Gelezen: Exciting Times – Naoise Dolan

Gelezen: Exciting Times – Naoise Dolan

Comments to this post

In Exciting Times volgen we de Ierse twintiger Ava, die naar Hong Kong is verhuisd en daar nu Engelse taalles geeft aan jongeren. Ze woont samen met huisgenoten in een klein appartement, tussen de kakkerlakken, en gaat iedere dag met weinig enthousiasme naar haar werk. Je vraagt je al snel af wat ze eigenlijk in Hong Kong te zoeken heeft.

Wanneer ze de Britse Julian leert kennen brengt ze steeds meer tijd met hem door in zijn dure appartement. Het wordt nooit echt helemaal duidelijk of ze nu wel of geen relatie hebben en je vraagt je af en toe af of ze het überhaupt wel leuk hebben met elkaar. Als Julian voor een paar maanden op zakenreis gaat is Ava weer alleen en dan ontmoet ze Edith, met wie ze uiteindelijk wel overduidelijk een liefdesrelatie krijgt. Maarja, Julian komt ook weer terug en op haar eigen gekke manier was ze ook gehecht geraakt aan hem, dus hoe moet het dan verder?

Het boek bestaat uit drie delen: I. Julian, II. Edith en III. Julian & Edith, waarbij ieder deel van het boek zich weer op een ander focust. We leren de personages trouwens alleen kennen door de ogen van Ava, waarbij je je kunt afvragen of we juist door ieder van haar observaties niet veel meer over haar leren dan over de ander (“Julian assessed whether women made jokes, decided we did, and laughed”). Maar dat lijkt ook de bedoeling te zijn van deze roman. Hoe is het om een 22-jarige Ierse (queer) vrouw te zijn en je in het leven, tussen mannen en vrouwen, te moeten manoeuvreren? Om je plek te moeten vinden?

Al snel ben ik tijdens het lezen begonnen met het markeren van passages. Ik doe dat vrijwel nooit met boeken, maar hier kon ik niet laten. Om sommige zinnen moest ik lachen, want ik vond ze gevat (“Periodically she touched her Celine trapeze bag. I thought: it’s still there, Victoria. It’s not going anywhere. The cow’s dead”). Andere delen zetten me aan het denken (“Men wore suits at the time, I’d say. They earned more than women. In Ireland you got five years for rape, fourteen for aborting your rapist’s foetus, and a lifetime in the laundries for the fact of being raped. None of this was directly the fault of the men you fucked, but it influenced how you went about fucking hem, especially in Dublin where you might need to ask them for money“) en van sommige zinnen werd ik, samen met Ava, voornamelijk boos (“Undoubtedly he told himself he’d do something once he had the power – and when he got there, he’d wonder where all the women had gone”).

Het boek heeft ook wat kritiek ontvangen: zo zou het pretentieus zijn of geschreven zijn voor the white millennial. Ik vind het altijd lastig om daar iets over te zeggen, want ik bén een white millennial. Het boek kwam op mij niet over alsof het mensen uitsluit, maar wie ben ik om het tegen te spreken als iemand dat wel zo ervaart? Zelf heb ik het boek met plezier gelezen. Het is vlot geschreven, de observaties zijn grappig en scherp, de personages interessant en veel was herkenbaar. Al met al zijn dat dingen die ik altijd waardeer in een roman.

Liever niet Engelstalig lezen? Ik zag dat de Nederlandse vertaling inmiddels ook verkrijgbaar is. Deze heet “Opwindende Tijden”. Ik ben trouwens super benieuwd of ze bij het vertalen de toon van Naoise hebben weten te vangen. Ik ga het zelf niet lezen (lijkt me wat dubbelop), maar mocht jij ‘m al gelezen hebben, laat me even weten wat je ervan vond. Ik ben benieuwd!

Liefs,
Ash