Drift – Bregje Hofstede

Drift – Bregje Hofstede

Comments to this post

Er zijn van die boeken waarvan je weet dat je het mooi gaat vinden, maar toch íets je ervan weerhoudt om het ook daadwerkelijk te gaan lezen. Drift van Bregje Hofstede is zo’n boek, of eigenlijk moet ik zeggen wás, want inmiddels heb ik het toch gelezen (eh, ja, dat had je vast al begrepen). Waarom ik huiverig was om het te gaan lezen? Ik wist dat dit zo’n boek zou zijn dat hard binnen zou komen, gewoon al door hoe ze schrijft (mooi!) en het onderwerp van het verhaal. Want hoewel het op het eerste gezicht over haar (geëindigde) huwelijk lijkt te gaan, gaat het vooral over een vrouw die zichzelf probeert terug te vinden. En laat dat nou net zijn wat ik de afgelopen twee jaar ook heb geprobeerd te doen.

Een jonge vrouw trouwt met haar jeugdliefde. Op een winternacht verlaat ze hem en neemt alleen haar dagboeken mee. Die vrouw ben ik. Die nacht is nu. Alles ervoor en erna is een verhaal. – Bregje Hofstede
Drift is een onverbloemd verhaal over iemand die wegloopt van huis omdat ze jarenlang wegliep van zichzelf. Over hoe overweldigend een eerste liefde is. En hoe elk liefdesverhaal uiteindelijk draait om bedrog.

Als ik dit boek in één woord zou moeten samenvatten, dan zou dat het woord “benauwend” zijn. Hierbij moet je zeker bedenken dat ik geloof dat iedere lezer weer iets anders uit een boek haalt. Voor mij voelde dit verhaal benauwend. De dialogen, waarin heel veel pijnlijks gezegd wordt, maar je tegelijkertijd ook leest wat er juist niet gezegd wordt: benauwend. Bregje’s gedachten, over zichzelf en de ruimte die zij niet in durft te nemen: benauwend. Hun liefde en relatie: benauwend. Aan de hand van flashbacks en passages van haar andere roman “De Welp” (dat over haar jeugd lijkt te gaan) illustreert Bregje haar afgelegde pad en wereld. Je begint al snel te begrijpen waarom Bregje die nacht het huis heeft verlaten en dat is niet omdat haar man zo verschrikkelijk was, maar omdat Bregje zichzelf niet kon zijn en daadwerkelijk geen andere kant meer op kon gaan dan wég (nogmaals: benauwend, toch?).

Drift is héél eerlijk. Hofstede spaart niemand en ook zichzelf (of het personage “Bregje Hofstede”?) niet. Die eerlijkheid draagt bij aan het benauwde gevoel, maar zorgde bij mij ook voor verwarring. Zou dit écht gebeurd zijn, zou dit echt gezegd of gedacht zijn? En als het écht is, waar is dan de grens van wat je of wel niet met goed fatsoen over een vorige relatie kan zeggen in een boek? Zou ze echt zó eerlijk zijn? Toen ik de laatste bladzijde omsloeg ben ik meteen op onderzoek uitgegaan en stuitte ik op een interview van Hofstede met Trouw. Hofstede noemde dit boek in het interview “autofictie”, oftewel: ‘het verhaal heeft in grote lijnen echt plaatsgevonden, maar is in het boek vervormd en literair verrijkt.’

Hoewel die eerlijkheid van Bregje mij eerst verwarde, zorgde die eerlijkheid er ook voor dat dit zo’n goed boek is geworden. Een verhaal over een scheiding of verbroken liefde is niets nieuws, maar doordat Hofstede zo enorm eerlijk is over wat ze denkt en voelt, wordt dit meer dan alleen een verhaal over liefdesverdriet. Drift is een mooi verhaal geworden over de moderne (en complexe) vrouw die een plekje voor haarzelf probeert te vinden in deze wereld. Van dat soort verhalen krijg ik nooit genoeg.

Wel lezen als: GEWOON DOEN (en zeker als je haar vorige boeken goed vond, want dan ga je deze ook mooi vinden).
Niet lezen als: je door een heftige break-up gaat. Of juist wel, maar wees dan voorbereid: it’s gonna hurt.

Dit boek ontving ik van uitgeverij Das Mag (dank!). Je koopt het bij de boekhandel (zowel online als offline) voor €22,99 (softback) of €9,00 (e-book).