Dagboek 8 november

Hallo en welkom. Ik rapporteer op dit moment vanaf de bank, vanonder een dekentje met een kop thee, terwijl buiten de herfstzon langzaam tevoorschijn komt. Om tien over zeven was ik klaarwakker en met mijn nieuwe voornemen om niet eerst een uur op mijn telefoon te liggen scrollen (ja, ook ik vond de schermtijdupdate erg confronterend) , stond ik gelijk onder de douche. Mijn herfsttrui, die ik gisteren bij de kringloop kocht en na het douchen aantrok, is lekker warm en dat is inmiddels wel nodig. De verwarming aanzetten is iets wat we zo min mogelijk proberen te doen, omdat we in een (huur)huis wonen waar de warmte aan alle kanten weer direct naar buiten stroomt. Ik vraag me wel eens af wanneer het moment komt dat we in een “normaal” huis wonen, maar later kijken we hier vast weer met plezier op terug. “Weet je nog, dat we met een koude neus op de bank zaten”. Ja, dat weet ik nog. Had ook wel weer wat. Ja toch.

De afgelopen weken vond ik het best wel weer druk en merkte ik dat ik weer hele waslijsten aan klusjes voor mezelf aan het schrijven was. Heerlijk om bezig te zijn hoor, begrijp me niet verkeerd, maar ik herkende bepaald gedrag bij mezelf waar ik niet echt blij van werd. Het terugvalpreventieplan (wát een woord) dat ik moest schrijven voor mijn laatste therapiesessie was ook best wel confronterend, want bij “symptomen van een terugval” kon ik er een paar weer af en toe voelen. Een vol hoofd hebben, het gevoel hebben teveel prikkels te krijgen, werk moeilijk naast me neer kunnen leggen, buikpijn hebben, een rusteloos gevoel, ‘s ochtends opstaan met een stressgevoel… dat soort dingen.

En waarom? Doordat ik bepaald gedrag er weer langzaam in liet sluipen. Geen grenzen stellen aan werk (10 uur ‘s avonds nog even een mail lezen en versturen? Moet kunnen toch?), héél veel op mijn telefoon zitten (ook terwijl ik eigenlijk iets anders aan het doen was), tijdens het mediteren en de yoga niet ontspannen maar alvast een to do lijstje maken in mijn hoofd, het gevoel hebben dat ik nog duizend dingen moet doen en mezelf op m’n kop geven als het niet lukt…

(m’n warme trui)

Heb ik dan niets geleerd van die twee burn-outs en therapie?! Je zou denken van niet als je bovenstaand lijstje ziet, maar gelukkig wel, want ik ben me er nu bewust van en zie gelukkig op tijd in dat dit soort gedrag niet gezond is. De afgelopen dagen ben ik daarom heel bewust bezig met ontspannen:

❀ Mijn telefoon pak ik pas op vlak voor het ontbijt (en dan alleen om even te checken of ik berichtjes heb)
❀ tijdens het ontbijt kijk ik geen youtube of Netflix, maar lees ik een boek
❀ mijn meditatietijd aan het begin van de dag heb ik weer verlengd na tien minuten in plaats van vijf.
❀ Ook probeer ik mijn werk meer af te bakenen (de wereld draait ook wel door zonder mij en dat mailtje kan heus wel een dag wachten!),
❀ ik doe af en toe een extra ademhalingsoefening,
❀ gisteren heb ik weer een nieuw yogafilmpje geprobeerd (gewoon ‘s middags, WANT WAAROM NIET- het is niet alsof ik een baas heb die me achter mijn vodden aanzit, mijn werk was af, dus waarom zou ik dan zo streng zijn voor mezelf?)
❀ Ik schrijf weer dagelijks in mijn dagboek, een beetje over mijn dag en een lijstje met dingen waar ik blij van word (en ja, die lijstjes lijken heel vaak op elkaar)
❀ ik ben zoveel mogelijk buiten en in de natuur.
❀ Minder scherm en meer lezen.
❀ Lief zijn voor mezelf, door niet negatief over mezelf te denken en mezelf juist bemoedigend toe te spreken.
❀ Alles niet zo serieus nemen. Het is echt niet belangrijk als ik een keer geen instagramfoto upload op wittybooks of ik misschien niet keihard bezig ben met het promoten van mijn fotografie.

(O ja, en eigenlijk stond deze blogpost voor gisteren in mijn agenda, maar dat moest maar even wachten, want ik had er echt geen puf voor (en ik heb mezelf er maar heel even lullig om gevoeld- hoera!).)



Wat ik de afgelopen weken zoal heb gedaan? Zoals ik zei probeer ik weer wat meer te lezen, want dat was ook een beetje ingekakt. Op dit moment lees ik Atonement van Ian McEwan. Wat een boek, jeetje. Ik ben nu halverwege. En ik heb deze week ook het boek Purple Hibiscus van Chimamanda Ngozi Adichie binnen gekregen, daar heb ik al zoveel zin in!

Zaterdagavond kwamen vrienden van ons uit Amsterdam gezellig eten en had mijn vriend heel lekker gekookt. Dat is wel heerlijk aan de herfst: van die lange avonden die perfect zijn om lang te tafelen. Afgelopen zondag sprak ik af met Anne. Ik wilde wat dingetjes oefenen en ze wilde gelukkig wel even poseren! Ik heb nog geen tijd gehad om alle foto’s te bekijken, maar ik was al wel blij met het resultaat tot nu toe. (De eerste foto bovenaan deze post hoort er ook bij).

Voor mijn werk moest er de afgelopen twee weken heel wat gebeuren (werk dat ik voornamelijk achter de laptop doe) en tussendoor heb ik vooral veel frisse lucht gehapt. Gelukkig hadden we fijne herfstdagen met veel zon. O ja, over werk gesproken: ik heb vorige week voor het eerst in mijn leven om loonsverhoging gevraagd, dat vond ik echt wel even een dingetje, haha. Maar er werd positief gereageerd en ik ben best trots op mezelf dat ik het gedaan heb!

In het bos maakte ik deze foto van Ben. Ik vind ‘m echt leuk gelukt!

Ook ben ik weer wat meer bezig met wittybooks. Ik probeer iets vaker te updaten, of nouja, sowieso de instagrampagina bij te houden.

Deze post plaatste ik op instagram om november in te luiden.

En Ben was zo vriendelijk om voor wittybooks van mij een foto te maken, met een boek in het bos, héél natuurlijk, haha.

Van Chantal en Ruben kreeg ik een bedankkaartje en een cadeaubon voor de zwangerschapsshoot. Super lief! Had niet gehoeven natuurlijk, want ik was al super blij dat ze voor mij wilden poseren en ik zo kon oefenen, maar wel heel leuk om te krijgen.

De dag na Halloween aten we bij Tara (waar we o.a. even een meubel gingen afleveren, voor als je je afvroeg wat daar rechts staat) en ‘s middags appte ze een foto van zichzelf met kattenoortjes en de boodschap dat we verkleed mochten komen. Ehm, ok, dat hoef je mij geen twee keer te zeggen, want dat soort dingen vind ik echt leuk! Helaas had ik niet zoveel in huis en geen tijd om nog even de stad in te gaan, dus ik besloot in mijn kast te duiken en te kijken wat ik daar van kon maken. Het werd uiteindelijk een outfit geïnspireerd op Sabrina, van de serie die ik die week daarvoor had gekeken (Chilling Adventures of Sabrina). Mijn vriend plakte een naamsticker op zijn trui en ging als “Bert”, haha. Ach, we hebben het geprobeerd!

Zoals ik zei ga ik dus vooral proberen te ontspannen de komende dagen en niet té veel te werken. Kim is toevallig in het land en komt straks mijn kant op en dat gaan we lekker bijkletsen. Vanavond gaan we even langs m’n schoonouders en dan is het morgen al weer vrijdag. Vrijdag is (zelfgemaakte) pizzadag bij ons en daar heb ik nu al trek in, hmmm! De truc is om na het bakken een mengseltje van knoflook, olijfolie en een beetje zout op de korst te smeren ;)

Liefs!
Ash

This entry was posted in daily musings. Bookmark the permalink.

8 Responses to Dagboek 8 november

  1. Sheila says:

    Ohhh wat een heerlijke post om te lezen weer zeg. Ik blijf het zo’n kalmerend iets vinden om te lezen over de dagelijkse/alledaagse mentale struggles die anderen hebben en zeker als dat herkenbare struggles zijn. Enn lezen met een kleedje, theetje en kaarsje, genieten dit seizoen <3 oeh en die pizza tip ga ik uitproberen. Dankjewel voor het delen van dit alles weer :)

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Jij bedankt voor je fijne comment Sheila! ❤❤❤

    ReplyReply

    [Reply]

  2. Louise says:

    Prachtige foto’s weer. En rustig aan met jezelf inderdaad, stap voor stap :) En ook echt leuk dat jullie random verkleed mochten langskomen!

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Jaaa, en ze had ook leuke Halloweenhapjes gemaakt. Altijd leuk als iemand anders dat soort dingetjes ook leuk vindt :)

    ReplyReply

    [Reply]

  3. Karlijn says:

    Leuk artikeltje, ik word altijd blij van je lijstjes en vind het inspirerend om te zien hoe je weer opkrabbelt als het even wat lastiger gaat, dat motiveert mij ook om weer wat liever voor mezelf te gaan zijn

    Wil je je pizza-receptje delen? Met hoe je het deeg maakt en wat je erop doet?

    Liefs en zorg goed voor jezelf he! Verdien jij <3

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Fijn om te lezen Karlijn! Ik vind het zelf ook altijd fijn om van anderen te lezen, dus ik probeer dat ook vaak te delen. Het pizza-receptje komt eraan, ik zal het in één van de volgende updates plaatsen (een hele post er aan wijden is wat overdreven misschien, want het is echt ZO simpel, haha).
    Jij ook rustig aan ❤

    ReplyReply

    [Reply]

  4. Elisa says:

    Wat een week en het is knap dat je zelf al merkt wanneer iets niet helemaal de goede kant op gaat, niet iedereen merkt dit (hoi…) en het is allemaal al soms lastig genoeg toch.

    Je foto’s zijn prachtig en heerlijk he dat buiten zij met dit herfstweer.

    ReplyReply

    [Reply]

    Ashley

    Dankjewel! En ja, echt heerlijk, ik heb geen hekel aan de herfst (ok, misschien wel als het dagen achtereen gaat regenen, maar dat valt tot nu toe mee).

    ReplyReply

    [Reply]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *