Eleanor Oliphant is Completely Fine

Hoe heerlijk is het als je een boek aan het lezen bent, waarvan je het jammer vindt om het weg te leggen en je niet kunt wachten om het er steeds weer bij te pakken en verder te kunnen lezen? Die boeken zijn het aller-allerfijnste en voelen als een schat als je ze tegenkomt. Ok, dat klonk even alsof ik de laatste tijd teveel romannetjes van de Bouquet reeks gelezen heb, maar ik kan er niets aan doen: het praten over boeken zorgt er nou eenmaal voor dat ik automatisch een beetje romantisch word. Moeilijk om die liefde te verbergen! Lang verhaal kort: Eleanor Olifant is Completely Fine van Gail Honeyman is zo’n boek waar ik echt een beetje verliefd op geworden ben.

Het boek gaat over Eleanor en hoe zij van een eenzame jonge vrouw langzaam verandert in iemand die wat meer in het leven staat. Dit doet ze niet alleen, maar ze krijgt hulp van allemaal lieve mensen om zich heen. We komen er langzaam achter hoe het komt dat zij zo eenzaam was en hoewel ik Eleanor eerst een beetje vreemd vond (ze kwam in het begin wel erg wereldvreemd over), ging ik met iedere pagina die ik omsloeg steeds een beetje meer van haar houden.

Het lezen van dit boek voelt alsof je een knuffel krijgt (it feels like one big hug – geen idee of dat nou lekker vertaald naar het Nederlands). Het heeft me ook doen nadenken over de kleine dingetjes die je voor iemand kan doen, maar die zoveel kunnen betekenen. “Vroeger” dacht ik dat volwassen zijn betekende dat je moest streven naar zelfstandigheid en onafhankelijkheid. Als je niemand nodig hebt, nou dan heb je het voor elkaar! Daarom wilde ik nooit iemand lastigvallen, praatte ik met bijna niemand over de dingen die me dwars zaten en vroeg ik liever nooit om hulp. Nu ik ouder word besef ik dat het juist zo fijn is om te beseffen dat je niet alleen bent en je op andere mensen kunt bouwen. En zij ook op jou! ♥

Bel die vriendin, stuur zomaar een kaartje, neem eens spontaan wat lekkers of een bloemetje mee als je bij iemand op bezoekt gaat. Al hoeft het eigenlijk niet eens iets speciaals te zijn. Vraag eens aan iemand hoe het met ze gaat. Door er al simpelweg voor iemand te zijn kun je zoveel goeds doen. ♥

Liefs,
Ash

Hoi! Mijn naam is Ashley, dat daar is een foto van mij en dit is mijn dagboek. Het is een verzameling van foto’s, films, boeken, recepten, reizen en eigenlijk alles wat ik niet wil vergeten. Leuk dat je meeleest!

Op deze blog worden cookies gebruikt om er voor te zorgen dat je niet steeds opnieuw je gegevens hoeft in te vullen wanneer je een reactie achterlaat. Die cookies worden alleen opgeslagen als je dat zelf aanvinkt. Je kunt deze instellingen later altijd zelf aanpassen in je browser. Klik hier voor een link naar mijn privacybeleid.


all pictures/illustrations on this blog are mine (unless otherwise stated), please don’t use them without my permission, thank you!

Verder lezen?

 

 

Of scroll verder voor meer stukjes

Maak je eigen adventskalender (+ tips!)

Een paar weken geleden had ik met een vriendinnetje over adventskalenders en dat ik het principe zo leuk vind, maar dat de meeste kalenders ZO duur zijn of anders alleen een simpel chocolaatje hebben. En als je dan toch zo’n mooie adventskalender koopt, zit je met 24 kaarsen of 24 make-up producten die je anders nooit zou kopen. Begrijp me niet verkeerd hoor, ik zou er geen nee tegen zeggen, maar het allerliefst wilde ik een kalender met kleinigheidjes en leuke spreuken ofzo, gewoon iets waar je vrolijk van wordt als je het deurtje openmaakt. Dus besloten we dat we voor elkaar kalenders gingen maken!

Tara, het is voor jou VERBODEN om deze post te lezen! ;)

read more…

Heart Hugs

Soms, als ik me eventjes wat minder voel of ‘s avonds tijdens m’n “zweefmomentje” (ok, kan iemand hier een leukere naam voor verzinnen? danku), dan vind ik het echt fijn om door mijn dagboek te bladeren. Eigenlijk is een dagboek een wat misleidend woord, want het is niet alsof ik er iedere dag in opschrijf wat ik heb meegemaakt. Wel schrijf ik er in als ik even mijn gedachten van me af moet schrijven, noteer ik quotes die ik graag wil onthouden, maak ik dankbaarheidslijstjes en schrijf ik “levenslessen” op. Er staat nooit iets baanbrekends in ofzo, maar wel van die dingen waar ik af en toe graag aan herinnerd word. Alsof iemand je een knuffel geeft en je hart weer ietsje lichter voelt. En nu wil ik ze ook hier opschrijven, voor mezelf en misschien ook wel een beetje voor jullie? ♥

Ik noem ze heart hugs, omdat dat het eerste was wat er bij me opkwam, en het lijkt me fijn om ze nog veel vaker te delen! Laat me weten of jullie dat ook fijn vinden of dat ik ze gewoon lekker in m’n dagboek moet laten, haha.

♡ Het is allemaal niet zo belangrijk als het lijkt

Deze blijf ik zelf erg lastig vinden en moet ik vaak herlezen. Ik neem dingen vaak ZO serieus en voel me vaak zo verantwoordelijk voor dingen. Maar eigenlijk is dat helemaal niet nodig. Het IS allemaal niet zo belangrijk. Dat je een keer een opdracht niet op tijd af hebt? Grote kans dat de wereld niet vergaat hoor, dan komt het toch een dagje later. Dat je nu geen vet salaris hebt of geen pensioen opbouwt? Niets is voor altijd, je situatie kan veranderen, hoe belangrijk is geld nou eigenlijk en dat pensioen is nog zo ver weg. Kun je het nu oplossen? Heeft het nut om je er nu druk om te maken? Is het van levensbelang? NEE! Het is allemaal niet zo belangrijk. Haal eens diep adem en ontspan.

read more…

Dagboek 8 november

Hallo en welkom. Ik rapporteer op dit moment vanaf de bank, vanonder een dekentje met een kop thee, terwijl buiten de herfstzon langzaam tevoorschijn komt. Om tien over zeven was ik klaarwakker en met mijn nieuwe voornemen om niet eerst een uur op mijn telefoon te liggen scrollen (ja, ook ik vond de schermtijdupdate erg confronterend) , stond ik gelijk onder de douche. Mijn herfsttrui, die ik gisteren bij de kringloop kocht en na het douchen aantrok, is lekker warm en dat is inmiddels wel nodig. De verwarming aanzetten is iets wat we zo min mogelijk proberen te doen, omdat we in een (huur)huis wonen waar de warmte aan alle kanten weer direct naar buiten stroomt. Ik vraag me wel eens af wanneer het moment komt dat we in een “normaal” huis wonen, maar later kijken we hier vast weer met plezier op terug. “Weet je nog, dat we met een koude neus op de bank zaten”. Ja, dat weet ik nog. Had ook wel weer wat. Ja toch.

read more…

Big Magic – Elizabeth Gilbert


De schrijfster Elizabeth Gilbert kende ik voornamelijk van haar boek “Eten, bidden, beminnen” (oftewel Eat, Pray, Love), maar ze heeft nog heel veel meer boeken geschreven. Zo ook het boek “Big Magic: Creative Living Beyond Fear” , waarin Gilbert schrijft over creativiteit en een creatief leven. Ik wist niet zo goed wat ik van dit boek moest verwachten (want is er nou echt zoveel over creativiteit te vertellen?), maar ik was aangenaam verrast. Wat een fijn boek!

Als je op zoek bent naar een boek met lijstjes en hele overzichtelijke tips, dan is dit niet het boek van jou. Gilbert is niet van de weinig woorden en stiekem ben ik daar heel blij mee! Alle zeven hoofdstukken van Big Magic lezen heerlijk weg en dat komt niet alleen doordat Gilbert een goede schrijfster is, maar ook doordat het doorspekt is van anekdotes uit Gilbert’s leven en achtergronden van andere creatieve historische personen. Daar houd ik zelf het meest van in een zelfhelpboek. Hoe doen anderen het? Wat zijn hun ervaringen?

Gilbert schrijft over haar eigen creatieve carrière (en die van haar vrienden) en deelt de dingen die wel of niet goed gingen. Ze is daarin heel praktisch. In “persistence” schrijft ze bijvoorbeeld over hoe je als creatieveling soms geduld moet hebben en moet doorzetten. Dit moet je echter niet verwarren met een soort koppige instelling waarbij je je leven zo ellendig mogelijk maakt om je droom te kunnen bereiken. Don’t give up your day job! Wees verstandig en kijk wat je in je vrije tijd kunt doen met je creatieve ambitie. Big Magic staat vol met dit soort verstandig advies en daardoor is dit boek niet alleen inspiratievol, maar ook erg bruikbaar.

Voor mij was dit boek een hele fijne leeservaring, omdat ik er ook echt wat van heb geleerd. Ik had (heb) altijd moeite om creativiteit op waarde te schatten en denk al snel dat het niet zo bijzonder is (“wat ik kan, dat kan toch iedereen”). Of dat het geen verstandige carrièrekeuze zou zijn en het veel belangrijker is om iets anders met je leven te doen. Dat zijn niet zozeer dingen die ik tegen een ander zou zeggen (absoluut niet zelfs!) en ik was me eigenlijk niet eens zo heel erg bewust van die overtuigingen, maar ze hielden mij wel tegen in het zelf nastreven van werken in de creatieve sector.

Gilbert zet alle negatieve gedachten en twijfels op een rijtje en weerspreekt ze één voor één. Heerlijk om te lezen, want het is soms best lastig om ze onder woorden te brengen. Er zijn ook weinig mensen in mijn omgeving met een creatief beroep, dus dan voelt het soms wel eens wat eenzaam. Dit boek voelt alsof een vriendin je lief toespreekt en het heeft me echt enthousiast gemaakt. Inmiddels denk ik: ja, ik ben een heel creatief persoon. Ik vind het leuk om dingen te maken en doe het ook als ik er niet voor betaalt word. I just can’t help it! Is het een zekere inkomstenbron? Nee, (nog) niet. Maar het is wel de moeite waard om het te proberen en creatief te leven!

Dit boek is iets voor jou als: je zelf creatief bent en graag meer zou willen weten over hoe je een creatief leven kunt leiden.
Niet kopen als: bovenstaande recensie je niet aanspreekt. Lees dan eens één van haar andere (fictie) boeken, want ze schrijft erg fijn!

Zeeland

Het noorden van Nederland heeft deze week herfstvakantie en hoewel ik daar zelf niet écht aan meedoe, krijg ik het toch een beetje mee doordat mijn vriend in het onderwijs werkt. Deze week is hij lekker vrij (gezellig!) en konden we een paar daagjes naar Zeeland. We logeerden bij mijn opa en oma, waren lekker veel buiten én we gingen een dagje naar Middelburg!

read more…