5 levenslessen voor m’n 29e

5 levenslessen voor m’n 29e

Comments to this post

Sinds afgelopen zondag hoor ik bij de club van 29! Fijn om weer een jaartje ouder te mogen zijn geworden. Het leek me leuk om wat levenslessen op een rijtje te zetten (ook onder het mom van heart hugs). Deze dingen heb ik niet spontaan dit jaar geleerd natuurlijk. Het zijn eerder van die lessen waar ik al een tijdje mee bezig ben en waaraan ik mezelf steeds weer even opnieuw moet herinneren, want ja, deze ezel stoot zich honderd keer aan dezelfde steen. Ach, maakt niet uit. Ezels zijn best schattig, toch?

1. Jij, en jij alleen, mag voor jezelf bepalen wat de prioriteiten zijn in je leven
Wat is normaal en wat zijn de regels van het leven? Hoe ouder ik word, hoe meer ik weet: er bestaat geen normaal (wel een norm) en er zijn geen regels (afgezien van de wet). Als ik nu terugkijk zie ik dat ik een heleboel dingen heb gedaan die ik zelf eigenlijk helemaal niet per se wilde, maar waarvan ik het gevoel had dat het moest. Een rijbewijs halen bijvoorbeeld, dat vond ik echt vreselijk en ook nu rij ik bijna nooit. Maar ja, het “moest”. En natuurlijk is het handig, ik heb er verder geen spijt van, maar ik had mezelf ook een heleboel ellendige uren bespaard als ik had gewacht totdat IK er klaar voor was.

Verder zie ik dit vooral als een heel positief inzicht. Ik kan zelf bepalen hoe ik mijn leven inricht (wat een luxe) en waar ik aandacht aan wil besteden. Wil ik op een vrijdagavond een boek lezen of op zaterdag een hele dag gaan wandelen? Dan doe ik dat! Wil ik tijd besteden aan fotografie, duurzaam leven of stukjes schrijven? Dan doe ik dat ook! Wil ik geen 40 uur per week werken, maar richt ik mijn eigen werkweek in? Helemaal niets mis mee. Willen mijn vriend en ik op een bepaalde manier een huis opknappen, waar wij ons goed bij voelen? Onze keus! Ik vind het nog niet altijd makkelijk, zeker als er mensen zijn die aangeven dat ze het gek vinden of zelf anders zouden doen. Of als ik het gevoel heb dat ik niet aan een verwachting voldoe. Ik krijg dan toch een schuldgevoel, alsof ik iets “verkeerd” doe. Maar over het algemeen voel ik me zoveel beter als ik iets doe waar ik achter sta en niet omdat het “moet”. Logisch natuurlijk!

(more…)

Feministen dragen geen roze (en andere leugens)

Feministen dragen geen roze (en andere leugens)

Comments to this post
Feministen dragen geen roze

Een van de eerste keren dat ik doorkreeg dat “feminist” of “feminisme” niet voor iedereen positieve begrippen zijn, was toen ik een jaar of dertien was en ik in de klas tegen wat vriendinnen verkondigde dat ik mezelf een feminist vond. Geen idee waar het over ging, of waarom ik dat precies zei, maar ik was er van overtuigd dat ik het was. Gelijke rechten voor mannen én vrouwen? Ja, natuurlijk! Nu was ik wel zo’n vroegwijs irritant betweterig kind, dus ik vind het helemaal niet zo gek dat ik daar geen overwegend positieve reactie op kreeg, maar dat ik werd uitgelachen door een vrouwelijke docent nota bene, heeft me achteraf wel verbaasd. “Nee joh, jij bent helemaal geen feminist!”. De toon waarop ze het zei maakte me duidelijk dat het iets was dat je niet zomaar over jezelf moest zeggen, want feministen waren boze vrouwen, en ik was toch niet zo’n moeilijk mens?

(more…)

Maandaglijstje

Maandaglijstje

Comments to this post


Ik deed:
In één van mijn vorige post schreef ik al even kort over dat het voor ons spannende weken waren. Er kwamen opeens allemaal nieuwe dingen op ons pad, die we van te voren echt niet hadden verwacht. Zo zaten we bij de hypotheekadviseur, hebben we twee koophuizen bezichtigd en kregen we tegelijkertijd heel onverwachts een (huur)huisje toegewezen via de lokale woningstichting (ik had er op gereageerd, maar nooit verwacht dat we het zouden krijgen). Daar waren we echt super blij mee, maar dat betekende wel dat we daar opeens van alles voor moesten gaan regelen.

Positieve veranderingen dus, maar het is zo’n groot contrast met de maanden hiervoor, dus ik moet er echt wel even aan wennen. Begin januari hadden we nog het plan om voorlopig maar even door te sparen en hopelijk begin 2020 voor een koophuis te kunnen gaan kijken. Dat veranderde eind februari en toen kregen we opeens óók een huurhuis aangeboden. Ik durf het bijna niet te geloven!? Voor 1 mei verhuizen we al naar een super leuk huisje!

(more…)

Deel je blog!

Deel je blog!

Comments to this post


Een van mijn favoriete Zweedse bloggers postte vorige week een stukje waarvan ik dacht: oh, dit wil ik ook doen! Ze had even daarvoor aan haar lezers gevraagd of ze hun blog-url achter wilden laten, samen met een korte samenvatting, plus een foto. Ze kreeg ruim 150 reacties (!) en nu komen er dus meerdere posts online met super veel leuke blogtips. Natuurlijk verwacht ik geen 150 reacties (zo populair als die van haar is mijn blog niet, dus laten we even realistisch zijn, haha), maar ik hoop dat toch heel veel van jullie je blog met mij willen delen.

Dus, deel je blog! Laat op deze post een reactie achter met daarin je blogadres, een korte samenvatting (max. 200 woorden) en een afbeelding (max 800px breed en 400px hoog). Mag een collage zijn, maar ook gewoon 1 of 2 foto’s naast elkaar. Doe dit door de url in het berichtje te plakken. Blog je anoniem of met alleen maar tekst? Of kun je geen foto kiezen? Ook geen probleem, dan zoek ik er gewoon een leuk plaatje bij uit. Zie je deze post pas later en denk je, ‘laat nu maar zitten?’ Ik houd de reacties in de gaten, dus voel je vrij jezelf toe te voegen op ieder moment. ♥

Ik zal zelf een voorbeeld geven:

Hi, ik ben Ashley! Op ashleylynn.nl schrijf ik over van alles (eigenlijk gewoon waar ik die dag zin in heb) en krijg je een kijkje in mijn leven. Ik deel er mijn foto’s, boekentips, kijktips, interieur, modernevrouw-struggles en vakanties naar Zweden. O ja, en af en toe schrijf ik eens een verontschuldigend stukje over mijn mentale gezondheid waarbij ik anderen, maar voornamelijk mezelf, er van probeer te overtuigen dat ik niet zo gek ben als dat ik lijk. Hashtag relatable.

Mocht je nou denken: ‘ja Ash, leuk idee hoor, maar dat ga ik zelf toch maar niet doen, want zelfpromo vind ik nogal een ding.’ Stap daar dan alsjeblieft overheen, want ik vind het a) héél erg leuk om te ontdekken wie jullie nou eigenlijk zijn en b) je mag TROTS zijn op wat jij maakt! Lijkt het je dus leuk, maar durf je niet zo goed, luister dan naar de o-zo-wijze Jonathan van Ness:

Liefs,
Ash