Hallo hallo, hier ben ik weer na een paar weken. Zodra ik het druk krijg is in mijn online dagboek eigenlijk het eerste dat lijkt te wijken. Een groot deel van mijn (betaalde) werk doe ik achter een laptop en dan heb ik na een werkdag zo weinig zin om nog eens creatief te zijn of een stukje te schrijven. Ik ben er niet meer boos om hoor (op mezelf dus he), want ik doe ook maar mijn best, maar stiekem vind ik het wel jammer. Note to self: meer tijd maken voor schrijven. Maar goed, voor nu ben er in ieder geval weer! Met een stukje over mijn februari.

(Tijdens het schrijven van deze eerste alinea ben ik trouwens al drie keer afgeleid geweest door verschillende schattige hondjes die langs dartelden – ik zit namelijk in het raam bij de bibliotheek en heb zo perfect uitzicht op straat, I have zero complaints)

(love puppies)

Vandaag is de eerste dag van maart (mijn hart maakt een lentesprongetje wanneer ik dat schrijf) en hoewel ik het gevoel heb dat ik tegenwoordig een stuk bewuster leef, zijn de eerste twee maanden van het jaar toch voorbij gevlogen. Het is een gekke tijd, maar op een positieve manier. Precies een jaar geleden zat ik nog midden in de groepstherapie en als ik terugkijk heb ik in dat jaar zoveel geleerd. Ik doe nu zoveel dingen die mij toen niet lukten. Kom ik nog wel eens in dezelfde valkuilen terecht? Ja, natuurlijk, je hebt zo van die dingen die je een paar keer (kuch kuch, honderd keer) “verkeerd” moet doen voordat je doorhebt dat een andere manier toch handiger is. Bij mij heeft dat altijd te maken met grenzen aangeven. Ook heb ik nog mindere dagen en voel ik me soms angstig. Maar ik leer een heleboel! En ik voel me zoveel beter dan vorig jaar. Het is heel moeilijk uitleggen, maar ik kan het misschien het best als volgt omschrijven: ik heb nu het gevoel alsof er weer een toekomst is. Dat gevoel was de afgelopen jaren, toen ik ziek was (want ja, een burn-out en angststoornis is een vorm van ziek-zijn), compleet weg. Nu is het terug en dat is zo enorm bevrijdend. Ik kan niet goed uitleggen wat zoiets met je doet. Misschien is het iets waarvan je het belang pas beseft wanneer je het niet meer hebt?

Goed, ik ga nu verder met mijn stukje over februari, want nu wordt het allemaal wel weer heel erg somber en zwaar en dat is juist NIET de bedoeling. Februari was namelijk een fijne maand, waarin ik weer best veel leuke dingen heb gedaan.

Ik dronk koffie met Anne bij café Deugeniet. Robuust was namelijk dicht (snif), maar dit bleek een leuk alternatief. Vroeger, als klein meisje (mag ik wel zeggen nu ik de dertig nader, toch?), had ik een hele gele slaapkamer. Mijn muren waren geel, mijn bedstee was geel… álles. Geen kanariegeel uiteraard, maar zachtgeel. Volgens mij was het de mode? Nu zou ik er niet zo snel meer voor kiezen, maar als ik dan in zo’n cafeetje zit vind ik het toch wel weer heel gezellig.

Samen met Tara zag ik de film Wildlife in de Zevenskoop. Wauw, wat een ontzettend mooie film. Echt iedere scène wilde ik inlijsten, zo mooi. En Carey Mulligan is fantastisch in deze rol. Een échte complexe vrouw, geen perfect stereotype. Ouders zijn immers ook maar mensen.(Poeh, ik wilde af en toe die jongen echt een knuffel geven, jeetje!).

Doordeweeks bracht ik weer heel wat dagen door in de bibliotheek, waar ik lekker rustig aan de leestafel kan werken. Mits er geen zangmiddag is of er geen carnavalfanfare aanwezig is (true story).

Voor Valentijnsdag maakte ik dit kaartje (en kocht ik als cadeautje een boek dat mijn vriend graag wilde hebben).

Mijn vriend had voorjaarsvakantie (onderwijs he, dan heb je dat) en dus zijn we een dagje naar Zwolle geweest. Eerst naar het centrum en aansluitend naar de Ikea (af en toe even een dosis Scandinavië is essentieel). Wat is Zwolle een leuke stad!

Het eerste dat we tegenkwamen was een platenzaak. Heerlijk even neuzen tussen de platen.

En daarna kwamen we langs deze fantastische boekenzaak in een oude kerk!

Lunchen deden we bij Burgers.

Hoi!

Daarna bezochten we nog wat leuke interieurzaken. Zelf zou ik waarschijnlijk niet zo snel iets bij zo’n zaak kopen (daarvan houd ik teveel van tweedehandsmeubels en diy), maar het is wel heel leuk om inspiratie op te doen.

Aansluitend gingen we dus nog even naar Ikea, waar we een rondje liepen en taartjes aten en natúúrlijk ook even snoep hebben geschept. Daar heb ik geen foto’s van en de snoepjes zijn inmiddels op, dus je moet me even op mijn woord geloven. Naar de Ikea gaan voor een Scandinavisch gevoel is waarschijnlijk net zoiets als naar de Hema gaan voor een Nederlands gevoel, maar ik kom er gewoon graag. Ik word er blij van en ik kan het iedereen aanraden om meer dingen te doen waar je blij van wordt.

Over interieur gesproken: ook gaven we onze slaapkamer een kleine “make-over”. Met de nadruk op klein. Onze slaapkamer is klein, maar fijn. En ok, echt een make-over was het ook niet, want we hebben alleen wat dingetjes opgehangen en vervangen. Toch oogt het nu weer even helemaal anders en het voelt goed om eindelijk dit stukje van de slaapkamer aangepakt te hebben. De spiegel scoorde ik voor 5 euro bij de Leen Bakker (uitverkoopje), de plank en het kapstokje maakte mijn vriend van overgebleven hout en de steunen kochten we voor 1 euro bij de Gamma. Stiekem mijn favoriet, om met een klein budget toch iets leuks te maken.

Zon in onze woonkamer! Ik wil graag nog een nieuw tafeltje, maar dat los ik ook het liefst duurzaam op (tweedehands) en dat geef ik dus nog even de tijd. Over de poef (die we ook tweedehands scoorden) heb ik inmiddels stof gespannen die ik nog had liggen, dat voelt toch even wat frisser voor nu. Ik ben er namelijk nog niet over uit welke kleur stof ik er overheen wil hebben. Suggesties zijn welkom!

Afgelopen maand heb ik trouwens zoveel leuke tweedehands koopjes gescoord. Misschien moet ik er eens een aparte post van maken? Geen idee wie daar op zit te wachten, maar het is altijd leuk als inspiratie, toch? Ik kocht gisteren dit jurkje (of lange blouse). Ik ben van plan het te dragen met zwarte maillots en een riempje, maar volgens Tara kon het ook prima zo over mijn broek.

Bij de kringloop vond ik dit lichtroze porseleinen bakje, waarvan ik echt geen idee heb waar het voor gebruikt moet worden, maar ik het ideaal vond voor mijn sieraden. De foundation van de Hema (het flesje met B.A.E erop) vind ik trouwens echt een dikke tip! Het geeft een hele lichte dekking, smeert gemakkelijk uit en is betaalbaar, en dat is precies wat ik zocht.

Ook kwam ik dit boek tegen bij de kringloop: A Gradual Awakening van Stephen Levine. Ik had het al een paar keer in mijn handen gehad en twijfelde of het wat zou zijn, totdat ik besloot het te checken op goodreads. En wat bleek: dit boek kreeg echt een goed cijfer en een heleboel positieve reviews. Voor €1 nam ik het mee en ik heb het in twee dagen verslonden. Wat is dit een fijn, duidelijk en leerzaam boek. Beste koopje van de maand.

In this intelligent, accessible work, acclaimed poet and meditation teacher Stephen Levine introduces readers to meditation. Filled with practical guidance and advice–as well as extensive personal recollections–A Gradual Awakeningexplains the value of meditation as a means of attaining awareness, and provides readers with extensive advice on how establish a practice. Drawing on his own personal experiences with and insights into vipassana meditation, Levine has crafted an inspiring book for anyone interested in deep personal growth.

Het gaat dus voor een groot deel over mediteren, maar eigenlijk vind ik het over nog zoveel meer gaan! Als ik het in één zin zou moeten samenvatten, dan zou ik zeggen dat het over bewust leven gaat (en over hoe je bewust met je gedachten omgaat). Ik mediteer zelf iedere dag met de app Headspace, maar zou mezelf verre van een expert noemen. Echt een uur lang alleen mediteren? Nog nooit gedaan. Dit boek is, net zoals Headspace, laagdrempelig en mocht je dat fijn vinden, dan is dit boek ook iets voor jou. A Gradual Awakening ga ik er zeker nog vaker bijpakken.

Verdere wekelijkse gewoontes, naast een bezoekje aan de kringloop? Boswandelingen! Het is zo fijn om het met iedere wandeling weer wat minder grijs te zien worden.

Hier word je toch blij van ♥

Dit is een selfie en het heeft totaal geen nut om deze te posten, maar ik vond het wel een leuke foto. En ja, ik heb een pukkel op m’n kin (aan de andere kant zitten er ook nog twee, lang leve concealer), ik heb rimpels op m’n voorhoofd en ik heb wallen, maar who cares. Het is belangrijk dat we de realiteit niet vergeten: niet strakgetrokken, niet gladgepoetst, maar ook niet minder mooi of minder waard. Gisteren keek ik een filmpje met Jameela Jamil (love her) en ik kan het aanraden om deze ook te bekijken.

O ja, zoals je misschien al wel had gezien heb ik een nieuwe layout gemaakt voor ashleylynn.nl. Dat werd wel eens tijd na bijna drie jaar! Volgens mij moet alles goed werken, maar mocht je nog ergens tegenaan lopen of iets onprettig vinden (qua leesbaarheid bijvoorbeeld), laat het me dan zeker weten en dan zal ik kijken wat ik kan doen. Ik vond het trouwens echt leuk om er weer eens creatief mee bezig te zijn en te knutselen. Het zorgt er ook voor dat ik nu weer meer zin heb om te gaan schrijven.

Hoop dat alles goed met jullie gaat!

Liefs,
Ash