoveel fijne kleding gevonden. En het is eigenlijk ook wel leuk om weer eens in je eigen kast te duiken en creatief te zijn met wat je hebt.

Ik ben trouwens een kort artikeltje aan het schrijven over wat simpele aanpassingen die ik heb gedaan (of nog wil doen) voor een duurzamere planeet. Ik ben geen expert, maar er zijn veel simpele dingen die iedereen kan doen. En het voelt stiekem wel fijn om in deze tijd het gevoel te hebben dat je soms toch ergens een beetje controle over hebt, haha (zei ze als een boer met kiespijn, terwijl ze pijltjes gooit naar een dartboard met daarop een oranje wereldleider).

read more…

Hoi! Mijn naam is Ashley, dat daar is een foto van mij en dit is mijn dagboek. Het is een verzameling van foto’s, films, boeken, recepten, reizen en eigenlijk alles wat ik niet wil vergeten. Leuk dat je meeleest!

Op deze blog worden cookies gebruikt om er voor te zorgen dat je niet steeds opnieuw je gegevens hoeft in te vullen wanneer je een reactie achterlaat. Die cookies worden alleen opgeslagen als je dat zelf aanvinkt. Je kunt deze instellingen later altijd zelf aanpassen in je browser. Klik hier voor een link naar mijn privacybeleid.


all pictures/illustrations on this blog are mine (unless otherwise stated), please don’t use them without my permission, thank you!

Verder lezen?

 

 

Of scroll verder voor meer stukjes

Boeken die ik heb gekocht

Al eeuwen wilde ik het eens doen: een grote bestelling plaatsen bij de bookdepository.com (#geenspon). Het is mijn favoriete website voor het aanschaffen van Engelstalige boeken. Als het anders kon, dan zou ik graag de lokale economie steunen, maar het vinden van Engelstalige boeken is in mijn stad erg lastig (als ik aan visionboards deed dan zou een heerlijke boekenwinkel trouwens echt op nummer één staan- oh, wat mis ik dat!). Heel soms heb ik geluk en vind ik er wel eens eentje die ik zocht bij de kringloop, maar meestal koop ik ze dus online.

(Sidenote: ik lees ook graag Nederlandstalige boeken hoor, maar die koop ik zelden nieuw. Vaker leen ik die via de bibliotheek of van een vriendin, koop ik die tweedehands, of krijg ik ze wel eens opgestuurd van een uitgeverij (lucky me!). Het is dus geen bewuste keuze om weinig Nederlandstalige boeken aan te schaffen, maar zo loopt het nu eenmaal.)

Afgelopen week bestelde ik in één keer vijf boeken die al een tijdje op mijn leeslijst stonden. Het leek me leuk om dit boekenlijstje te delen, want a) wie weet doe jij (de lezer dus, hoi!) nog inspiratie op en b) heb jij nog een boekentip voor mij, die perfect aan zou sluiten bij bovenstaande lijst. Geen verplichting natuurlijk, maar ik hou van boekentips, dus deel vooral die van jou (of wat jij van de boeken uit onderstaande lijst vindt). Ik zal het er trouwens ook bijzetten als er een Nederlandse vertaling is van het boek.

Educated – Tara Westover

Een paar van mijn favoriete Britse youtubers schreven lovende stukjes over dit boek en die marketing werkt, want ik moest en zou dit boek lezen. In Educated (een waargebeurd verhaal) vertelt Tara Westover hoe zij van haar afgezonderde jeugd met haar ouders in de bergen (waar ze thuis les kreeg), de overstap maakte naar een universitaire scholing en plaats ín de maatschappij. Schijnt niet alleen heel interessant te zijn, maar ook prachtig geschreven. Het boek is trouwens ook al vertaald en heet “Leerschool”.

Normal People – Sally Rooney

Na het lezen van een lovende recensie in de Groene Amsterdammer wist ik meteen dat dit boek iets voor mij zou zijn. Waar het over gaat: “Marianne en Connell groeien op in hetzelfde stadje in landelijk Ierland. Dat is de enige overeenkomst; ze bevinden zich in verschillende werelden die slechts overlappen wanneer de moeder van Connell het huis van Marianne schoonmaakt. Als ze beiden naar het prestigieuze Trinity College in Dublin gaan, blijkt dat zich door de jaren heen een band heeft gevormd die nog lang stand zal houden.” Is dit boek ook vertaald? Ja! Het heet “Normale Mensen.”

Becoming – Michelle Obama

Dit is misschien wel het boek waar ik het meest naar uit kijk: Becoming van Michelle Obama. Moderne geschiedenis? Check! Politieke (auto)biografie? Check! Een sterke vrouw? Check! Dit klinkt als iets wat ik fantastisch ga vinden. De Nederlandse vertaling ligt trouwens ook al in de winkels.

Little Fires Everywhere – Celeste Ng

Zo’n roman die je overal langs ziet komen op twitter (als je een beetje de boekentwitteraars volgt althans), maar waarbij het steeds niet helemaal duidelijk wordt waar het nou over gaat. Op goodreads kreeg deze roman echter goede punten, dus ik besloot het er eens op te wagen.
“Little Fires Everywhere explores the weight of long-held secrets and the ferocious pull of motherhood-and the danger of believing that planning and following the rules can avert disaster, or heartbreak.” Vertaald? Ja zeker! Het boek heet dan “Kleine brandjes overal”.

You Can Heal Your Life – Louise Hay

Dit boek ontdekte ik op één van mijn favoriete blogs naoki.nl, waar Sophie een enthousiaste recensie schreef over You Can Heal Your Life. Ik was na het lezen van haar artikel erg benieuwd geworden naar dit boek, dus heb het gelijk op mijn leeslijst gezet. Nu ik “klaar” ben met therapie, wil ik nog steeds aan mezelf blijven werken en ik denk dat dit boek daar erg goed bij past. Met name het idee van de praktische tips spreekt mij wel aan. Is dit boek vertaald? Yes! Je vindt het onder de titel “Je kunt je leven helen”.

Kan niet wachten tot de eerste boeken binnendruppelen! Zodra ik ze binnen heb ben ik van plan ze te gaan lezen en ook hier te delen wat ik er van vond.

Feministen dragen geen roze

O ja, en ik kreeg gisteren bovenstaand (Nederlandstalig!) boek binnen: Feministen dragen geen roze (en andere leugens) van Scarlett Curtis. Ik was al super benieuwd naar dit boek en toen Lotte (van uitgeverij Blossom Books) mij vroeg of ik een exemplaar wilde ontvangen, heb ik natuurlijk meteen ja gezegd. Zo tof dat ze dat boek hebben vertaald! Heb nu al zin om daar vanavond in te gaan beginnen. Het is een bundel dus ik kan af en toe een stukje lezen. Recensie volgt!

Liefs,
Ash

Eleanor Oliphant is Completely Fine

Hoe heerlijk is het als je een boek aan het lezen bent, waarvan je het jammer vindt om het weg te leggen en je niet kunt wachten om het er steeds weer bij te pakken en verder te kunnen lezen? Die boeken zijn het aller-allerfijnste en voelen als een schat als je ze tegenkomt. Ok, dat klonk even alsof ik de laatste tijd teveel romannetjes van de Bouquet reeks gelezen heb, maar ik kan er niets aan doen: het praten over boeken zorgt er nou eenmaal voor dat ik automatisch een beetje romantisch word. Moeilijk om die liefde te verbergen! Lang verhaal kort: Eleanor Olifant is Completely Fine van Gail Honeyman is zo’n boek waar ik echt een beetje verliefd op geworden ben.

Het boek gaat over Eleanor en hoe zij van een eenzame jonge vrouw langzaam verandert in iemand die wat meer in het leven staat. Dit doet ze niet alleen, maar ze krijgt hulp van allemaal lieve mensen om zich heen. We komen er langzaam achter hoe het komt dat zij zo eenzaam was en hoewel ik Eleanor eerst een beetje vreemd vond (ze kwam in het begin wel erg wereldvreemd over), ging ik met iedere pagina die ik omsloeg steeds een beetje meer van haar houden.

Het lezen van dit boek voelt alsof je een knuffel krijgt (it feels like one big hug – geen idee of dat nou lekker vertaald naar het Nederlands). Het heeft me ook doen nadenken over de kleine dingetjes die je voor iemand kan doen, maar die zoveel kunnen betekenen. “Vroeger” dacht ik dat volwassen zijn betekende dat je moest streven naar zelfstandigheid en onafhankelijkheid. Als je niemand nodig hebt, nou dan heb je het voor elkaar! Daarom wilde ik nooit iemand lastigvallen, praatte ik met bijna niemand over de dingen die me dwars zaten en vroeg ik liever nooit om hulp. Nu ik ouder word besef ik dat het juist zo fijn is om te beseffen dat je niet alleen bent en je op andere mensen kunt bouwen. En zij ook op jou! ♥

Bel die vriendin, stuur zomaar een kaartje, neem eens spontaan wat lekkers of een bloemetje mee als je bij iemand op bezoekt gaat. Al hoeft het eigenlijk niet eens iets speciaals te zijn. Vraag eens aan iemand hoe het met ze gaat. Door er al simpelweg voor iemand te zijn kun je zoveel goeds doen. ♥

Liefs,
Ash

Afgelopen weekend, Leeuwarden en pompoen

As we speak ligt er een pompoen te roosteren in de oven en het ruikt zó lekker, hmmmm. Maar eerst nog even over afgelopen weekend: voor de trouwdag van mijn schoonouders gaven we ze een dagje Leeuwarden cadeau. Mijn vriend en ik zijn echt enthousiast over deze stad, want vanaf Den Helder is het maar ongeveer een uurtje rijden, ze hebben er leuke winkeltjes en cafeetjes en het is niet zo gigantisch druk als in Amsterdam. Perfect voor een dagje weg dus, en het leuk ons heel leuk om zijn ouders eens mee te nemen. Zaterdag was het zo ver!

Mijn schoonouders waren al wel eens in Leeuwarden geweest, maar hadden er nog nooit echt rondgelopen. We lieten ze graag wat dingen zien.

We begonnen met een lunch bij Post Plaza. Daar had ik veel goeds over gelezen op internet en ik wilde dan ook graag kijken of het ook echt zo leuk was.

Daar kan ik kort over zijn: ja! Ten eerste is het al super gaaf om in zo’n mooi oud gebouw te zijn. Je ziet nog de authentieke details van het oude postkantoor, maar tegelijkertijd is het ook heel mooi gemoderniseerd. De sfeer is heel erg fijn, het personeel is vriendelijk en het eten was heerlijk. Wat mij betreft zeker een aanrader als je een keer in Leeuwarden bent.

We hadden echt heel veel geluk met het weer, want al snel verdwenen de grijze wolken en begon de zon te schijnen. Wat ik altijd het leukst vind om te doen tijdens het dwalen door een stad: naar boven kijken. Je ziet dan zoveel mooie geveltjes en details. Soms ook wel wat bijzondere…

We deden weer wat interieurinspiratie op, dit keer bij Hardwerk Fogeltje (tip: ze hebben ook LP’s). Ook bezochten we nog wat andere winkels, waaronder natuurlijk een boekhandel (het zal eens niet), waar ik natúúrlijk een boek kocht. Als je verder scrollt zie je welke het geworden is.

En we maakten een wandeling door het park. Na een bakje koffie op het terras (ja!!!) zijn we vervolgens weer terug naar Den Helder gereden.

En mijn zondag? Die was heer-lijk rustig. Daar was ik eerlijk gezegd ook echt wel even aan toe. Een balans vinden (vooral met werk) vind ik nog steeds ZO lastig en soms dan denk ik dat het goed gaat, maar dan doe ik misschien weer ietsje teveel en dan komen er wat sociale verplichtingen bij en voor ik het weet ben ik weer een hele dag aan het stuiteren (van de stress en overprikkeling). Dat vind ik aan de ene kant nog steeds een beetje aanstellerig, maar het is nou eenmaal zo (zelfacceptie, zelfacceptatie), dus ik probeer er gewoon maar mee om te gaan. Gisteren heb ik daarom ook expres rustig aan gedaan. Geen gescroll op mijn telefoon, geen mail checken, ietsje langer in bed blijven liggen en ‘s middags op de bank met een goed boek (terwijl de regen heel hard tegen de ruiten sloeg). Ik begon in Eleanor Oliphant is completely fine van Gail Honeyman. Fijn boek <3

‘s Avonds hebben we gezellig bij mijn moeder gegeten en eenmaal thuis, na een lange regenachtige wandeling, hebben we nog op de bank een Parks & Recreation gekeken. Wat mij betreft een perfecte zondag (ok, een strandwandeling had het nog wel afgemaakt, maar je kunt niet alles hebben).

Nu is het dus weer maandag en dat vind ik heerlijk, want maandag is echt mijn regeldagje. Vanochtend moest ik eerst even foto’s maken op het Internationaal Vrouwen Centrum (ik ben de nieuwe website voor ze aan het maken en daar hebben we natuurlijk ook foto’s voor nodig), en eenmaal thuis heb ik lekker de komende week gepland, het huis opgeruimd en boodschappen gedaan. (Voor wie zich nu trouwens afvraagt of ik “de huisvrouw” ben hier in huis: zeker niet. Wij verdelen de taken en zorgen er voor dat we allebei dingen doen waar we blij van worden – mijn vriend vind het bijvoorbeeld heel leuk om te koken en dat doet hij dan ook vaak).

O ja, nog over die pompoen. Vanavond wil ik dit recept (Linguine met pompoen) gaan maken van The Happy Pear. Gelukkig lag er nog precies één flespompoen bij de supermarkt, dus het moest gewoon zo zijn ;) Ik ga ‘m trouwens maar eens uit de oven halen, want ik denk dat hij wel klaar is. Edit: jup!

Liefs,
Ash

Over februari, Zwolle, balans, jezelf ok vinden en interieurdingetjes

Hallo hallo, hier ben ik weer na een paar weken. Zodra ik het druk krijg is in mijn online dagboek eigenlijk het eerste dat lijkt te wijken. Een groot deel van mijn (betaalde) werk doe ik achter een laptop en dan heb ik na een werkdag zo weinig zin om nog eens creatief te zijn of een stukje te schrijven. Ik ben er niet meer boos om hoor (op mezelf dus he), want ik doe ook maar mijn best, maar stiekem vind ik het wel jammer. Note to self: meer tijd maken voor schrijven. Maar goed, voor nu ben er in ieder geval weer! Met een stukje over mijn februari.

(Tijdens het schrijven van deze eerste alinea ben ik trouwens al drie keer afgeleid geweest door verschillende schattige hondjes die langs dartelden – ik zit namelijk in het raam bij de bibliotheek en heb zo perfect uitzicht op straat, I have zero complaints)

(love puppies)

read more…

Dinsdaglijstje

Lezen:
Op dit moment lees ik twee boeken, namelijk Human Acts (wat echt hartverscheurend is, maar zeker wel een aanrader) en Homo Deus, van Yuval Harari en het vervolg op Sapiens. Leest lekker weg en is heel informatief. Afgelopen week scoorde ik ook het boek Alias Grace van Margaret Atwood in de kringloop (zelfde schrijfster als The Handmaid’s Tale). Echt een fijne vondst!

read more…