Big Magic – Elizabeth Gilbert

Big Magic – Elizabeth Gilbert

Comments to this post


De schrijfster Elizabeth Gilbert kende ik voornamelijk van haar boek “Eten, bidden, beminnen” (oftewel Eat, Pray, Love), maar ze heeft nog heel veel meer boeken geschreven. Zo ook het boek “Big Magic: Creative Living Beyond Fear” , waarin Gilbert schrijft over creativiteit en een creatief leven. Ik wist niet zo goed wat ik van dit boek moest verwachten (want is er nou echt zoveel over creativiteit te vertellen?), maar ik was aangenaam verrast. Wat een fijn boek!

Als je op zoek bent naar een boek met lijstjes en hele overzichtelijke tips, dan is dit niet het boek van jou. Gilbert is niet van de weinig woorden en stiekem ben ik daar heel blij mee! Alle zeven hoofdstukken van Big Magic lezen heerlijk weg en dat komt niet alleen doordat Gilbert een goede schrijfster is, maar ook doordat het doorspekt is van anekdotes uit Gilbert’s leven en achtergronden van andere creatieve historische personen. Daar houd ik zelf het meest van in een zelfhelpboek. Hoe doen anderen het? Wat zijn hun ervaringen?

Gilbert schrijft over haar eigen creatieve carrière (en die van haar vrienden) en deelt de dingen die wel of niet goed gingen. Ze is daarin heel praktisch. In “persistence” schrijft ze bijvoorbeeld over hoe je als creatieveling soms geduld moet hebben en moet doorzetten. Dit moet je echter niet verwarren met een soort koppige instelling waarbij je je leven zo ellendig mogelijk maakt om je droom te kunnen bereiken. Don’t give up your day job! Wees verstandig en kijk wat je in je vrije tijd kunt doen met je creatieve ambitie. Big Magic staat vol met dit soort verstandig advies en daardoor is dit boek niet alleen inspiratievol, maar ook erg bruikbaar.

Voor mij was dit boek een hele fijne leeservaring, omdat ik er ook echt wat van heb geleerd. Ik had (heb) altijd moeite om creativiteit op waarde te schatten en denk al snel dat het niet zo bijzonder is (“wat ik kan, dat kan toch iedereen”). Of dat het geen verstandige carrièrekeuze zou zijn en het veel belangrijker is om iets anders met je leven te doen. Dat zijn niet zozeer dingen die ik tegen een ander zou zeggen (absoluut niet zelfs!) en ik was me eigenlijk niet eens zo heel erg bewust van die overtuigingen, maar ze hielden mij wel tegen in het zelf nastreven van werken in de creatieve sector.

Gilbert zet alle negatieve gedachten en twijfels op een rijtje en weerspreekt ze één voor één. Heerlijk om te lezen, want het is soms best lastig om ze onder woorden te brengen. Er zijn ook weinig mensen in mijn omgeving met een creatief beroep, dus dan voelt het soms wel eens wat eenzaam. Dit boek voelt alsof een vriendin je lief toespreekt en het heeft me echt enthousiast gemaakt. Inmiddels denk ik: ja, ik ben een heel creatief persoon. Ik vind het leuk om dingen te maken en doe het ook als ik er niet voor betaalt word. I just can’t help it! Is het een zekere inkomstenbron? Nee, (nog) niet. Maar het is wel de moeite waard om het te proberen en creatief te leven!

Dit boek is iets voor jou als: je zelf creatief bent en graag meer zou willen weten over hoe je een creatief leven kunt leiden.
Niet kopen als: bovenstaande recensie je niet aanspreekt. Lees dan eens één van haar andere (fictie) boeken, want ze schrijft erg fijn!

Je moet (bijna) niks – The Self Help Hipster

Je moet (bijna) niks – The Self Help Hipster

Comments to this post


Lianne (theselfhelphipster.com) raakte al op jonge leeftijd helemaal in de ban van zelfhulpboeken. Dat klinkt nou niet echt als de ergste interesse die je kunt hebben, toch? Het is geen gameverslaving ofzo. Maar toch had het ook een niet zo fijn gevolg: het zorgde er bij haar voor dat ze iets teveel ging geloven in de maakbaarheid van het leven en ze het vooral als falen van zichzelf zag toen het leven toch niet helemaal liep zoals ze had verwacht. Natuurlijk is dat wel wat kort door de bocht, want er droegen nog veel meer factoren bij aan haar overspannen zijn. In Je moet (bijna) niks vertelt ze haar verhaal en schrijft ze over wat ze allemaal heeft geleerd, met humor én een heleboel praktische tips.

Het eerste deel van het boek bestaat voornamelijk uit de voorgeschiedenis van Lianne. Hoe is ze zo geworden en wat heeft er allemaal toe bijdragen dat ze overspannen is geraakt? Het was niet alleen leuk om meer te lezen over haar, maar ook bijzonder om te zien hoeveel ik mezelf herkende. Allebei een beetje strebertjes, allebei alles goed willen doen en vooral heel veel kennis willen opzuigen. Als het dan even niet goed gaat, zorgt dat er inderdaad voor dat je denkt dat je iets helemaal verkeerd doet. Want normaal lukte het toch ook altijd? Toen ik mijn burn-out te pakken had voelde ik me zo’n enorme faalhaas! Van die gedachte wordt je natuurlijk niet beter. Gelukkig geeft Lianne in het tweede deel van het boek tips over hoe je dan wel fijn door het leven kan gaan.

Het tweede deel van het boek bestaat uit hoofdstukken met ieder een eigen zelfhulpwijsheid als kader. Het hoofdstuk begint met een indexatie op de Zweverigheidsschaal (grappig, want mensen vinden het al snel zweverig als je over zelfhulp praat, maar ik heb echt NIETS zweverig kunnen ontdekken in dit boek), heeft een TL;DR (handig, ook als je het boekje als naslagwerk wilt gebruiken wanneer het even wat minder gaat) en gaat vervolgens in op het thema. Ook dit deel van het boek is gevuld met fijne anekdotes en hier en daar geeft ze wat wetenschappelijke achtergronden.

Lianne schrijft streng, maar begripvol, een toon die ik persoonlijk heel fijn vind en denk ik ook het meest behulpzaam is. Dat ze zichzelf in het boek “Koningin van het Universum” heeft genoemd vind ik onwijs slim, want zo hoeft ze niet constant alles te nuanceren (iets waar ik zelf grote moeite mee zou hebben, want ik nuanceer alles kapot, en ik denk Lianne normaliter ook, als ik het zo inschat). Wat ze schrijft is eerlijk en herkenbaar en de “oplossingen” die ze aandraagt zijn op een manier opgeschreven waarbij je tijdens het lezen denkt: JA! Zo is het!

Ook in dit deel van het boek herkende ik weer zo ontzettend veel van wat er in mijn hoofd rondgaat en alles wat er teruggekomen is tijdens mijn therapiesessies. Het is niet één op één hoor, ieder mens is immers uniek en mijn klachten waren wel iets anders. Toch lijkt dit boek verdacht veel op alle verzamelde tips in mijn dagboek van de afgelopen twee jaar, haha (al is mijn dagboek wat minder grappig en gestructureerd).

Voor wie is dit boek fijn? Voor iedereen die te maken heeft (gehad) met een burn-out of een beetje met zichzelf in de knoop zit. Dit boek kan een hele fijne compagnon zijn in een periode waarin je je waarschijnlijk best wel alleen voelt. Ik vond het heel fijn om te lezen en ga het er in de toekomst zeker nog eens bijpakken als ik weer even streng (maar ook lief!) wil worden toegesproken.

WIN!

Deze winactie is afgelopen! Dankjulliewel allemaal voor de fijne berichtjes. Het liefst zou ik jullie allemaal een boek cadeau doen! ♥

Toen ik las dat Lianne een boek zou schrijven en je het kon pre-orderen heb ik dat natuurlijk gelijk gedaan. Ik was namelijk niet alleen super benieuwd, maar vind het ook leuk om (internet)vriendinnetjes te kunnen supporten! Nu heb ik alleen wel het grote probleem dat ik met twee exemplaren van dit boek zit “opgescheept”, want Lianne heeft me er ook nog eentje opgestuurd. Super lief natuurlijk, maar ik heb er al eentje! Mij leek het leuk om dat tweede exemplaar weg te geven aan één van jullie. Dus, ben je geïnteresseerd in het boek, laat dan een reactie achter op dit blogje of onder de foto op instagram. En omdat de wereld wel wat leuk nieuws kan gebruiken, vind ik het leuk als je opschrijft wat het fijnst was aan jouw dag (of week/maand/jaar). Wie weet mail/DM ik jou dan volgende week terug met leuk nieuws! (ik ga de winnaar wel random uitkiezen, dus je hoeft je niet uit te sloven op de reactie, haha).

(Je krijgt trouwens de door mij gelezen versie, want die van de uitgeverij heeft wat deukjes opgelopen onderweg!)

Niet gewonnen? Niet getreurd, want het boek koop je vanaf nu in (bijna) alle boekwinkels en online, voor €18,99.

Liefs,
Ash

Mijn zusje, de seriemoordenaar – Oyinkan Braithwaite

Mijn zusje, de seriemoordenaar – Oyinkan Braithwaite

Comments to this post


Toen ik het persbericht over dit boek ontving wist ik niet zo goed wat ik er van moest denken. “Mijn zusje, de seriemoordenaar”? De titel klonk een beetje te sensationeel voor mij. Geen idee waarom, maar bij het zien van een cover en een titel heb je nou eenmaal vaak onbewust meteen een vooroordeel. Verschillende nieuwsbronnen (denk aan The New York Times), waren echter lovend over dit boek, wat me toch wel erg nieuwsgierig maakte naar het verhaal…

“Koredes zusje Ayoola is in alles het tegenovergestelde van wat zij is: ze is het favoriete kind, bloedmooi, neemt het leven niet al te serieus – en is een seriemoordenaar. Geen man overleeft een relatie met haar. Zussen ben je echter voor het leven, dus Korede helpt haar keer op keer. Wanneer de knappe arts in het ziekenhuis waar Korede werkt, op wie ze heimelijk verliefd is, ook voor Ayoola’s charmes bezwijkt, staat Korede echter voor een gruwelijk dilemma: kiest ze voor haar zusje, of voor zichzelf?”

De eerste paar hoofdstukken van het boek wist ik niet zo goed wat ik er van moest vinden (was mijn vooroordeel toch juist geweest?), want er was in het boek eigenlijk geen enkel personage te vinden die ik nou écht sympathiek vond, waar ik mee meeleefde of waar ik me mee kon identificeren. Wat dat betreft vond ik het vrij oppervlakkig blijven en dat zorgde er ook voor dat ik er in het begin maar moeilijk in kwam. Dat veranderde gelukkig vrij snel en aan het eind van het verhaal begreep ik de lovende recensies beter. In de tweede helft van het boek begon ik een beetje sympathie te krijgen voor de zussen en werd het (voor mij) duidelijk waar de schrijfster met dit boek heen wilde. En toen werd het ook gelijk spannender en interessanter!

“Mijn zusje, de seriemoordenaar” van Oyinkan Braithwaite is een pageturner en, wat mij betreft, gelaagder dan je op het eerste gezicht zou denken. Brathwaite schrijft met humor en in plaats van een drama (zoals je van de titel misschien zou verwachten), kun je dit boek daarom beter een “zwarte komedie” noemen. Met een nóg donkerder randje dan verwacht, dat dan wel. Een mooie vrouw zijn komt in deze wereld helaas met een prijs. Mijn zusje, de seriemoordenaar past daarmee mooi in het rijtje van de hedendaagse feministische literatuur. De filmrechten van dit boek zijn inmiddels verkocht en ik ben heel benieuwd wat ze er van gaan maken!

Ik wil nog wel meer over dit boek schrijven, maar wil tegelijkertijd het plot niet verklappen. Ik houd het hier dus even bij.

Wel lezen als: je houdt van een pageturner, je houdt van wat macabere humor, je geïnteresseerd bent in vrouwenrechten, je meer wilt lezen van Nigeriaanse schrijfsters (zoals mijn favoriet Chimamanda Ngozi Adichie 🙂 ).

Niet lezen als: je het moeilijk vindt om over huiselijk geweld of geweld tegen vrouwen te lezen.

Het boek ligt nu in de winkels en koop je voor €19,99.

Dit boek ontving ik als recensie-exemplaar van Uitgeverij Pluim. Dit heeft mijn recensie niet beïnvloed.

Notes on a Nervous Planet – Matt Haig

Notes on a Nervous Planet – Matt Haig

Comments to this post

Vorig jaar op vakantie in Groot Brittannie vond ik Matt’s eerst non-fictie boek, Reasons To Stay Alive, in een charity shop. Het bleek een van de beste aankopen te zijn van de vakantie, want het leek wel alsof Matt in mijn hoofd had gekeken toen hij dat boek schreef. Zo knap, vind ik dat, wanneer iemand zo goed zijn of haar gevoelens kan verwoorden zonder in clichés te vervallen. Toen ik zag dat hij een nieuw boek had geschreven, een soort vervolg op Reasons To Stay Alive, heb ik het daarom gelijk besteld. Vorige week kwam het eindelijk binnen!


Matt Haig is een Britse schrijver met inmiddels aardig wat boeken op zijn naam. Dit ook tot zijn eigen grote verbazing, want hij heeft heel lang gedacht dat er niets van hem terecht zou komen. Op zijn 24e kreeg hij last van paniekaanvallen en werd hij gediagnosticeerd met een depressie en angst- en paniekstoornis. In zijn eerste boek, Reasons To Stay Alive, beschrijft hij dit proces gegaan is en hoe hij daar uit is gekomen. Notes on a Nervous Planet is een soort vervolg het eerste boek, waarin Matt nieuwe inzichten deelt die hij inmiddels heeft opgedaan met betrekking tot het leven in onze gejaagde wereld.

“The societies we are part of are increasingly making our minds ill. It very often feels that the way we live is almost engineered to make us unhappy. Whether it is our attitudes toward sleep, the marketing messages that inundate us daily, the constant and hysterical news cycle, social media or even the way we educate our children, we are programming ourselves to put our bodies and minds at odds and setting ourselves up with expectations for our lives that prevent our happiness.”

Net zoals het eerste deel is Notes on a Nervous Planet niet écht een zelfhulpboek. Het is meer een overpeinzing en opsomming van gedachten, met tips die voor Matt zelf hebben gewerkt.  Naast “volwaardige” hoofdstukken zijn er pagina’s met korte teksten, citaten of lijstjes. Deze afwisseling maakt het boek luchtig (ondanks het zware onderwerp) en het zorgt er voor dat het lekker wegleest. Langzaam analyseert hij onze huidige moderne wereld en wat dat betekent voor de gemiddelde mens. Maar ook voor de mens die al wat angstiger is of misschien zelfs met een depressie kampt. Hoe ga je daar mee om?

Helaas heeft Matt ook geen sluitend antwoord (was het maar zo!), maar dit boek biedt in ieder geval genoeg inspiratie om er mee bezig te blijven. Om voor jezelf te blijven zorgen en naar de mooie dingen te kijken in de wereld. Dat maakt het een fijn en inspirerend boek voor tijdens je vakantie, of als je weer even een dosis positiviteit nodig hebt.

Of ik het boek net zo goed vind als Reasons To Stay Alive? Daar ben ik nog niet helemaal over uit, maar ik kan wel zeggen dat ik erg blij ben dat ik het gelezen heb! Matt zijn schrijfstijl spreekt me heel erg aan en bovendien is het altijd fijn om iets te lezen waar je jezelf in herkent.

Heb je het ook gelezen? En wat vond jij er van?

Liefs!

(Het boek is voor nu alleen nog te krijgen in Hardback en in het Engels. Ik betaalde rond de 19 euro.)

Half of Yellow Sun – Chimamanda Ngozi Adichie

Half of Yellow Sun – Chimamanda Ngozi Adichie

Comments to this post


Een fijne bijkomstigheid van het hebben van een boekenblog is dat vriendinnen nu nog vaker vragen of ik een boekentip heb. Heerlijk! Het is een beetje alsof ik en public voor een verslaving ben uitgekomen en mensen nu opeens denken: hey, daar moeten we dus zijn voor een boekentip. Daarvóór was ik ook al zo’n type die je de hele tijd overspoelde met tips (heb je dit al gezien? en dit al gelezen? HET IS FANTASTISCH), maar het voelt alsof ik nu cred heb gekregen. Opeens ben ik een autoriteit! Kan het aanraden hoor, gewoon een blog beginnen en doen alsof je weet waar je het over hebt.

Een boek dat ik nu aan iedereen tip is ‘Half of a Yellow Sun’ van Chimamanda Ngozi Adichie – ik heb het inmiddels zelfs zo vaak getipt dat ik eindelijk haar naam kan zeggen zonder ‘ehm ja eh, Chimananda nogwattes, je weet wel’ te moeten zeggen. Nu is het natuurlijk niet zo dat ik opeens heel veel verstand heb van boeken sinds het beginnen van wittybooks, maar geloof me als ik zeg dat dit een boek is dat je absoluut gelezen moet hebben. Toen ik het boek dichtsloeg wist ik even niet wat ik er mee aan moest. Ik wilde helemaal geen afscheid nemen van de personages en tegelijkertijd was ik opgelucht. Ik kon weer even rustig ademhalen.

Half Of A Yellow Sun gaat vooral over de verschrikkelijke Nigeriaanse burgeroorlog van de jaren zestig, waarbij een deel van het land werd uitgeroepen tot een Onafhankelijke Republiek (Biafra) en het andere deel van Nigeria het land bij elkaar wilde houden. Het is nog veel ingewikkelder, maar daarvoor verwijs ik je naar het wondere wereld wijde web, want ik ben geen expert op dat gebied. In dit boek volgen we drie personen en zien we hoe deze oorlog hun en hun naasten beïnvloed. Ugwu, een “houseboy” in dienst bij een professor. Olanna, de vriendin van de professor en tevens de dochter van een rijke Nigeriaanse zakenman, en Richard, een Engelsman die naar Nigeria komt om een boek te schrijven over Igbo-Ukwu kunst.

Voorzover klinkt het misschien nog niet echt als een leuke leestip (snap ik), maar Chimamanda heeft een gave om je al op de eerste pagina te boeien. Dat vond ik al in Americanah, maar ook zeker in Half of a Yellow Sun. Ze zorgt er voor dat er dat die oorlog meer wordt dan alleen een bak met ellende dat wordt uitgestort over de personages. Ellendig is het natuurlijk wel, laat daar geen twijfel over bestaan. Alle personages moeten vluchten voor hun leven en keuzes maken die ze zich van te voren nooit hadden kunnen voorstellen.

Nog een stukje van goodreads, omdat ik het zelf niet mooier kan verwoorden:

Epic, ambitious, and triumphantly realized, Half of a Yellow Sun is a remarkable novel about moral responsibility, about the end of colonialism, about ethnic allegiances, about class and race—and the ways in which love can complicate them all. Adichie brilliantly evokes the promise and the devastating disappointments that marked this time and place, bringing us one of the most powerful, dramatic, and intensely emotional pictures of modern Africa that we have ever had.

Dus, als je nu aan mij vraagt: wat moet ik deze zomer lezen? Dan is het dit boek.

(En als je misschien denkt: Ash, waarom zit hier nou geen mooie nieuwe foto bij? Wat ben je nou voor boekenblogger? Case in point: ik heb het boek uitgeleend, dus dat werd lastig.)

Annemerel de Jongh: “Het was van mij echt een droom om ooit een boek te mogen schrijven”

Annemerel de Jongh: “Het was van mij echt een droom om ooit een boek te mogen schrijven”

Comments to this post

Annemerel de Jongh (1989) is, en hardloopfanate en inmiddels doorgewinterd publicist. Ze blogt al ruim 15 jaar op haar persoonlijke blog annemerel.com, schrijft voor diverse mediaplatforms (zowel online als offline), vlogt op haar youtubekanaal en heeft daarnaast twee boeken op haar naam staan. Beide boeken zijn hardloopgidsen: Live, Love, Run (2016) en Ik heb geen zin (2017). Het leek mij leuk om haar te vragen naar hoe dit proces precies gegaan is. Hoe kwam ze op het idee om een boek te gaan schrijven, hoe heeft ze het aangepakt en hoe vond ze het schrijfproces gaan? En, heeft ze nog meer boekenplannen? Begin vorige week kwam ze naar Den Helder voor een fotoshoot (o.a., want er moest ook even bijgekletst worden natuurlijk) en via de mail stuurde ik haar een lijstje met tien vragen!

1. Hoe kwam je op het idee om een boek te schrijven? Ben je hiervoor benaderd of heb je zelf contact gezocht met de uitgever?

Het was van mij echt een droom om ooit een boek te mogen schrijven. Als vierjarige schreef ik al boekjes met de paar woorden die ik kende, de bibliotheek was mijn favoriete uitje en vroeger wilde ik Francine Oomen worden (auteur van mijn favoriete serie, de ‘Hoe Overleef Ik’ boekenserie). Toen bloggers om me heen boeken begonnen te schrijven dacht ik af en toe wel, hoe cool zou het zijn als ik dit ook zou kunnen doen? Ik ben vaak aan een boek begonnen, maar had toch nooit de tijd en discipline om het in mijn eentje af te maken. Toen in maart 2015 twee uitgeverijen me benaderden om een boek te maken had ik het idee dat ik droomde. Ik ging met beiden in gesprek en besloot uiteindelijk voor A.W. Bruna te kiezen, omdat zij graag een hardloopboek zouden zien en ik dat ook graag wilde maken.

2. Het thema van je boeken tot nu toe (hardlopen) ligt misschien voor de hand, omdat je er ook al jaren over blogt, maar is dit in het begin nog anders geweest? Heb je nog andere ideeën gepitcht?

De andere uitgeverij wilde in eerste instantie een meer lifestyle boek maken. Dit wilde ik in eerste instantie ook met A.W. Bruna doen, maar na het tweede gesprek concludeerden we eigenlijk al dat er zoveel lifestyle boeken waren en dat er juist nog niet zoveel over hardlopen geschreven was. Ik zag ook steeds meer mogelijkheden met hardlopen en dat idee vond ik al snel leuker dan het lifestyle boek idee.


3. Hoe begin je met schrijven?

Op Koningsdag 2015. Ik had het al weken uitgesteld en had geen plannen voor Koningsdag, dus besloot met Aperol Spritz op de bank maar gewoon te beginnen. Ik schreef die dag het laatste hoofdstuk van Live, Love, Run. 4000 woorden. In een keer eruit. Dat voelde zo ontzettend goed. Ik herinner me nog dat ik ‘s avonds vol adrenaline een mega snelle 5 kilometer liep door de duinen om het te vieren.

4. Wat vond je het lastigst aan het hele schrijfproces?

Beginnen. In mijn hoofd zit het vol met ideeën, maar daadwerkelijk gaan zitten, mijn telefoon weg te leggen en serieus te schrijven, dat is een ding dat ik soms lastig vind. Maar als de eerste zin op papier staat gaat het eigenlijk als vanzelf. Wat ik ook lastig vind is aantekeningen van mijn redacteur lezen en deze verwerken in het boek. Vooral bij mijn eerste boek had ik hier moeite mee, was ik nog erg onzeker. Ik was bang dat het niet goed genoeg zou zijn en dat dat in die notities van mijn redacteur zou staan. Ik vond het dan ook erg moeilijk om mijn stukken op te sturen zodra ze klaar waren. Ik merk wel echt dat ik daar steeds makkelijker in word. Ik heb nu zoiets van, ja, jullie weten hoe ik schrijf, als jullie het niet goed vinden, dan hadden jullie vast niet gevraagd om een derde boek met me te maken.

5. Hoeveel invloed had je op de vormgeving van je boeken? Mocht je bijvoorbeeld zelf de covers uitkiezen?

Gelukkig laten ze me daar bij A.W. Bruna heel vrij in. Natuurlijk geven ze suggesties, maar ik bepaal uiteindelijk de foto die gebruikt wordt. Het lettertype, het formaat, het papier, overal word ik bij betrokken. Bij mijn vorige boek werden de foto’s zwart/wit. Dat vond ik in het begin wel lastig, maar ik was degene die perse wilde dat het boek niet duurde werd dan €17,50, dus heb me uiteindelijk toch bij zwart/wit neer moeten leggen. En ik sta 100% achter het resultaat. Mede doordat we een steunkleur hebben gebruikt is het naar mijn mening alles behalve saai geworden.

6. Heb je een tip voor iemand die zelf ook een non-fictie boek wil schrijven?

Kom met een goed idee. Ik heb het ‘geluk’ dat ik al sinds 2003 blog en daardoor mezelf een beetje ‘bekend’ gemaakt heb waardoor uitgeverijen mij benaderd hebben, maar jij kunt een uitgeverij ook altijd met een goed idee benaderen. Maar dan moet het wel echt een goed idee zijn en het boek moet niet al in de winkel liggen. En lukt het niet meteen om een uitgeverij te vinden, of is een non-fictie boek meer een lange termijn idee, begin dan een blog. Doordat ik al vijftien jaar bijna iedere dag schrijf is schrijven voor mij een tweede natuur geworden, waardoor het me heel makkelijk afgaat. Ook heb ik hierdoor mijn eigen schrijfstijl ontwikkeld, wat ook helpt identiteit aan je boek te geven. Ik schrijf geen Proust, ik ben eerder van de Jip & Janneke-taal, maar de woorden stromen wel vaak mijn vingers uit zonder dat ik er al te veel moeite voor hoef te doen.

7. Zou je ooit fictie willen schrijven?

Dat lijkt me heel leuk, maar ik weet niet of ik daar genoeg fantasie voor heb. En talent. Ik ben goed in schrijven over dingen waar ik veel mee bezig ben, dingen die dicht bij mezelf liggen. En ik wil (op dit moment) geen semi-autobiografisch fictie boek schrijven. Wie weet, ooit. Maar ik twijfel of daar mijn ‘talent’ ligt. Misschien komt dat met levenservaring, misschien komt het nooit, misschien moet ik het ooit eens proberen.

8. Word je er daar nou rijk van, een boek schrijven?

Hahahahaha nope. Allebei mijn boeken hebben in de bestseller 60 gestaan en zitten in hun tweede druk, dus slecht hebben ze het zeker niet gedaan, maar van het geld dat het boek direct opbrengt zou ik denk ik nog geen twee maanden kunnen leven. Waarom ik het dan toch doe? Omdat het iets magisch heeft om je eigen boek in handen te hebben. En omdat het me meer naamsbekendheid geeft (wat uiteindelijk weer meer geld oplevert).

9. Is er nog een ander onderwerp (afgezien van hardlopen) waar je heeeeeeel graag over zou willen schrijven?

Eigenlijk niet. Mensen vragen weleens waarom ik geen boek over wintersporten ga schrijven, maar ik kan me daar nog heel weinig bij voorstellen. Ooit wil ik misschien nog wel een keer dat lifestyle boek maken waar ik in 2015 over nadacht, maar ik vind dat ik daar nog niet genoeg levenservaring voor heb.

10. Je hebt inmiddels laten weten dat je aan een derde boek bezig bent.  Kun je daar al IETS over loslaten?

Ik kan er nog niet heel veel over vertellen, maar het gaat in ieder geval weer over hardlopen. Bij mijn eerste boek vroegen mensen zich al af hoe je in vredesnaam een boek compleet over hardlopen kon vullen, nu ga ik gewoon een derde boek maken. En het wordt weer iets totaal anders. Ik moet hiervoor ver uit mijn comfortzone en dat vind ik mega spannend, maar ik heb er ook super veel zin in. Eind mei ga ik hier meer over vertellen.

Ok, ik weet stiekem al waar ze over gaat schrijven en ik vind het echt een heel gaaf idee! Ik denk dat het voor iedereen die in sporten of hardlopen geïnteresseerd is (of natuurlijk in Annemerel) een must-read gaat worden. Ik zou zeggen: houd de komende tijd haar blog of instagram in de gaten als je meer wilt weten.

Dankjewel Annemerel voor het beantwoorden van mijn vragen! :)

Liefs,
Ash

Dit artikel verscheen eerder op wittybooks.nl