Dagboek 18 juni

Ken je dat gevoel nog, van hoe je op de laatste schooldag van het jaar je boeken ging inleveren (vaak al in je korte broek en slippertjes) en je daarna met vrienden iets leuks ging doen omdat je álle tijd van de wereld had? Of hoe je, na een druk semester en een nachtje doorhalen, eindelijk het essay in het postvakje van de docent kon doen en je vervolgens brak een terrasje ging doen? Zo voelde het voor mij een beetje na het schieten van de afgelopen bruiloften. Ze stonden al tijden in mijn agenda, ik was druk bezig geweest met de voorbereidingen en ik vond het best wel spannend, but I did it! Nu moet ik alleen alle foto’s nog aanleveren, maar daarvoor heb ik ruim de tijd ingepland (ik wil dat niet overhaasten en wel alle aandacht aan kunnen geven) en dus heb ik nu echt zo’n vakantiegevoel.

Dat komt ook doordat we na een paar weken nadenken eindelijk een vakantie hebben geboekt! Halverwege de zomer gaan we een (lange) week naar Italië en ik heb er echt super veel zin in. Voor de mensen die al een tijdje met mij meelezen zal het misschien als een verrassing komen dat we eens een jaartje niet naar Zweden gaan (om eerlijk te zijn hebben we wel getwijfeld hoor, haha, al ik heb zo het gevoel dat we Zweden nog wel gaan zien dit jaar…), maar we wilden dit jaar echt eens wat anders proberen. Dus nu hebben we een week een huisje geboekt op een landgoed dat een uurtje boven Rome ligt. Misschien dat we er nog wat dagen voor of na aanplakken (sowieso reisdagen, want we gaan met de auto), maar voor nu ben ik al helemaal blij dat we een weekje naar de zon gaan. Een stapel boeken mee, beetje zwemmen, zonnen, wat leuke stadjes bezoeken, ijsjes eten, pizza eten… Nu kan het nog zo zijn dat het weer niet mee zit, maar zelfs dan is de omgeving vast nog wel mooi. Binnenkort maar weer eens wat Italiaanse films kijken om in de stemming te komen.

Maar goed, waar ben ik de afgelopen weken zoal mee bezig geweest? Had ik het echt te druk om te schrijven? Geen idee, maar het is er helemaal bij ingeschoten en voordat ik het door had waren we al een maand verder. Het begon met een bruiloft:

read more…

Hoi! Mijn naam is Ashley, dat daar is een foto van mij en dit is mijn dagboek. Het is een verzameling van foto’s, films, boeken, recepten, reizen en eigenlijk alles wat ik niet wil vergeten. Leuk dat je meeleest!

Op deze blog worden cookies gebruikt om er voor te zorgen dat je niet steeds opnieuw je gegevens hoeft in te vullen wanneer je een reactie achterlaat. Die cookies worden alleen opgeslagen als je dat zelf aanvinkt. Je kunt deze instellingen later altijd zelf aanpassen in je browser. Klik hier voor een link naar mijn privacybeleid.


all pictures/illustrations on this blog are mine (unless otherwise stated), please don’t use them without my permission, thank you!

Verder lezen?

 

 

Of scroll verder voor meer stukjes

Deel je blog!


Een van mijn favoriete Zweedse bloggers postte vorige week een stukje waarvan ik dacht: oh, dit wil ik ook doen! Ze had even daarvoor aan haar lezers gevraagd of ze hun blog-url achter wilden laten, samen met een korte samenvatting, plus een foto. Ze kreeg ruim 150 reacties (!) en nu komen er dus meerdere posts online met super veel leuke blogtips. Natuurlijk verwacht ik geen 150 reacties (zo populair als die van haar is mijn blog niet, dus laten we even realistisch zijn, haha), maar ik hoop dat toch heel veel van jullie je blog met mij willen delen.

Dus, deel je blog! Laat op deze post een reactie achter met daarin je blogadres, een korte samenvatting (max. 200 woorden) en een afbeelding (max 800px breed en 400px hoog). Mag een collage zijn, maar ook gewoon 1 of 2 foto’s naast elkaar. Doe dit door de url in het berichtje te plakken. Blog je anoniem of met alleen maar tekst? Of kun je geen foto kiezen? Ook geen probleem, dan zoek ik er gewoon een leuk plaatje bij uit. Zie je deze post pas later en denk je, ‘laat nu maar zitten?’ Ik houd de reacties in de gaten, dus voel je vrij jezelf toe te voegen op ieder moment. ♥

Ik zal zelf een voorbeeld geven:

Hi, ik ben Ashley! Op ashleylynn.nl schrijf ik over van alles (eigenlijk gewoon waar ik die dag zin in heb) en krijg je een kijkje in mijn leven. Ik deel er mijn foto’s, boekentips, kijktips, interieur, modernevrouw-struggles en vakanties naar Zweden. O ja, en af en toe schrijf ik eens een verontschuldigend stukje over mijn mentale gezondheid waarbij ik anderen, maar voornamelijk mezelf, er van probeer te overtuigen dat ik niet zo gek ben als dat ik lijk. Hashtag relatable.

Mocht je nou denken: ‘ja Ash, leuk idee hoor, maar dat ga ik zelf toch maar niet doen, want zelfpromo vind ik nogal een ding.’ Stap daar dan alsjeblieft overheen, want ik vind het a) héél erg leuk om te ontdekken wie jullie nou eigenlijk zijn en b) je mag TROTS zijn op wat jij maakt! Lijkt het je dus leuk, maar durf je niet zo goed, luister dan naar de o-zo-wijze Jonathan van Ness:

Liefs,
Ash

Spring has sprung! Dagboek, week 13

Op instagram schreef ik het al: has spring really even sprung zonder tulpen-in-fietsmand foto? Eigenlijk niet! Voor mijn moeder haalde ik in de stad een bosje roze tulpen, want ze heeft een nieuwe baan (bij dezelfde werkgever, maar ze moest er wel intern voor solliciteren) en daar horen bloemen bij, vind ik. Het zag er zo vrolijk uit in mijn fietsmand dat ik er gewoon even een foto van moest nemen. En niet op de foto, maar wel aanwezig: mijn blote enkels! Dat m’n enkels er bijna afvroren op de fiets deerde me niets. Het is lente, yes!

In films zie je tijdens een “verstrijken van tijd”- montage bij de lente vaak bloesem, lammetjes, witte lakens wapperend in de wind en mensen die eens flink het huis doorluchten door de ramen open te gooien. De lente voelt als een nieuw begin. Voor mij (en ons) wordt dat het denk ik ook. De afgelopen maanden ben ik druk bezig geweest met dingetjes waar ik niet over kon en wilde schrijven, want ik wist nog eigenlijk helemaal niets zeker en tja, hoeveel nut heeft het dan en wat nou als het allemaal niet door zou gaan? De komende week komen veel van die dingen onbedoeld en geheel toevallig samen, wat aan de ene kant extra spannend is, maar tegelijkertijd ook wel fijn is. Ik weet dat het nu allemaal wel heel erg geheimzinnig klinkt en het is ook allemaal niet zo bijzonder hoor, maar ik zal er volgende week wat over schrijven (of het nou doorgaat of niet) en dan snap je vast waarom ik er niet eerder over heb geschreven.

Maar, voordat deze (voor mij) spannende week begint, eerst nog even terug naar de vorige…

read more…

Mijn favoriete youtubekanalen

Liesbeth (hoi!) zei in een reactie dat ze benieuwd was naar welke youtubers ik volg en dat vond ik eigenlijk wel een leuke vraag! Ik ben geen die-hard youtube kijker, maar kijk denk ik (doordeweeks) toch wel iedere dag minstens twee of drie filmpjes. Vaak tijdens het ontbijt of op de achtergrond, tijdens huishoudelijke taken (dat klinkt een stuk plechtiger dan afwassen, dus ik laat het even staan).

Laatst zag ik op Netflix trouwens een documentaire over “social media stars”, waarbij ze onder andere een meisje interviewden die miljoenen (!) volgers had. Ik had echter nog nooit van haar gehoord! Best een gek idee, dat je al vrij jong heel erg beroemd kunt worden via het internet en dat het dan ook nog eens zo kan zijn dat je een heel eigen publiek hebt van een paar miljoen mensen. Zelf “volg” ik niet zo heel veel mensen online en zeker de nieuwere generatie youtubers kén ik gewoon niet. Niet dat ik ze niet wil kennen (het is niet uit een soort van afkeer ofzo), maar ik kan het gewoon niet bijhouden.

Wel zijn er mensen met wie ik echt al jaren “meekijk” of “meelees”. Van sommigen vind ik de content niet meer zo boeiend (sorry Zoë), maar werp ik toch af en toe een blik om te kijken hoe het met ze gaat. Of kijk ik dan toch wel weer stukjes van de Vlogmas (= iedere dag een blog vanaf 1 december tot Eerste Kerstdag), uit een soort van gevoel voor nostalgie. Het voelt alsof ik ze al jaren “ken” en hoewel veel mensen misschien nog nooit van ze gehoord hebben, maken ze voor mij toch een (klein) deel uit van mijn leven.

Goed, op naar mijn lijstje. Dit zijn de youtubekanalen van wie ik (vrijwel) geen enkel filmpje oversla. Ik volg dus nog wel meer kanalen, maar daar kijk ik af en toe een video van, vaak als ik me verveel (hey, we’ve all been there).

Het kanaal van Jonna heb ik al bij heel wat van mijn vriendinnen aangeraden, want het is gewoon ZO leuk om in haar leven mee te kijken. Jonna woont, samen met haar verloofde Johan en hond Nanook, in het noorden van Zweden. Ze is hier een paar jaar geleden in haar eentje naartoe verhuisd en heeft daar inmiddels een heel leven opgebouwd. Haar filmpjes zitten vol prachtige drone shots van de Zweedse natuur. Als Jonna een filmpje upload ga ik er echt voor zitten. Zo fijn! Ze hebben trouwens net een nieuw huis gekocht en gaan binnenkort verhuizen. Ben heel benieuwd wat voor moois ze er van gaan maken.

Het kanaal van Venetia heb ik nog niet zo lang geleden ontdekt, maar ik ben al fan! Ik word altijd vrolijk van haar videos. Ik zou zeggen dat al haar filmpjes één gemene deler hebben en dat is duurzaamheid. Ze praat veel over plantaardig eten en sustainable fashion. Maar ook andere onderwerpen, zoals mentale gezondheid, komen langs. Ze maakt vrolijke filmpjes met een goede boodschap en het kijkt makkelijk weg.

Fran is een Chileense illustratrice. Toen ik begon met kijken woonde ze in Berlijn, later verhuisde ze naar Londen, vervolgens naar Hastings en inmiddels woont ze met haar man en kat in New York.  In haar videos laat ze onder andere zien hoe zij haar illustraties maakt en hoe haar leven er uitziet. De videos van Fran zijn altijd heerlijk rustig. Ze lijkt me ook super lief!

read more…

Dagboek 21 maart

Soms denk ik: waarom schrijf ik deze stukjes en wie interesseert het überhaupt? Zo spannend is mijn leven immers niet. Maar dan denk ik aan de blogs die ik zelf volg en aan hoeveel plezier ik er uithaal om ze te lezen. Vanwege de herkenning of juist ter inspiratie. Ik weet niet meer wie er ooit een stukje over schreef, maar het is me wel bijgebleven wat er in stond. Het kwam er op neer dat je een blog makkelijk weg kunt zetten als “onbenullig” of “frivool” (mooi woord), wat nog makkelijker wordt wanneer een vrouw het schrijft. Dat vond ze onzin. En daar ben ik het mee eens. Waarom zou dat zo zijn en daarnaast, wat dan nog? Anderen interesseert het misschien vrij weinig of vinden het frivool, dat mag, maar dat is dan niet ook automatisch de waarheid. Ik probeer het nu een beetje te zien alsof ik een deel van mijn leven als vrouw vastleg en deel in de openbare ruimte, wat geen verplichting is, maar wel een recht. Je kunt zeggen wat je wilt, maar dat is iets wat een paar decennia geleden allesbehalve vanzelfsprekend was (en dan heb ik het nog niet eens over de landen waar dit nog steeds niet kan). En als ik reacties van jullie krijg (dankje!), dan weet ik waar ik het voor doe: ja, om creatief te zijn, maar óók om contact te leggen. Om ervaringen uit te wisselen! Of dat nou ervaringen zijn over mentale gezondheid, duurzaamheid, een boek of make-up… het kan allemaal. Fijn, zo’n blogje. Dankjulliewel dat jullie meelezen en reageren ♥

Op mijn instagram deelde ik deze foto om het over één van mijn goede voornemens te hebben. In 2019 wil ik namelijk alleen nog maar duurzame of tweedehands kleding aanschaffen. Daarnaast wil ik heel bewust omgaan met iedere aankoop. Heb ik het echt nodig? Tot nu toe lukt dat prima en vind ik het vooral heel erg leuk. Bij de kringloop heb ik door de jaren heen al zoveel fijne kleding gevonden. En het is eigenlijk ook wel leuk om weer eens in je eigen kast te duiken en creatief te zijn met wat je hebt.

Ik ben trouwens een kort artikeltje aan het schrijven over wat simpele aanpassingen die ik heb gedaan (of nog wil doen) voor een duurzamere planeet. Ik ben geen expert, maar er zijn veel simpele dingen die iedereen kan doen. En het voelt stiekem wel fijn om in deze tijd het gevoel te hebben dat je soms toch ergens een beetje controle over hebt, haha (zei ze als een boer met kiespijn, terwijl ze pijltjes gooit naar een dartboard met daarop een oranje wereldleider).

read more…

Boeken die ik heb gekocht

Al eeuwen wilde ik het eens doen: een grote bestelling plaatsen bij de bookdepository.com (#geenspon). Het is mijn favoriete website voor het aanschaffen van Engelstalige boeken. Als het anders kon, dan zou ik graag de lokale economie steunen, maar het vinden van Engelstalige boeken is in mijn stad erg lastig (als ik aan visionboards deed dan zou een heerlijke boekenwinkel trouwens echt op nummer één staan- oh, wat mis ik dat!). Heel soms heb ik geluk en vind ik er wel eens eentje die ik zocht bij de kringloop, maar meestal koop ik ze dus online.

(Sidenote: ik lees ook graag Nederlandstalige boeken hoor, maar die koop ik zelden nieuw. Vaker leen ik die via de bibliotheek of van een vriendin, koop ik die tweedehands, of krijg ik ze wel eens opgestuurd van een uitgeverij (lucky me!). Het is dus geen bewuste keuze om weinig Nederlandstalige boeken aan te schaffen, maar zo loopt het nu eenmaal.)

Afgelopen week bestelde ik in één keer vijf boeken die al een tijdje op mijn leeslijst stonden. Het leek me leuk om dit boekenlijstje te delen, want a) wie weet doe jij (de lezer dus, hoi!) nog inspiratie op en b) heb jij nog een boekentip voor mij, die perfect aan zou sluiten bij bovenstaande lijst. Geen verplichting natuurlijk, maar ik hou van boekentips, dus deel vooral die van jou (of wat jij van de boeken uit onderstaande lijst vindt). Ik zal het er trouwens ook bijzetten als er een Nederlandse vertaling is van het boek.

Educated – Tara Westover

Een paar van mijn favoriete Britse youtubers schreven lovende stukjes over dit boek en die marketing werkt, want ik moest en zou dit boek lezen. In Educated (een waargebeurd verhaal) vertelt Tara Westover hoe zij van haar afgezonderde jeugd met haar ouders in de bergen (waar ze thuis les kreeg), de overstap maakte naar een universitaire scholing en plaats ín de maatschappij. Schijnt niet alleen heel interessant te zijn, maar ook prachtig geschreven. Het boek is trouwens ook al vertaald en heet “Leerschool”.

Normal People – Sally Rooney

Na het lezen van een lovende recensie in de Groene Amsterdammer wist ik meteen dat dit boek iets voor mij zou zijn. Waar het over gaat: “Marianne en Connell groeien op in hetzelfde stadje in landelijk Ierland. Dat is de enige overeenkomst; ze bevinden zich in verschillende werelden die slechts overlappen wanneer de moeder van Connell het huis van Marianne schoonmaakt. Als ze beiden naar het prestigieuze Trinity College in Dublin gaan, blijkt dat zich door de jaren heen een band heeft gevormd die nog lang stand zal houden.” Is dit boek ook vertaald? Ja! Het heet “Normale Mensen.”

Becoming – Michelle Obama

Dit is misschien wel het boek waar ik het meest naar uit kijk: Becoming van Michelle Obama. Moderne geschiedenis? Check! Politieke (auto)biografie? Check! Een sterke vrouw? Check! Dit klinkt als iets wat ik fantastisch ga vinden. De Nederlandse vertaling ligt trouwens ook al in de winkels.

Little Fires Everywhere – Celeste Ng

Zo’n roman die je overal langs ziet komen op twitter (als je een beetje de boekentwitteraars volgt althans), maar waarbij het steeds niet helemaal duidelijk wordt waar het nou over gaat. Op goodreads kreeg deze roman echter goede punten, dus ik besloot het er eens op te wagen.
“Little Fires Everywhere explores the weight of long-held secrets and the ferocious pull of motherhood-and the danger of believing that planning and following the rules can avert disaster, or heartbreak.” Vertaald? Ja zeker! Het boek heet dan “Kleine brandjes overal”.

You Can Heal Your Life – Louise Hay

Dit boek ontdekte ik op één van mijn favoriete blogs naoki.nl, waar Sophie een enthousiaste recensie schreef over You Can Heal Your Life. Ik was na het lezen van haar artikel erg benieuwd geworden naar dit boek, dus heb het gelijk op mijn leeslijst gezet. Nu ik “klaar” ben met therapie, wil ik nog steeds aan mezelf blijven werken en ik denk dat dit boek daar erg goed bij past. Met name het idee van de praktische tips spreekt mij wel aan. Is dit boek vertaald? Yes! Je vindt het onder de titel “Je kunt je leven helen”.

Kan niet wachten tot de eerste boeken binnendruppelen! Zodra ik ze binnen heb ben ik van plan ze te gaan lezen en ook hier te delen wat ik er van vond.

Feministen dragen geen roze

O ja, en ik kreeg gisteren bovenstaand (Nederlandstalig!) boek binnen: Feministen dragen geen roze (en andere leugens) van Scarlett Curtis. Ik was al super benieuwd naar dit boek en toen Lotte (van uitgeverij Blossom Books) mij vroeg of ik een exemplaar wilde ontvangen, heb ik natuurlijk meteen ja gezegd. Zo tof dat ze dat boek hebben vertaald! Heb nu al zin om daar vanavond in te gaan beginnen. Het is een bundel dus ik kan af en toe een stukje lezen. Recensie volgt!

Liefs,
Ash