Boek: Hear The Wind Sing – Haruki Murakami

Boek: Hear The Wind Sing – Haruki Murakami

Comments to this post

Ja, hoi, daar ben ik weer met een stukje over een boek van Murakami. Laatst kwam ik op goodreads een “Murakami bingo” tegen en ik moest er hard om lachen, want het was absoluut SPOT ON. Veel van Murakami’s boeken lijken ontzettend op elkaar. Pratende katten, oude jazz muziek, mysterieuze vrouwen… Gisteren vroeg iemand aan me waarom ik ze dan toch bleef lezen. Kort gezegd komt het er op neer dat de boeken van Murakami je even meenemen naar een andere wereld en is dat stiekem niet wat we allemaal willen van een goed boek? Zijn verhalen zijn aan de ene kant heel bizar, maar tegelijkertijd ook zó herkenbaar. Ik denk dat iedereen die zijn boeken leest zich wel ergens mee kan identificeren.

En, zo blijkt, dat begon al met het allereerste boek van Murakami, Hear The Wind Sing. Mysterieuze vrouw? Check! Oude muziek? Check! “Urban ennui”? Check! Dit boek heeft ze allemaal (behalve pratende katten). Het verhaal speelt zich af in 1970 over een periode van negentien dagen en wordt verteld door een eenentwintigjarige onbekende man. Net zoals in latere Murakami boeken gaat het verhaal onder andere over relaties, liefde en verlies. Een groot deel van het boek draait om “Rat”, een goede vriend van de verteller die zich zelf nogal van de maatschappij lijkt af te keren. Daarnaast raakt Murakam in dit boek al een heleboel thema’s die terug zullen komen in zijn andere boeken: Eten, drinken, westerse muziek, het kunst van het schrijven… Uiteindelijk is Hear The Wind Sing het eerste boek van De Trilogie van de Rat geworden. De overige twee boeken heb ik echter nog niet gelezen.

Leuk aan deze editie is dat twee van zijn eerste verhalen gebundeld zijn (Hear The Wind Sing en Pinball) en dat Murakami voor deze bundel tevens een voorwoord heeft geschreven over hij begonnen is het met het schrijven van verhalen. Ik vond het heel leuk en inspirerend om eens wat meer over hem te lezen. Voor hem was er een moment waarop hij besefte dat hij niet anders kon dan schrijven (tijdens het kijken van een honkbalwedstrijd!) en hij is daarna gewoon begonnen. Hij was 29 en runde een jazzbar met zijn vrouw (jep, net zoals het personage in South of the Border, West of the Sun). ‘s Avonds na zijn werk schreef hij en met zijn eerste roman (Hear The Wind Sing) won hij meteen een literaire prijs. Moraal van het verhaal: heb jij een droom? Geen excuses verzinnen, maar gewoon beginnen, hoe klein ook! Als het je passie is, dan moet je je door niets laten tegenhouden.

Liefs! x

PS Voor iedereen die mij heeft toegevoegd op goodreads: super leuk! Sorry dat het zo lang duurde voordat ik jullie “goedkeurde”, maar ik was even vergeten dat ik daar ook een account hebt, haha.