Goedemorgen, lekker geslapen?

Ik eigenlijk niet echt, als ik heel eerlijk ben. Ik was wederom in slaap gevallen tijdens een meditatie en werd een paar uur later wakker. Fijn om te weten dat ik hier niet alleen in ben trouwens, haha (hoi Sheila). Toen hoorde ik weer allerlei piepen in m’n oren (niet gerelateerd aan m’n oordopjes overigens) en moest ik mezelf een beetje kalmeren om niet in een paniekcirkel terecht te komen.’s Nachts sluipen dat soort dingen er makkelijker in. Lucky me. Uiteindelijk ben ik toch weer in slaap gevallen en voel ik me nu redelijk. Nieuwe dag, nieuwe kansen. En anders is er morgen weer een dag, toch?

(Ik merk dat het nog niet altijd helemaal vanzelf gaat, maar toch ontstaat er ruimte in mijn hoofd. Ruimte om dingen te mogen voelen, ruimte om dingen te mogen denken en bovenal ook ruimte voor zelfcompassie. Oh, en perspectief! Het lukt me steeds vaker om te denken “dit is eindig” en “we zien het wel”, waarbij ik het ook daadwerkelijk geloof. Ik kan me voorstellen dat “gezonde” lezers nu hoogstwaarschijnlijk denken “zijn dit nou zulke fantastische inzichten?”, maar já, voor mij zijn dat grote stappen vooruit.)

Het feit dat ik niet zo goed geslapen heb was ik eigenlijk al bijna weer vergeten toen ik daarnet naar beneden liep voor mijn kopje thee en daar de kerstboom zag staan. Ik kan daar zo ontzettend blij van worden, zo’n gezellig versierd huis. Zoals ik zaterdag al schreef hebben we eerst een frisse neus gehaald en daarna, onder het genoeg van foute kerstmuziek, de kerstboom opgezet. Super burgerlijk en heel erg cliché, maar eerlijk waar, ik had nergens anders willen zijn (soms denk ik dat dat de definitie is van geluk).

‘s Avonds bakten we pizza, dronken we warme chocolademelk en keken we Hjem Til Jul. Ook kwam mijn vriend zomaar Sinterklaas tegen in de gang, met een cadeautje voor mij! Nouja! Normaal heb ik hier een vrij goede radar voor (je wéét het dan gewoon, toch?), maar dit keer was het een echte verrassing. Ik kreeg een heel mooi kettinkje, heel lief. Ik laat het nog wel eens zien.

Normaal doen we niet aan Sinterklaas cadeaus trouwens. Toevallig had ik al weken een cadeautje voor hem in huis (ik had eindelijk een goed idee), maar dat heb ik inmiddels braaf onder de kerstboom gelegd. Vergde van mijn kant enige zelfdiscipline, want ik wilde het eigenlijk de dag dat ik het binnenkreeg al geven, haha, maar ik heb me ingehouden.

Goed, een nieuwe week dus. Week 50 zal, vermoed ik, voornamelijk bestaan uit werken, hopelijk wat fijne frisse wandelingen en uiteraard schrijven op ashleylynn.nl. Blogmas week twee, here I come, whoohoo. Het zijn geen Pulitzerprijs-waardige stukken natuurlijk, maar ik vind het echt leuk om te doen en het geeft me structuur op een dag. Bedankt voor het meelezen ♥

Tot morgen!

Liefs,
Ash