Hallo? Is er nog iemand? Geen idee of iemand dit nog gaat lezen, maar het leek me leuk om hier toch nog eens een update te schrijven vanuit Uppsala.

Inmiddels zijn we bijna zes (!) maanden verder na mijn laatste post. Sinds augustus woon ik in Uppsala, in een appartement met nog vier andere (Zweedse) huisgenoten, in het nieuwste deel van de wijk Luthagen. Mijn kamer voelt nu echt als mijn kamer (met, surprise surprise, al weer een hele stapel verzamelde boeken) en ik heb hier favoriete supermarkten, koffietentjes, studieplekken en wandelroutes (die ik iedere avond loop), net zoals dat ik die thuis heb.

(Ik, het hele eerste semester)

De tijd is super snel gegaan! De eerste maanden waren heel erg intens. Lange collegedagen, veel nieuwe mensen ontmoeten, presentaties geven, essays schrijven, donkere dagen, heimwee… Geen idee hoe, maar ik heb het gedaan. En ik heb al mijn vakken gehaald. De master is echt zoveel leuker dan ik had verwacht en ik heb zoveel geleerd! Inmiddels ben ik bezig met het tweede semester en staat er zelfs al een idee voor mijn masterscriptie op papier. Ik verwacht dat dit semester net zo snel zal gaan als de vorige en ik probeer er dus extra bewust mee om te gaan. Het is natuurlijk een “halve evaluatie” (want ik ben immers nog niet klaar), maar ik ben nu al ZO BLIJ dat ik ben gegaan.

Als ik iets heb geleerd de afgelopen maanden dan is het dat:

♥ Je nooit weet hoe je leven er uit kan komen te zien.
♥ Je kunt wennen aan iedere situatie.

Het wonen en studeren in Uppsala is nu zo “gewoon” geworden dat ik vaak vergeet dat ik in Zweden zit. Alle dingen die superspannend waren, zijn nu doodgewoon. En had je me dit vorig jaar verteld? In februari? Dan had ik je nooit geloofd.

In februari 2019 woonden we nog in een appartement waar we eigenlijk niet meer zo happy mee waren (het was gewoon tijd voor iets anders), wist ik niet wat ik wilde doen ~met m’n leven~ en voelde ik me “stuck” op allerlei manieren. Nog geen maand later zou ik ons “voor de gein, want je weet het maar nooit” inschrijven voor een huisje waar we al maanden bijna iedere avond langs liepen en waarvan we altijd tegen elkaar zeiden “oh, dit zou echt leuk zijn!”. Weer een maand later verhuisden we precies naar dat huisje. In juni hoorde ik dat ik toch nog was aangenomen voor m’n master en in augustus zat ik in Uppsala. Het leven kan vreemd lopen. En in dit geval waren het gelukkig allemaal leuke dingen.

Ik heb trouwens nog steeds geen idee wat ik allemaal precies wil of moet doen hoor, haha, maar ik denk dat het belangrijkste is dat ik iets aan het doen ben. Ik denk dat het zo belangrijk is dat je je blijft ontwikkelen, het maakt niet uit op wat voor manier. En dat is voor mij echt een eyeopener geweest. Ik vind het zo fijn om weer dingen te leren en onder de mensen te zijn. Dat had ik echt gemist en dat had ik pas door toen ik het weer aan het doen was. Op de één of andere manier was de drempel zo hoog geworden. Dus dat heb ik dan maar opgelost met een master in het buitenland, want dat is immers lekker laagdrempelig! (Ik weet eigenlijk ook niet wat me bezielde, maar het heeft gelukkig goed uitgepakt, haha).

Natuurlijk kan ik dit nu heel leuk achteraf beschrijven, alsof het allemaal zo had moeten zijn. Maar dit wist ik natuurlijk vorig jaar allemaal niet. Zeker de eerste twee maanden in Uppsala vond ik erg zwaar, want ik miste vooral mijn vriend heel erg en iedere dag voelde als exposure therapy (hiep hoi, lang leve een angststoornis). In het begin dacht ik zelfs dat ik een grote fout had gemaakt: wat deed ik hier?! Iedereen was zo slim en leek te weten wat ze wilden doen met deze opleiding. En ik deed maar wat? En waarom was het zo zwaar om alleen al naar college te gaan, het is toch niet normaal om het ZO spannend te vinden? Maar ik wist ook, ergens stiekem in mijn achterhoofd, dat ik moest doorzetten en dat ik uiteindelijk blij zou zijn dat ik naar Uppsala was gegaan. Dat was uiteraard een gok (want hoe kun je nou ooit iets zeker weten), maar gelukkig bleek het waar te zijn.

Los daarvan zijn er natuurlijk ook nog genoeg dagen waarom ik wel heimwee heb, of gewoon een wat mindere dag heb met angst en paniek. Het is dan best moeilijk om van huis te zijn, want ook al heb ik hier nu wat vriendinnen, het is toch niet hetzelfde als “thuis”. Gelukkig is het tot nu toe altijd goedgekomen en weet ik inmiddels een beetje hoe ik goed voor mezelf kan zorgen. Nevertheless, I persists! (Ja, ik gebruik even een hele dramatische quote voor mijn first world struggles)

Goed, ik ga niet eens proberen om echt alle zes maanden te beschrijven, maar ik heb gelukkig wel wat foto’s gemaakt. Komen ze!

In augustus namen we samen het vliegtuig naar Zweden, waar we voor vijf dagen een huisje hadden gehuurd in de buurt van Uppsala. Na een paar dagen gingen we bij m’n kamer kijken en kennismaken met m’n huidige huisgenoten. Ik weet nog zo hoe zenuwachtig ik was! Heel gek idee, dat het nog maar zes maanden geleden is.

Dit was m’n kamer na een bezoekje aan de Ikea. Al het meubilair stond er al, dus ik kocht vooral wat spulletjes om het aan te kleden. Een prikbord, beddengoed, een wasmand, gordijnen, een vloerkleedje, een krukje als nachtkastje, een lamp… dat soort dingen. Ook dit vind ik grappig om terug te zien, want inmiddels ziet m’n kamer er al heel wat gezelliger uit. Ook al ben ik er maar voor tien maanden, toch is het leuk om het een beetje aan te kleden. Ik heb er inmiddels twee planten bij en ook het kastje is wat meer opgevuld met twee extra manden. Tien maanden in een kale kamer leven is ook niet leuk! Ik heb voornamelijk dingen gekocht die ik weer mee terug kan nemen of anders kan laten staan voor iemand anders.

Ik ben trouwens erg blij met m’n kamer! Het voelt echt al een beetje als een “thuis” en zeker m’n hoekje op bed is zo knus. Het voelt in ieder geval altijd super fijn om aan het eind van de dag op m’n kamertje thuis te komen (al moet ik eerlijk zeggen dat het nog leuker is als m’n vriend op bezoek is! :) ).

De eerste dagen in Uppsala waren warm en… stil. Ik had nog 1,5 week geen colleges, dus moest mezelf zien te vermaken. Ik ben vooral veel op pad geweest, om de buurt te verkennen en een beetje vertrouwd te raken.

Langs m’n avondrondje stond een veld met prachtige zonnebloemen. Inmiddels zijn ze natuurlijk allemaal weg en is het veld maar wat treurig, maar ik heb goede hoop dat ze weer terugkomen!

Ook veel gedaan: Gilmore Girls gekeken op bed. Zeker in het begin was ik (bewust of onbewust) veel bezig met dingen doen die ik al kende of gewend was, gewoon om me wat meer thuis te voelen.

Dezelfde dag dat ik naar m’n kamer verhuisde kocht ik ook een fiets. Je bent Nederlander of je bent het niet! Ik gebruik ‘m super veel en kan echt niet meer zonder. Hier was ik voor het eerst naar het centrum gefietst om een welkomstpakkertje op te halen bij de universiteit en m’n studenten ID te activeren. Het lijkt hier trouwens herfst door die oranje bladeren, maar toen ik deze foto maakte was het bijna 30 graden.

Uppsala <3

Klaar voor m’n eerste schooldag! ;)

Tegen de tijd dat Joost me kwam opzoeken was de warmte voorbij en was echt herfst in Uppsala.

Samen met m’n huisgenootjes maakte ik kaneelbroodjes. Ze waren echt super lekker gelukt.

Samen op de boot in Stockholm.

Nog een foto van tijdens mijn avondrondje.

Een zelfde soort foto maakten we in 2015… toen wisten we natuurlijk nog niet dat ik ooit heel wat meer tijd zouden ga doorbrengen in Uppsala.

Een van m’n favoriete studeerplekjes, in Carolina Rediviva.

Soms moet je een studeerdag even wat opleuken met een lekkere koffie.

#selfie

Uppsala!

Samen met m’n huisgenoten de kerstboom optuigen en saffraanbroodjes eten!

En toen kwam de sneeuw (dit is ons balkon).

Het was super mooi, maar het zorgde er ook voor dat ik een kwartier te laat op college aankwam. Mijn slot was vastgevroren en er lag zoveel sneeuw dat fietsen ook niet echt meer soepel ging. Beetje stressen, aangezien ik een presentatie moest geven… maar het is gelukt. De volgende dag ben ik heel wat vroeger van huis vertrokken, haha.

Die lucht <3

Op de route terug naar huis.

<3

<3

Mijn studentenbadge, die ik pas heb opgehaald in de laatste week van het eerste semester.

Boe!

I mean…? Uppsala is echt mooi in de sneeuw! Nu is het vooral heel grijs, haha.

Geen kerstboom op mijn kamer, dus dan maar lampjes!

Nog een bakcreatie met m’n huisgenootjes: gingerbreadcookies die we hebben versierd.

Samen met wat klasgenootjes aten we bij Los Vegos een vegan christmas plate, wat blijkbaar heel Zweeds is (Julbord). Mocht je ooit in Uppsala zijn, dan kan ik je zeker aanraden om bij Los Vegos langs te gaan. Erg lekker eten en vriendelijk personeel.

En het zit ook nog eens in het leukste winkelstraatje van Uppsala.

Thuis! Met kerst ging ik een maand naar huis en het was druk, maar ook super fijn <3

De volgende dag ging ik natuurlijk meteen naar Robuust voor m’n lievelingstaartje en om bij te kletsen met Tara!

Thuis!

Twee kerstdag: op naar familie in Zeeland!

Eerste Kerstdag hielden we een kerstbuffet bij ons thuis en ik deed extra m’n best op de tafelsetting. Bij de kringloop kochten we borden (hadden namelijk geen 6 grote borden), ik knipte takjes van de boom en had onderweg nog wat besjes geknipt voor in de vaas. Ik vond het best leuk gelukt.

Met Oud en Nieuw hebben we overdag oliebollen gebakken bij Joost z’n ouders en ‘s avonds hebben we héérlijk met z’n tweetjes doorgebracht. We maakten wat hapjes, hadden een drankje (dit is overigens cola en geen giga glas rode wijn hoor, hahaha) en hebben lekker de hele avond relaxt voor de tv gehangen. Nu ik dit zo zie krijg ik echt weer heimwee! Het klinkt misschien helemaal niet als iets bijzonders, maar juist het alledaagse mis ik het meest.

Toen ik in Nederland was bezocht ik ook m’n zusje in Amsterdam.

Hele hippe koffie, natuurlijk.

Op weg naar het station maakte ik deze foto. Ik ben altijd weer blij als ik uit Amsterdam vertrek (ja sorry, vind het gewoon te druk), maar het is wél een mooie stad!

Ook heb ik eindelijk het zoontje van Anke en Chris ontmoet! Hij was geboren net nadat ik weg was, dus hij was inmiddels al wat gegroeid. Zo leuk om hun gezinnetje te zien.

Ik moest tijdens m’n Christmasbreak helaas gewoon doorwerken, maar dat doen we dan natuurlijk wel op een leuke plek. Hier zit ik op één van m’n favoriete plekjes in onze bibliotheek.

Eenmaal weer terug in Uppsala begonnen we met een twee weken durende “cursus” over hoe je een masterscriptie schrijft. Deze foto maakte ik in het klaslokaal. Als de zon schijnt na een paar hele grijze dagen, dan maak je er een foto van. Dat is zo’n beetje een regel, hier in Zweden ;)

Wederom, zie bijschrift vorige foto.

Ik had opeens het briljante idee om te kijken of de universiteitsbibliotheek ook literatuur had, en jawel! Joan Didion hadden ze gewoon staan! Dus ik leende een hele stapel en daar ben ik nu langzaam doorheen aan het lezen. Deze vond ik in ieder geval heel mooi.

Mocht je het nog niet weten: in Zweden houden ze van zoete gebakjes (of Fika= koffie met wat lekkers). Overal in Uppsala kun je dan ook schattige cafeetjes en bakkertjes vinden om iets lekkers te eten. Deze at ik bij Guntherska, van velen een favoriet en ik ben het er zeker mee eens dat het een bezoek waard is.

Nog zo’n typisch gebakje: Semla. Ik maakte het zelf, met jam in plaats van amandelpasta en vegan slagroom.

 

Joost heeft me gelukkig al een paar keer opgezocht. Elke keer is het zo leuk dat hij er is! Ik doe toch net weer andere dingen als hij er is, zoals een andere route terug naar huis lopen en deze mooie straat ontdekken.

In het fotohokje bij Fotografiska!

Tulpen zijn echt m’n lievelings. Ze zijn hier onbetaalbaar, maar toen ik ze met korting tegenkwam kon ik het niet laten om ze mee te nemen. Instant lente-gevoel.

Lees. Dit. Boek. Samen met twee vriendinnetjes uit m’n klas besloten we een boekenclubje op te richten en dit is ons eerste boek! Nog even afwachten hoe lang het duurt voordat zij het uit hebben en dan kunnen we het er over gaan hebben, yay.

Afgelopen week kwam Tara op bezoek, waar ik verrassend weinig foto’s van heb, maar ze was er echt!

Met Tara at ik ook Fika bij Veganos, een ander vegan tentje. Super lekker en heel gezellig. Tip!

Nog meer tulpen. Deze kocht ik bij de Ikea (net zoals de poster). Iedere ochtend word ik wakker en is die poster het eerste wat ik zie. Makes me happy!

Toen Tara weer naar huis was, moest ik toch echt aan m’n (essay) examen beginnen…

Tijdens het schrijven…

Na het inleveren!

In mijn natuurlijke habitat. Studeren, studeren, studeren…

Ik hoop dat met jullie (ook) alles goed gaat! :)

Of ik hier nog wat ga schrijven, geen idee, maar ik houd sowieso wel mijn andere blog een beetje bij. Mocht je mee willen lezen, let me know! En het helpt mij als je een duidelijke naam registreert, want dan weet ik een beetje wie er mee wil lezen. :) (geen zin om m’n blog te lezen, maar wel zin in Zweedse sferen, dan kun je me ook op instagram volgen.)

Liefs,
Ash