De IJsland dagboeken – deel 2

De IJsland dagboeken – deel 2

Comments to this post

Hoi allemaal! Hier weer een update vanaf het zolderkamertje in Reykjavík. Joost heeft de regen en wind getrotseerd om een college bij te wonen en ik ben fijn thuisgebleven. Zo kan ik rustig de foto’s uitzoeken en lekker met een kopje thee over onze avonturen van de afgelopen dagen schrijven. Moet ook gebeuren, toch? Als hij thuis is gaan we nog wel even samen de storm in vermoed ik, want voor een lekkere kop koffie heb ik heel wat over ;-) Maar eerst: een verslagje en vooral heel veel foto’s van woensdag.

(more…)

De IJsland dagboeken – deel 1

De IJsland dagboeken – deel 1

Comments to this post

Hoi allemaal! Hier een berichtje vanuit koud Reykjavík, IJsland. Want koud, dat is het zeker! Al die weken kerstliedjes luisteren werpt toch maar zo z’n vruchten af! Ha! Ik waan me hier in een waar winter wonderland. Sneeuw heb ik nog niet gezien (ja, in de verte, op de besneeuwde bergtoppen), maar de temperatuur ligt ook hier in de stad rond het vriespunt en dus heb ik mijn muts, wanten en dikke shawl al uit mijn koffer kunnen trekken. Inmiddels is mijn neus wat minder koud en voel ik ook langzaamaan weer het gevoel terugkomen in mijn vingers, dus leek het me leuk om hier, op het zolderkamertje waar mijn vriend in totaal vier maanden verblijft voor zijn studie, met mijn rug tegen de kachel en mijn laptop op schoot, een update te plaatsen.

Eigenlijk wilde ik mijn IJsland avonturen delen en vastleggen via instagram, maar na een niet nader te noemen NAT incident met mijn “nieuwe” telefoon, is dat vrijwel onmogelijk. Gelukkig heb ik nog wat foto’s weten te redden (ja, daar maakte ik me eigenlijk het drukst om… die kun je immers niet meer “terug” kopen) en dus kan ik toch een fotodagboekje maken van mijn eerste deel van de IJsland reis. Stiekem ook best wel leuk om dit allemaal later terug te kunnen lezen, misschien nog wel veel leuker dan via instagram :) Mijn telefoonpech van de afgelopen weken ga ik dus gewoon proberen te vergeten…

(more…)

Ik kijk teveel films & dit is het resultaat (filmtips dus)

Ik kijk teveel films & dit is het resultaat (filmtips dus)

Comments to this post

Oh oh, wat een week. Deze post stond al ruim zes dagen ingepland, maar het is er niet meer van gekomen om er mee aan de slag te gaan. Er moesten weer wat schilderijtjes op de post, de winkel waar ik normaal altijd mijn aquarelpapier koop vulde de voorraad maar niet aan en op internet was niets te vinden (ieeekkkk, niet handig! uiteindelijk gelukkig nog goed gekomen, met dank aan mijn schoonmoeder), ik moest heel wat uurtjes werken op de sportschool én oja, ik raakte ook nog eens mijn telefoon kwijt. Wat een week! Maar ok, het is eindelijk zondag! FIJN! Tijd voor thee, muziekje op en lekker typen :) Hier weer een paar filmtips!

The Clouds of Sils Maria

De trailer van deze film is ontzettend misleidend, want de film lijkt in het niets op wat je in de trailer te zien krijgt. Achteraf zou je misschien kunnen zeggen dat het een beetje de bedoeling was (realiteit en fictie door elkaar laten lopen), maar als je een dramatische film verwacht met intriges, dan loop je in de pauze zeer waarschijnlijk de bioscoop uit (net zoals de best wel irritante gapende en in hun stoel schuivende mensen naast mij, in dit geval opgeruimd staat netjes). Ik vond het een hele goede film, maar de reacties zijn wisselend. En terecht ook, denk ik. Hij duurt vrij lang en kabbelt wat voort. Je moet het zoeken in de symboliek en in de tragiek van de hoofdpersonages. Goh, ik prijs de film niet echt aan hè? Waarom zou je hem dan moeten gaan kijken? Nou, vooral vanwege de hoofdrolspeelster Juliette Binoche. Wauw, wat vind ik haar goed en wat speelt ze hier weer overtuigend! Ik vind het een hele mooie rol. Ook goed zijn de andere twee hoofdrolspeelsters, Kristen Stewart en Chloé Grace Moretz. Ja, ik vind de film wel een aanrader, MAAR het is niet voor iedereen. Er is maar één manier om achter te komen dus… gewoon gaan kijken. Hier de link naar de trailer.

(more…)

Not That Kind of Girl – Lena Dunham

Not That Kind of Girl – Lena Dunham

Comments to this post
(hoe langer ik naar deze foto kijk, hoe harder ik er om moet lachen, haha… waar slaat dit op? Poseren met een boek is lastig!)

Het boek Not That Kind of Girl van Lena Dunham stond heel erg hoog op mijn moetiklezenenwelnu- lijst. De seizoenen van haar serie Girls staan hier in de kast en ik dacht: nou, als ik daar zo om moet lachen, dan moet het met dit boek toch ook wel goedkomen? Al na een paar bladzijden kwam ik er achter dat het wel goed zat. Not that Kind of Girl is een boek dat super vlot leest en inderdaad ook voor de nodige lachbuien zorgt. Hoewel Lena zelf toegeeft een wat zwaarmoedig type te zijn en veel angsten heeft, brengt ze haar visie op de wereld op een luchtige manier. Eigenlijk precies zoals ze dat in de serie Girls doet!

In Not That Kind Of Girl schrijft Lena voornamelijk over haar eigen levenservaringen. Haar eerste hoofdstuk wijdt ze aan de verschillende ervaringen met vriendjes en bedpartners en na al die liefdesperikelen ben je blij als ze je vertelt dat haar smaak na haar 25e veranderd is. Poeh, gelukkig maar! Soms denk je: LENA, is dit echt? Hoe kan dit?! Ook lijken sommige situaties die ze beschrijft verdacht veel op bepaalde scenes uit de serie Girls. Toen vond ik sommige dingen al bizar, maar jeetje, blijkbaar heeft ze enkelen daarvan dus écht meegemaakt?!

Je komt er echter nooit helemaal achter of nou alles precies zo gebeurd is als dat ze het opgeschreven heeft. Soms begin ik me af te vragen of het niet allemaal een beetje is aangedikt en dat lijkt ook haar bedoeling te zijn. Ze is immers “een onbetrouwbare verteller” (haar woorden, zie hierboven ^). Geeft niets, want vermakelijk is het sowieso.

Het boek heeft een paar gekke tussentitels die mijn interesse wisten te wekken (serieus, “Over die keer toen ik bijna lesbisch was en toen moest overgeven”?!) en de stukjes die er op volgen stellen absoluut niet teleur. Naast gekke mannenervaringen schrijft ze onder andere ook over: haar relatie met haar lichaam, vriendschap, masturbatie, (lesbische) zus, haar angst voor de dood, haar oma, de bezoekjes aan de therapeut, de tijd op de universiteit, haar dromen en natuurlijk over hoe ze nou eigenlijk gekomen is waar ze nu is. Als je Lena een beetje volgt, dan weet je van interviews en haar rollen misschien een beetje hoe ze zich gedraagt. Goed, we kennen haar natuurlijk niet persoonlijk (alhoewel… na het lezen van dit boek kom je aardig in de buurt denk ik), maar ik zag alles gelijk voor me, wat het gelijk nóg een stuk grappiger maakte. Dat onhandige, dat ongemakkelijke en dan hoe ze er absoluut ook geen sorry voor zegt. Ze is zoals ze is. Zo is Lena.

Not That Kind of Girl is tevens heel leuk geïllustreerd door één van haar beste vriendinnen. Ik moet toegeven dat ik de illustraties ietwat kinderlijk vind (het doet me soms een beetje denken aan de “Hoe overleef ik…” serie), maar ze voegen wel iets leuks toe. Oh, en getekende condooms, tampons en seksstandjes vind je natuurlijk sowieso niet terug in kinderboeken, dus wat dat betreft… haha. Ach, de illustraties passen eigenlijk ook wel een beetje bij Lena en haar verhalen. Ze neemt zichzelf niet al te serieus (althans, dat probeert ze) en de illustraties benadrukken dit.

Ook leuk: de lijstjes met zogenaamde levenslessen van haar vader en moeder, de kijkjes in haar persoonlijke correspondentie en haar hilarische eetdagboek tijdens haar dieetperiode (dat stiekem ook wel een beetje treurig is).


Het boek wordt flink gehypt! Niet alleen Tavi Gavinson leest Not That Kind of Girl, maar zelfs Sarah Jessica Parker schreef er een berichtje over op instagram.

Is dit boek een aanrader?Ja, als je meer wilt weten over wat er in het hoofd van Lena Dunham omgaat en hard kunt lachen om Girls, dan is dit boek echt iets voor jou. Met dit boek krijg je een kijkje in de wereld van Lena en die wereld is interessant en grappig en fascinerend. ECHTE levenslessen, zoals in bijvoorbeeld een zelfhulpboek, moet je niet verwachten (de ondertitel is niet voor niets een grappend “levenslessen om (vooral niet) op te volgen”), maar dit is zeker weten een leuk cadeautje voor in de schoen of onder de kerstboom. Lintje er om en klaar!

Aan sterretjes en punten geven doe ik niet, dus in plaats daarvan gewoon een gifje van Lena (als Hannah in Girls) dat het erg goed samenvat:

(want Not That Kind of Girl is gewoon heel erg grappig).

Het boek telt 288 bladzijden en is sowieso te koop bij alle grote boekenwinkels voor €19,95 (paperback). Ik ontving de Nederlandse vertaling, maar uiteraard is dit boek ook in het Engels te vinden! :)

Lena Dunham werd geboren in 1986 en studeerde creatief schrijven aan de universiteit van Oberlin. Bekend werd ze vooral met haar serie Girls, waarvan ze zowel bedenker, producer, schrijfster en hoofdrolspeelster is. En neem niet alleen van mij aan dat het een leuke serie is: ze kreeg er in 2012 vier Emmy nominaties voor! Ze is naast actrice en schrijfster ook een bekend feministe (go sister!) en staat er om bekend dat ze zichzelf vaak letterlijk en figuurlijk bloot geeft. Not That Kind of Girl is haar eerste boek.
Harry Potter (and the 7 reasons you should read it)

Harry Potter (and the 7 reasons you should read it)

Comments to this post

Inmiddels is het alweer zeven (!!) jaar geleden dat ik voor het laatst met spanning wachtte op het uitkomen van een nieuw Harry Potter boek (ik moet nu trouwens echt mijn best doen om niet te vervallen in gezwijmel over “vroeger” en dat de tijd zo snel gaat enzovoorts enzovoorts). Iedere zomer herlees ik ze weer en roepen ze zo’n heerlijk gevoel van nostalgie bij me op. Omdat het getal 7 een grote rol speelde in de boekenreeks van J.K. Rowling over deze bebrilde tovenaar, leek het me een mooi moment om er eindelijk eens uitgebreid voor te gaan zitten en uit te leggen waarom ik het zo’n fijne boekenreeks vind. En hoewel ik er uren over kan praten (doe ik natuurlijk niet, don’t worry, al sta ik niet in voor hoe lang deze post uiteindelijk wordt), heb ik voor nu mijn best gedaan om zeven duidelijke punten te formuleren. Ooit zoiets geprobeerd, over iets waar je een soortvanvlinders van in je buik krijgt? Best lastig! Maar het is gelukt.

Op zoek naar je ultieme boekenreeks? SEEK NO FURTHER! Begin aan Harry Potter! Waarom? Hier zeven redenen (zonder spoilers):

1. De vriendschappen

Veel mensen denken dat deze boeken over magie gaan en over toverstaffen en toverspreuken. Ik kan niet zeggen dat het niet waar is natuurlijk, maar de boeken op die manier beschrijven zou ze echt te kort doen. Deze boeken gaan óók over vriendschappen en hoe die misschien niet altijd even simpel, maar wel absoluut de moeite waard zijn. De drie hoofdpersonages (Harry, Ron, Hermelien) zijn niet vanaf dag één de beste vrienden en hebben vaak ruzie (vooral Ron en Hermelien kunnen er wat van!), maar als het er op aankomt wordt die ruzie gewoon vergeten en steunen ze elkaar in alles. Als je zulke vrienden in je leven hebt… jeetje, dan bof je echt! Ik vind de vriendschap tussen deze drie altijd zo leuk om te lezen. Ook laat deze boekenreeks zien dat het trouwens helemaal oké is om elkaar nodig te hebben: samen sta je sterk. Zonder zijn vrienden zou Harry denk ik in het eerste boek al gesneuveld zijn! Haha ;-)

2. De sterke vrouwelijke karakters

Dit is absoluut één van de belangrijkste redenen waarom ik dit, ook achteraf gezien, een geweldige boekenreeks vind. Rowling heeft sterke en interessante vrouwelijke personages geschreven, die absoluut als rolmodellen gezien kunnen worden. Hermelien is slim, heeft een groot gevoel voor gerechtigheid (die arme huiselven…!), maakt zich niet druk over wat anderen van haar vinden en staat áltijd klaar voor haar vrienden. Natuurlijk, ze komt soms wat over als een wijsneus en ze wordt daar ook best wat mee geplaagd, maar nooit (!) doet ze zich dommer voor dan ze is om in de smaak te vallen. Ken je de bekende make-over scène in zowat elke tienerfilm? Dat het nerdy meisje er na een make-over opeens uitziet als een BABE? Begrijp me niet verkeerd, ik vind dat vaak een leuk deel van de film, maar dat Rowling dit niet met Hermelien doet vind ik echt ZO belangrijk. Als ze in het vierde boek helemaal opgedoft naar een bal komt, praat Hermelien over dat het een heleboel gedoe is en dat ze het niet van plan is vaker te gaan doen. Het is prima om je wat op te doffen, maar Hermelien laat zich niet van de wijs brengen door de complimentjes en blijft gewoon lekker zoals ze zelf is. BRAINS (en inner beauty) before (outer) beauty. En dan heb ik het natuurlijk nog niet eens gehad over de andere sterke vrouwelijk rollen, zoals Ginny, haar moeder Molly, Lily, professor Anderling en zo kan ik eigenlijk nog wel even doorgaan. Stuk voor stuk sterke vrouwen die niet gewoon maar langs de zijlijn staan.

3. De liefde

De drie hoofdpersonages zitten NIET in een romantische driehoeksverhouding. Ik herhaal: NIET in een romantische driehoeksverhouding! Kortom: Harry en Ron vechten niet met z’n tweeën om de aandacht van het meisje. Hoe verfrissend! Is er dan helemaal geen romantiek in deze serie te vinden? Ja, natuurlijk wel. Ik had beloofd om geen spoilers te geven, dus ik zal het oppervlakkig houden. Romantiek en liefde zijn zeker terug te vinden in deze boeken en liefde is zelfs een hoofdthema. Kunnen “houden van” is een belangrijke eigenschap en geen teken van zwakte, maar juist hetgeen wat je leven verrijkt en alles overwint. Klinkt natuurlijk super cheesy als ik het zo opschrijf, maar het is geen slijmerig liefdesverhaal hoor. De romances die beschreven worden zijn trouwens realistisch en niet sprookjesachtig, iets wat ik een groot pluspunt vind. Er valt genoeg te “shippen”, maar Rowling is gelukkig niet van de bizarre vergezochte combinaties. Het is geen soap! :)

4. De humor

Het gebeurt regelmatig dat ik hardop moet lachen als ik de boeken lees. Rowling is een ster in het beschrijven van karakters en de grappige situaties waarin zij belanden. Favoriet zijn absoluut Perkamentus en de Wemel-tweeling (de broers van Ron). Ik wilde eerst voorbeelden geven, maar dat werkt natuurlijk helemaal niet, zo zonder context. Je moet ze maar gewoon gaan lezen! De onderwerpen zijn soms vrij duister, maar zelfs in de laatste delen valt er nog genoeg te lachen.

5. De one-liners

Ja, ik heb het even oneliners genoemd, bij gebrek aan een betere omschrijving. Maar er zitten dus zóveel mooie uitspraken in deze boeken! Ik weet dat veel mensen kritiek hebben op de schrijfstijl van Rowling, omdat het vooral niet “literair verantwoord” zou zijn, maar I seriously do not give a crap. Wat ze schrijft leest als een trein, ontroert je, laat je lachen en bovendien zijn er ook zoveel mooie uitspraken te vinden.

6. De boeken zijn geschikt voor jong en oud

Een veel gehoord excuus is: “maar het zijn toch KINDERboeken?” Ja, én? Al zou het zo zijn? Het is natuurlijk best lastig om met een boekenreeks te beginnen waarvan de eerste paar boeken misschien iets “kinderlijker” geschreven zijn (naarmate de reeks vordert worden de boeken wat duisterder en minder kindvriendelijk), maar geloof me: zet die twijfels opzij, het is het echt waard! Ik ben deze zomer weer eens begonnen bij deel 1, in het Engels, en het viel mij op dat het eigenlijk helemaal niet zo kinderlijk is geschreven. Ik heb zelfs mijn vriend kunnen aansporen tot het lezen van het eerste deel en hij was blij verrast. Dus, als je denkt dat je te oud bent om hier aan te beginnen: niets van waar!

7. Het verhaal

“Het verhaal”, ja wat bedoel ik daar nou eigenlijk mee? Gewoon, dat het zo’n schitterend, mooi, ingewikkeld, ontroerend en zowel realistisch als surrealistisch verhaal is. Rowling weet je elke keer weer te verrassen en elke keer weer met iets nieuws te komen, zonder dat het als een gekke plottwist voelt. Sommige gebeurtenissen uit het eerste boek zijn bijvoorbeeld erg relevant voor het laatste deel en naarmate je de boeken vaker leest, ontdek je dat er heel veel lagen en extra details te vinden zijn die je de eerste keer wellicht over het hoofd hebt gezien. Bovendien zijn geen van de personages ééndimensionaal en hebben ze allemaal een verhaal. Sommige personages staan je misschien eerst niet aan, maar wanneer je iets meer over ze te weten komt snap je waarom ze zo zijn. Rowling heeft echt een wereld gecreëerd. Zweinstein, het ministerie van toverkunst, zwerkbal, de toverspreuken, boterbier, álles. Wat had ik vroeger graag een brief gekregen om naar Zweinstein te mogen gaan, maar helaas… haha.

Zucht, ik kan nog wel even doorgaan. Maar nee, ik zou het bij zeven punten houden. Dus, bij deze. Mischief managed! ;)

Als je ook al fan bent: fangirl/boy even mee in de comments over je favoriete personage of favoriete hoofdstuk! Ik ben (uiteraard) fan van Hermelien (of nouja, Hermione, want ik las ze het Engels) en dat verhaal van SNEEP en aahhh. Oops, geen spoilers hier, haha. Ga je de boeken lezen? Laat het me dan ook weten! Of kom na het lezen meepraten!