Week 52

Week 52

Comments to this post

Dit weekend ben ik keihard op m’n snufferd gevallen, zoals we dat hier in het Noorden zouden zeggen. Letterlijk, niet figuurlijk. Ik ging nog even iets uit de schuur halen en in het donker had ik de standaard van de droogmolen niet gezien. Ik struikelde en hup, daar lag ik. Mijn vriend had voor de achterdeur op me staan wachten en hij omschreef het als volgt: het ene moment was je er en toen opeens niet meer.

Ja, je mag het grappig vinden! Ik moest er achteraf zelf ook hard om lachen.

Dus nu heb ik een dikke knie en ligt m’n hand open. Het had erger gekund, hoor. Het is alleen wat onhandig met handen wassen (dat prikt, au) en m’n haarwasdag heb ik ook nog maar even uitgesteld. Overigens heeft het ook zo zijn voordelen, want toen er gisteren gekneed moest worden voor de cinnamon rolls kon ik dat, met een pruillip, mooi aan mijn vriend overdragen. Ik ben trouwens allang blij dat ik niets gebroken heb, want jeetje, dan was het 2020 circus toch wel compleet geweest.

(Leuk he, zo’n virusmutatie? Durven jullie ook nog amper naar het nieuws te kijken?)

Verder was het een rustig weekend. We keken de eerste afleveringen van het nieuwe seizoen van Hjem Til Jul, ik schilderde en schreef kerstkaartjes, bakte Cinnamon Rolls en bracht ze rond (uitdelen is de helft van het plezier), zocht naar kerstrecepten, las wat in mijn boek en luisterde naar Taylor Swift. Ik ben verheugd u te kunnen mededelen dat ik langzaam maar zeker de aantrekkingskracht begin in te zien van zowel het album Folklore als Evermore.

Vandaag ben ik voornamelijk bezig geweest met het afronden van werk. Morgen nog een halve dag en dan kan ik zelf denk ik ook een weekje vakantie nemen. Zin in! Vorige week schreef ik er al even over, dat ik echt een vakantie wilde nemen. Ik was dat namelijk helemaal vergeten, maar het is natuurlijk wel belangrijk om eventjes met helemaal niets bezig te hoeven zijn. Ik hoop dat jullie ook een beetje kunnen bijkomen de komende weken, daar zijn we denk ik allemaal wel aan toe.

Goed, ik ga, want we moeten nog even wat kerstkaarten rondbrengen (ik ben dit jaar gruwelijk laat) en dan halen we op de terugweg sushi, yay (de foto van hierboven is van begin deze maand, maar zo gaat het er denk ik wel uit zien, haha). Je moet zelf de slingers ophangen, toch? Tot morgen!

Liefs,
Ash