Hoi allemaal! Bedankt voor alle podcast-suggesties op mijn vorige post. Er zaten echt leuke dingen tussen. Ik vind het super cringe om te zeggen, “ik heb super leuke lezers”, (klinkt zo “ahmeggad, mijn fans zijn fantastisch”), maar eh, ja het is wel zo, jullie zijn leuk! Dan ga ik er even vanuit dat jullie in je vrije tijd niet stiekem pony’s pletten, maar die gok kan ik wel nemen denk ik. Goed, dat terzijde. Bedankt voor jullie leuke berichtjes in ieder geval.

Nu ik dit typ is het donderdagmiddag, rond een uurtje of 16u. De regendruppels zitten op het raam, buiten hebben de auto’s hun verlichting al aan, ik draag een grote grijze kabeltrui en in mijn oren is Bing Crosby aan het zingen over kerstkaarten en een witte kerst. Ja, ik ben er zo eentje! Afgelopen week was door het uurtje wintertijd al gelijk nóg een stuk gezelliger dan dat het al was. Ik vind het eigenlijk helemaal niet zo erg dat we nu binnen “mogen” blijven. In de zomer ben ik het liefst zo veel mogelijk buiten, maar met dit weer vind ik het absoluut geen straf om na het avondeten op de bank te duiken met een goed boek of een fijne film. Wat een luxe! Maar ik heb niet de hele week op de bank gehangen hoor.



fijne weekend bezigheid: rondneuzen in tweedehandswinkels en de kringloop ♥ een zelfgemaakte stoel aan het interieur toevoegen is nóg leuker ♥ veel getekend deze week… ♥ pauzes bestaan uit wandelen tussen de mooie herfstkleuren ♥

De week begon maandag met een intake van een nieuwe therapie-ronde. (Waarschuwing: ik ga nu een stukje typen over mijn mentale gezondheid. Mocht dit voor jou een trigger zijn, sla dan de komende twee alinea’s even over :)) Ik was zenuwachtig van te voren, poeh, ik had nog liever vier verstandskiezen laten trekken dan naar m’n therapie gefietst denk ik. En dat wil wat zeggen! Ik moest hard m’n best doen om niet in paniek te raken, maar het is me gelukt om enigszins normaal de drie verdiepingen naar boven te lopen (serieus, wát een trappen) en ook in de wachtkamer niet van m’n stokje te gaan. Achteraf denk ik; waar maakte je je nou zo druk om?! Maarja, achteraf he. Ik moet eerlijk zeggen dat mijn eerste ervaring met therapie niet echt fantastisch was en ik was best wel bang om nu weer een vervelende ervaring te krijgen. En dat zou dan (voor mijn gevoel), de drempel nog hoger maken om nog eens verder te kijken. Gelukkig was ik vrij snel op m’n gemak en heeft m’n nieuwe therapeute mij echt het gevoel gegeven dat ik hier iets aan kan gaan doen. Wat een opluchting. Ik heb er weer vertrouwen in en daar ben ik zo, zo, ZO blij om. Misschien klink ik als een dramaqueen, maar het is erg fijn om een beetje licht te zien aan het eind van de tunnel! :)

Sowieso moet ik zeggen dat het de laatste paar weken wel iets beter met me gaat. De dalen zijn iets minder diep. Sommige situaties blijven nog wel erg lastig (van een dag naar Amsterdam moeten raak ik bij voorbaat al in paniek bijvoorbeeld), maar ik word niet meer iedere ochtend wakker met een rotgevoel. Dat is erg fijn, want zo heb ik ook het gevoel dat ik die angst en paniek beter kan aanpakken. Héél belangrijk is voor mij hierin geweest dat ik echt even pas op de plaats heb genomen. Minder werken, minder drukte, minder druk op mezelf ook vooral. Ik heb bof ontzettend dat ik werkgevers heb die mij hierin steunen en dat ook mijn vrienden en familie zo lief voor me zijn. Ja, ik voel me een gezegend mens (oh god, weer zo’n cringe moment). Ik ben er nog lang niet, maar zoals ik zei: ik zie weer licht!

Verder ben ik deze week bezig geweest met verschillende projectjes. Onder andere het maken van een cover voor mijn dagboek:


(jaja, mijn thuiswerk-outfit is zéér comfortabel #noshameinmygame)

Bij de Hema kocht ik afgelopen maandag voor twee euro een nieuw notitieboek, want mijn oude dagboek was nodig aan vervanging toe. Teveel stomme dingen erin, kortom: tijd voor een fris begin. De buitenkant van het notitieboekje was echter nogal saai (ik kocht ‘m voornamelijk voor de fijne binnenkant!), dus het leek me de perfecte gelegenheid om eens te testen of ik een leuke omslag kon ontwerpen. Uiteindelijk was het best veel werk, want het was nog een heel gedoe om de maten goed te krijgen en het vervolgens netjes in te sealen (gewoon met contactpapier gedaan van de Hema), maar het is gelukt! Fijn om te weten, want ik heb wat ideeën voor kerstcadeautjes en dan is het fijn om al even geoefend te hebben (overigens ga ik niet heel mijn familie opzadelen met mijn illustraties hoor, hahaha, zou wat zijn).

Daarnaast ben ik bezig met het tekenen van een kerstkaart én, ik ben bezig met een kalender! Ik ben helemaal enthousiast, haha. Geen idee of ik het ga verkopen (en wie het wil kopen), maar ik MOET het gewoon maken. Al is het maar voor mezelf. Ik heb super veel ideeën voor de verschillende maanden en vind het erg leuk om zo gericht bezig te zijn. De illustratie die ik vorige week heb gepost wordt de illustratie voor november (ik ga ‘m nog wel wat aanpassen). Misschien jinx ik nu m’n project, maar ok… als ik ergens enthousiast over ben dan kan ik er maar moeilijk stil over blijven!

(oude tekening)

Voor de Stevie fans: op youtube staan zoveel “extra” nummers of uitvoeringen van haar nummers (of hun nummers, als het Fleetwood Mac nummers zijn). Ik kan er uren naar luisteren. Deze week luisterde ik vooral naar deze versie van Beautiful Child. Misschien moet ik eens een stukje schrijven over mijn liefde voor Stevie Nicks, maar ik ben altijd bang dat ik een beetje gestoord over kom als ik dat doe, haha.

Mijn vriend is trouwens ook druk bezig geweest. Zo rondde hij afgelopen weekend zijn “stoel” project af. Hij had de onderdelen al een paar maanden liggen, maar we moesten nog stof uitzoeken en de onderdelen beitsen. Zondagmiddag muziekje opgezet, de kwasten gepakt en hoppa, schilderen maar. Toch gezelliger als je dat met z’n tweeën doet :) Het was even een klusje, maar dan heb je ook wat. Ik vind ‘m echt super tof geworden! Zo knap dat hij dat kan. Dat doe ik het hem echt niet na. Ontwerpen, het hout op maat zagen, alles netjes schuren, de zitting en rugleuning vlechten met jute, de kussens op maat maken, vervolgens de stof eromheen naaien en dan nog alles in elkaar zetten. Zit nog lekker ook en wiebelt niet. Ja, ik vind het echt knap! En ik vind ‘m erg mooi geworden, het past perfect in ons interieur (= duur woord voor “bij elkaar verzamelde kakofonie van meubels”).

In de bibliotheek haalde ik een hele stapel Jo Nesbø boeken. Mocht je van thrillers houden, dan kan ik je deze serie aanbevelen. Kan nu al niet wachten totdat ik straks weer even kan lezen, haha. Ik denk in bad, want waarom niet! En dan daarna maar weer een poging doen tot een rondje yoga. Ja, ik zeg een poging tot, want ik heb dus eigenlijk bij iedere oefening het gevoel dat ik het helemaal verkeerd doe? Op het filmpje ziet het er dan heel logisch uit, maar wanneer ik de oefening probeer na te doen, dan voelt het net alsof ik in cirque du soleil zit. Kan toch ook niet de bedoeling zijn denk ik, hahaha. Nouja, oefening baart kunst zullen we maar zeggen ;)

Bedankt voor het lezen! Fijne avond!
Liefs! xx