De mooiste boekverfilmingen

De mooiste boekverfilmingen

Comments to this post


Met boekverfilmingen kan het nogal eens mis gaan. De sfeer is niet zoals je het in gedachten had of de personages zijn niet goed gecast. Of ze hebben veranderingen in het verhaal aangebracht die voor jou juist de essentie van het boek totaal veranderen. Bij deze vier boekverfilmingen is het wat mij betreft echter helemaal goed gekomen. En heb je onderstaande films al met plezier gezien, maar had je geen idee dat het origineel een boek was? Dan heb je er zojuist weer een boek bij voor op je to-read lijst ;)

Never Let Me Go
(een boek van Nobelprijswinnaar voor de Literatuur Kazuo Ishiguro, verfilmd door regisseur Mark Romanek)

Het verhaal: Vrienden Kathy (Carey Mulligan), Tommy (Andrew Garfield) en Ruth (Keira Knightley) groeien samen op, op een kostschool op het Britse platteland. We volgen het verhaal door de ogen van Kathy, die terugkijkt op haar leven. Al snel komen we er achter dat het niet zo idyllisch is als dat het lijkt. Wanneer ze de school verlaten komen ze erachter wie ze echt zijn en waar hun leven eigenlijk om draait.  Het is een hartverscheurend verhaal over vriendschap en hoop.
Favoriete scène: favoriet misschien niet, maar wel erg mooi vond ik het stuk waarin Tommy zo enorm gefrustreerd is dat hij alleen maar kan schreeuwen (klinkt vaag, maar als je de film ziet begrijp je wat ik bedoel)
Minpuntje? Hoe Ruth werd neergezet in de film vond ik niet helemaal overeen komen met het boek. In de film wordt ze al snel de “bad girl” (tegenover de brave Kathy) en in het boek ligt dit allemaal een stuk genuanceerder.  
Waarom is de film de moeite waard?
  Zowel het boek als de film zijn zó mooi en dat laatste komt zeker door de goede acteurs. Andrew Garfield en Carey Mulligan zijn perfect gecast. De sfeer van de Britse gure kust in de film past perfect bij het verhaal.

A Single Man
(een boek van Isherwood, verfilmd door regisseur Tom Ford)

Het verhaal: In zowel het boek als in de film zijn we getuigen van een dag in het leven van George (Colin Firth), die recentelijk zijn geliefde Jim (Matthew Goode), verloren heeft in een auto-ongeluk. Omdat bijna niemand wist van zijn relatie, het zijn  immers de jaren zestig en homoseksualiteit werd niet geaccepteerd, is het voor George heel moeilijk om te rouwen. Hij kan alleen terecht bij zijn vriendin Charlotte (Julianne Moore), die nog altijd gevoelens lijkt te hebben voor George en stiekem hoopt dat hij toch nog een “echte” heteroseksuele relatie met haar wil hebben. Zijn leven gaat door en het lijkt bijna alsof Jim niet heeft bestaan. Maar net als George heeft besloten dat hij in zijn eentje niet meer verder wilt, begint het leven weer aan zijn mouw te trekken.
Favoriete scène: ehm, heb je even… heel de film.
Minpuntje? Ik kan zelf niets bedenken. Voor mij kwam het verhaal met deze film nóg meer tot leven.
Waarom is de film de moeite waard?
Hmm, durf ik het te zeggen… Ja, ik ga het doen. Stiekem vind ik de film nog mooier dan het boek. Goed, de film is hier en daar gedramatiseerd (in de zin van George zijn zelfmoordwens bijvoorbeeld, die heeft hij in het boek niet als zodanig), maar het is allemaal zó prachtig in beeld gebracht. De muziek, de jaren zestig stijl, de cinematografie en de super getalenteerde acteurs maken dit echt tot een klassieker. Ik snap eigenlijk niet waarom deze film niet veel bekender is!

Pride and Prejudice
(een boek van Jane Austen, verfilmd door regisseur Joe Wright  )

Het verhaal: In deze verfilming van Pride & Prejudice, misschien wel de bekendste roman van Jane Austen, speelt Keira Knightly de rol van Elizabeth, een van de vijf dochters uit het gezin Bennet. Het gezin bestaat uit een hysterische moeder, een relaxte vader, de oudste dochter Jane wiens schoonheid vele malen benadrukt wordt, de slimme Elizabeth, de saaie Mary, de kinderlijke Kitty en de losgeslagen Lydia. Lopen Elizabeth haar zusters warm voor elke jongeman die er langs komt; Elizabeth heeft heel wat hogere eisen. Ze is nogal trots en bevooroordeeld (snap je ‘m?). Gedurende de film probeert haar moeder alle dochters te koppelen. Er begint schot in de zaak te komen als de rijke jongeman Mr. Bingley vlak bij de gezusters zijn zomer doorbrengt en hij de trotse en nog rijkere Mr. Darcy (Matthew McFadden) met zich meeneemt. Op een bal worden ze allemaal aan elkaar voorgesteld; Mr. Bingley valt voor Jane en Mr. Darcy en Elizabeth hebben een woordenwisseling… Hm, hoe gaat dit aflopen? Ik verklap niets!
Favoriete scène: Die in de regen, natuurlijk.
Minpuntje? Het Amerikaanse einde is SUPER cheesy. Je kunt ‘m voor de grap even opzoeken op youtube, maar zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb ;)
Waarom is de film de moeite waard? Het was moeilijk kiezen, want ik vind de verfilming van Sense & Sensibility ook heel mooi, maar ik ben toch voor deze iets modernere Austen verfilming gegaan. Deze film is vooral heel dromerig en stiekem ook heel erg grappig. De filmlocaties in het Britse Lake District zijn echt práchtig en de soundtrack maakt het helemaal af (en is trouwens heerlijk om naar te luisteren tijdens het lezen of studeren).

Contact
(een boek van Carl Sagan, verfilmd door regisseur Robert Zemeckis)

Het verhaal: Net wanneer ze geen geld meer krijgt om de hemel af te speuren naar buitenaardse signalen, ontvangt Dr. Ellie Arroway (Jodie Foster) een boodschap uit de ruimte. Als duidelijk wordt dat het gaat om een teken van buitenaards leven, moet er bepaald worden wat er met de boodschap moet worden gedaan. Er blijkt een opdracht in de boodschap verborgen te zitten, maar moet die ook worden uitgevoerd en zo ja, door wie?
Favoriete scène: in verband met spoilers moet ik even voorzichtig zijn, maar de ondervraging vond ik mooi en de reis ;) En natuurlijk die prachtige shots in de woestijn met al die sterren!
Minpuntje? Het boek heb ik nog niet gelezen, maar ik heb even rondgeneusd op het internet en stuitte op een recensie waarin de schrijver noemt dat veel personages uit het boek in de film geschrapt zijn of heel erg veranderd zijn (zoals Palmer Joss, gespeeld door Matthew McGaunney, die in het boek nog veel religieuzer is). Dat kan een minpunt zijn, maar als het is zoals de recensieschrijver schrijft, dan is het boek dus voor mij een welkome verdieping. Ik ben nu nog nieuwsgieriger geworden naar het boek.
Waarom is de film de moeite waard? Het boek heb ik dus nog niet gelezen (ik mag het volgende maand van mezelf bestellen, als ik het dan nog niet in de kringloop heb gevonden), maar de film vind ik al heel mooi. Komt stiekem ook omdat ik er wat nostalgische gevoelens van krijg. Dit was de eerste film die ik zag met een daarin een sterkte intelligente vrouw in de hoofdrol en ik heb haar een tijdlang als een soort voorbeeld gezien (toen ik nog heel wat jonger was hoor, haha).

 

De verfilmingen van de The Lord of The Rings trilogie vind ik trouwens ook érg mooi en die van Harry Potter zijn net zo goed gelukt, maar goed, die kennen we allemaal al wel denk ik. Heb jij nog een tip van een prachtige verfilming? Ik hoor het graag!

Fijn weekend!
Liefs, Ash

Vier filmtips

Vier filmtips

Comments to this post

Hoi, daar ben ik weer eens en dit keer met vier fijne films die ik in de afgelopen weken zag. Sinds ik Netflix heb kijk ik eigenlijk voornamelijk nog naar series en schieten de films er vaak bij in. Een film kijk je immers niet eventjes tussendoor (althans, ik niet). Laatst was ik echter in een filmbui en keek ik er zo een paar in een week. Deze vier dus en ik vond ze zo leuk dat ik ze even wilde delen. Ideaal voor de steeds korter wordende dagen, BUT WHO AM I KIDDING, ik kijk ook wel eens een film als het buiten stralend weer is. Voel je vrij om ook een filmtip te delen in de reacties!

1. The Incredible Jessica James
Een komedie over daten in de moderne wereld en dan eens niet heel erg voorspelbaar? Yes please! Jessica woont in New York, waar ze op zoek is naar de liefde én haar grote doorbraak in de theaterwereld. Het lijkt haar allemaal niet mee te zitten. Haar relatie is over en ze krijgt de ene afwijzing na de ander van verschillende theaters. Ze is echter vastbesloten om het niet op te geven en blijft dus vooral brieven sturen en swipen op Tinder. Op een dag matcht ze met iemand die totaal haar type niet lijkt te zijn tijdens de eerste date, maar hmmm, er lijkt toch meer in te zitten… The Incredible Jessica James deed me hier en daar denken aan Master of None (een hele fijne Netflix-serie) en dat kwam vooral door de gevatte humor, het maatschappijkritische aspect, het feit dat het heel eigentijds is én natuurlijk doordat het hetzelfde decor heeft (New York dus). Mocht je die serie leuk vinden, dan denk ik dat je deze film ook fijn vindt!

2. Everybody Loves Somebody
Deze film is totaal niet herfstig, maar juist lekker zomers. In het begin moest ik even wennen aan de Spaanstalige scènes (niet dat ik iets tegen een andere taal heb natuurlijk, ik had alleen Engels verwacht), maar dat vond ik na een tijdje alleen maar leuk. In Everybody Loves Somebody volgen we Clara, een arts én eeuwig single. Ze heeft wel one night stands en mist helemaal geen man in haar leven, maar daar denkt haar familie anders over. Als ze op de bruiloft van haar ouders haar ex tegenkomt ontdekken we dat ze eigenlijk gewoon héél erg gekwetst is in het verleden en dat ze daardoor niet open staat voor de liefde. Beetje vervelend, want ze heeft een hele leuke collega en nu wil d’r ex haar ook nog eens terug… Gaat ze er weer voor of blijft ze toch liever zonder liefdesperikelen? Haar familie bemoeit zich overal lekker tegenaan (wat best wel grappig is) en ondertussen moet ze natuurlijk ook nog haar werk goed doen. Everybody Loves Somebody is een romcom, máár niet de standaard film die je zou verwachten. Echt een fijne film voor een gezellige zondagmiddag.

3. The Big Sick
Ik vind Zoe Kazan zo leuk! Toen ik zag dat ze in deze film speelde wilde ik ‘m gelijk zien. In The Big Sick speelt ze studente Emily, die eigenlijk helemaal niet op zoek is naar een relatie (zo zegt ze zelf), maar daar van terugkomt als ze de Pakistaanse stand-up comedian Kumail tegen het lijf loopt. Ze worden verliefd, maar er zijn wat beren op de weg. Ten eerste vinden de ouders van Kumail het heel belangrijk dat hij met een Pakistaanse vrouw trouwt. Hij besluit daarom maar niets tegen zijn ouders te zeggen, maar als Emily daarachter komt is ze daar niet blij mee. O ja, en dan gebeurt er ook nog iets anders vervelends: Emily wordt ziek en beland in een coma! The Big Sick is een waargebeurd verhaal over Kumail Nanjiani en zijn vrouw Emily Gordon. We weten dus eigenlijk al dat het goed gaat aflopen, maar dat maakt de film zeker niet minder leuk. Een hele grappige film over de liefde en familie.

4. Blue Jay
Ah, deze film… Zo lief. Echt, deze film heeft iets heel puurs en schattigs. Als je snel huilt bij films dan kun je hierbij alvast de tissues klaarzetten. Blue Jay gaat over twee mensen die elkaar na jaaaaaren weer eens tegenkomen in het dorpje waar ze beiden vandaan komen. Ze besluiten samen koffie te gaan drinken en eens gezellig bij te kletsen. Ze praten over hun huidige levens, maar natuurlijk komt ook hun gedeelde verleden ter sprake. Je merkt al snel dat ze een relatie hebben gehad en dat het niet goed afgelopen is… Wat is er gebeurd en wat brengt de toekomst? Blue Jay is geen ingewikkelde film met een plottwist of een hoge productiewaarde, maar vertelt een heel mooi verhaal en is juist heel sterk door zijn eenvoud. De gehele film is in zwart-wit en dat draagt echt bij aan de bijzondere sfeer. Een super mooie en lieve film <3 Echt een film waar je van gaat glimlachen.

(ook fijn: ze staan, afgezien van The Big Sick, allemaal op Netflix).

Liefs,
Ash

Filmtip: Captain Fantastic

Comments to this post

Wat ben ik blij dat ik van de week toch eens het wekelijkse stadsblad heb opengeslagen, anders had ik helemaal gemist dat ons lokale filmhuis deze mooie film draaide!

Het verhaal:

“In de prachtige bossen in het noordwesten van Amerika heeft Ben (Viggo Mortensen) zijn ideale wereld geschapen. Een perfecte plek voor zijn zes kinderen, ver weg van de hectiek en de sociale druk van het hedendaagse bestaan. De kinderen studeren en leren jagen. Het leven is puur en overzichtelijk. Totdat een dramatische gebeurtenis het gezin doet besluiten de confrontatie met de buitenwereld aan te gaan. Met zowel heftige als hilarische gevolgen…” Bron: flyer van de film.

Het klinkt zo mooi, een eigen plek midden in de bossen, ver weg van de harde “domme” maatschappij die bol staat van consumeren, kapitalisme en allerlei andere ellende die daarmee gepaard gaat. Dat het toch ook zo zijn vervelende kanten heeft om je niet te conformeren is iets waar alle personages in Captain Fantastic mee geconfronteerd worden. Deze film is maatschappij-kritisch en lijkt onder andere te willen laten zien hoe de mens verwijderd is geraakt van z’n eigen natuur. Denk aan de omgang met de dood, het eten van dieren (die gewoon in plastic in de supermarkt liggen), religie en allerlei andere manieren waarop de mens de natuur en het leven gecultiveerd heeft. Ben heeft, samen met zijn vrouw, geprobeerd deze constructen los te laten en een eigen invulling te geven aan het leven. Zo viert het gezin bijvoorbeeld geen kerst, maar hebben ze daarvoor in de plaats “Noam Chomsky day” (trouwens, voor de Gilmore Girls fans een kleine sidenote: Rory Gilmore heeft ook een poster van hem aan de muur hangen).

Hoewel het allemaal heel idealistisch klinkt en is, vraag je je af en toe wel eens af of Ben er niet wat in doorslaat en vooral ook: hoelang houdt hij dit vol? Daarnaast zijn er nog allerlei andere vragen die ik mezelf stelde tijdens het kijken van deze film. Wat is de juiste manier van leven? Is er überhaupt een juiste manier van leven? Waarom is de maatschappij bij een non-conformeerend persoon zo snel geneigd te denken “doe nou maar normaal”, terwijl (even heel postmodernistisch) alles een construct is en zijn “waarheid” niet minder waar is dan dat van de maatschappij? Waar zijn we bang voor? Goed, ik kan hier denk ik nog wel 1000 woorden over typen, maar dat ga ik niet doen. Laten we het er op houden dat het gewoon echt een interessante film is (“interessant” is een verboden woord in het gezin van Ben, maar ik gebruik het lekker toch!).

Overigens heb ik nu misschien de indruk gegeven alsof deze film alleen maar heel serieus is en er constant met een vingertje wordt gezwaaid, maar dat is absoluut niet waar hoor. De film deed me namelijk ook een beetje denken aan Little Miss Sunshine (een prachtige film trouwens, mocht je ‘m nog niet gezien hebben) en heeft, met z’n kleurrijke karakters, bijna iets weg van de verhalen van Wes Anderson. Waar Wes Anderson echter vaak richting het absurde en cynische gaat, gebeurde dit bij deze film absoluut niet. De personages zijn geloofwaardig en de acteurs stuk voor stuk overtuigend. Gelukkig maar, want daardoor is deze film er eentje die je niet snel vergeet.

De soundtrack is trouwens al even mooi, met onder andere muziek van Sigur Rós en een lieve uitvoering van Sweet Child O’ Mine (Guns ‘n Roses).

Kortom, draaien ze deze film bij jou in de buurt? Een bezoek is absoluut een aanrader!

Liefs,
Ash

Filmavond: 25 feel good films!

Filmavond: 25 feel good films!

Comments to this post

Er zijn nu eenmaal van die films die je vooral kijkt als je even opgevrolijkt wilt worden of een regenachtige middag wat knusser wilt laten zijn. Films die je een fijn gevoel geven, alsof je een dekentje om je heen slaat en volledig kunt ontspannen. Ok, dat klinkt een beetje als slap gewauwel, maar jullie snappen wel wat ik bedoel toch? Ik heb in ieder geval vijfentwintig films verzameld waarvan ik een fijn gevoel krijg en ik weet zeker dat ik niet de enige ben. Komen ze!

1. Elizabethtown
Drew (Orlando Bloom) is een grote loser. Hij heeft het bedrijf waar hij werkte miljarden dollars gekost, enkel en alleen om een mislukte schoen. En tsjah, miljarden dollars verliezen dat vergeet je niet zo maar. Hij zet zijn hele hebben en houden op straat en besluit zichzelf van het leven te beroven. Net op het moment dat hij een mes tussen zijn ribben wil steken (iets dat hij op een zeer originele manier uit wil voeren) gaat echter zijn telefoon. Hij neemt de telefoon op en wat volgt is een échte feelgoodfilm, waarin Drew de leuke kanten van het leven weer een beetje begint te zien. Hij krijgt daarbij hulp van de ietwat gekke manic pixie dream girl Claire (gespeeld door Kirsten Dunst), op wie hij hopeloos verliefd wordt. Ook leuk aan deze film: de hele fijne soundtrack!

2. Away We Go
Jon Krasinski is voor mij onlosmakelijk verbonden met The Office (US), maar in Away We Go speelt hij ook een hele leuke rol. Hierin reist hij samen met zijn vriendin (gespeeld door Maya Rudolph, ook al zo’n toffe actrice!) door Amerika, op zoek naar een geschikte plek om hun kind op te voeden. Deze film is gewoon zo schattig!

3. Under The Tuscan Sun
De premisse van deze film klinkt helemaal niet zo vrolijk (vrouw van in de veertig wordt bedrogen door haar man en krijgt van vriendinnen een vakantie cadeau om haar te helpen over haar depressie heen te komen), maar don’t be fooled! Under The Tuscan Sun is juist een hele fijne film, want het zit vol zon, lekker eten, mooie beelden van Italië, leuke personages en liefde. Heerlijk!

(more…)

Filmavond: Jane Austen adaptations

Filmavond: Jane Austen adaptations

Comments to this post

De vertaling van een boek naar het scherm blijkt altijd een interessante uitdaging te zijn voor regisseurs. De resultaten zijn wisselend en dat heeft vaak verschillende oorzaken. Slecht gecaste acteurs, rare dialogen (die op het scherm gewoon niet zo goed uit de verf komen als in het boek), vreemde aanpassingen in het verhaal… Je moet het de regisseurs echter wel nageven: het is erg dapper om een boek te verfilmen. Met een boek als origine is een vergelijking immers snel gemaakt. De verfilming van een boek is lastig te beoordelen zonder terug te denken aan het boek en het is bijna onmogelijk om de film te zien als een op zichzelf staand iets.

Soms, ja soms, dan is de film zelfs zónder vergelijkingsmateriaal al een beetje eeh bijzonder. Een goed voorbeeld daarvan is de film die ik een paar dagen geleden keek: Emma, met Gwyneth Paltrow in de hoofdrol (incluis vreselijk slecht geforceerd Brits accent). Ik had het natuurlijk al kunnen weten, dat het niet fantastisch zou zijn, maar ik heb nogal een zwak voor kostuumdrama’s en zeker voor Jane Austen. Het was stiekem dus een beetje een guilty pleasure watch. Verfilmingen van Jane Austen romans moet ik gewoon zien! Daarom vandaag: drie verfilmingen van Jane Austen (en ze zijn echt niet allemaal slecht).
(more…)