Hoi allemaal! In verband met de kou (en het niet heel hard willen laten draaien van de verwarming, want weetjewelhoeveeldatkost – van dat geld eet ik liever Zweedse snoepjes) heb ik van het weekend m’n bureau naar de woonkamer verplaatst. Of nouja, technisch gezien heeft mijn vriend me geholpen. Mijn neurotische kant moest er even aan wennen (don’t ask), maar er zitten toch wel wat voordelen aan. Het is a) een stuk warmer, b) een stuk gezelliger, c) dichterbij koffie en d) dichter bij de platenspeler. Het is nog best een zooitje, maar het wordt vanzelf wel wat. Kaarsje aan, kop koffie erbij en typen maar. Vandaag weer eens een ‘currently’ blogje, met de huidige stand van zaken (zo, dat klinkt plechtig zeg).

Robin

Ik maak: foto’s! Zoals deze, van van mijn oud buurmeisje, Robin ↑. En blogjes. Wat minder en trager dan anders (dit bericht staat al sinds maandag open), maar ik probeer er weer een beetje in te komen. Vorig jaar oktober schreef ik een maand lang drie keer per week week een stukje en ik weet nog dat ik het flink bikkelen vond. Ik probeer wat minder perfectionistisch te zijn en af en toe gewoon iets online te gooien, zonder eerst een uur na te denken of ik het wel goed genoeg vind en of de rest van de wereld er wel iets aan heeft. Het antwoord is overigens altijd nee, haha, dus meestal verdwijnt het in de prullenbak. Soms negeer ik het en publiceer ik toch. We kunnen immers niet allemaal de wereld redden of een Nobelprijs voor de literatuur winnen.


Ik kijk: The Bridge, seizoen 1 en 2. Spannend en tevens erg leuk om al dat Zweeds te horen. Ook heeft Netflix z’n filmaanbod twee weken geleden flink uitgebreid en daar zitten toch weer wat leuke verrassingen tussen. Our Idiot Brother vond ik bijvoorbeeld verrassend leuk!

Op youtube word ik weer helemaal blij van alle “vlogtobers”. Voor de mensen met een leven (grapje): dat is wanneer youtubers iedere dag van de maand oktober een vlog uploaden. Dit jaar kijk ik die van Fleur, Estée en Jess. Ik weet niet waarom het me zo fascineert om de levens van anderen te zien, want er gebeurt helemaal niets bijzonders in hun filmpjes, maar toch vind ik het fijn. Het heeft iets knus? Met Jess waan ik me bijvoorbeeld eventjes student in het knusse Edinburgh. Al is het maar voor tien minuutjes ;) Soms skip ik ook wel eens een paar dagen trouwens, want dan heb ik er weer even genoeg van.

Ik kan ook eigenlijk niet wachten tot het december is, want dan is het weer tijd voor Vlogmas! Dat heerlijke Britse kerstgevoel, ja, ik ben er helemaal klaar voor. Vorig jaar zijn we op 1 december verhuisd naar ons appartement en moest ik twee weken wachten op internet. Helaas heb ik toen dus vrijwel niets gezien van vlogmas. Dit jaar ziet het er naar uit dat ik gewoon kan gaan kijken en ik heb er nu al zoveel zin in! Echt een guilty pleasure ;-) (ik klink volgens mij echt een beetje sneu, maar er moet toch wel iemand zijn die dit leest en denkt: ja, dit vind ik ook leuk!).

Als iemand trouwens nog youtube tips heeft: please share!

Ik lees: Op dit moment Brooklyn van Colm Tóibín. Colm Tóibín’s sixth novel, Brooklyn, is set in Brooklyn and Ireland in the early 1950s, when one young woman crosses the ocean to make a new life for herself. Ik kwam het tegen bij de kringloop voor 75 cent en kon het niet laten liggen. Ik ben nog niet zo ver, maar tot nu toe vind ik het een goed boek!

En ik lees jullie lieve berichtjes! Ik had heus niet verwacht dat jullie me meteen als koekoek zouden bestempelen, maar zoveel lieve berichtjes, nee dat had ik eigenlijk ook niet verwacht. Ik weet eigenlijk niet eens waarom, want ik krijg al jaren alleen maar leuke reacties op mijn blog. Het is gewoon best wel eng om zo open te schrijven over je gedachten en gevoelens…? Ook de reacties van mensen die zich herkennen, dat doet zóveel goed… Het kan heel eenzaam zijn. Thank you, thank you, thank you, it means a lot ♥



Blauwe bessen plukken in Zweden ♥

Ik doe: Zo min mogelijk. Haha, nee ok, dat is niet helemaal waar. Ik probeer niet teveel te doen en tegelijkertijd niet dood te gaan van verveling. Dat is nog best een lastige balans. Voor velen klinkt dat waarschijnlijk bizar in de oren (snap ik!), maar dat is een dilemma waar ik vaker tegenaan loop op dit moment. Ik vind het bijvoorbeeld vrij lastig in te schatten wanneer ik te weinig doe (dus dat ik niet genoeg afleiding heb) of dat ik juist weer teveel doe (waardoor ik weer niet slaap of angstig ben). Ik probeer mezelf genoeg te pushen om dingen te doen, maar tegelijkertijd ook lief voor mezelf te zijn. Van heel veel dingen vind ik dat ik ze gewoon moet kunnen, maar ik weet ook dat het nu soms nog even niet lukt. Hoe weet ik wanneer ik mezelf moet pushen en wanneer ik moet stoppen? Eigenlijk ben ik dus continu op zoek naar die balans.

Dusja, wat doe ik? Ik werk nog wel, maar iets minder. Ik probeer zoveel mogelijk dingen te doen die ik leuk vind. Lezen, fotograferen, schrijven, tekenen, koken… En wat ik vooral ook doe is het woordje MOET weghalen. Want ik moet/moest van mezelf een heleboel, maar of daar nou waarheid in zat…?

Ik lees dit blogje tot nu toe terug en dan denk ik eigenlijk meteen: Ash, wat ben je een verwend nest. Zo dramatisch. Er zijn mensen die keihard werken om hun hoofd boven water te kunnen houden en jij zit te zeiken over dat je niet teveel kunt doen. Ja… dat is waar…. Door dat soort gedachten zit ik nu dus in deze situatie, want ik nam mijn eigen gevoelens en gedachten helemaal niet serieus.

Ik wil juist beter worden en óók weer mee kunnen doen in de maatschappij, in plaats van thuis zitten. Voor buitenstaanders lijkt dat misschien makkelijk en vanzelfsprekend, maar het is het op dit moment voor mij niet. Ik wens ZO HARD dat het wel zo zou zijn, dat ik een week vakantie zou nemen en poef, dat ik mezelf weer “normaal” zou voelen. Nee, het is moeilijk en kut en het duurt lang en ik ben ongeduldig en ik snap niet waarom het mij maar niet lukt. Ik schaam me daar voor. Heel erg. Ik probeer me te realiseren dat dit niet is wie ik BEN, maar dat het is iets wat ik HEB. En dat het over gaat. (dit is overigens iets wat ik soms heel moeilijk vind om te geloven, maar wat ik continu tegen mezelf blijf herhalen, want dat is mijn houvast)

Goed, welkom in mijn hoofd. Genoeg gezeurd, het word me nu iets te heet onder de voeten ;-) Laten we het er maar op houden dat ik net zoals de rest van Nederland een heleboel Netflix kijk, haha.

Ik eet: De appelbollen zijn terug! Zo makkelijk te maken en heerlijk voor bij de thee of koffie. Ik denk niet dat ik hoef uit te leggen hoe je ze maakt, maar mocht je echt geen idee hebben, dan volgt hier toch een korte uitleg. Je hebt nodig: een appel, een vel bladerdeeg, kaneel/speculaas kruiden en wat (bruine) suiker (optioneel, want is zonder suiker ook al erg lekker). Zo maak je ze: verwijder het klokhuis uit je appel, zet de appel midden op een vel bladerdeeg en vul het gat van de appel met wat kruiden en/of suiker. Vervolgens pak je de appel in door de punten van het bladerdeeg naar boven te vouwen en in het gat samen te laten komen. Je kunt de appel op een bakplaat plaatsen (vergeet dan niet bakpapier te gebruiken, anders wordt het een kliederboel) of in een ovenschaal. Ik zet m’n oven op 180 graden en dan is het meestal na 20 minuten klaar. Eet smakelijk!

Ik luister: de dag begin ik vaak met een album van Dido, dat vind ik zo heerlijk herfstig. Ik zet het aan voordat ik onder de douche stap. Wel op shuffle, anders hoor ik iedere dag precies hetzelfde liedje. Op LP pak ik vaak First Aid Kit of een plaat van The Eagles.

Zo, nou, dit was wel een echt dagboekstukje denk ik. Ik twijfel best wel of ik dit allemaal moet publiceren (klink ik niet te krankzinnig, wie leest dit allemaal, vind ik zo OOIT werk?), maar ik weet hoe fijn ik het vind om stukjes te lezen van mensen waarin ik mezelf herken, dus ik hóóp dat dat misschien voor anderen ook een soort troost brengt. Als ik dit over twee jaar terug zou lezen, dan denk ik hopelijk “gelukkig voel ik me nu veel beter” (en zeer waarschijnlijk “goh, dus je keek toen ook al te veel youtube”, haha).

Voel je vrij om het lijstje over te nemen overigens! Mocht je dat doen, laat dan je link achter zodat ik het kan lezen, vind ik leuk :)

Liefs! xx