De vertaling van een boek naar het scherm blijkt altijd een interessante uitdaging te zijn voor regisseurs. De resultaten zijn wisselend en dat heeft vaak verschillende oorzaken. Slecht gecaste acteurs, rare dialogen (die op het scherm gewoon niet zo goed uit de verf komen als in het boek), vreemde aanpassingen in het verhaal… Je moet het de regisseurs echter wel nageven: het is erg dapper om een boek te verfilmen. Met een boek als origine is een vergelijking immers snel gemaakt. De verfilming van een boek is lastig te beoordelen zonder terug te denken aan het boek en het is bijna onmogelijk om de film te zien als een op zichzelf staand iets.

Soms, ja soms, dan is de film zelfs zónder vergelijkingsmateriaal al een beetje eeh bijzonder. Een goed voorbeeld daarvan is de film die ik een paar dagen geleden keek: Emma, met Gwyneth Paltrow in de hoofdrol (incluis vreselijk slecht geforceerd Brits accent). Ik had het natuurlijk al kunnen weten, dat het niet fantastisch zou zijn, maar ik heb nogal een zwak voor kostuumdrama’s en zeker voor Jane Austen. Het was stiekem dus een beetje een guilty pleasure watch. Verfilmingen van Jane Austen romans moet ik gewoon zien! Daarom vandaag: drie verfilmingen van Jane Austen (en ze zijn echt niet allemaal slecht).

1. Sense and Sensibility (1995)

Emma Thompson, Kate Winslet, Hugh Grant en Alan Rickman (snif)… Hallo, over een sterrencast gesproken! Sense & Sensibility begint wanneer de vader des huizes van de familie Dashwood overlijdt en zijn landgoed moet worden overgedragen aan zijn eerste zoon uit zijn eerste huwelijk. Waar moeten zijn tweede vrouw en drie dochters nu naartoe? Gelukkig kunnen ze bij familie terecht, maar het is zaak dat de dochters trouwen en het liefst nog zo rijk mogelijk ook. Marianne (Kate Winslet) en Elinor (Emma Thompson) hebben echter allebei nogal pech in de liefde en dat plan wil dus niet vlotten…

Favoriete scène: Hm, zoveel… Even denken. Die in de regen met Marianne (haha, ja dramatische scènes gaan vaak gepaard met regen, ook bij Jane Austen) en bijna iedere scène met Emma Thompson. Love her!
Waarom kijken: Emma Thompson is fantastisch in deze film!
Niet kijken: Als je bij Hugh Grant ook alleen maar kunt denken aan de scène in Love Actually waarbij hij van de trap af danst.

2. Pride and Prejudice (2005)

Stiekem mijn favoriet (ook al is Sense & Sensibility ook heel fijn), want oh, wat is dit allemaal mooi gefilmd in het Britse Lake District. Het lijkt me prachtig om dat allemaal eens te bezoeken. Maar goed, dat even terzijde. In deze verfilming van Pride & Prejudice, misschien wel de bekendste roman van Jane Austen, speelt Keira Knightly de rol van Elizabeth, een van de vijf dochters uit het gezin Bennet. Het gezin bestaat uit een hysterische moeder, een relaxte vader, de oudste dochter Jane wiens schoonheid vele malen benadrukt wordt, de slimme Elizabeth, de saaie Mary, de kinderlijke Kitty en de losgeslagen Lydia. Lopen Elizabeth haar zusters warm voor elke jongeman die er langs komt; Elizabeth heeft heel wat hogere eisen. Ze is nogal trots en bevooroordeeld (snap je ‘m?). Gedurende de film probeert haar moeder alle dochters te koppelen. Er begint schot in de zaak te komen als de rijke jongeman Mr. Bingley vlak bij de gezusters zijn zomer doorbrengt en hij de trotse en nog rijkere Mr. Darcy (Matthew McFadden) met zich meeneemt. Op een bal worden ze allemaal aan elkaar voorgesteld; Mr. Bingley valt voor Jane en Mr. Darcy en Elizabeth hebben een woordenwisseling… Hm, hoe gaat dit aflopen? Ik verklap niets!

Favoriete scène: Die in de regen, natuurlijk. En wanneer hij haar uit de koets helpt stappen.
Waarom kijken: prachtige beelden, grappige plus realistische dialogen (Jane Austen’s specialiteit) en een goede cast.
Niet kijken: met je vriendje, want die valt waarschijnlijk in slaap (dit is geen seksisme, ik spreek slechts uit ervaring).

3. Emma (1996)

Deze film begint al net zo kneuterig als dat de rest is: met een getekende wereldbol en stamboom. Dat belooft wat! We duiken meteen in het verhaal en zien hoe Emma Woodhouse (Gwyneth Paltrow) op de bruiloft van haar gouvernante een tikkeltje arrogant staat te vertellen hoe goed ze is in het koppelen van mensen. Haar gouvernante heeft ze immers ook gekoppeld en zie hoe gelukkig ze nu getrouwd is! Je voelt ‘m natuurlijk al aankomen: dat moet een keer fout gaan. Ze maakt niet alleen een zooitje van andermans liefdesleven, maar ook dat van haarzelf ziet er op een gegeven moment nogal rommelig uit. Gaat dit nog goedkomen? In deze verfilming van Emma komt nog eens duidelijk naar voren hoeveel humor Jane Austen in haar romans verwerkte. Je zou dit zelfs wel een romantische komedie kunnen noemen. Gwyneth vind ik af en toe wel erg dramatisch acteren, maar vooruit, dat hoort er misschien ook een beetje bij.

Favoriete scène: Ehm…. Ik heb heel hard gelachen om de scène in de koets, want ik zag al helemaal voor me hoe waarschijnlijk een paar mannen aan die koets stonden te trekken en duwen onder het mom van “special effect”.
Waarom kijken: dit is zo’n film die je op de achtergrond opzet in de winter, tijdens het drinken van warme chocolademelk, of als je een marathon “slechtste Britse accenten in films” aan het doen bent. Oh, en ok, Mr. Knightley is stiekem best een lekkerding.
Niet kijken: als je je dood irriteert aan slechte Britse accenten.

Je denkt misschien: Ash, what about die Pride and Prejudice verfilming met Colin Firth♥, hoe zit dat dan? Ja, daar kom ik nog op terug, want ik heb nog niet alle verfilmingen gezien. Als je er eentje hebt die ik zeker moet kijken, laat het me dan weten! Thank you!

Liefs! x