Een fijne bijkomstigheid van het hebben van een boekenblog is dat vriendinnen nu nog vaker vragen of ik een boekentip heb. Heerlijk! Het is een beetje alsof ik en public voor een verslaving ben uitgekomen en mensen nu opeens denken: hey, daar moeten we dus zijn voor een boekentip. Daarvóór was ik ook al zo’n type die je de hele tijd overspoelde met tips (heb je dit al gezien? en dit al gelezen? HET IS FANTASTISCH), maar het voelt alsof ik nu cred heb gekregen. Opeens ben ik een autoriteit! Kan het aanraden hoor, gewoon een blog beginnen en doen alsof je weet waar je het over hebt.

Een boek dat ik nu aan iedereen tip is ‘Half of a Yellow Sun’ van Chimamanda Ngozi Adichie – ik heb het inmiddels zelfs zo vaak getipt dat ik eindelijk haar naam kan zeggen zonder ‘ehm ja eh, Chimananda nogwattes, je weet wel’ te moeten zeggen. Nu is het natuurlijk niet zo dat ik opeens heel veel verstand heb van boeken sinds het beginnen van wittybooks, maar geloof me als ik zeg dat dit een boek is dat je absoluut gelezen moet hebben. Toen ik het boek dichtsloeg wist ik even niet wat ik er mee aan moest. Ik wilde helemaal geen afscheid nemen van de personages en tegelijkertijd was ik opgelucht. Ik kon weer even rustig ademhalen.

Half Of A Yellow Sun gaat vooral over de verschrikkelijke Nigeriaanse burgeroorlog van de jaren zestig, waarbij een deel van het land werd uitgeroepen tot een Onafhankelijke Republiek (Biafra) en het andere deel van Nigeria het land bij elkaar wilde houden. Het is nog veel ingewikkelder, maar daarvoor verwijs ik je naar het wondere wereld wijde web, want ik ben geen expert op dat gebied. In dit boek volgen we drie personen en zien we hoe deze oorlog hun en hun naasten beïnvloed. Ugwu, een “houseboy” in dienst bij een professor. Olanna, de vriendin van de professor en tevens de dochter van een rijke Nigeriaanse zakenman, en Richard, een Engelsman die naar Nigeria komt om een boek te schrijven over Igbo-Ukwu kunst.

Voorzover klinkt het misschien nog niet echt als een leuke leestip (snap ik), maar Chimamanda heeft een gave om je al op de eerste pagina te boeien. Dat vond ik al in Americanah, maar ook zeker in Half of a Yellow Sun. Ze zorgt er voor dat er dat die oorlog meer wordt dan alleen een bak met ellende dat wordt uitgestort over de personages. Ellendig is het natuurlijk wel, laat daar geen twijfel over bestaan. Alle personages moeten vluchten voor hun leven en keuzes maken die ze zich van te voren nooit hadden kunnen voorstellen.

Nog een stukje van goodreads, omdat ik het zelf niet mooier kan verwoorden:

Epic, ambitious, and triumphantly realized, Half of a Yellow Sun is a remarkable novel about moral responsibility, about the end of colonialism, about ethnic allegiances, about class and race—and the ways in which love can complicate them all. Adichie brilliantly evokes the promise and the devastating disappointments that marked this time and place, bringing us one of the most powerful, dramatic, and intensely emotional pictures of modern Africa that we have ever had.

Dus, als je nu aan mij vraagt: wat moet ik deze zomer lezen? Dan is het dit boek.

(En als je misschien denkt: Ash, waarom zit hier nou geen mooie nieuwe foto bij? Wat ben je nou voor boekenblogger? Case in point: ik heb het boek uitgeleend, dus dat werd lastig.)