Over falen en (vooral) weer opstaan

Over falen en (vooral) weer opstaan

Comments to this post


Dat je in het leven faalt, dat is een feit. Iederéén faalt wel eens. Over de definitie van falen kun je natuurlijk discussiëren, want er is een grote kans dat wat jij als een persoonlijk falen ziet, een ander niet zo zou omschrijven. Maar iedereen heeft sowieso wel eens het gevoel van falen gehad of kan zich er in herkennen. Je wilde graag iets hebben, graag iets doen, een bepaalde kans krijgen of iets laten slagen, en het is je niet gelukt. Vaak schaam je je een beetje om er over te praten, want wiens schuld is het dat je hebt gefaald? In je hoofd honderd procent die van jezelf.

Als je dit onderwerp een paar jaar geleden met mij zou hebben besproken, dan had ik je tal van voorbeelden kunnen geven waarin ik had gefaald. Een baan vinden in mijn vakgebied na mijn afstuderen bijvoorbeeld: hartstikke gefaald. (Je moet hier even zo’n geluid van zo’n harde toeter bij voorstellen). Überhaupt nominaal afstuderen? Gefaald. (Toet). Voor de vijfde keer niet eens op sollicitatiegesprek mogen komen? (Toet). “Normaal” blijven: hartstikke gefaald, want ik kreeg een soort van zenuwinzinking en pff, waarom kon ik niet gewoon normaal doen? FAAL. (Toet). Nou ja, ik kan wel even doorgaan, maar mijn punt is dat ik een paar jaar geleden veel dacht in falen of slagen. Er zat niets tussenin. Ik had niet alleen gefaald, ik wás gefaald. Een belangrijk verschil.

Inmiddels ben ik heel wat liever voor mezelf en denk ik heel anders over het fenomeen falen of slagen. En dat komt goed van pas.

(more…)