Februari, de maand die dit jaar perfect op de kalender paste; het is alweer voorbij! Het was zo’n gekke maand eigenlijk. Veel kou en dan aan het eind opeens weer lente. Ik voel dat er nu eindelijk weer een beetje ruimte in mijn hoofd komt om vooruit te durven kijken. Niet zozeer om grootse plannen te maken, hoor. Maar het idee dat er een einde komt aan deze donkere winter is voor nu genoeg.  Voordat we aan maart beginnen, is hier nog even mijn februari dagboekje:

Dit had toch zo in Zweden kunnen zijn? Maar het was toch echt hier in Nederland. Begin februari hadden we flinke sneeuw en kou.

Ik weet niet meer zo goed hoe we er opkwamen, maar mijn vriend had het idee om een soort derde kerstdag in te lassen op een willekeurige dag in februari. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte, maar toen ik de volgende ochtend de kerstversiering zag staan, de kerstmuziek hoorde en de tafel gedekt was, kon ik concluderen dat ik niet de enige was met gekke ideeën. ‘s Middags maakten we een wandeling in de sneeuw en ‘s avonds kookten we een mini-kerstmaal met spruitjes, zweedse (vega) gehaktballetjes in brunsås en aardappelen uit de oven (voor het recept, check deze video van Avant Garde Vegan, die aardappelen zijn echt hemels).

Er lag die week sneeuw en ook een heleboel ijs, maar de zon scheen en dus kon ik het niet laten om mijn hardloopschoenen aan te trekken en naar buiten te gaan.

Ik kreeg van iemand met wie ik kort een gesprekje had over therapie (en bij wie ik later door de brievenbus een informatieboekje had gestopt) zomaar een bosje bloemen met een heel lief kaartje.

De bloemen staan nog steeds en het kaartje lees ik af en toe nog eens na. Ik word er iedere keer als ik er naar kijk weer vrolijk van.

Voor Valentijnsdag besloot ik mijn kerstpakket in te wisselen en de bon te gebruiken voor een diner van Nozems. We hebben echt super lekker gegeten. Ook kreeg ik een Valentijscadeau: de soundtrack van de zevende Harry Potter film op LP. Ik luister daar echt heel vaak naar (maar dan digitaal), dus vond het echt leuk om ‘m dan nu ook op de LP-speler te kunnen draaien. Ideaal voor tijdens het lezen.

Normaal zijn we overigens niet echt hardcore “Valentijnsdag vierders”, maar het was een leuk excuus om van een standaard vrijdagavond iets extra’s te maken!

Waar we de eerste week van februari veel sneeuw hadden, was het een week later opeens tien graden warmer. De eerste lente-achtige dag hebben we een heerlijke lange wandeling gemaakt. Ik maakt deze foto bij de Texelse boot (die je in de verte ziet wegvaren).

We hebben ook een heerlijk rustig plekje gevonden waar het vaak amper waait en we in de zon kunnen luieren. Ik kon me niet meer herinneren hoe lang het geleden was dat ik echt een beetje een vakantiegevoel heb gehad. Je weet wel, dat gevoel van dat je de tijd vergeet en je niet een hele to do lijst op je hebt liggen wachten. En dat het totaal niet uitmaakt hoe laat je thuis bent, want who cares. Dat gevoel had ik de afgelopen dagen een paar keer, in het zonnetje langs het water. De zon doet onwijs goed. Heer-lijk.

Vorige week wilde ik na het douchen mijn bril opzetten en toen viel hij zomaar uit elkaar?! We hebben nog even geprobeerd het met secondelijn op te lossen en ik heb nog een dag met plakband rondgelopen, maar het werkte eigenlijk allebei niet. Gelukkig kon ik online precies hetzelfde model bestellen, dus inmiddels heb ik weer een nieuwe op mijn hoofd.

Aangezien mijn vriend een weekje voorjaarsvakantie had, besloten we eindelijk eens de gemeentegrenzen te trotseren. We tuften de Afsluitdijk over, op naar Franeker, om daar een rondje te gaan wandelen. Wat voelde het goed om weer eens in een nieuwe omgeving te zijn! Uiteraard hebben we dit zo Corona-proof mogelijk gedaan.

BLOE-MEN! Ook in Franeker bloeiden ze al. Hier word ik zo blij van ♥

Ik lakte mijn nagels met mijn favoriete nagellak van Essence. Ik ben ook groot fan van O.P.I Bubble Bath, maar die is een stukje duurder (en lastiger te krijgen, hier in het Noorden). Dit is een goede “dupe” (zoals ze dat zo mooi zeggen in beautyland).

Afgelopen vrijdagavond aten we pizza bij Anne. Dit was de derde pizza die de oven in ging (het was te gezellig, dus ik was vergeten om foto’s te maken) en je ziet hier dus vooral wat groenterestjes. Op de eerste pizza hadden we o.a. jackfruit en ananas. Jackfruit had ik nog nooit op pizza gehad, maar het was echt super lekker!

Gisteren scheen de zon en waaide het amper, dus besloten we eindelijk ons fietstochtje naar Texel te ondernemen. Het voelde als een leuk uitje, gewoon even met de boot heen en weer en een uurtje fietsen.

We besloten langs de oostkant van het eiland te fietsen, waar het heerlijk rustig was (en je prachtig uitzicht hebt).

Even lunchen op het strand in de zon, met onze meegebrachte bolletjes. Hoe ANWB kun je het hebben he?

Deze foto postte ik op instagram, nadat ik een foto had gedeeld van mijn huid. Het brengt me bij wat ik nog graag even wilde zeggen: het is onmogelijk om op internet het hele plaatje te zien en ook te laten zien. Dat gaat twee kanten op: ja, je kunt niet al je slechte momenten laten zien, maar ook niet al je goede. Het is gewoon onmogelijk. Geen enkel online beeld van iemand is compleet.

Ik schrijf bijvoorbeeld veel over mental health en misschien lijkt het daardoor dat ik de hele dag in zak en as zit, maar dat is natuurlijk (gelukkig!) ook niet waar. Absoluut niet zelfs. Een mens is complex en doet en voelt zoveel dingen op een dag. En dat werkt dus ook de andere kant op. Ik weet nog dat ik van een relatie van een youtuber dacht hoe perfect het was en toen gingen ze opeens uit elkaar (of ja… voor mij was dat “opeens”).

Iets om over na te denken, als je je leven misschien eens met dat van een ander (online beeld) vergelijkt :)

De volle maan van gisteravond tijdens onze wandeling over de dijk. Het is geen foto om in te lijsten, maar ik wilde de herinnering toch vastleggen. En over wandelingen gesproken: ik ga op publiceren drukken en direct naar buiten voor onze avondwandeling, want over een uurtje moeten we weer binnen zijn!

Liefs,
Ash