IJsland (het laatste deel) (beetje laat, ja, sorry)

IJsland (het laatste deel) (beetje laat, ja, sorry)

Comments to this post

I HAVE A CONFESSION TO MAKE: ik ben al (AL!) mijn foto’s kwijt die ik de laatste dagen op IJsland heb gemaakt. Ik weet niet hoe ik het voor elkaar heb gekregen, maar ik heb ze dus per ongeluk allemaal verwijderd van mijn geheugenkaart. Waarschijnlijk dacht ik dat ik ze al op mijn harde schijf had gezet… Zo ontzettend dom. Gelukkig heb ik met mijn telefoon ook wat foto’s gemaakt en hebben we dus nog wel wat beeldmateriaal om op terug te kijken. Ja ja, natuurlijk zijn je herinneringen het belangrijkst, maar soms weet ik echt niet meer wat ik allemaal gedaan heb en dan zijn foto’s toch wel erg handig. Ik weet bijvoorbeeld volgens mij niet eens meer wat ik drie dagen geleden heb gegeten…Moet ik me zorgen maken? Maar goed, ik dwaal af. Zoals ik zei heb ik dus nog wel wat telefoonfoto’s en om mijn IJsland dagboek compleet te maken hier op mijn bloggie, wilde ik er toch nog een leuk verslagje bij typen.

Dit is zeldzaam beeld! Ik ben niet zo’n autocoureur en rij dan ook liever niet. Op IJsland was het echter zo rustig en in deze auto mocht ik ook rijden (was vanaf 23 jaar geloof ik), dus ik heb daarom toch maar even het stuur overgenomen. Kon J. ook eens van het uitzicht genieten. Betekende overigens wel dat ik ook de baas was over de radio, dus we zaten in november wederom al tussen de kerstmuziek.

De wegen in het zuiden zijn vooral erg recht en lang. Zie hier:

Toch wel even iets anders dan de wegen in het noorden van het land. Zes uur lang reden we door allerlei verschillende landschappen en onderweg zagen we weer van alles. We stopten bij Vik:

Ook doemden op een gegeven moment de gletsjers op en daar moesten we natuurlijk even een foto van maken vanaf een uitkijkpunt:

Die blauwe stukken dus, daar in de verte.

We reden richting Höfn, waar we in de buurt een hotelkamer hadden geboekt. We moesten ons melden bij de receptie, maar daar bleek niemand te zijn en na wat heen en weer gebel met wat gekke instructies (“ga naar het hoge gebouw, de sleutel zit er in”, eh…. het is pikdonker, welk gebouw!?) hadden we eindelijk na en halfuur de plek gevonden. Spullen in de kamer gelegd en op zoek naar voedsel! We aten wat bij de plaatselijke dorpstent in Höfn en daarna reden we in de regen weer terug. Heel laat was het niet (een uur of 7), maar ik ben serieus nog nooit ergens geweest waar het ZO donker was (zelfs in Lapland zag je meer). Het voelde echt als middernacht.

‘S Ochtends werden we wakker met dit uitzicht:

Aha, hier zitten we dus! Hoi gletsjer. Daar hadden we in het donker natuurlijk geen weet van. Deze dag zouden we weer terug naar Reykjavík rijden, want de volgende dag ging mijn vliegtuig alweer. Op het program: sowieso het gletsjermeer en dan keken we wel of we onderweg nog iets wilden zien.

Het gletsjermeer was echt heel bijzonder en absoluut een bezoek waard! Deze stukken ijs komen van de gletsjers en drijven richting zee. De verhoudingen zijn wat lastig weer te geven, maar de stukken zijn echt ENORM. Die zwarte plekken in het ijs zijn ontstaan door vulkanische uitbarstingen (van héél wat eeuwen geleden). Heel erg gaaf om te zien!

We reden verder en aangezien het weer wel mooi was, besloten we toch nog een stukje te gaan hiken. Dat is eigenlijk een chique woord voor: een stukje lopen in de natuur, maar dan naar boven, dus je zweet je kapot. Het was het echter helemaal waard, sowieso al vanwege het uitzicht, maar ook vanwege de prachtige waterval waar we naartoe liepen. Svartifoss, oftewel de zwarte waterval, is omgeven door zwarte basalt blokken. De wikipedia pagina leert mij dat de vorm van de blokken is ontstaan doordat de lava heel langzaam is afgekoeld en daardoor kon kristalliseren. Overigens lijkt het op de foto een vrij klein watervalletje, maar om je een idee te geven: de ijspegels die links hangen waren waarschijnlijk langer dan dat ik zelf ben (en ik ben 1.73m). We hadden geluk, want er was op dat moment niemand anders en dat is toch wel een speciaal gevoel. Zeker na drie kwartier zweten een mooie beloning ;-)

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

De volgende dag bracht J. me naar het vliegveld en zat mijn IJsland reis er op! Ik ben 2,5 week geweest en het was absoluut de mooiste reis die ik tot nu toe heb gemaakt. We hebben nog lang niet alles kunnen bekijken (zoals het oosten van het eiland en nog een deel van de westfjörden), dus als het aan mij ligt dan gaan we absoluut nog een keer terug. IJsland, wát een prachtig land.

Liefs! Ash


PS als je benieuwd bent naar mijn andere IJslanddagboeken, klik dan hieronder op de “IJsland” tag en dan komen ze tevoorschijn. Ook heeft mijn vriend een blog bijgehouden van zijn tijd in IJsland, die vindt je hier.