Dag twee van de lockdown (ja, het is nu pas dag twee en niet gisteren al, zoals ik dacht. Oeps.) Vandaag ben ik eens naar de studeerkamer verhuisd om te schrijven. Het is een fijne plek om te werken: naast me zit mijn vriend in een vergadering (lang leve het digitale tijdperk) en ik kijk uit over het park. De zon schijnt af en toe naar binnen en het bureau is groot genoeg voor al mijn “troepjes”. Schilderspullen van gisteren, een boek waar ik in bezig ben op aanraden van mijn therapeute (Voluit Leven, heet het), een paar kerstcadeautjes die ik nog moet inpakken, een oude Flow en natuurlijk een kop thee.

Ik weet soms even niet waar ik over moet schrijven. Ik maak zo weinig mee en heb het gevoel dat ik mezelf vaak herhaal. Toch blijf ik het doen, want het voelt als een goede oefening. En als ik op een dag weinig heb gedaan, dan denk ik nu: maar ik heb wel wat geschreven. Dus hier ben ik weer, met een verzameling van losse dingetjes, waarvan ik hoop dat iemand zich er misschien in herkent of er iets aan heeft. ♥

1. To do: schilderen

Ik was gisteren echt héél moe (nog steeds, eigenlijk) en wilde graag iets anders doen dan achter een scherm hangen, dus ik besloot eindelijk iets te gaan doen wat al een tijdje op mijn lijstje stond: kerstkaartjes schilderen! Ik heb er welgeteld één gemaakt, maar is best leuk gelukt toch? Ik heb m’n inspiratie van Pinterest gehaald, al lijkt dit echt in het niets op mijn eindresultaat, haha. Ik ga er denk ik vandaag nog een paar maken, met andere designs. Ik kan het je zeker aanraden. Ik werd er helemaal ontspannen van en dat kunnen we allemaal wel gebruiken, denk ik.

2. Op mijn nachtkastje

Het boek (of nou ja, ebook) dat nu op mijn nachtkastje ligt is “The first time Lauren Pailing died” van Alyson Rudd. Ik was geïntrigeerd door de cover (goed gedaan, marketing afdeling) en het verhaal klonk ook interessant. Het gaat over Lauren Pailing, een meisje dat geboren wordt in de jaren zestig en op haar dertiende voor het eerst sterft. Maar sterft ze echt? In sommige werelden sterft ze en anderen leeft ze voort. We lezen in het boek hoe haar leven en dat van de mensen om haar heen continu verandert, iedere keer dat ze sterft. De rode draad is een man die vermist raakt: Peter Stanning. In ieder van haar levens gaat Lauren naar hem op zoek. Ik weet nog niet hoe het afloopt (ben bijna op pagina 100), maar ik vermoed dat ze hem gaat vinden… Ik ben geïntrigeerd in ieder geval.

3. Gekregen: Post

Dinsdag ontving ik post van een vriendinnetje uit Finland. Hoe leuk is de postzegel?! Haar brief was een reactie op een pakketje dat ik haar had gestuurd (ik had haar wat Sinterklaas dingetjes opgestuurd, zoals een chocoladeletter en pepernoten) en ik heb haar al gewaarschuwd dat ze ook weer een brief terug kan verwachten, haha. Heb ik immers genoeg tijd voor, in deze lockdown. Vond het echt leuk om het pakketje samen te stellen en iemand weer eens een echte brief te schrijven. En ik kan bevestigen dat het ook erg leuk is om “echte” post te krijgen.

4. New in: kettinkje

Voor Sinterklaas kreeg ik van mijn vriend dit kettinkje van het duurzame merk Ana Louisa. Ik was geïnfluenced door Youtubers die over dit merk spraken en heb toen het linkje naar hem doorgestuurd. Dat klinkt een beetje brutaal, maar hij vraagt vaak wat ik mooi zou vinden, dus ja… soms mag je een beetje helpen, toch? Ik ben er heel blij mee! Het past overal bij en ik draag het dus iedereen dag.

Ik had overigens helemaal geen Sinterklaas cadeautje verwacht, want dat doen we eigenlijk nooit. Met kerst kopen we wel vaak iets kleins voor elkaar, maar we zijn inmiddels op het punt beland dat we vaker dingen voor ons samen kopen. Dat hebben we dit jaar dus zo te zien helemaal genegeerd. Mag ik trouwens nog even een applaus voor mezelf? Ik heb al langer dan een maand de cadeautjes voor mijn vriend in huis en het is me gelukt om het hem nog niet te geven! Het ziet er naar uit dat ik het ga volhouden tot Kerstavond.

5. Skincare: Rosehip Oil van Pai

Pai Rosehip Oil

Sinds ik deze zomer gestopt ben met de pil (nee, er komt geen baby, ik wilde vooral kijken wat het zou doen voor mijn mentale gezondheid) is mijn huid op z’n zachtst gezegd niet fantastisch. Ik vind het heel wat minder vervelend dan toen ik zestien was (kan me er gewoon niet zo druk meer om maken), maar als het pijnlijke plekjes zijn is het toch wel vervelend. Zeker nu de winter er is werd het ongemakkelijk.

Mijn zusje is gelukkig geïnteresseerd in skincare en zij raadde mij de Rosehip oil van Pai aan. Ook gaf ze me een sample, want ze gebruikt ‘m zelf al jaren. Na een paar weken testen was ik er over uit en zoals je kunt zien heb ik ‘m besteld. Ik gebruik deze nu in combinatie met de cleanser van Sind. Ik merk nog niet veel verbetering wat betreft acné (daar gebruik ik het ook nog te kort voor), máár mijn huid voelt wel veel fijner aan. Als je zelf last hebt van acné of een droge huid: denk er eens over na om een olie toe te voegen aan je skincare routine. Ik had daar zelf nooit aan gedacht, maar ben er dus wel heel blij mee.

Fijne dag, hope you are well ♥

Liefs!
Ash