Daily Archives: September 13, 2018

Schrijftherapie

Iets dat voor mij echt fantastisch werkt als ik me slecht voel? Schrijven! En dan heb ik het niet zozeer over een blogje typen, maar wel over daadwerkelijk een pen op het papier zetten. Het gaat er hierbij niet om of het mooi is wat je opschrijft, maar om het gevoel dat je er van krijgt. Zo’n leeg vel is best intimiderend, maar je zult zien dat als je eenmaal begonnen bent, het steeds makkelijker gaat.

Toen het echt heel slecht met me ging en iedere dag als een strijd voelde (omg, GEEF om dit kind, giro 555- SORRY, een poging tot humor is mijn manier om hier mee om te gaan), schreef ik iedere dag van me af. Het was niet heel boeiend ofzo, want het was alleen maar een opsomming van mijn dag. “Gisteren heb ik (wel of niet) lekker geslapen, vandaag heb ik dit en dit en dat gedaan. Ook at ik dit en dit en dat. Morgen ga ik dit en dit doen”. En dan ging het echt om simpele dingen, zoals douchen, de afwas of boodschappen of yoga, of een stukje lezen. Die dingen kostten me toen zóveel energie (lang leven een burn-out) en ik had eigenlijk altijd het gevoel dat ik niets deed, of op z’n minst niet genoeg. Afwassen kan toch bijna ieder gezond mens? Nou, het is ook niet echt baanbrekend natuurlijk, maar als je ziek bent dan kan het een hele opgave zijn. Een lijstje van dingen me die dag toch gelukt waren hielp mij echt in te zien dat ik wel mijn best deed én dat ik dus ook goede momenten had. En was mijn lijstje heel kort? Dan leerde ik daar op den duur ook vrede mee te hebben en schreef ik op dat het misschien een wat minder goede dag was, maar dat ik me daar niet voor hoefde te schamen. Morgen weer een dag.

Een ander iets dat ik geleerd heb in therapie is het invullen van G-schema’s. Met name in groepstherapie hebben we hier veel aandacht aan besteed. Je omschrijft een situatie waarin je je heel erg rot voelt, wat je denkt, wat je voelt en wat je gewenste reactie is. Doel is om afstand te krijgen tot de situatie én je negatieve gevoel proberen te vervangen voor een positief gevoel. Eventuele psychologen die meelezen zitten nu misschien met hun hoofd te schudden, maar eh, ja dit is gewoon wat ik er van heb gemaakt. Misschien kan ik beter dit linkje geven, dan kun je het zelf lezen, ik wil ook geen foutieve informatie verstrekken, haha.

Hoe ik dit zelf aanpak? Wanneer ik paniek voel opkomen of angst, dan kijk ik gelijk objectief naar mijn situatie (tijger in de kamer? Is er echt gevaar? Welnee!) en probeer ik mij bewust te worden van mijn gedachten. Ook koppel ik mijn lichamelijke klachten gelijk aan een stressreactie (dus niet aan een hartaanval bijvoorbeeld) en aangezien ik inmiddels weet dat ik dit met mijn gedachten zelf veroorzaak, weet ik ook hoe ik hier mee kan omgaan. Dat het wel overgaat. Just ride it out en keep on keepin’ on. Inmiddels doe ik dit in mijn hoofd en héél soms op papier. Als het echt zo erg is dat ik er in mijn hoofd niet uitkom, ga ik schrijven. Daarin ga ik in gesprek met mezelf (“ok, wat is er aan de hand?”) en spreek ik mezelf toe als vriendin. Werkt perfect!

Nog een mooie schrijfoefening is het schrijven van een brief. Wanneer je bijvoorbeeld heel erg gekwetst bent door iemand, kan het helpen om een brief te schrijven aan deze persoon. Daarin mag je zo gemeen zijn als je wilt, je hoeft geen rekening met de ander te houden of met eventuele consequenties, want versturen doe je het niet. Wanneer je alles van je hebt afgeschreven (hoeft niet in één keer), dan kun je de brief verbranden. Of versnipperen, wat jij fijn vindt.

Tegenwoordig schrijf ik nog steeds heel veel to-do lijstjes, maar een dagelijkse opsomming van mijn dag noteer ik niet meer in mijn dagboek. Ik heb daar (voor nu) even geen behoefte aan. Wel schrijf ik wat vaker “stream of thought”. Ik ben een echte piekeraar en kan soms vast zitten in een negatieve denkcirkel. Afleiding zoeken helpt, maar soms pak ik liever mijn dagboek erbij en begin ik met schrijven. Het is geen mooie proza ofzo. Het zijn gewoon puur mijn gedachten. “Vandaag voel ik me opgejaagd en verdrietig, omdat ik het gevoel heb dat ik niet genoeg doe. Dit moet nog en dat moet nog, en ik moet die nog terug-appen en eigenlijk ligt dat klusje ook al zolang te wachten. Ik voel me een slechte vriendin.” Dit is slechts een voorbeeld, maar je snapt wat ik bedoel. Ik schrijf gewoon alles op wat er in mij opkomt en lees het daarna terug. Klopt het wel? Doe (ben) ik echt niet genoeg? Ben ik een slechte vriendin? Die zinnen kun je eigenlijk gelijk weerleggen! De kunst is om hierbij heel lief voor jezelf te zijn en het negatieve stemmetje stil proberen te krijgen. Je bent toch niet gelijk een slechte vriendin als je wat later reageert op een appje… Dat is belachelijk.

Het schrijven vergt wat oefening, want in het begin zul je misschien nog alles geloven wat je opschrijft en dan voelt het vooral als herkauwen en het herbeleven van je shit, omdat je zo ook nog eens over je eigen ellende moet lezen. En hallo, je hebt er ook al de hele dag over nagedacht, poeh. Maar houd vol. Je wordt je met deze schrijfoefening heel erg bewust van je gedachten en je denkpatronen (die dus niet altijd kloppen…). En als er je in het begin zelf niet uitkomt, vraag dan om hulp. Als je durft, lees het dan voor aan een vriend of vriendin en dan zul je zien dat zij bij vrijwel alles zullen zeggen dat het niet klopt. Ook een therapeut kan je hier natuurlijk super goed bij helpen.

Schrijven zorgt er voor, samen met yoga, mediteren en wandelen, dat ik in balans blijf en me fijn voel. En het fijne is: het enige dat je nodig hebt is een pen en papier (of een mooi notitieboekje). Ik kan het in iedereen aanraden ♥

Liefs!
Ash

Posted in daily musings | 2 Comments