Dit is echt zo’n week waarin niets afkomt. Ken je dat? Projecten die liggen te wachten om afgemaakt te worden, teksten die maar niet geschreven willen worden, berichtjes of mails die ik nog moet beantwoorden, een belastingaangifte die nog op me ligt te wachten… Het ligt deels aan mijn motivatie, maar voor die (werk)projecten ben ik bijvoorbeeld afhankelijk van anderen en dan loopt het ook vertraging op. Vind ik wel eens lastig, want ik houd er van om lekker dingen te kunnen afstrepen.

Wat de teksten betreft ben ik al een tijdje bezig met een post over “dingen doen zoals ze moeten” (als antwoord op een vraag van Niya bij één van mijn posts). Ik heb ruim 1100 woorden, maar het staat nog allemaal door elkaar heen en ik kom maar niet tot een kern. Kortom, het is niet perfect genoeg, en het is lastig, dus dan is m’n motivatie zoek. Ja, ik zit volledig mezelf in de weg.

Achja, ik ben ook maar een mens. Soms heb je dat he? Ik weet zeker dat er een punt komt waarop ik de motivatie weer vind en er uiteindelijk toch wat dingen van mijn lijstje kunnen worden afgestreept. Tot die tijd ben ik even wat extra lief voor mezelf en leg ik de lat eens wat lager (zoals met dit stukje). Kijken of het helpt.

Ik wilde voor het weekend toch nog even een berichtje achterlaten, zo blijf ik in het schrijfritme. En om de lat voor mezelf laag te leggen, hier wat losse observaties/gedachten/gebeurtenissen/dingen die ik wil delen:

♥ De maand mei komt steeds dichterbij en dus ook het moment waarop ik ga starten met mijn nieuwe baan. Inmiddels heb ik mijn werkrooster gehad. Ik vind het echt super spannend om te gaan beginnen. Kan me niet eens meer herinneren hoe het is om echt ergens aanwezig te moeten zijn. De laatste keer dat ik een werkrooster had was in 2016… Maar ik weet zeker dat het goed voor me gaat zijn en ik kijk er dan ook naar uit. Een nieuwe baan is altijd spannend (en ik ben niet zo’n held met veranderingen- wat mensen altijd bijzonder vinden om te horen na mijn buitenlandavonturen), but we’ve got this!

♥ Ik ben weer opnieuw begonnen met Gilmore Girls en ik ben het nu veel intenser aan het kijken dan normaal. Misschien herkent iemand zich hierin (of misschien ook niet), maar ik was eigenlijk altijd gewend om meerdere dingen tegelijk te doen als ik iets aan het kijken was. Dan stond het aan in de achtergrond of pakte ik mijn telefoon erbij. Nu ik het opnieuw kijk zie ik opeens allemaal nieuwe dingen en hoor ik allemaal nieuwe grapjes. Dit komt ook een beetje door de mindfullness waar ik mee bezig ben: veel meer in het moment zijn en minder in mijn hoofd zitten. Klinkt zo makkelijk, maar ik moet daar echt op oefenen en dat gaat de laatste tijd dus steeds beter.

♥ Mijn telefoon blijft trouwens ook zo’n ding waar ik echt minder op wil scrollen, maar iedere keer voel ik mezelf weer terug gaan. Zeker als ik even afleiding wil, dan pak ik het erbij en verlies ik me er even in. Ik ben me er wel van bewust dat ik het doe (dat schijnt de eerste stap te zijn), maar de gewoonte veranderen blijkt lastiger dan gedacht. Het schijnt dat je het best de gewoonte kunt inruilen voor een andere gewoonte. Dus in plaats van ‘s ochtends direct mijn telefoon te pakken, probeer ik direct op te staan en een kopje thee te zetten. Mocht iemand nog een fantastische tip hebben, laat het me weten… (en ja, ik weet dat het ook gewoon een kwestie is van zelfdiscipline, maar zelfs dan mogen we het onszelf toch aangenamer maken!)

♥ Dit boek ben ik nu niet aan het lezen, maar ik vond het zo mooi kleuren bij de bloemen dat ik er een foto van moest maken. Ik zit nu even “tussen boeken in” en zoek eigenlijk een boek dat leest als een trein en waar je even helemaal in kunt verdwijnen. Stiekem heb ik behoefte om Harry Potter te lezen (het is gewoon zo’n comforting read voor mij), maar twee keer per jaar is wellicht een beetje teveel van het goede. In plaats daarvan zoek ik nog even door. Iets van Zadie Smith misschien? Ik heb White Teeth bijvoorbeeld nog niet gelezen. Ook Exciting Times van Naoise Dolan staat op mijn shortlist! Iemand het al gelezen?

♥ Een korte eettip: doe jezelf een plezier en maak deze week eens een pasta met gegrilde groenten. Het is zo simpel en zó lekker. Er moesten wat groenten opgemaakt worden en we hadden nog wat pasta staan, dus ik improviseerde en het was HEERLIJK. Leg in stukken/plakken op een ovenplaat: courgette, aubergine, ui en champignons (de hoeveelheden moet je even aanpassen aan het aantal personen. Het ziet niet zo nauw.). Grill ook twee teentjes knoflook mee (nog in schil). Giet er wat olijfolie overheen en peper en zout. Twintig minuten op 200 graden moet genoeg zijn. Warm ondertussen in een pan wat Frito op (of passata die je op smaak brengt) en breng wat pasta aan de kook. Wij gebruikten tagliatelle. Voeg na twintig minuten de groenten toe aan de saus, knijp de gegrilde knoflook er in uit en roer de pasta door de saus. Beetje peper, beetje zout. HEERLIJK. Wij hebben het nu al twee keer gegeten en ik denk dat het een blijvertje is. (Mijn vriend doet er overigens nog wat kaas over)

♥ Als onderdeel van mijn hardloopoutfit heb ik een pet gekocht en het was een fan-tas-tisch idee. Het lost drie dingen op: dat mijn haar echt voor geen meter zit tijdens het hardlopen (dat kun je nu dus niet meer zien), dat de zon de hele tijd in m’n gezicht schijnt (ben de zonneschade liever voor en het knijpen is ook vervelend) en dat de wind soms nogal fris kan zijn. Dus, mocht een pet nog geen onderdeel zijn van je hardloopoutfit, denk er dan eens over na, want het heeft mijn hardloopervaring zeker verbeterd.

♥ Wat mijn hardloopervaring ook heeft verbeterd: de prachtige bloesem overal. De zonnige dagen. De heerlijke frisse zeelucht. De schattige hondjes. Hardlopen (of soms snelwandelen) is voor mij echt een vorm van ontspanning geworden en ik ben zo blij dat ik dat heb, want het is iets wat je iedere dag kunt doen (ok, behalve misschien als er weer eens noodweer is) en eigenlijk ook super goed voor je is. Mijn hardlooproute gaat vaak langs het ziekenhuis en dan besef ik me iedere keer weer even hoeveel geluk ik heb dat ik gewoon lekker kan rennen. Ik weet dat het niet vanzelfsprekend is. Use your time!

♥ Deze videoclip van Tessa Violet vond ik tof, want het is namelijk een ode aan de belachelijke baseball scene in de film Twilight! Heb nu helemaal zin ook high-kicks te doen terwijl ik een bal gooi. Even een bekentenis: ik ben drie (of misschien zelfs vier) keer naar deze film geweest toen hij in de bioscoop draaide. Ja, ik weet het ook niet hoor, ik ging vast ergens doorheen. Maar ik vond ‘m echt heel tof, vooral de sfeer en de soundtrack. Zullen we gewoon zeggen dat ik een hele goede smaak had? De regisseuse was namelijk Catherine Hardwicke en zij maakt hele hoogstaande films (just give me this one).

♥ Van mijn vriend kreeg ik deze mok cadeau en ik weet niet hoe ik al die jaren zonder heb geleefd.

Fijn weekend!
Liefs,
Ash