Als ik een youtuber was dan zou ik nu een “Where have I been? LIFE UPDATE” video maken. En als ik aan clickbait deed: “MY WHOLE LIFE CHANGED IN A SECOND!! OMG!”. Maar de waarheid is dat ik geheel onbedoeld bijna vier weken niet heb gepost en er eigenlijk niet zoveel is gebeurd in de tussentijd. Ja, mijn laptop ging stuk (is nog niet gemaakt, maar met een muis kan ik het gelukkig toch gebruiken), ik werd een jaartje ouder én ik vond een leuke baan. Dat is dan natuurlijk wel hartstikke leuk nieuws! Voor mij dan, voor jullie maakt het niet zoveel uit.

Ik heb dus niet echt en goed reden voor het niet updaten. Iedere keer als er weer wat tijd tussen zit, dan vind ik het lastiger worden om een nieuw stukje achter te laten. De drempel wordt steeds hoger, de motivatie steeds minder en ik weet dan niet meer waar ik moet beginnen. Gisteren spraken Kim en ik af en dat we elkaar zouden gaan motiveren. Aan de andere kant van de Skype-lijn zit Kim nu dus te studeren en ik gebruik de tijd om eindelijk eens te updaten. Teamwork!

Ik heb nog steeds geen idee waar ik nou precies moet beginnen, dus ik dacht maar gewoon een stukje te schrijven aan de hand van wat foto’s. Komen ze!

Ik zat afgelopen week eens door mijn photoreel te bladeren en kwam toen foto’s tegen van april 2019, de periode we net in ons huis gingen wonen. Nu zijn we bijna twee jaar verder en het verschil is echt enorm. Leuk om te zien hoe zo’n huis steeds meer als thuis gaat voelen. Deze foto maakte ik omdat ik het licht zo mooi vond (eindelijk zien we weer wat meer licht in huis!) en ik had tulpen gekregen van mijn zusje, vanwege mijn nieuwe baan.

Op instagram deelde ik bovenstaande foto om te vertellen dat ik een baan had gevonden. Ik had daar immers ook verteld over verschillende sollicitaties en afwijzingen en gesprekken, dus het voelde wel logisch om dan ook het goede nieuws te delen. Want ik heb dus een baan gevonden! Voor 24 uur per week bij een hele leuke instelling hier in de stad. Het was een super leuk gesprek en ze waren ook heel enthousiast, wat gewoon ZO LEUK is om te ervaren. Ik had altijd een beetje het gevoel dat ik moest vechten voor een baan en dat ik mezelf aan de straatstenen niet kwijt zou raken, dus om dan zo enthousiast ontvangen te worden is echt een heel erg leuk begin en fijn gevoel. Verder zijn alle de voorwaarden precies wat ik zocht, dus ik moet mezelf af en toe nog even knijpen om te kijken of ik het niet allemaal droom. Maar nee, het is echt! Begin mei start ik, dus ik ben nu nog even extra aan het genieten van mijn vrije tijd, dat begrijp je vast wel.

Het is overigens totaal geen geheim waar ik ga werken hoor, maar ik kom nog van het tijdperk dat er geadviseerd werd om niet je eigen naam te gebruiken op internet (ja, ik word oud), dus om dan nu en public bekend te maken waar ik precies ga werken voelt een beetje gek. In de toekomst zal ik het vast nog eens noemen, maar tot nu toe laat ik het even zo, haha.

“Change is coming soon, whether it’s work, career or your financial situation. It could feel as though it is threatening your security and stability. It’s looking like a time of uncertainty and there may be decisions that need to be made in order for you to feel settled again. Being in the minor suit, the upheaval will be short-lived and the sooner that you adapt to the changes, the quicker this will be over. Greater consideration for moderations in your lifestyle should make this time more manageable. Spiritual guidance around your home is a brilliant approach – calming practices ad gratitude will be good for the mind at this time.” :)

Samen met Tara maakte ik een roadtrip naar Alkmaar om een plant based whopper te gaan eten. Het was al even geleden dat ik de gemeentegrenzen over was geweest, dus het voelde als een heel avontuur (ik zou willen dat ik een grapje maakte, maar nee). De Whopper was echt heel lekker! Ik had weer even het gevoel dat ik een burger at bij de Max in Uppsala. (Over Uppsala gesproken: mijn oud-huisgenoten hebben een HONDJE geadopteerd en nu krijg ik steeds hele schattige puppyfoto’s. Ze vinden het vast goed als ik er eentje met jullie deel:

I MEAN!!!)

Ook deed ik nog een mini projectje in huis. Op deze foto kun je zien dat de tafel zwart was. Zo kochten we ‘m, en ik vond het eerst ook heel leuk, maar hoe langer hoe meer ik het gevoel had dat het toch niet helemaal in ons interieur paste. Online bestelde ik dus een rol vinyl voor €9 en ik bereidde mijn vriend alvast voor (die is mijn gekke ideeën wel gewend gelukkig). Met een halfuurtje werk zat het er op en het is echt zo’n verbetering! Heel blij mee.

Het resultaat! Met het bosje droogbloemen die ik via de post van Kim kreeg, alvast voor mijn verjaardag.

Een van onze nieuwe posters. Ik vind ‘m echt mooi en heb bijna de neiging zoiets op mijn lijf te tatoeëren. Komt vast door de lockdown (net zoals met de pruiken).

Ik maakte zoals gewoonlijk weer heel veel boswandelingen. Heerlijk dat het nu zolang licht is, want dan kunnen we ook na het eten nog even het bos in. Dat is echt een fijne afsluiting van de dag.

De witte broek kwam weer uit de kast! Ik heb het een beetje opgegeven om fashionable te zijn. Op Tiktok is er natuurlijk zo’n hele Gen Z / Millennial vete gaande over de skinny jeans en de sidepart, maar ik laat het lekker langs me heen gaan. Ik kan het niet meer bijhouden! Nooit echt gedaan hoor, eerlijk gezegd. Heb er ook weinig gevoel voor. De enige regel die ik heb is dat ik in de winter geen witte broek draag, die komt pas weer tevoorschijn in de lente.

Door vooral niet teveel druk op mezelf te leggen heb ik nu een aardige routine opgebouwd met hardlopen. Ik had het nooit gedacht, maar ik heb nu vaak zelfs zin om te gaan. De route die ik loop vind ik altijd leuk (lekker het groen in en vervolgens langs de zee) en als dan de zon schijnt of ik de vogeltjes hoor, dan voel ik mijn serotonine toenemen (ok, bij wijze van spreken he). Twee weken terug tijdens het hardlopen lonkte de zee, dus ik moest echt even met mijn voeten in het water. Het was erg koud, maar wel heel fijn. Kan ook niet wachten om weer eens gras tussen mijn tenen te voelen. Afgelopen herfst en winter voelden zó lang.

Begin dit jaar deed ik ‘s nachts online een spontane aankoop en bestelde ik twee pruiken. Ik weet niet zo goed wat me bezielde, ik denk dat ik lockdown gewoon een beetje zat was en eens iets anders wilde. Wat ik ermee moet? Geen idee! Ik besloot er maar eens wat foto’s mee maken.

Soms heb ik het gevoel dat ik tien jaar ouder ben geworden in het afgelopen jaar, poeh. This is thirty. Met rimpeltjes, ja. Ach, ik vind ze wel ok.

Mijn uitzicht, als ik wakker word en net de gordijnen heb open geschoven.

Ik las The Universe has your back van Gabrielle Bernstein. Vond het wel interessant, kon er ook wel wat dingetjes uithalen voor mezelf, maar merk vaak ook dat als ik teveel van dit boeken lees ik de bomen dor het bos niet meer kan zien. Dan denk ik: ja, hoe zit het nou? En dan raak ik er een beetje van in de war. Heb voor deze maand dus wel even genoeg spirituele boeken gelezen. (Ik las namelijk ook al Letting Go van David Hawkins- die vond ik trouwens beter).


En op dit moment ben ik bezig in Mythos van Stephen Fry. Erg leuk geschreven en ik vind de Griekse mythes altijd boeiend. Heeft iemand nog een goede boekentip (fictie)? Hoor het graag!

Goed, ik denk dat ik nu weer een beetje “bij” ben. Kim en ik hebben inmiddels opgehangen, dus ik ga even lunchen en daarna een taart bakken. Vorig jaar heb ik dan ‘s avonds wat stukjes rondgebracht bij familie en dat vond ik wel leuk, dus die verjaardagstraditie houd ik er in!

Hoop dat alles goed met jullie gaat.

Liefs,
Ash