Een boekenlijstje van 2021 (+ happy new year!)

Een boekenlijstje van 2021 (+ happy new year!)

Comments to this post

Hoi hallo! Gelukkig nieuwjaar! Officieel ben ik daar vandaag nog precies op tijd mee, toch? Ik vind bij deze van wel. Ik wens jullie een gelukkig 2022 en al het goeds en vooral heel veel liefde en gezondheid voor 2022. En dat, als er nare dingen gebeuren of als je het even moeilijk hebt, je altijd zult onthouden dat er achter de grijze wolk weer een blauwe lucht tevoorschijn kan komen. Cheesy, maar waar ♥

Eind 2021 is mijn blog volledig ingekakt. Ik moest (en ok, moet) nog altijd een beetje wennen aan het werkende leven (buiten de deur dan he) en dan waren er natuurlijk ook nog andere zaken waar ik mijn tijd in stopte. Zo zorgde de cursus die ik voor mijn werk volgde er ook voor dat mijn agenda vrij volzat. De cursus is inmiddels afgerond (waarmee ik mezelf nu trouwens officieel een bibliothecaresse durf te noemen- al heb ik natuurlijk nog lang niet zoveel kennis als enkele van mijn collega’s die al veertig jaar in het vak zitten) en dus heb ik weer wat meer vrije tijd. Ik vind mijn werk SUPERleuk en doe het met veel plezier, maar toch merk ik wel aan mezelf dat het tijd wordt om wat meer in balans te komen. Veel andere dingen waar ik veel plezier uithaal heb ik de afgelopen maanden niet echt kunnen doen, waaronder schrijven. En ik mis het om lekker creatief bezig te zijn.

Alhoewel, ik zeg nou wel dat ik het druk had, maar ik denk dat ik vooral gewoon moe was. In november hebben we namelijk nog een weekje in quarantaine doorgebracht (mijn partner had Covid, gelukkig weinig klachten) en toen had ik alle tijd, maar ik kon het niet opbrengen om iets anders te doen dan Netflix kijken en boeken lezen. Achja, zo gaat het.

Vanochtend heb ik mijn boostervaccin gehad (yes!) en dus doe ik het de rest van de dag lekker rustig aan. Een perfect moment om even een stukje te schrijven. Ik dacht, laat ik het mezelf vooral niet te moeilijk maken, dus vandaar dat ik het nieuwe jaar begin met een geleend boekenlijstje (van Flora).

Ik heb nu trouwens, op aanraden van een vriendin, de app Storygraph geïnstalleerd, en daar kun je heel handig bepaalde statistieken uit aflezen. Ik moet de app nog een beetje ontdekken, maar tot nu toe ben ik er blij mee! Omdat ik mijn boeken van 2021 nog in Goodreads heb bijgehouden komen sommige statistieken die ik laat zien nog uit die app.

(more…)

Falling for fall

Falling for fall

Comments to this post

Het is herfst and I love it. Vooral als ik ‘s ochtends in de ochtendzon naar mijn werk fiets en, hoe dichterbij ik kom, de frisse zeelucht me tegemoet komt. En als ik dan naar binnen stap, de trap oploop en het licht door het gebouw naar binnen zie vallen, dan denk ik: lucky me. Gelukkige ik.

Zo rond een 7 uur ‘s ochtends om een uur of 5 ‘s avonds is het licht op z’n mooist. Alles wordt dan goud.

Ik heb zin in geurkaarsen, in Gilmore Girls en lattes, in lange boswandelingen en in koude rode wangen. In cocoonen op de bank, met een goed boek en dikke grofgebreide wollen sokken.

(Ja, ik ben basic. Nee, ik heb geen Uggs).

Het is herfst!!!!

(more…)

my spy day

my spy day

Comments to this post

Vorige week vrijdag (note: ok, inmiddels twee weken geleden, want ik kreeg deze post maar niet af) had ik een dagje vrij genomen en besloot ik dat het tijd was voor een zogenaamde “spionnen dag”. Die term heb ik niet zelf verzonnen, maar haalde ik uit een filmpje van Leena Norms. Het filmpje ging over self care en daarin gaf ze onder andere de tip om af en toe een “spy hour” te nemen. Gewoon, een uurtje voor jezelf, waarin niemand weet waar je bent, niemand je kan storen, en je iets gaat doen waar je zelf zin in hebt. Dat kan een kopje koffie halen zijn, of een museumbezoek, een boek lezen op een bankje in het park… Kortom, wat je maar wilt. Ik had de luxe dat ik een hele dag kon “spionnen”!

‘s Ochtends begon mijn dag met een kop earl grey thee (met een beetje havermelk) op bed. Heerlijk luxe, vind ik dat, als je wekker een keertje niet vroeg gaat en rustig wakker kunt worden.

(more…)

Week 19

Week 19

Comments to this post

Inmiddels is mijn tweede werkweek alweer voorbij (week is trouwens een ruim begrip, want ik werk immers niet fulltime en nu is het dan ook nog eens Hemelvaartsweekend, maar je snapt hoe ik het bedoel). Het is zo grappig hoe snel je aan dingen went. Dat is ook iets waar ik mezelf heel vaak aan probeer te herinneren. Zeker toen ik net ging beginnen, want ik was ontzettend zenuwachtig. Het hielp om dan tegen mezelf te zeggen: geef het twee of drie weken en je zult zien, het voelt alsof je het al jaren doet. Dit had ik ook toen ik ging studeren in Zweden (veel mensen zeiden dat ze het zo dapper vonden, maar geloof me, na drie weken heb je amper door dat je in een ander land op je fietsje naar de supermarkt of college gaat) en het is iets wat zich iedere keer weer bewijst.

Niet dat ik nu alles weet natuurlijk. Ik leer iedere dag nog bij en de pandemie maakt het uiteraard nog wat uitzonderlijker. De werkzaamheden zijn nu bijvoorbeeld heel anders dan als er klanten komen. En we dachten dat we halverwege juni open mochten, maar nu wordt het waarschijnlijk toch volgende week. Ach, we zien het allemaal wel, ik laat het maar gewoon over me heen komen. Het is immers altijd goedgekomen.

Werken doet me echt ONTZETTEND goed. Ja, ik ben moe en soms ben ik bang dat ik het niet volhoud, maar dan kom ik er achter dat ik mezelf echt onderschat. Ik kan het wél en ik vind het leuk. Het is zo fijn om weer mee te draaien en onder de mensen te zijn. Verder kan ik soms nog steeds niet geloven dat ik echt zo’n leuke baan heb gevonden. Heel de dag met boeken werken? In een leuk team? Op een fantastische plek? Lopend of op de fiets naar m’n werk? En dan ook nog eens parttime? Ik durf het ergens bijna niet te geloven en betrap mezelf soms op wachten tot er iets misgaat (een trekje dat ik graag afleer). Ik probeer mezelf toe te staan er van te genieten. Nu is het leuk en dat is genoeg.

Ik merk trouwens dat ik nog wel naar de balans aan het zoeken ben. Ik wil natuurlijk alles zo goed mogelijk blijven doen en dan frustreert het me dat ik niet ook nog eens iedere avond kook en boodschappen doe en sociaal ben en alles tip top in orde heb. Maar ik ben me er nu van bewust dat ik dat aan het doen ben (en dat het nergens voor nodig is), wat me denk ik wel gaat helpen om mijn gedrag aan te passen en uiteindelijk niet super gestrest te raken. Het mag allemaal een tandje langzamer. Voor wie haasten we ons immers?

Goed, dit is dan al mijn tweede post over mijn werk, maar zoals ik hierboven al schreef: alles went. Ik ga er dan ook vanuit dat er na een tijdje wel weer een balans ontstaat en ik het over andere dingen kan hebben. Dan merken jullie het hier vanzelf, haha.

Bedankt trouwens, voor al jullie leuke berichtjes op mijn vorige post! Ik vond het zo lief! ♥

Fijn weekend allemaal.
Liefs,
Ash

Week 18

Week 18

Comments to this post

Deze week ben ik begonnen met mijn nieuwe baan. Ik moet ontzettend wennen, want a) het is al minstens 8 jaar geleden dat ik volle werkdagen draaide (dat was toen in de horeca) en b) ik ben bijna een jaar een soort van (covid) kluizenaar geweest, dus om dan een hele dag op mijn benen te staan en onder de mensen te zijn, dat is opeens een hele verandering. Ik vond het dan ook heel erg spannend om weer aan de slag te gaan (ik heb vannacht geen oog dichtgedaan, haha), maar nu na één dag vind ik het al ZO leuk. Vermoeiend, maar leuk.

Het is misschien wat voorbarig om dat te zeggen na één dag, maar ja, ik ga er ook niet minder enthousiast over doen. Nu is het ook gewoon heel leuk! De organisatie waar ik ben ga werken is op dit moment nog gesloten voor publiek, dus de werkzaamheden zijn wat anders dan normaal, maar dat geeft ook direct de gelegenheid om alles rustig te leren en op het gemak alles te ontdekken. Van een stressgevoel is dus geen sprake. Daarnaast merk ik dat ik het heel fijn vind om weer een beetje onder de mensen te zijn.

Vandaag was ik boeken aan het terugzetten en had ik echt even een momentje. Ik keek om me heen en dacht: wie had dit een jaar geleden gedacht? Ik niet! Maar zo zie je maar: het leven kan gek lopen. En vooral ook heel leuk lopen. Misschien moet ik daar toch eens wat meer op durven leren vertrouwen.

Goed, zoals jullie weten ben ik niet zo van de blogjes vooruit schrijven. Aangezien mijn “eerste werkweek” nu even prioriteit heeft, kan het hier daarom wat stiller zijn. Ik wil mezelf de tijd en ruimte geven om een nieuw ritme te vinden. Komt vast helemaal goed (zie, ik leer het al!) en dan zien jullie me vanzelf weer verschijnen.

Liefs,
Ash

PS Als je op zoek bent naar boekentips, dan nodig ik je uit om een kijkje te nemen op mijn wittybooks instagram account! Die update ik nog wel eens tussendoor :)