Ik ga weer studeren…?!

Ik ga weer studeren…?!

Comments to this post

Langzaam komt het besef dat het waarschijnlijk toch echt gaat gebeuren en het moment dat ik echt dingen moet gaan regelen, dus ik vond het tijd om ook hier maar eens een stukje achter te laten: ik ga weer studeren. In Zweden!

Een paar weken geleden schreef ik een stuk over falen, dat vooral ging over hoe ik me had ingeschreven voor een master en ik niet was geselecteerd. In januari had ik me ingeschreven voor een master aan de universiteit van Uppsala. Diploma’s inscannen, motivatiebrief schrijven, kortom: ik had weer de hele papierwinkel bij elkaar geraapt. Eigelijk verwachtte ik dat het niet zou lukken, maar hey, wie niet waagt wie niet wint. De kans was zo klein dat het zou lukken, dat ik er niet teveel bij nadacht. In april kreeg ik bericht dat ik op de wachtlijst stond en dat het daar zeer waarschijnlijk voor mij bij zou blijven. Precies zoals ik het had verwacht. Kortom, ik dacht dat het er niet van zou komen en ging verder met plannen maken voor de rest van het jaar, zoals ik al schreef in mijn stukje.

Totdat ik twee weken geleden opeens een mailtje kreeg dat er toch plek voor me was. Wat?! Huh? Ik moest alleen wel binnen één dag reageren. Ok ok, be cool. Be cool. (Jake Peralta, Brooklyn 99). (Ook al was ik dus totaal niet cool). Na veel praten en nadenken (voorzover je dat kunt doen in één dag), heb ik besloten dat ik het gewoon ga doen! Of op z’n minst ga proberen. Het is zo’n toffe kans en ik heb altijd verder willen studeren. Natuurlijk vind ik het ook super spannend (zeker na m’n burn-out en met m’n angststoornis), maar dat lijkt me logisch. Als je me vorig jaar had verteld dat ik dit soort dingen ooit weer zou durven, dan had ik je echt niet geloofd. Maar ik ga het gewoon proberen!

Als alles goed verloopt, dan zit ik vanaf eind augustus tot volgend jaar juni dus in Uppsala… Bi-zar. (Geloof het zelf ook nog niet helemaal) Dat ik het nu pas deel heeft ook vooral te maken met dat ik zelf nog enorm aan het idee moest wennen. En nog steeds!

Er is nog één obstakel: woonruimte. Dit schijnt net zo lastig te zijn als in Amsterdam, dus ik zet alle zeilen bij. Ik ben nu dus druk op zoek naar een kamer in Uppsala. Vanaf 1 augustus op z’n vroegst. Als iemand tips heeft, laat het me alsjeblieft weten, tack så mycket!

O ja, de vraag die ik tot nu toe het meest krijg als ik het vertel aan mensen: nee, mijn vriend gaat niet mee, en ja, natuurlijk ga ik hem vreselijk missen, maar we hebben geluk dat hij veel naar me toe zal kunnen komen. Bovendien hebben we dit al eens eerder gedaan (ik naar Lund en hij naar Reykjavik), waar we allebei super positief op terugkijken. En in die zin is het een avontuur voor ons beiden.

Bij deze wil ik ook graag de wereld inslingeren dat ik tot halverwege augustus nog wel hartstikke beschikbaar ben voor (betaalde) klussen. (Sorry, even promopraatje). Eenmaal in Zweden kan ik gelukkig gewoon op afstand voor de sportschool blijven werken (echt zo fijn dat mijn werkgever daar totaal niet moeilijk over doet) en ik heb ook wat spaargeld, maar elke extra euro is meegenomen. Dus, wil je graag een shoot bij mij boeken, please hit me up! :) Ik ben nog tot halverwege augustus beschikbaar (afgezien van een weekje Italië tussendoor, want dat hadden we natuurlijk al geboekt, haha). Ook in Zweden kan ik shooten (mocht je in de buurt zijn, of een weekendje Stockholm hebben geboekt… je weet het maar nooit) en in januari ben ik een maand thuis. Daarna ben ik weer beschikbaar vanaf juni. Ga je volgend jaar trouwen? Ben je zwanger? Of wil je “gewoon” mooie foto’s van jezelf of samen met je partner? Vind je mijn foto’s mooi? Mail me! Voorbeelden van mijn foto’s kun je op mijn instagram zien of mijn portfolio. (/Einde promopraatje)

He, zo, het voelt echt goed om dit verteld te hebben. Gisteren heb ik een stukje op instagram gezet en dat was ook een hele opluchting. Voelt namelijk zo gek om dat de hele tijd “geheim” te houden. Nu kan ik weer wat vrijer schrijven. Ook omdat ik m’n grote klussen van de afgelopen tijd heb afgerond, dus ik heb weer wat meer tijd voor blogjes tussendoor. (Deel 2 van de “deel je blog” komt er aan hoor!)

Liefs!
Ash

Dagboek 18 juni

Dagboek 18 juni

Comments to this post

Ken je dat gevoel nog, van hoe je op de laatste schooldag van het jaar je boeken ging inleveren (vaak al in je korte broek en slippertjes) en je daarna met vrienden iets leuks ging doen omdat je álle tijd van de wereld had? Of hoe je, na een druk semester en een nachtje doorhalen, eindelijk het essay in het postvakje van de docent kon doen en je vervolgens brak een terrasje ging doen? Zo voelde het voor mij een beetje na het schieten van de afgelopen bruiloften. Ze stonden al tijden in mijn agenda, ik was druk bezig geweest met de voorbereidingen en ik vond het best wel spannend, but I did it! Nu moet ik alleen alle foto’s nog aanleveren, maar daarvoor heb ik ruim de tijd ingepland (ik wil dat niet overhaasten en wel alle aandacht aan kunnen geven) en dus heb ik nu echt zo’n vakantiegevoel.

Dat komt ook doordat we na een paar weken nadenken eindelijk een vakantie hebben geboekt! Halverwege de zomer gaan we een (lange) week naar Italië en ik heb er echt super veel zin in. Voor de mensen die al een tijdje met mij meelezen zal het misschien als een verrassing komen dat we eens een jaartje niet naar Zweden gaan (om eerlijk te zijn hebben we wel getwijfeld hoor, haha, al ik heb zo het gevoel dat we Zweden nog wel gaan zien dit jaar…), maar we wilden dit jaar echt eens wat anders proberen. Dus nu hebben we een week een huisje geboekt op een landgoed dat een uurtje boven Rome ligt. Misschien dat we er nog wat dagen voor of na aanplakken (sowieso reisdagen, want we gaan met de auto), maar voor nu ben ik al helemaal blij dat we een weekje naar de zon gaan. Een stapel boeken mee, beetje zwemmen, zonnen, wat leuke stadjes bezoeken, ijsjes eten, pizza eten… Nu kan het nog zo zijn dat het weer niet mee zit, maar zelfs dan is de omgeving vast nog wel mooi. Binnenkort maar weer eens wat Italiaanse films kijken om in de stemming te komen.

Maar goed, waar ben ik de afgelopen weken zoal mee bezig geweest? Had ik het echt te druk om te schrijven? Geen idee, maar het is er helemaal bij ingeschoten en voordat ik het door had waren we al een maand verder. Het begon met een bruiloft:

(more…)

Dagboek 17 mei 2019

Dagboek 17 mei 2019

Comments to this post

Ashley Lynn Fotografie

Oh, wat is het nu héérlijk buiten. We kunnen hier in het noorden helaas nog niet echt genieten van zomerse temperaturen, maar dat geeft niets. Ik vind het heerlijk dat het weer allemaal zo groen en fris is. En dan de bloesem en ‘s avonds tijdens onze avondwandelingen die prachtige avondzon. Ik heb al een paar keer heel veel spijt gehad dat ik mijn camera niet mee had genomen. Gelukkig wilde Tara afgelopen dinsdagavond voor mij model staan, dus heb ik er alvast iets van kunnen vastleggen. Deze foto maakte ik aan het eind van onze shoot, toen de zon nét aan het ondergaan was en het licht te mooi was om niet nog even een portret te schieten. Haar pruik was al af en de jas alweer aan, maar ik vind dat het niets afdoet aan de foto. Mooi is ze he? Ik krijg van dit weer en al dat groen zoveel zin om te fotograferen!

(more…)

Over falen en (vooral) weer opstaan

Over falen en (vooral) weer opstaan

Comments to this post


Dat je in het leven faalt, dat is een feit. Iederéén faalt wel eens. Over de definitie van falen kun je natuurlijk discussiëren, want er is een grote kans dat wat jij als een persoonlijk falen ziet, een ander niet zo zou omschrijven. Maar iedereen heeft sowieso wel eens het gevoel van falen gehad of kan zich er in herkennen. Je wilde graag iets hebben, graag iets doen, een bepaalde kans krijgen of iets laten slagen, en het is je niet gelukt. Vaak schaam je je een beetje om er over te praten, want wiens schuld is het dat je hebt gefaald? In je hoofd honderd procent die van jezelf.

Als je dit onderwerp een paar jaar geleden met mij zou hebben besproken, dan had ik je tal van voorbeelden kunnen geven waarin ik had gefaald. Een baan vinden in mijn vakgebied na mijn afstuderen bijvoorbeeld: hartstikke gefaald. (Je moet hier even zo’n geluid van zo’n harde toeter bij voorstellen). Überhaupt nominaal afstuderen? Gefaald. (Toet). Voor de vijfde keer niet eens op sollicitatiegesprek mogen komen? (Toet). “Normaal” blijven: hartstikke gefaald, want ik kreeg een soort van zenuwinzinking en pff, waarom kon ik niet gewoon normaal doen? FAAL. (Toet). Nou ja, ik kan wel even doorgaan, maar mijn punt is dat ik een paar jaar geleden veel dacht in falen of slagen. Er zat niets tussenin. Ik had niet alleen gefaald, ik wás gefaald. Een belangrijk verschil.

Inmiddels ben ik heel wat liever voor mezelf en denk ik heel anders over het fenomeen falen of slagen. En dat komt goed van pas.

(more…)

Even een kleine update

Even een kleine update

Comments to this post

Hello, this is Ashley reporting from her bed. Ik zit na een paar lange drukke dagen even rustig op bed te schrijven en dit hierboven in mijn uitzicht. Ik vind dit zo’n fijn kamertje. Als ik uit mijn raam kijk zit ik met een beetje fantasie in een Zweeds bos (zoveel groen!) en onze vloeren zijn ook zo mooi gelukt. Het is nog veel mooier geworden dan ik had verwacht.

De afgelopen dagen waren super hectisch, maar het is allemaal goedgekomen. Had ook niet anders verwacht hoor, maar je moet het natuurlijk nog wel allemaal even doen. Vrijdag zijn we officieel verhuisd en vanochtend hebben we de sleutels ingeleverd van ons vorige appartement. Nu wonen we hier ECHT!

En nu? Het voelt alsof ik echt een paar weken in een alternatieve realiteit heb geleefd. Mijn dagelijkse routine is ver te zoeken. Werk heb ik veel “even tussendoor” gedaan en er moest zoveel geregeld worden voor de verhuizing. We hebben eigenlijk geen moment stilgezeten. Gisteravond kwamen we thuis na alles in onze oude appartement geregeld te hebben, zijn we als zombies met pizza op de bank gaan zitten voor de nieuwe Game of Thrones (OH YES!) en konden we allebei amper praten van de vermoeidheid. Voelde echt heel fijn om eventjes als “vanouds” lekker voor de televisie te hangen. Het was niet eens zo lang geleden, maar zo voelde het wel! Ik kan me niet voorstellen hoeveel vermoeider we nog waren geweest zonder alle hulp van iedereen. Zo lief, dat iedereen ons zo goed heeft geholpen.

Na vandaag, met het inleveren van de sleutels, kunnen we eindelijk een beetje relaxen en meedraaien met de normale wereld. Er is immers meer dan verhuizen! Vanavond heb ik een werkvergadering, morgenavond (als het weer een beetje mee zit) een shoot en donderdag gaan we even naar de Ikea voor wat laatste dingetjes. Er moet nog genoeg gedaan worden in huis, maar de tijdsdruk is weg. Nu is het tijd om stil te staan bij ons fijne huis en hoeveel geluk we hebben gehad! ♥

Liefs,
Ash

Dagboek 23 april

Dagboek 23 april

Comments to this post

Ons appartement wordt steeds leger en ons huisje begint na ieder likje verf steeds meer van ons te voelen. Eerst had ik best wel moeite met het idee wat we weg zouden gedaan. Het was zo plotseling en ik moest echt even aan het idee wennen. Het voelde nogal onwerkelijk. Nu zijn we bijna twee weken verder, zit bijna alles in dozen, heb ik bijna iedere dag geverfd, gaan we bijna verhuizen (nog een paar nachten slapen) en heb ik er héél veel zin in. Gisteren stond ik in onze nieuwe slaapkamer en besefte ik weer even hoeveel geluk we hebben gehad! Beseffen dat we er straks echt wonen doe ik het nog steeds niet helemaal, maar dat komt vast goed als we er eenmaal ons bed hebben staan.

De afgelopen 1,5 week stond dus voornamelijk in het teken van klussen, maar tussendoor heb ik ook nog veel leuks gedaan! Hier een dagboekje.

(more…)