Dagboek 18 juni

Dagboek 18 juni

Comments to this post

Ken je dat gevoel nog, van hoe je op de laatste schooldag van het jaar je boeken ging inleveren (vaak al in je korte broek en slippertjes) en je daarna met vrienden iets leuks ging doen omdat je álle tijd van de wereld had? Of hoe je, na een druk semester en een nachtje doorhalen, eindelijk het essay in het postvakje van de docent kon doen en je vervolgens brak een terrasje ging doen? Zo voelde het voor mij een beetje na het schieten van de afgelopen bruiloften. Ze stonden al tijden in mijn agenda, ik was druk bezig geweest met de voorbereidingen en ik vond het best wel spannend, but I did it! Nu moet ik alleen alle foto’s nog aanleveren, maar daarvoor heb ik ruim de tijd ingepland (ik wil dat niet overhaasten en wel alle aandacht aan kunnen geven) en dus heb ik nu echt zo’n vakantiegevoel.

Dat komt ook doordat we na een paar weken nadenken eindelijk een vakantie hebben geboekt! Halverwege de zomer gaan we een (lange) week naar Italië en ik heb er echt super veel zin in. Voor de mensen die al een tijdje met mij meelezen zal het misschien als een verrassing komen dat we eens een jaartje niet naar Zweden gaan (om eerlijk te zijn hebben we wel getwijfeld hoor, haha, al ik heb zo het gevoel dat we Zweden nog wel gaan zien dit jaar…), maar we wilden dit jaar echt eens wat anders proberen. Dus nu hebben we een week een huisje geboekt op een landgoed dat een uurtje boven Rome ligt. Misschien dat we er nog wat dagen voor of na aanplakken (sowieso reisdagen, want we gaan met de auto), maar voor nu ben ik al helemaal blij dat we een weekje naar de zon gaan. Een stapel boeken mee, beetje zwemmen, zonnen, wat leuke stadjes bezoeken, ijsjes eten, pizza eten… Nu kan het nog zo zijn dat het weer niet mee zit, maar zelfs dan is de omgeving vast nog wel mooi. Binnenkort maar weer eens wat Italiaanse films kijken om in de stemming te komen.

Maar goed, waar ben ik de afgelopen weken zoal mee bezig geweest? Had ik het echt te druk om te schrijven? Geen idee, maar het is er helemaal bij ingeschoten en voordat ik het door had waren we al een maand verder. Het begon met een bruiloft:

(more…)

Dagboek 17 mei 2019

Dagboek 17 mei 2019

Comments to this post

Ashley Lynn Fotografie

Oh, wat is het nu héérlijk buiten. We kunnen hier in het noorden helaas nog niet echt genieten van zomerse temperaturen, maar dat geeft niets. Ik vind het heerlijk dat het weer allemaal zo groen en fris is. En dan de bloesem en ‘s avonds tijdens onze avondwandelingen die prachtige avondzon. Ik heb al een paar keer heel veel spijt gehad dat ik mijn camera niet mee had genomen. Gelukkig wilde Tara afgelopen dinsdagavond voor mij model staan, dus heb ik er alvast iets van kunnen vastleggen. Deze foto maakte ik aan het eind van onze shoot, toen de zon nét aan het ondergaan was en het licht te mooi was om niet nog even een portret te schieten. Haar pruik was al af en de jas alweer aan, maar ik vind dat het niets afdoet aan de foto. Mooi is ze he? Ik krijg van dit weer en al dat groen zoveel zin om te fotograferen!

(more…)

Dagboek 10 januari

Dagboek 10 januari

Comments to this post

Is het bij jullie ook zo regenachtig? Hier regent het al bijna de hele dag en hoewel ik niet van suiker ben, vond ik het toch wel een goede reden om binnen te blijven. Mijn to-do lijst was voor vandaag afgewerkt en dus bleek het de ideale dag om hier eindelijk eens een berichtje te schrijven. Kaarsje aan, Harry Potter soundtrack op de achtergrond (deze om precies te zijn) en een kop thee erbij. Perfect.

Waar te beginnen? Boeken! Altijd een goed begin! Ik heb de afgelopen weken vooral heel veel gelezen, dus dat komt goed uit.

Voor kerst kreeg ik een stapel hele fijne boeken en ik kocht er nog een paar bij met de boekenbon die ik kreeg. The World As It Is (Ben Rhodes) en Walk Through Walls (Marina Abramovic) kreeg ik van mijn vriend en die stonden beiden al een tijdje op mijn leeslijst, dus daar was ik super blij mee. Ik heb ze allebei verslonden! The World As It Is is geschreven door Ben Rhodes, de speechschrijver en één van de naaste medewerkers van Obama tijdens diens presidentschap. Heel interessant en erg goed geschreven. Als je net als ik van politieke (auto)biografieën houdt, dan vind je deze vast ook fijn. Het boek van kunstenares Marina Abramovic was ook zo boeiend geschreven en ik vond het echt heerlijk om over haar leven te lezen. Heel bijzonder en inspirerend. Dat boek zou ik aan iedereen aanraden.

(Ik moet even denken aan die mensen die zeggen dat ze een hekel hebben aan het woord “interessant”, of dat je dat woord niet zou mogen gebruiken, omdat het niet intelligent zou klinken, maar kom op… We weten toch allemaal wat we er mee bedoelen? Dus ik gebruik het gewoon hoor, als je er een probleem mee hebt dan hoor ik het wel.)

Van de boekenbon die ik van mijn opa en oma kreeg kocht ik twee boeken: Turtles All The Way Down (John Green) en The Hate U Give (Angie Thomas). Beiden zijn zogenaamde Young Adult boeken en hoewel ik daar niet vaak naar grijp (geen idee waarom eigenlijk), was ik naar deze twee heel nieuwsgierig. Ik was allesbehalve teleurgesteld! Turtles All The Way Down (haha, mijn autocorrect maakte er Trutjes van) was een mooi en lief boek, waarin de mentale gezondheid en met name de anxiety van het hoofdpersonage zó goed werden omschreven. Vond het wel het beste boek van John Green tot nu toe. The Hate U Give was wat heftiger, maar ik denk zo enorm belangrijk. Echt een aanrader.

Niet op de foto, wel fijn: Homo Deus van Yuval Noah Harari, dat boek kreeg ik van mijn nichtje. Dit is het vervolg op zijn eerste boek boek Sapiens. Ik ben er pas net in begonnen, dus kan er nog weinig over zeggen. Wel las ik het boek Lethal White uit (van de Cormoran Strike serie), dat ik van Anne leende. Echt een fijn boek om even helemaal in te verdwijnen en zo snel mogelijk de pagina’s van om te willen slaan. Mocht je van detectives houden en nog een nieuwe serie zoeken, dan moet je deze echt proberen! Ze worden geschreven door J.K. Rowling onder het pseudoniem Robert Galbraith.

(more…)

31 augustus 2018

31 augustus 2018

Comments to this post

Het voornemen voor 2018 was om dit jaar vooral te gaan doen waar ik zin in had. Ik vind het onwijs decadent klinken, als ik dat zo zwart op wit ziet staan, maar tegelijkertijd denk ik inmiddels: want waarom NIET? Dus ik schrijf voortaan stukjes wanneer ik er zin in heb en ik doe steeds meer bewust de dingetjes die ik leuk vind. Dingen die ik eerst misschien niet zo goed durfde, omdat ik mezelf niet goed genoeg vond of bang was dat anderen me niet goed genoeg vonden, of nouja, je begrijpt me wel. En natuurlijk worstel ik nog steeds met die onzekerheden, maar ik probeer me er niet meer door te laten tegenhouden. Dat is de reden waarom ik nu veel eerder ja zeg op een fotoklus én zelfs een beetje hardop durf te zeggen dat ik graag wil fotograferen.

Pff, wat een suffe uitspraak is dat zeg en als ik dat zo teruglees klinkt het nog veel suffer. Maar het was wel zo: ik durfde eigenlijk niet zo goed te zeggen dat ik wilde fotograferen, puur omdat ik bang was om te falen (of dat, tijdens een shoot, álle fotografen die ik bewonder tegelijkertijd uit de bosjes zullen springen en keihard zullen roepen hoe ik in godsnaam durf te fotograferen als amateur- haha, zie je het al voor je).

Je onzekerheden delen is altijd een beetje eng, want onzekerheden en angsten zijn nou eenmaal niet cool. En echt motiverend is het voor een ander natuurlijk ook niet, om dit allemaal zo te lezen. Maar ik ga ook niet doen alsof ik ze niet heb. Ze zijn er nu eenmaal. Ik laat me er alleen niet meer door tegenhouden (althans, dat probeer ik, haha). Herkenbaar?

Afgelopen dinsdag had ik een shoot met Claudia en haar man Ruben op het strand van Bloemendaal. Ze wilden op hun trouwdag een paar mooie foto’s hebben en ik mocht ze maken! Het was een heel leuk uurtje en hoewel het voor mij best een uitdaging was op het drukke strand (er was veel loslopend “wild” op de achtergrond, haha), ben ik blij met het resultaat. En, het allerbelangrijkst natuurlijk: dat waren Claudia en haar man ook (ik heb nog niet alle foto’s geleverd, maar had al een voorproefje gestuurd). Het was bovendien erg gezellig en we hebben veel gelachen. Het is altijd leuk om te zien hoe iemand na een paar foto’s loskomt en je langzaam de spanning ziet wegvallen. Ik begrijp dat helemaal trouwens, want ik word zelf méga zenuwachtig van een camera op mijn gezicht! Aan degene met de camera dan de taak om iemand een beetje gerust te stellen.

Wat zagen ze er blij en mooi uit, he? Ik word er zo blij van, als ik deze foto’s terugzie. Natuurlijk omdat je de liefde ziet, maar ook omdat ik het nog steeds zo cool vind dat ik dit gewoon DOE! Ik kan niet wachten om nog meer foto’s te maken. Ik wil bijna schreeuwen: huur mij in!!! Haha. Ik moest ook glimlachen toen ik het stuk las van Eva, over hoe zij na haar burn-out nu aan de slag is gegaan als bakker in Berlijn. Dat vond ik zo inspirerend om te lezen. Het maakt me tegelijkertijd heel nieuwsgierig naar de “beroepen” of levens van mijn lezers! Als je het wilt, laat dan alsjeblieft een reactie achter met wat jij zoal doet (betaald of onbetaald) en hoe je er zo beland bent. En wat eventueel je toekomstplannen zijn! Ik ben super benieuwd :)

Liefs! x

(De foto’s in deze post heeft Claudia zelf al gedeeld op social media, dus vandaar dat ik ze hier ook (kan) delen. Waarschijnlijk komen er nog wat foto’s in mijn portfolio, maar dat doe ik netjes in overleg! :))

28 augustus 2018

28 augustus 2018

Comments to this post

{ De appelboom bij ons huisje in West-Zweden }

En zo is de zomervakantie opeens voorbij! Eerlijk gezegd vind ik het niet eens zo heel erg, want het borrelt bij me om aan de slag te gaan. Op vakantie moest ik me echt inhouden om niet allerlei klusjes te gaan doen en dat vond ik best fijn om te merken. Het betekent in ieder geval dat ik m’n werk leuk genoeg vind om er weer aan te willen beginnen én dat ik de energie heb om aan andere dingen te denken!

Vakantie is leuk, maar ik heb ook wel weer behoefte aan structuur en een ritme. Dat klinkt niet echt avontuurlijk en zelfs een beetje saai, maar inmiddels weet ik gewoon waar ik me goed bij voel en dat is een bepaald ritme. Zeker als ik me een dag niet zo goed voel, dan helpt een structuur me er echt doorheen. Misschien is dat gewoon weer een andere manier van controle willen hebben, haha, maar het voelt in ieder geval goed. Herkenbaar?

 
{ Fjällbacka }

Lang verhaal kort: ik heb wel weer zin om te beginnen! Langzaamaan, dat dan wel. Vandaag begin ik met een korte trouwshoot op het strand (ZO LEUK!) en morgen moet ik weer wat werk doen voor m’n vaste werkgever. (Voor de duidelijkheid: ik werk 1 dag per week in loondienst en de rest van de week als ZZP’er- misschien wel eens handig om even uit te leggen, haha).

De foto’s van m’n vakantie moet ik nog uitzoeken, dus ik heb alleen nog maar de foto’s die ik op mijn instagram heb gezet. Instagram is normaal niet echt meer mijn ding (althans, niet de professionele kant ervan, ben er niet echt voor in de wieg gelegd denk ik, haha), maar ik vond het wel leuk om een beetje creatief te zijn op vakantie. Met als resultaat best leuke plaatjes om terug te kijken! Ik word er zelf in ieder geval wel vrolijk van.

{ Onze AirBnB in Stockholm.}

{ Sigtuna, het oudste stadje van Zweden, verkennen }

{ Hele lekkere kaneelbroodjes in Fjällbacka eten }

Meer foto’s volgen dus nog!

Vlak voor m’n vakantie heb ik trouwens een heleboel werk afgemaakt, waaronder het bewerken van twee shoots. Geen idee of dat leuke content is, maar dit is mijn dagboek, dus ik zet het er toch gewoon op, haha.



Een paar weken geleden had ik een shoot met Anne op het strand. Dat was iets wat we al heeeeel lang zouden doen en nu kwam het er eindelijk van! We hebben op het strand ook heel veel foto’s gemaakt (dus niet alleen in de duinen daarvoor), maar ze had alleen een lang overhemd aan en ik weet niet hoe leuk ze het vindt om redelijk bloot op internet te staan (ook i.v.m. haar werk), haha. Niet dat de foto’s super bloot zijn natuurlijk, maar je snapt vast wat ik bedoel!

Ook vroeg ik of Tara nog zin had om even te poseren. Ik wilde wat nieuwe dingetjes uitproberen. Ze had net haar haren kort laten knippen en het staat haar zo goed!

Nu ga ik er vandoor, want ik moet richting de trouwshoot!

Liefs,
Ash

Dagboek 10 augustus

Dagboek 10 augustus

Comments to this post

Hoi, hallo! Ja, ik vind het altijd een beetje nutteloos als mensen gaan zeggen “SORRY dat ik niets gepost heb, blabla”, dus dat ga ik dan ook niet doen (hoe graag ik me er stiekem ook voor wil verontschuldigen) en in plaats daarvan ga ik zeggen: dankjewel dat je er nog bent en dit berichtje leest! :) De afgelopen weken heb ik even een pauze genomen en dat voelde goed en als iets wat ik gewoon moest doen. Weinig keus, eigenlijk. Iedere dag iets proberen te bloggen vergt toch best wel wat energie en zeker als je ook nog eens iedere dag iets super leuks wilt posten (wat natuurlijk niet lukt, althans MIJ NIET, en dan ben ik weer teleurgesteld in mezelf en nouja, je weet hoe dat gaat). (more…)