DIY wreath met touw en eucalyptus

DIY wreath met touw en eucalyptus

Comments to this post

Perfect om te doen op een regenachtige middag in het weekend: knutselen met touw en eucalyptus.

Zoals ik een tijdje terug al schreef zijn we laatst in een andere kamer gaan slapen. De kamer had heel wat tender love and care nodig om het er een beetje gezellig te maken, maar het gaat inmiddels zeker de goede kant op, al zeg ik het zelf. Er zijn nog wel wat projectjes die ik wil doen: ik wil ons headboard nog aanpakken (ik heb er nu maar gewoon wat stof omheen gespannen), ik ben bezig met het maken van een yogahoekje en we zijn nog op zoek naar een fijne leesstoel.

(more…)

DIY wand lambrisering (the easy way)

DIY wand lambrisering (the easy way)

Comments to this post

Onze (vorige) slaapkamer miste nog iets, maar ik kon er steeds niet echt de vinger op leggen wat het nou was. Ja, de muur achter het bed was nogal kaal, maar ik wilde graag dat het een rustige kamer zou blijven en allerlei dingen aan de muur leek me geen goede oplossing. Daarnaast leek het me ook wat saai om de muur “gewoon” te verven. Toen ik op zoek ging naar hoofdeindes voor het bed (lange leve Pinterest), zag ik foto’s die me uiteindelijk het idee gaven om met hout op de muur te gaan werken. Misschien was dat de oplossing?

Echte lambrisering klonk echter als een heleboel werk, dus bedachten we een tussenweg, waarvan we hoopten dat die ook een mooi resultaat op zou leveren. Een paar weken geleden gingen we aan de slag en wat het bleek: dit was eigenlijk zó makkelijk. Het resultaat dat we behaalden met minimale materialen was beter dan ik had verwacht en het heeft de ruimtes zo getransformeerd! Het leek me daarom tof om te laten zien hoe we het gedaan hebben. De foto’s van het proces maakte ik tijdens de eerste keer dat we dit probeerden. De tweede keer was het nog makkelijker en ging het nog veel sneller.

(more…)

Week 46

Week 46

Comments to this post

Vanochtend werd ik wakker in onze “nieuwe” slaapkamer. Het duurde even voordat ik doorhad waar ik was. Het licht valt hier anders naar binnen en de kamer is een stuk ruimer. Voordat we over waren gegaan was ik bang dat het hier minder geborgen zou voelen. Onze slaapkamer was mijn veilige haven, mijn plekje in huis waar ik echt tot rust kwam. Toen we vorig jaar introkken in het huis was het de eerste ruimte die we hebben opgeknapt en dat kamertje voelde meteen als thuis. Gelukkig hebben we van deze kamer ook echt iets fijns kunnen maken. Herkennen jullie dat, dat een sfeer in een ruimte zo belangrijk is voor je? Ik vind dat zeker in een slaapkamer heel belangrijk. Misschien heb ik het wel een beetje extreem hoor, want als er nu dan bijvoorbeeld ergens een knalrood boek in m’n ooghoek zou staan, dan kan ik daar echt slecht tegen, haha.

(more…)

Dagboek 18 juni

Dagboek 18 juni

Comments to this post

Ken je dat gevoel nog, van hoe je op de laatste schooldag van het jaar je boeken ging inleveren (vaak al in je korte broek en slippertjes) en je daarna met vrienden iets leuks ging doen omdat je álle tijd van de wereld had? Of hoe je, na een druk semester en een nachtje doorhalen, eindelijk het essay in het postvakje van de docent kon doen en je vervolgens brak een terrasje ging doen? Zo voelde het voor mij een beetje na het schieten van de afgelopen bruiloften. Ze stonden al tijden in mijn agenda, ik was druk bezig geweest met de voorbereidingen en ik vond het best wel spannend, but I did it! Nu moet ik alleen alle foto’s nog aanleveren, maar daarvoor heb ik ruim de tijd ingepland (ik wil dat niet overhaasten en wel alle aandacht aan kunnen geven) en dus heb ik nu echt zo’n vakantiegevoel.

Dat komt ook doordat we na een paar weken nadenken eindelijk een vakantie hebben geboekt! Halverwege de zomer gaan we een (lange) week naar Italië en ik heb er echt super veel zin in. Voor de mensen die al een tijdje met mij meelezen zal het misschien als een verrassing komen dat we eens een jaartje niet naar Zweden gaan (om eerlijk te zijn hebben we wel getwijfeld hoor, haha, al ik heb zo het gevoel dat we Zweden nog wel gaan zien dit jaar…), maar we wilden dit jaar echt eens wat anders proberen. Dus nu hebben we een week een huisje geboekt op een landgoed dat een uurtje boven Rome ligt. Misschien dat we er nog wat dagen voor of na aanplakken (sowieso reisdagen, want we gaan met de auto), maar voor nu ben ik al helemaal blij dat we een weekje naar de zon gaan. Een stapel boeken mee, beetje zwemmen, zonnen, wat leuke stadjes bezoeken, ijsjes eten, pizza eten… Nu kan het nog zo zijn dat het weer niet mee zit, maar zelfs dan is de omgeving vast nog wel mooi. Binnenkort maar weer eens wat Italiaanse films kijken om in de stemming te komen.

Maar goed, waar ben ik de afgelopen weken zoal mee bezig geweest? Had ik het echt te druk om te schrijven? Geen idee, maar het is er helemaal bij ingeschoten en voordat ik het door had waren we al een maand verder. Het begon met een bruiloft:

(more…)

Dagboek (5 november) – een lijstje

Dagboek (5 november) – een lijstje

Comments to this post

Gemaakt:

Volgens mij heb ik laatst een stukje geschreven over de studiolamp die ik wilde bestellen? Inmiddels heb ik die binnen en natuurlijk heb ik die ook al even uitgeprobeerd. Zo maakte ik onder andere deze foto van Tara. Als ik eerlijk ben vond ik het best lastig om echt geïnspireerd te raken, iets wat ik normaal heel makkelijk vind als je dan buiten aan het fotograferen bent en de kleuren zo mooi bij elkaar passen bijvoorbeeld. Iemand voor een zwarte achtergrond zetten met een felle lamp er op… dat werkt toch iets anders. Voor mij wel althans! Ik wist wel dat ik het uiteindelijk zwart/wit wilde hebben, maar dan is het best lastig om al tijdens het fotograferen het uiteindelijke resultaat voor je te zien. Normaal edit ik natuurlijk ook nog wel de foto’s, maar het wijkt vaak niet zoveel af van de foto die ik daadwerkelijk heb gemaakt. Nouja, lang verhaal kort: ik dacht, als ik de omgeving inspirerender wil maken, dan moet ik gewoon eens kijken of een andere achtergrond helpt. En dat deed het! Ik kocht bij de stoffenwinkel een oudroze doek en toen mijn zusje vorig weekend bij ons logeerde heb ik gevraagd of ze even wilde poseren. Boven zie je het resultaat. Ja, de foto is ook zwart/wit, maar ik vind zo’n lichtere achtergrond (in dit geval) toch wel een iets fijnere uitstraling geven. Weer wat geleerd!

Nieuw:

Onze “oude” eettafel kochten we in 2011 voor €17,50 bij een kringloopwinkel. Goed, hij had eigenlijk wel een verfje nodig (wat we uiteindelijk niet hebben gedaan, haha), maar verder was het een prima tafel. We hebben er al die jaren echt super veel plezier van gehad! Toch kriebelde het al een tijdje om een nieuwe tafel te maken en na het maken van de televisiekast had mijn vriend best zin in een nieuw project. Mijn vriend maakte een ontwerp en nadat we er allebei blij me waren gingen we op naar de bouwmarkt. We zijn er wel een paar weekenden mee bezig geweest, want er moest flink gezaagd en geschuurd worden (dat laatste is echt een rotklus trouwens). Uiteindelijk heb ik het vorig weekend allemaal geverfd en ik vond het erg leuk om op die manier ook wat bij te kunnen bijdragen. Eerst hadden we trouwens het idee om ‘m helemaal donker te beitsen, maar ik was bang dat het toch iets te donker zou worden in de kamer. Na het zien van deze foto (uit dit artikel) wist ik het zeker: we zouden gewoon gaan kijken of het ook mooi zou staan als ik de bovenkant off white zou verven. Ik ben echt super blij met het resultaat! Het kost wat tijd (en ook wel geld, want hout en verf ik niet goedkoop), maar we hebben nu wel een tafel waar we helemaal blij mee zijn én ook nog eens zelfgemaakt. Meubels maken geeft echt zo’n goed gevoel, want je hebt super veel plezier van het resultaat!

Gedacht:
iedere dag zit ik drie keer op m’n mat: twee keer voor een meditatie, één keer in de ochtend en de ander vaak na het eten, en dan vlak voor het slapen gaan volg ik nog een yoga filmpje (deze om precies te zijn). Dat gaat redelijk, maar als er dan weer een dag tussenzit waarop ik erg paniekerig ben is dat zo kut. Het voelt soms echt alsof ik weer tien stappen terug doe en dat frustreert me mateloos, nog los van het feit dat ik er nog meer paniekerig en extra angstig van word. Want wat nou als het echt nooit over gaat? Wat nou als ik nooit “normaal” ben en dit gevoel iedere dag de hele dag blijft hangen? Dat ik nooit normaal zal kunnen functioneren, een leuke baan kan hebben, kan zorgen voor m’n kinderen (niet dat ik ze heb, maar hopelijk ooit)? Uiteraard is dat niet wáár, dat weet ik ook. Want zelfs nu voel ik me niet de hele dag zo en dus weet ik ook wel dat ik me moet optrekken aan die kleine momenten. En het is ook nog véél erger geweest. Ik ben alleen zo moe… en soms weet ik niet meer of ik het nog goed doe. Op dit moment wacht ik nog steeds op een telefoontje van m’n therapeut (ze hebben het druk blijkbaar) en ik hoop dat ik daar weer iets meer vertrouwen van ga krijgen. (Al ben ik ook wel eens bang dat ze zeggen: we kunnen niks meer voor je doen – maar dat is natuurlijk ook onzin… hoop ik, haha)

Ik merk dat ik het blijkbaar heel belangrijk vind dat dingen op een bepaalde manier moeten gaan en dat als dat niet lukt, dat ik daar dan van in paniek schiet. Zoals eten: als ik ‘s ochtends wakker word en geen hap door m’n keel krijg, dan word ik daar angstig van. Want ik hoor toch wat te moeten eten? Dat probeer ik nu los te laten en te denken: joh, dan eet je toch later wat? Het klinkt als iets heel simpels en ik wist ook helemaal niet dat ik zo in elkaar zit (zat?), maar ik hang blijkbaar overal een waarde oordeel aan. Daar maak ik het mezelf natuurlijk niet makkelijker mee. Dit zijn van die dingen die ik trouwens leer door het mediteren. Ik ben me nu veel bewuster van m’n gedachten en dat maakt het ook makkelijker om ze los te laten.

Goed, even genoeg over m’n mentale gezondheid. Nogmaals: vind het erg lastig om er over te schrijven, want bij alles wil ik m’n ogen rollen als ik het teruglees, maar ik heb meerdere berichtjes gekregen van mensen die het fijn vinden om te lezen. Dat herken ik. Ik keek vanochtend een vlog van iemand die aan het eind (kort) vertelde over haar anxiety en het is ZO FIJN om je even niet alleen te voelen. Mocht jij hier ook mee worstelen: WE GOT THIS!!!! Niet opgeven, dit gaat over en het komt goed. Soms voelt het als tien stappen terug als je een kutdag/week hebt, maar er komt echt weer een goede dag en er komen weer momenten waarop je kunt lachen en van iets kunt genieten <3 ECHT!

Fijn:

♥ Dat mijn opa en oma op bezoek kwamen! Meestal gaan wij naar Zeeland toe, maar dit keer kwamen ze eens deze kant op. Mijn opa had een nieuwe auto, dus die moest hij natuurlijk even laten zien (grapje hoor, was gewoon een leuk excuus). Mijn opa en oma hadden ons appartement nog niet gezien, dus we hebben ze natuurlijk een uitgebreide rondleiding gegeven. O ja, en ik was ook erg blij met de Zeeuwse wafeltjes die ze meenamen, haha (en de Libelle’s voor mij, sssttt). ♥ Tegelijkertijd kwam mijn zusje bij ons logeren! Vond het erg gezellig om weer eens een weekendje samen in één huis te zijn. Dat gebeurt héél soms als we tegelijk bij mijn opa en oma logeren, maar echt zoals “vroeger”, dat komt niet zo vaak meer voor. We hebben gezellig koffie gedronken in de stad, lekker gegeten, maskertjes opgedaan, Friends gekeken en ‘s avonds een spelletje gespeeld. Ik dook rond half elf al mijn bed in, maar gelukkig kunnen mijn vriend en mijn zusje het ook goed met elkaar vinden, dus die hebben nog gezellig zitten kletsen. Dat vind ik waardevol (ok, ik heb Libelle’s gelezen ja, vergeef me even mijn sentimentele gedoe, haha). Het was echt een fijn familieweekend! Van te voren was ik best wel bang dat ik een slecht weekend zou hebben (“want wat nou als”), maar dat is gelukkig allemaal goed gekomen. Wist ik ook eigenlijk wel… maarja, je moet het toch weer even gedaan hebben. ♥ Nog meer bezoek: gisteren kwam Kim langs! Aah, ik vind het echt zo jammer dat ze zo ver weg woont, maar ik vind het daarnaast wel te gek om te zien wat ze allemaal doet, daar in het verre België. Ik heb echt bewondering voor haar! Was echt heel fijn om weer bij te kletsen en om haar even in levende lijve te zien. ♥ Ook zo fijn: Anne is na zes maanden terug uit Somalië en dat hebben we vorige week natuurlijk gevierd met gebakjes. Toch wel erg fijn om haar weer veilig en wel in het land te hebben en ik ben ook heel blij om mijn leesmaatje weer terug te hebben! :) ♥ Ok, beetje stom zo na bovenstaande dingen, maar ik ben stiekem wel erg blij met m’n melkopschuimer. Gewoon bij de Xenos gekocht (bedankt voor de tip Simone!) en hij werkt als een tiet!

Gelezen:

Eindelijk! Het nieuwste boek over Harry Hole van Jo Nesbø was al even uit, maar ik zat een beetje tegen de aanschaf aan te hikken. Deze maand besloot ik echter dat het er maar eens van mocht komen, dus ik kocht ‘m (in het Nederlands, want dan kon mijn moeder ‘m ook lekker lezen) en ik verslond ‘m gelijk. Geen literair hoogstandje, maar toch iedere keer weer spannend en boeiend. Mocht je ook van Scandinavische thrillers houden, dan kan ik je (nogmaals) deze reeks aanraden.

Een paar weken geleden was ik begonnen aan How to be Both van Ali Smith, maar ik kom er niet door heen. Echt jammer! Ik leg niet snel een boek weg, maar dit boek moet ik op een ander moment nog maar eens gaan proberen. Met name de bijzondere schrijfstijl zorgt er voor dat ik niet lekker door kan lezen. Heeft één van jullie ‘m gelezen en zo ja, wat vond jij er van? Moet ik doorzetten?

Op dit moment ben ik trouwens bezig in Americanah van Chimamanda Ngozi Adichie and I LOVE IT. Echt, wat een fijn boek. Heb steeds weer zin om verder te lezen. Klik hier voor info over het boek op goodreads. Als ik ‘m uit heb dan schrijf ik er vermoedelijk nog wel een stukje over.

Gekeken:

Naast alle films die ik de afgelopen periode keek (zie deze post die ik er over schreef), kijk ik toch ook iedere dag wel minstens één aflevering van een serie. Na alle promo rondom Stranger Things 2 op twitter voorbij te zien komen, besloot ik toch maar eens te beginnen aan het eerste seizoen. Gisteravond hebben we ‘m uitgekeken en ik snap eigenlijk niet waarom ik er niet eerder aan was begonnen? Echt een leuke serie! Goed verhaal, fijne soundtrack en talentvolle acteurs. Het is verder wel echt ideaal dat we zo laat instromen, want nu hebben we dus nog een heel seizoen in het vooruitzicht, haha. Van Game of Thrones heb ik ook nog 1,5 seizoen te kijken, heerlijk!

Geluisterd:

Ok, een bekentenis: ik ben nooit zo weggeweest van de stem van Joni Mitchell. Ik weet het, ik weet het, dat is eigenlijk vloeken in de kerk natuurlijk, want wie vindt haar nou niet goed? Zelf denk ik dat het kwam doordat ik eigenlijk niet zoveel van haar kende. Mocht je het nog niet doorgehad hebben na al die jaren lezen (of als je net begint: welkom): ik ben best wel geobsedeerd door Stevie Nicks. Ik vind het rauwe van haar stem gewoon heel gaaf. Joni vond ik vaak te lief klinken. Haar teksten vind ik prachtig, maar haar stem minder aangenaam? Ik durf het bijna niet te zeggen, haha. Toen las ik dit artikel en sindsdien kijk ik toch wat anders tegen Joni aan. En vooral haar latere opnames zijn zó de moeite waard! Wilde ik even delen :)

Zo, nu is mijn online dagboekje weer zo goed als up to date. De komende week heb ik het druk met werkdingetjes (eindelijk een project afronden op m’n werk, als alles meezit) en ik denk dat ik als doel ga hebben om daarnaast eens wat nieuwe yoga oefeningen te vinden. O ja, en om vooral veel te lezen! Klinkt goed, toch?

Fijne week!
Liefs,
Ash

DIY posterhouder

DIY posterhouder

Comments to this post

Een paar weken geleden (eind augustus) ben ik samen met mijn vriend een weekje op vakantie geweest naar Zweden. We verbleven daar in een typisch Zweeds huisje, midden in de bossen van Småland. De reis duurde iets langer dan verwacht en dus was het al donker toen we in de buurt van bestemming kwamen, wat het er zeker niet makkelijker op maakte om het huisje te vinden. Uiteindelijk kon de eigenaresse ons via de telefoon vertellen dat we toch écht nog 2km verder over het grindpad moesten rijden. Dus hup, daar gingen we, nóg verder het bos in. In Nederland zou je verwachten dat het iemands erf was of een doodlopende weg, maar nee, hier in het Zweedse bos was het een doorgaande weg met daaraan allemaal mooie houten huizen.

De volgende ochtend zagen we pas hoe diep we eigenlijk in het bos zaten. Het was er ook zo heerlijk stil! De stilte werd alleen af en toe verstoord door een langsrijdende Volvo, wilde dieren óf een zaagmachine. Nu moet ik eerlijk zeggen dat we die zaagmachine maar een paar keer hebben gehoord en dat we eigenlijk vooral de resultaten er van hebben gezien. Vlak bij ons huisje lag namelijk een enorme berg met omgezaagde bomen. Tijdens één van onze wandelingen besloot mijn vriend dat hij een stuk mee terug wilde nemen, om er thuis iets van te kunnen maken. Het was nog geen makkelijke opgave, want de meeste boomstronken waren veel te groot (en ok, het is ook wel een beetje asociaal om zo’n groot stuk zomaar mee te nemen natuurlijk, haha), maar de aanhouder wint! Uiteindelijk vonden we een schijf, eigenlijk een zaagfoutje, dat we vervolgens mee hebben gesmokkeld naar Nederland (<--- klinkt veel spannender dan dat het is natuurlijk, haha).


Eenmaal thuis moest er natuurlijk nog even gebrainstormd worden over wat het dan moest gaan worden. Het liefst een gebruiksvoorwerp, want dat zijn de leukste souvenirs! Het was geen gigantisch stuk hout (zie de foto hierboven), dus een meubelstuk werd wat lastig. Uiteindelijk kwam ik met het idee van een posterhouder. Simpel, kost weinig hout en bovendien is het ook nog eens iets waar je vaak naar kijkt. De slaapkamermuur was nog wat kaal, dus dit kwam goed uit.

Het is een súper simpel project, dus ik ga er niet heel veel woorden aan wijden (mocht je toch vragen hebben, dan zal ik mijn vriend vragen om zijn technische kennis te delen in de commentsectie ;-)).

Wat heb je nodig:

– hout (heb jij toevallig ook nog een stuk gesmokkeld hout liggen uit Zweden dan is dit hét moment voor het stukje hout om te shinen, maar je kunt natuurlijk ook gewoon even langs de bouwmarkt voor een paar dunne latjes).
– kleine schroeven
– touw
– lijm (houtlijm of bijvoorbeeld een lijmpistool)
– een poster/kunstwerk/iets anders wat je er tussen kunt klemmen (zelf maken is het leukst)

Handleiding:
1) Zaag vier latjes op de juiste maat (we hadden genoeg hout voor een A3 poster, dus dat hebben we vervolgens als richtlijn gehouden) en werk ze netjes af. Eventueel kun je ze lakken/beitsen/verven in de gewenste kleur. 2) Vervolgens schroef je twee latjes op elkaar vast. Zorg ervoor dat je dit op een hoogte doet waarbij de poster er onbeschadigd tussen geklemd kan worden (zie foto). 3) Aan één van de latjes die aan de bovenkant van de poster geplaatst wordt moet er een stuk touw worden bevestigd. Dit kan op verschillende manieren. Wij kozen er voor om het aan de binnenkant vast te lijmen. Let op dat je de lijm eerst goed laten drogen voordat je het volgende latje (en daartussen ook de poster) er aan vastschroeft. Anders dan lijm je misschien de latjes aan elkaar en dan kun je de poster niet meer vervangen. Let er tevens op dat je het touw vastlijmt met aan beide zijden nog even veel ruimte (meet dit van te voren even op- zie foto), anders dan gaat je poster scheef hangen. 4) Voilà, dat was het al!

Zoals je ziet heb ik de zwart/wit versie gebruikt, want ik was vergeten de gekleurde versie in de correcte grootte op te slaan (saai technisch verhaal). Misschien dat ik later tóch nog eens de gekleurde versie uitprint op A3, want die vind ik stiekem toch ook wel leuk. Gelukkig kan ik de poster heel makkelijk verwisselen, want de latjes zijn zo weer van elkaar geschroefd!

Nu maar eens gaan brainstormen over wat we met de rest van het hout kunnen doen… :)

Liefs! x

(sorry voor de wat donkere en korrelige foto’s, maar het waren zulke duistere dagen, daar kon geen lens + photoshop tegenop!)